Εγκώμια εις τον Όσιο Γεώργιο τον Αρσελαίτη ο εν Σιναίου Όρους εν Ιερά Σκήτη Αρσελά ασκήσαντα

Ποίημα Γεωργίου Γαλανόπουλου

Στάσις Ἀ . Ἦχος πλ. ἀ . Η ζωή ἐν τάφῳ.

Ὤν ἡ ἀκροστιχίς· Ἅγιε Γεώργιε, σῷζε πάντας.

Μεγαλύνομεν σε, τῶν Πατέρων χορός, ὦ Γεώργιε πιστῶς καί δοξάζομεν, τόν δοξάσαντα Θεόν σε ἀληθῶς.

Μεγαλύνομεν σου, Ὀρθοδόξων πληθύς, τόν ἰσάγγελον ἐν γῆ θεῖον βίον σου, ὦ Γεώργιε ἡ δόξα ἀσκητῶν.

Μακαρίζομεν σε, φιλεόρτων πλήθύς, ὦ Γεώργιε Ὁσίων ἐντρύφημα, καί τό καύχημα Πατέρων τοῦ Σινᾶ.

Μακαρίζομεν σε, μοναστῶν οἱ χοροί, Ραϊθούς Σινᾶ Φαρᾶν καί τῆς Σκήτης σου, ὦ Γεώργιε τό κλέος Αρσελά.

Ἀνυμνοῦμεν Πάτερ, τά ἐν σοι ἀληθῶς, θαυμαστά σου καί παράδοξα θαύματα, καί ὑμνοῦμεν σε ἐν ἄσμασι πιστῶς.

Γεωργήσας πάσας, τοῦ Χριστοῦ ἐντολάς, ἀρετήν εἰς ἀρετήν καί εἰς δύναμιν, θείαν ἤνυσας Γεώργιε ὀδόν.

Ἱκετεύομεν σε, θεοφόρε σεπτέ, τόν ἐν τόποις Αρσελά τόν Δεσπότην σου, εὐηρέστησας αγώσί σου σκληροῖς.

Ἐξεπλάγη πᾶσα, τῶν περάτων πληθύς, καθορῶσα ἐν Σίων θεῖον θέαμα, ἐποχούμενον νεφέλη σε αὑτῇ.

Γέγραπται ἐν βίβλοις, ψαλμικοῖς τοῦ Δαβίδ, τίνι τρόπῳ ὁ ἀνήρ ἐστί δίκαιος, ὀν Γεώργιε εἰργάσω ἀρεταῖς.

Ἑορτήν Ἀγίου, νῦν τελεῖ ποθητώς, Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ὦ Γεώργιε, καί τιμᾷ τήν θείαν μνήμην σου πιστῶς.

Ώτών σῶν θαυμάτων, ἀνιστάς μαθητήν, ὀν ὁ ὄφις ἐθανάτωσεν Ὅσιε, καί τήν ἔχιδναν ξεσχίζεις σαῖς χερσί.

Ῥῦσαι πάντας Πάτερ, πειρασμῶν τοῦ Σατάν, καί παθών τῶν ψυχοφθόρων δεήσεσι, σαῖς πρός Κύριον καί νόσων χαλεπῶν.

Γράμμα πρό τοῦ τέλους, Πατριάρχῃ σεπτῷ, ἀποστείλας ὦ Γεώργιε Ὅσιε, τήν συγγνώμην παρ’ αὑτοῦ αἰτεῖς σοφέ.

Ἐπί τῆς νεφέλης, πρός Σίων ὁ Χριστός, κοινωνήσαι τοῦ ποθεῖν ὄντως ἔφερεν, θαῦμα μέγα καταπλῆττον νοῦν βροτῶν.

Σωτηρίαν δίδου, Ὀρθοδόξοις λαοῖς, τοῖς τιμῶσι σου τήν μνήμην Γεώργιε, ἐξαιρέτως δε Πατράσιν ἐν Σινᾶ.

Ὤφθης ἐν Ὁσίοις, τῆς συγγνώμης κανών, τῆς πραότητος εἰκών καί τῆς πίστεως, στῦλος ἄσειστος ὦ Πάτερ ἀληθῶς.

Ζῆλον θεῖον ἔσχες, παιδιόθεν θερμόν, καί ὡς ἄσαρκος ἐρήμῳ ἐβίωσας, ἐγκρατείᾳ δούς σαυτόν ὕδωρ πιεῖν.

Ἐπί τῶν ὑδάτων, τάς πηγάς ὡς δορκάς, τούς πιστούς διψῶντας Πάτερ κατεύθυνον, ἀναψύχων νουθεσίαις σου ὀρθαῖς.

Παννυχί ἀγρύπνως, ἐν νηστείαις σκληραῖς, προσευχαῖς ἐνδιαιτώμενος Ὅσιε, ταπεινώσει Πνεῦμα εἵλκυσας Θεοῦ.

Ἀρεταῖς σόν βίον, πολιστά τοῦ Σινᾶ, κατεκόσμησας Γεώργιε πάνσοφε, ὤν τόν πλοῦτον πρός ζωήν ἀγήρω δός ἡμῖν.

Νέμεις τοῖς αἰτοῦσι, δαψιλώς χάριν σήν, ἰατρείαν νοσημάτων ἀδάπανον, καί θαυμάτων σου πλουτεῖς Πάτερ πιστούς.

Τις σου τά σημεία, παραδόξως φρικτά, διηγήσετα θαυμάσια ἔνδοξε, ὦ Γεώργιε τό κλέος Αρσελά.

Δόξα. Τριαδικόν.
Ἀληθῶς ἐδείχθης, ἀσκητής καί σεπτή, εξιλέωσας Τριάδι αγώσί σου, ὦ Γεώργιε πιστῶς προσκυνητή.

Καί νῦν. Θεοτοκίον.
Σπεῦσον Θεοτόκε, βοηθήσαι ἡμᾶς, καί κολλάσεως μελλούσης εκλύτρωσαι, πρός Υἱόν Σου παρακλήσεσι θερμαῖς.

Στάσις Β . Ἦχος πλ. ἀ . Άξιόν ἐστι.

Ὤν ἡ ἀκροστιχίς· Γεώργιε, πιστούς σῶσον.

Άξιόν ἐστι, μεγαλύνειν σε ᾠδαῖς καί ὕμνοις, τόν ἐν ἀρεταῖς καί ἐν θαύμασι, περιβόητον Γεώργιον Σινᾶ.

Άξιόν ἐστι, μακαρίζειν σε Αρσελαΐτα, ὦ ποιμήν ποιμένων ἀγλάϊσμα, πανσεβάσμιε Γεώργιε σοφέ.

Άξιόν ἐστι, ὁ χορός Σιναϊτών Πατέρων, μέλεσι τερπνοῖς μεγαλύνωμεν, τόν Γεώργιον τῆς Λαύρας Αρσελά.

Ἄσμα τό ἡδύ, ἀναπέμψωμεν μετ’ εὐλαβείας, τῷ Αρσελαΐτη θεόφρονι, Γεωργίῳ τῷ Ὁσίῳ τοῦ Θεοῦ.

Ὄμματα καί νοῦν, πρός Χριστόν ἀεί ἔχειν σε Πάτερ, πάσας ἀρετάς εκατόρθωσας, ἐξαιρέτως δέταπείνωσιν πολλήν.

Σε Σιναϊτών, αἱ χορεῖαι μάκαρ ἀνυμνοῦσι, καί πιστῶν συστήματα μέλπουσιν, ὦ Γεώργιε ἡ δόξα Αρσελά.

Ἴθυνον Χριστέ, εὐσεβῶν πρός σε νοῦν καί καρδίας, ἶνα εὐφημήσωσιν ἄσμασι, τόν Γεώργιον τό καύχημα Σινᾶ.

Έρχου θαυμαστώς, καί χαρίτωσον πιστούς ὦ Πάτερ, οὕς καί ῥῦσαι πάσης φθοροποιοῦ, ἀλγηδόνος νοσημάτων καί δεινῶν.

Γέγραπται ἐν σοι, ἀληθῶς ὁ ζῆλος τοῦ σου οἴκου, ὅλον με κατέφαγεν Ἅγιε, διό θείου ζήλου ἔμπλησον ἡμᾶς.

Ἔρχει Αρσελά, σε οἰκήτορα ἡ Λαύρα μαάρ, καί Μονή Σινᾶ ἀντιλήπτορα, ἡμεῖς πρέσβυν δε πρός Ἰησοῦν θερμόν.

Ὤσπερ προσφορά, καί θυσία Πάτερ εὐωδίας, τῷ Χριστῷ καμάτους προσήγαγες, σύν ἱδρῶσι δακρυρρόοις τε εὐχαῖς.

Ῥήματα Θεοῦ, καθ’ ἑκάστην μελετῶν καί νήφων, τόν σόν Λυτρωτήν εὐηρέστησας, ἐν παλαίσμασι Γεώργιε σκληροῖς.

Γῆ ἐρημική, οὐδέν ἔχων πως ἔθρεψε Πάτερ, ἐπί ἑβδομήκοντα ἔτεσιν, ἀ διέτριψας ὁρίοις τοῦ Σινᾶ;

Ἶνα τῆς φθοράς, τοῦ θανάτου πάντας ἀφαρπάσῃ, πρέσβυν τοῖς πιστοῖς ἐχαρίσατο, σε ἀοίδιμε Γεώργιε Θεός.

Ἔχιδναν χερσί, ἐθανάτωσας ζωοποιήσας, τόν σόν μαθητήν Πάτερ Ὅσιε, καί ἐπηύξησας ἀγῶνας προσευχαῖς.

Πύλαι οὐρανῶν, ὑπεδέξαντο σε θεῖε Πάτερ, ὅτε πρός Θεόν ἐξεδήμησας, ἐπεί ἔζησας ὡς Ἄγγελος ἐν γῆ.

Ἵλαθι Χριστῷ, ὑπέρ δούλων σου σεπτώς τιμώντων, μνήμην σου πανίερον Ἅγιε, καρδιῶν τόν πόθον τούτων ἐκπληρῶν.

Σκεῦος ἐκλεκτόν, μυροθήκης Πνεύματος Ἀγίου, πέλεις ὦ Γεώργιε ἔνδοξε, ἀρεταῖς κεκοσμημένος ἀληθῶς.

Τήρει ἀβλαβεῖς, τούς πιστούς ἐκ τῶν κινδύνων Πάτερ, νόσους ἐκδιώκων καί συμφοράς, πειρασμούς τούς ψυχολέθρους ἐκποδών.

Ὄλβιος ὡς σε, ὦ Γεώργιε ἐπικαλεῖτε, ἔχων ὡς φρουρόν ἀξιάγαστε, ἐν τῷ βίῳ τῶν ποικίλλων ἀναγκῶν.

Ὕψει θεϊκῷ, τήν ταπείνωσιν καλλιεργήσας, ἔφθασας καί δίκαιος γέγονας, ὑπομείνας Πάτερ θλίψεις καρτερώς.

Στῶμεν εὐλαβῶς, μετά φόβου πίστεως ἀγάπης, ἐν ταῖς Ἐκκλησίαις θεόφρονες, τόν Γεώργιον ὑμνοῦντες ἐν ᾠδαῖς.

Στῦλος ἀρετῶν, καί τῆς πίστεως κανών ἐδείχθης, ἐν διδασκαλίαις Γεώργιε, ποδηγέτης μοναζόντων νουνεχής.

Ὤφθης μοναστῶν, ακρθίνιον Αρσελαΐτα, καί Πατέρων κλέος Γεώργιε, ὁ τήν ἔρημον πολίσας τοῦ Σινᾶ.

Σῶσον τούς πιστούς, ὦ Γεώργιε Ὁσίων δόξα, ἐκ τῶν πειρασμῶν ἱκεσίαις σου, πρός Φιλάνθρωπον Σωτῆρα Ἰησοῦν.

Δόξα. Τριαδικόν.
Ὅπλον ἀρραγές, κατ’ ἐχθρῶν Τριάς Ἀγία πέλεις, διό νῦν λαοί προσκυνήσωμεν, τόν Πατέρα καί Υἱόν Πνεῦμα τό ζον.

Καί νῦν. Θεοτοκίον.
Νίκας τοῖς πιστοῖς, ἀρχομένοις τ’ ἄρχουσι παράσχου, Μῆτερ πρός Θεόν μεσιτείαις Σου, σύν θερμαῖς Αρσελαΐτα προσευχαῖς.

Στάσις Γ . Ἦχος Γ . Αἱ γενεαί πάσαι.

Ὤν ἡ ἀκροστιχίς· Ὅσιε, λιταῖς σου ῥῦσαι δεινῶν ἡμᾶς.

Αἱ γενεαί πάσαι, ὕμνους θεία μέλη, πέμπουσι σε παμμάκαρ.

Αἱ γενεαί πίστει, ᾄδουσι τόν ὕμνον, πανσέπτῳ Γεωργίῳ.

Αρσελά τήν δόξαν, τῆς ἐρήμου θρέμμα, Γεώργιον ὑμνοῦμεν.

Μοναστῶν χορεῖαι, ὕμνοις θεοτέρποις, τιμήν Ὁσίῳ δότε.

Ὄμβρους σῶν χαρίτων, ῥᾶνον τοῖς τιμῶσιν, Ἅγιε τήν σήν μνήμην.

Σκεῦος Παναγίου, Πνεύματος ἐγένου, ὦ Γεώργιε μάκαρ.

Ἴθυνον πρός τρίβους, τῆς μετανοίαε Πάτερ, ἡμῶν ἀεί τόν βίον.

Έρχου θεῖε Πάτερ, ἀντίληψις ταχείᾳ, ἡμῶν τῶν δεομένων.

Λῦσον τάς ἐνέδρας, Χριστέ τοῦ βροτοκτόνου, Σατάν καί σῶσον πάντας.

Ἱκέτευε τόν Πλάστην, σωθῆναι τούς ὑμνοῦντας, Γεώργιε σήν μνήμην.

Τάξεις Ὀρθοδόξων, μέλουσι σε ὕμνοις, Γεώργιε παμμάκαρ.

Αρσελά ἡ Σκήτη, καί Σινᾶ ἡ μάνδρα, ἐν σοι καυχῶνται Πάτερ.

Ἰσοστάσιος τε, Ἁγίων σύ Ὁσίων, ἐν πόλῳ συναυλίζει.

Σπεῦσον ἶνα ῥυσῆς, Πάτερ ἐκ κινδύνων, τούς σε ὑμνολογοῦντας.

Στήλη ἐγκρατείας, νηστείας σωφροσύνης, Γεώργιε ἐδείχθης.

Ὅπως ἀπαλλάξῃς, ἡμᾶς ἐκ νοσημάτων, παρακαλοῦμεν Πάτερ.

Υποπιάσας σῶμα, ἐδούλωσας τήν σάρκα, σκληροῖς ἀγῶσι μάκαρ.

Ῥάνατε τοῖς μύροις, Πατέρες Σιναΐται, εικόναν τοῦ Ὁσίου.

Ὕβριν τῶν δαιμόνων, κόπασον ὦ Πάτερ, καί πάθη ψυχοφθόρα.

Συγγνώμην δός πταισμάτων, ἡμῶν Θεῶ λυπούντων, καθάπερ Πατριάρχῃ.

Ἀντίδος τοῖς ὑμνοῦσι, σήν μνήμην θεῖε Πάτερ, κατ’ ἄμφω ἰατρείαν.

Ἰσάγγελον βίον, ἐν Αρσελά τοῖς τόποις, διήνυσας τρισμάκαρ.

Δεῦτε φιλεόρτων, πληθύς καί μοναζόντων, δῶμεν τιμήν Ὁσίῳ.

Ἔχομεν σε πρέσβυν, καί πρός Χριστόν μεσίτην, θερμόν Αρσερλαΐτα.

Ἶνα λυτρωθῶμεν, πυρός τοῦ αἰωνίου, παρακαλοῦμεν Πάτερ.

Νέμεις τοῖς αἰτοῦσι, τήν χάριν σῶν θαυμάτων, Γεώργιε καί κρείττω.

Ω Σινα τό κλέος, τῶν μοναστῶν ἡ δόξα, Γεώργιε θεόφρον.

Νίκας Ὀρθοδόξοις, κατ’ ἐχθρῶν παράσχου, εἰρήνην τ’ Ἐκκλησίαν.

Ἥλιον δυσώπει, τῆς Δικαιοσύνης, ἡμῶν φωτίσαι σκότη.

Μήποτε αφήσης, ὦ Πάτερ Σιναΐτας, ἄνευ σής βοηθείας.

Δόξα. Τριαδικόν.
Ἄκτιστον Τριάδα, Πατέρα Λόγον Πνεῦμα, ἐν πίστει προσκυνοῦμεν.

Καί νῦν. Θεοτοκίον.
Σῶσον Θεοτόκε, πρεσβείαις πρός Υἱόν Σου, ἡμᾶς ἀκατακρίτους.

Εὐλογητάρια. Ἦχος πλ. ἀ .

Στίχ: Εὐλογητός εἰ Κύριε, δίδαξόν με, Αρσελαΐτην ἄσαι.

Τῶν Ἀγγέλων αἱ τάξεις, μοναστῶν αἱ χορεῖαι, κατεπλάγησαν ο,τι, ὡς ἰσάγγελος Πάτερ, ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐν Σινᾶ Κυρίῳ εὐηρέστησας· ὅθεν σύν Ἁγίοις, Θεός ηρίθμησον.

Στίχ: Εὐλογητός εἰ Κύριε, δίδαξόν με, τόν Γεώργιον μέλψαι.

Τίνα μύρα εὐσεβεῖς καί δάκρυα, τῷ Αρσελαΐτη δῶτε; Τοῦ Σιναίου τῶν Πατέρων ἄθροισμα, προσεφθέγγετο ἐν κατανύξει, ἴδετε πιστοί ποιμένα καί ᾔσθητε· πρός Σίων ποθῶν, νῦν νεφέλη φέρεται.

Στίχ: Εὐλογητός εἰ Κύριε, δίδαξόν με, θεοφόρον ὑμνήσαι.

Λίαν πιστῶς, Σιναΐται μέλψωμεν, τόν Γεώργιον ἐνθέοις ὕμνοις, Ὀρθοδόξων μοναστῶν συστήματα, εὐσεβῶς ορθοφρονούντες, ἑορτήν τελέσωμεν, τοῦ Ὁσίου ἀγαλλόμενοι τῷ Πνεύματι.

Στίχ:Εὐλογητός εἰ Κύριε, δίδαξόν με, Γεωργίῳ τιμήσαι.

Μυροβόλοις τε κρίνοις, σύν ἰάσμοις καί ῥόδοις, καταστέψωμεν Αρσελαΐτου, εικόναν πιστοί, εγκρατεύοντες πάθη, ἶνα ὡς αὑτός Θεῶ εξιλεώσωμεν· δι’ ἡμᾶς γάρ, ἱκετεύει τόν Κύριον.

Δόξα. Τριαδικόν.
Προσκυνοῦμεν ἐν πίστει, τόν Πατέρα καί Λόγον, καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, τήν Ἀγίαν Τριάδα, ἐν μιᾷ τῆ οὐσία, σύν τοῖς Σεραφείμ λέγοντες τό Ἅγιος, Ἅγιος Ἅγιος εἰ Κύριε.

Καί νῦν. Θεοτοκίον.
Ζωοδότην τεκοῦσα, Θεοτόκε Παρθένε, Σόν Υἱόν ἐλυτρώσω, τόν Ἀδάμ σύν τῆ Εὖα, τῆς ἀρχαίας κατάρας, καί πᾶσι βροτοῖς ἔδειξας Παράδεισον· μετανοίας γάρ ὀδούς, προκρίνειν σῴζεσθε.

Ἀπόστιχα. Ἦχος β΄ . Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.
Ὅτε τό μακάριον σοφέ, πνεῦμα σου ἐν πόλῳ ἀνῆλθε, τάφος ἐκάλυψεν, σῶμα τό πολύαθλον, ἐν γῆ Γεώργιε. Τότε δε οἱ Ἀσώματοι, οὐράνιοι Νόες, σύν Ἁγίοις ἅπασιν, ηγαλλιάσαντο. Νῦν δε, φιλεόρτων τά πλήθη, καί Σιναϊτών αἱ χορεῖαι, ὕμνοις σε ἐνθέοις μεγαλύνομεν.

Στίχ. Μακάριος ἀνήρ ὁ φοβούμενος τόν Κύριον.

Ὅτε τῆ νεφέλη ἐπιβάς, κούφως ὑπερβέβηκας Πάτερ, γῆν τε καί θάλασσαν, πόθον σου τόν ἅγιον, Χριστός εκπλήρωσεν. Εἰς Σίων σε οδήγησε, ναῶ κοινωνήσαι, Σῶμα τοῦ καί Αἷμα τοῦ, καί πάλιν ἤγαγεν, τόπον Αρσελά τῷ ἀνύδρῳ, ἔνθα τοῦ Σατάν τάς παγίδας, ἔθραυσας αγώσί σου Γεώργιε.

Στίχ:Τίμιος ἐναντίον Κυρίου, ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου Αὑτοῦ.

Ὕμνοις καί ᾠδαῖς πνευματικαῖς, δῶμεν φιλεόρτων χορεῖαι, τῷ Γεωργίῳ πιστῶς, τούτου λιτανεύοντες, εἰκόνα πάνσεπτον, ἤν τῷ πόθῳ ἐκόσμησαν, Σινᾶ οἱ Πατέρες, ἄνθεσιν ἀρώμασιν, δακρύοις νήφοντες. Νῦν δε ἱκετῶν σου αἰτήσεις, πλήρωσον προσείπωμεν τούτῳ, ο,τι παρρησίαν Θεῶ κέκτησαι.

Δόξα. Καί νῦν. Ἦχος πλ. ἀ .
Σε, ὅνπερ ἐχαρίτωσε Χριστός, μάκαρ Γεώργιε, καθορῶντες πιστῶς, ἐν τῆ πανσέπτῳ θεία Εἰκόνι, κεκοσμημένον πνευματικαῖς χάρισιν, ευκατάνυκτον ὕμνον, πανευλαβῶς ἀγαλλόμενοι λέγομεν· Θρέμμα ἐρήμου Αρσελά, ὀν ὁ ἀνέσπερος Ἥλιος, ἀληθῶς ἐφώτισεν ἐκ νεότητος, σκότη ἀπομακρύνων σου, βιοτήν ἰσάγγελον ἑλόμενος, καί ἐθαυμάστωσεν Θεός, ζῶντα πανεύφημε· ἀλλ’ ἰδού νῦν οἴδαμεν, δι’ ἡμᾶς μεσιτεύειν, παρρησίαν ἔχοντα. Πως σε τιμήσωμεν Πάτερ; ἡ πως δοξάσωμεν ἆθλα; Ποία προσοίσωμεν γέρα, σῶν ἀρετῶν ἐπαξίως; ἡ ποίους μέλψωμεν ὕμνους, τῆ πανενδόξῳ σου μνήμη; Μεγαλύνομεν σε Ἅγιε, ὑμνολογοῦμεν τούς σούς πόνους, σύν τοῖς θαύμασι σου, βοῶντες· Κύριε δόξα Σοι.

Χαιρετισμοί εις τον Όσιο Γεώργιο τον Αρσελαίτη ο εν Σιναίου Όρους εν Ιερά Σκήτη Αρσελά ασκήσαντα