Παρακλητικός Κανών εις τον Νέο Οσιομάρτυρα Γεννάδιο ο Διονυσάτης

Ποίημα Γερασίμου μοναχού Μικραγιαννανίτου

† Εορτάζεται στις 6 Απριλίου

Εῦλογήσαντος τοῦ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον ΡΜΒ’ (142) Ψαλμόν.
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σού καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὂτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἔπ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοῖ ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μού ἐξελού μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. Δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μού τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος α’. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐπικαλεῖσθε τὸ ὀνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β’. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ’. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

καὶ τὰ παρόντα τροπάρια·

Ἦχος δ’ . Ὁ ὑψωθείς ἐν τῷ Σταυρῶ.
Ἐν ἡ ἀσκήσει νουνεχώς διαπρέψας, καί μαρτυρίου τήν ὀδόν διανύσας, Ὁσιομάρτυς Ἅγιε Γεννάδιε, πρέσβευε δεόμεθα, τῷ Δεσπότῃ τῶν ὅλων, δοῦναι τοῖς τιμῶσι σε, τῶν πταισμάτων τήν λύσιν, καί φωτισμόν καί βίου προκοπήν, ὡς ἀν Κυρίῳ ὁσίως δουλεύσωμεν.

Δόξα. Καί νῦν. Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσωμεν πότε Θεοτόκε, τάς δυναστείας Σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, ειμή γάρ Σύ προΐστασο πρεσβεύουσα, τις ἡμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τις δε διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὑκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ Σου, Σούς γάρ δούλους σῴζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Εἶτα ὁ Ν’ (50) Ψαλμός.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

Εἶτα, ὁ Κανών, οὐ ἡ ἀκροστιχίς·
Γεννάδιε σήν δίδου μοι χάριν. Γερασίμου.

ᾨδῇ ἀ . Ἦχος πλ. δ’ . Ὑγράν διοδεύσας
Γενοῦ μοι Γεννάδιε Ἀθλητά, προστάτης καί ῥύστης καί μεσίτης πρός τόν Χριστόν, αἰτούμενος ἄφεσιν πταισμάτων, καί πολυτρόπων παθῶν ἀπολύτρωσαι.

Ἐνήθλησας γνώμη θεοφιλεῖ, καί δόξης μετέσχες τῶν Μαρτύρων ἐν οὐρανοῖς, μεθ’ ὤν ὑπέρ πάντων ἐκδυσώπει, τῶν σε τιμώντων παμμάκαρ Γεννάδιε.

Νομίμως ἀθλήσας ὑπέρ Χριστοῦ, Γεννάδιε Μάρτυς ἀνομίας με χαλεπῆς, καί πάσης παθών ἀκαθαρσίας, τόν προσιόντα σοι πίστει ἐκκάθαρον.

Θεοτοκίον.
Ναός φωτοστόλιστος τοῦ Θεοῦ, ἐδείχθης Παρθένε σωματώσασα ὑπέρ νοῦν, αὑτόν ἐξ ἀχράντων σου αἱμάτων, Ὀν ἐκδυσώπει σωθῆναι με δέομαι.

ᾨδῇ γ’ . Οὐρανίας ἁψῖδος.
Ἀνενδότῳ καρδία ὑπέρ Χριστοῦ ἤθλησας, ὅθεν ἐναθλεῖν με νομίμως Μάρτυς ἐνίσχυσον, κατά ποικίλων παθῶν, καί τοῦ ἐχθροῦ ἀποκρούειν, Ἅγιε Γεννάδιε, ἅπασαν ἔφοδον.

Δόξης ἔτυχες θείας ὡς Ἀθλητής ἔνθεος• ὅθεν ἀδοξίας με πάσης παθῶν ἀπάλλαξον, Μάρτυς Γεννάδιε, καί ἐν τῷ φόβῳ Κυρίου, θείως πολιτεύεσθαι, δίδου μοι δύναμιν.

Ἱερῶς σοι φοινίξας τήν σήν στολήν Ἅγιε, ῥείθροις τῶν οἰκείων αἱμάτων φαιδρώς παρέστησας, τῷ Παντοκράτορι, ὀν ἐκδυσώπει απαύστως, πάσης με Γεννάδιε, ῥύεσθαι θλίψεως.

Θεοτοκίον.
Ἐξ ἁγνῶν σου αἱμάτων ὁ τοῦ παντός αἴτιος, σάρκα προσλαβών ἀπορρήτως Κόρη Πανάμωμε, διπλούς γεγέννηται, ἐν ὑποστάσει μιᾷ δε, καί φθορᾶς ἐρρύσατο τούς σε δοξάζοντας

Διάσωσον, Ὁσιομάρτυς Γεννάδιε σαῖς πρεσβείαις, ἀπό πάσης ἡμᾶς ἀνάγκης καί θλίψεως, τούς προσιόντας τῆ θεία σου ἀντιλήψει.

Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενεία πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τήν ἐμήν χαλεπήν τοῦ σώματος κάκωσιν, καί ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τό ἄλγος.

Αἴτησις καί τό Κάθισμα.
Ἦχος β’ . Πρεσβεία θερμή.
Αἱμάτων ῥοαῖς τόν ὄφιν κατεπόντισας, καί δρόσον ἡμῖν οὐράνιον ἀπέστεξας, Γεννάδιε μακάριε• διό σβέσον παθῶν μου τούς ἄνθρακας, πρεσβευτικαῖς σου ἀρδείαις πρός Χριστόν, τόν σε Ὁσιομάρτυς δοξάσαντα.

ᾨδῇ δ’ . Εἰσακήκοα Κύριε.
Σύν Ὁσίοις καί Μάρτυσιν, ὡς Ὁσιομάρτυς Χριστοῦ Γεννάδιε, καθικέτευε δωρήσασθαι, τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῖν τήν ἄφεσιν.

Ἡ πρεσβεία σου γένοιτο, τεῖχος ἀσφαλείας ἡμῖν Γεννάδιε, τοῦ Βελίαρ ἀποτρέπουσα, καθ’ ἡμῶν μανίαν τήν ὀλέθριον.

Νεκρωθείς πολλοῖς πάθεσι, σε καθικετεύω μάκαρ Γεννάδιε, ἐγεῖρον με πρός μετάνοιαν, τῆ ζωοποιῶ Μάρτυς πρεσβεία σου.

Θεοτοκίον.
Δόλῳ ὄφις ὁ δόλιος, πρός τήν ἁμαρτίαν συλᾷ με Δέσποινα, ἀλλά τούτου κατασύντριψον, κατ’ ἐμοῦ μανίαν τήν ὀλέθριον.

ᾨδῇ ἕ’ . Φώτισον ἡμᾶς.
Ἴδε συμπαθώς, παμμακάριστε Γεννάδιε, τούς ἐν ταύτῃ ἐνασκοῦντας τῆ Μονή, καί ἀεί δίδου ἡμῖν τήν σήν βοήθειαν.

Δύναμιν ἡμῖν, μή ἐλλίπῃς παρεχόμενος, κατά πάσης τοῦ ἐχθροῦ ἐπιβουλῆς, ὡς λαβῶν παρά Χριστοῦ χάριν Γεννάδιε.

Ὅρμῳ νοητῷ, προσωρμίσθης δι’ ἀθλήσεως διό λύτρωσαι ἡμᾶς, τρικυμιῶν τῶν ἐν βίῳ περιστάσεων Γεννάδιε.

Θεοτοκίον.
Ὕψωσον ἡμῶν, τήν διάνοιαν Πανάμωμε, ἐκ ματαίων λογισμῶν καί ἐννοιῶν, πρός ὑψώσεις τῆς ἀγάπης τοῦ Παντάνακτος.

ᾨδῇ στ’ . Τήν δέησιν.
Μαρτύρων, τῆς εὐκληρίας τρυφήσας, ὡς ἀθλήσας δι’ ἀγάπην τήν θείαν, Ὁσιομάρτυς Γεννάδιε θεῖε, τῆς τῶν παθῶν δυσχερείας ἀπάλλαξον, τούς μακαρίζοντας πιστῶς, τήν σεπτήν καί ἀγίαν σου ἄθλησιν.

Ὁσίως, πρώην ἀνύων τόν βίον, δι’ ἀθλήσεως Χριστῷ προσηνέχθης, καί διπλῶν ἀτυχές Μάρτυς βραβείων• ὅθεν διπλῶν με παθών ἀπολύτρωσαι, κατά τό σῶμα καί ψυχήν, τόν πρός σε ἀφορῶντα Γεννάδιε.

Ιάτρευσον, τήν νοσοῦσαν ψυχήν μου, συνηθείᾳ τῆς πικράς ἁμαρτίας, τῆ δεδομένη σοι χάριτι θεία, Ὁσιομάρτυς Κυρίου Γεννάδιε, καί ίθυνόν με ἀσφαλῶς, πρός λιμένα τοῦ θείου θελήματος.

Θεοτοκίον.
Χειμάζει με, ἁμαρτίας ὁ σάλος, καί καθέλκει πρός βυθόν ἀπωλείας• ἀλλά Παρθένε τῆ σή κυβερνήσει, πρός ἀπαθείας με ὅρμον κυβέρνησον, τόν πεποιθότα ἐκ ψυχῆς, Θεοτόκε τῆ θεία πρεσβεία σου.

Διάσωσον, Ὁσιομάρτυς Γεννάδιε σαῖς πρεσβείαις• ἀπό πάσης ἡμᾶς ἀνάγκης καί θλίψεως, τούς προσιόντας τῆ θεία σου ἀντιλήψει.

Ἄχραντε, ἡ διά λόγου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Αἴτησις καί τό Κοντάκιον.
Ἦχος β’ . Τοῖς τῶν αἱμάτων σου.
Ὁσιομάρτυς Κυρίου Γεννάδιε, τῶν Ἀθλητῶν καί Ὁσίων ἰσότιμε, ἀεί σύν αὑτοῖς Χριστῷ πρέσβευε, ἁμαρτημάτων διδόναι συγχώρησιν, ἡμῖν τοῖς ἐν πίστει τιμῶσι σε.

Προκείμενον.
Δίκαιος ὡς φοίνιξ ἀνθήσει…
Στίχ. Πεφυτευμένος ἐν οἴκῳ Κυρίου…

Εὐαγγέλιον, Ἐκ τοῦ κατά Ματθαῖον.
Εἶπεν ὁ Κύριος• Πάντα ὅσα ἀν θέλητε, ἶνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καί ἡμεῖς ποιεῖτε αὑτοῖς, οὗτος γάρ ἐστίν ὁ νόμος καί οἱ προφῆται. Εἰσέλθετε διά τῆς στενῆς πύλης, ὅτι πλατείᾳ ἡ πύλη, καί εὐρύχωρος ἡ ὀδός, ἡ ἀπάγουσα εἰς τήν ἀπώλειαν, καί πολλοί εἰσίν οἱ εἰσερχόμενοι δι’ αὑτῆς, ὅτι στενή ἡ πύλη, καί τεθλιμμένη ἡ ὀδός ἡ ἀπάγουσα εἰς τήν ζωήν, καί ὀλίγοι εἰσίν οἱ εὑρίσκοντες αὑτήν. Προσέχετε δε ἀπό τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρός ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δε εἰσι λύκοι ἅρπαγες, ἀπό τῶν καρπῶν αὑτῶν ἐπιγνώσεσθε αὑτούς. Μήτι συλλέγουσιν ἀπό ἀκανθών σταφυλήν, ἀπό τριβόλων σῦκα; Οὕτω πάν δένδρον ἀγαθόν καρπούς καλούς ποιεῖ, τό δε σαπρόν δένδρον καρπούς πονηρούς ποιεῖ. Οὐ δύναται δένδρον ἀγαθόν καρπούς πονηρούς ποιεῖν, οὐδέ δένδρον σαπρόν, καρπούς καλούς ποιεῖν. Πάν δένδρον μή ποιοῦν καρπόν καλόν, ἐκκόπτεται καί εἰς πῦρ βάλλεται, ἄρα γε ἀπό τῶν καρπῶν αὑτῶν ἐπιγνώσεσθε αὑτούς. Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι• Κύριε, Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ’ ὁ ποιῶν τό θέλημα τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.

Δόξα.
Ταῖς τοῦ σου Ὁσίου πρεσβείαις ᾿Ελεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καὶ Νῦν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχ. Ἐλεῆμον, ελέησόν με ὁ Θεός….
Προσόμοιον.
Ἦχος πλ. β’ . Ὅλην ἀποθέμενοι.
Πίστει ηνδραγάθησας, κατά τῆς πλάνης θεόφρον, καί τμηθείς τήν κάραν σου, πρός τήν ὑπερκόσμιον ζωήν ἔδραμες, Ἀθλητά Ὅσιε, Γεννάδιε μάκαρ, διά τοῦτο σου δεόμεθα, Απαύστως πρέσβευε, σύν Ὁσιομάρτυσιν Ἅγιε, Χριστῷ τῷ Ἐλεήμονι, δοῦναι τῶν πταισμάτων συγχώρησιν, καί τήν θεραπείαν, ψυχῶν τε καί σωμάτων τῶν πιστῶς, ἐξαιτουμένων ἑκάστοτε, τήν θερμήν πρεσβείαν σου.

Σῶσον ὁ Θεός τόν λαόν σου…

ᾨδῇ ζ . Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.
Ἀσθενοῦντι μοι ῥῶσιν, καί ψυχῆς εὐεξίαν δίδου Γεννάδιε, σή πρός τόν Σωτῆρα, θεόφρον μεσιτεία, ἶνα ψάλλω γηθόμενος• Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν, Θεός εὐλογητός εἰ.

Ρυπωθείς τῆ κακία, τῆ θερμή σου πρεσβεία σπεύδω Γεννάδιε• σύ οὑν Ὁσιομάρτυς, ἀπάλλαξον με θᾶττον, τῆς μανίας τοῦ δράκοντος, οἵα θερμός πρός Χριστόν, μεσίτης μου καί πρέσβυς.

Ἴθυνον τοῦ νόος μου, τάς κινήσεις καί πᾶσαν Μάρτυς τήν ἔφεσιν, πρός κτῆσιν τῶν ἀρίστων, ἀμέμπτῳ πολιτεία, ἶνα μέλπω Γεννάδιε• •Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν, Θεός εὐλογητός εἰ

Θεοτοκίον.
Νεκρωθείς τήν ψυχήν μου, πονηρά συμβουλία τοῦ παναλάστορος, πιστῶς οἱ καταφεύγω, καί κράζω Θεοτόκε• ζώωσόν με τόν δείλαιον, ζωοποιῶ σου Ἁγνή, πρός τόν Χριστόν πρεσβεία.

ᾨδῇ ἡ’ . Τόν Βασιλέα.
Γενοῦ μοι Μάρτυς, τῷ τήν σήν κλῆσιν αὐχοῦντι, καταφύγιον Γεννάδιε ἐν θλίψει, καί παραμυθία, ἐν πάσῃ ἀθυμία.

Ἐν οὐρανίοις, σκηναῖς συνών τοῖς Ἀγγέλοις, καθικέτευε Γεννάδιε ἀπαύστως, ὑπέρ τῶν τιμώντων, τήν ἄθλησιν σου Μάρτυς.

Ῥώμην μοι δίδου, καί φωτισμόν θεῖον αἴτει, τῷ ἱκέτῃ σου ἐν πάσαις μου ταῖς τρίβοις, ἶνα σε γεραίρω, Χριστοῦ Ὁσιομάρτυς.

Θεοτοκίον.
Ἀγγέλων δόξα, καί τῶν βροτῶν σωτηρία, Ἀειπάρθενε Ἁγνή Θεοκυήτορ, πάσης ἀδοξίας, τοῦ χείρονος με ῥύου.

ᾨδῇ θ’ . Κυρίως Θεοτόκον.
Στεφάνῳ ἀφθαρσίας, κατηγλαϊσμένος, Ὁσιομάρτυς Κυρίου Γεννάδιε, τάς ἱκεσίας, προσδέχου ἡμῶν ἑκάστοτε.

Ἰλύος ἁμαρτίας, κάθαρον τόν νοῦν μου, πρεσβευτικαῖς σου ἀρδείαις Γεννάδιε, καί τῶν πταισμάτων μου αἰτεῖ Μάρτυς τήν ἄφεσιν.

Μαρτύρων καί Ὁσίων, ἰσότιμος πέλων, Ὁσιομάρτυς Κυρίου Γεννάδιε, ἡμῖν θεόθεν ἐξαίτει τό θεῖον ἔλεος.

Ὁσίως διανύειν, πάντα μου τόν βίον, ενισχυσόν με Γεννάδιε ἔνδοξε, ἶνα ζωῆς τῆς ἀλήκτου γένωμαι μέτοχος.

Θεοτοκίον.
Ὑψίστου χαῖρε Μῆτερ, Κεχαριτωμένη, χαῖρε ψύχῃς μου χαρά καί παράκλησις, καί εὐφροσύνη Παρθένε καί σωτηρία μου.

Ἄξιον ἐστίν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σε τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τήν τιμιωτέρα τῶν Χερουβείμ, καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν, τήν ὄντως Θεοτόκον σε μεγαλύνομεν.

Καὶ τὰ παρόντα μεγαλυνάρια,
Χαίρων ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, Γεννάδιε μάκαρ, καταλείψας τά γεηρά, καί ἐν τῆ ἀσκήσει, καί ἱερά ἀθλήσει, ἐδόξασας θεόφρον τόν σε δοξάσαντα.

Βίον διανύων ἀσκητικόν, ἐν τῆ τοῦ Προδρόμου, θεία Μάνδρα ἐν ἀρετή, διά μαρτυρίου, προσήχθης τῷ Κυρίῳ, Γεννάδιε παμμάκαρ, δυνάμει πίστεως.

Χαίρων ὡμολόγησας τόν Χριστόν, καί τμηθείς τήν κάραν, τῶν Μαρτύρων συγκοινωνός, Γεννάδιε ὤφθης, καί τῶν ὑπερκοσμίων, ἐπάθλων ἠξιώθης ἀγαλλόμενος.

Αἵμασιν οἰκείοις τήν σήν στολήν, Μάρτυς πορφυρώσας, πρός νυμφῶνα τόν νοητόν, ὡς Ὁσιομάρτυς, ἡγλαϊσμενος ἤρθης, ὑπέρ ἡμῶν πρεσβεύων Χριστῷ Γεννάδιε.

Γέρας ἀνεδείχθης τῆ σή Μονῇ, Γεννάδιε μάκαρ, ἀριστεύσας πνευματικῶς, καί τῶν αἱμάτων, ἐκχύσει ὑπεμφαίνεις, τήν πρός Χριστόν τελείαν, ἀγάπην Ἅγιε.

Πρέσβευε ἀπαύστως πρός τόν Χριστόν, ὑπέρ τῶν τιμώντων τήν σήν ἄθλησιν τήν σεπτήν, κάμοι δε μή παύσῃ, παρέχων τήν σήν χάριν, πλουτοῦντι σου τήν κλῆσιν Μάρτυς Γεννάδιε.

Πάσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς.

Τὸ Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).

Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί…

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ και τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

καί τά Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γάρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην Σοι τήν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοί προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπί Σοί γάρ πεποίθαμεν. Μή ὀργισθῆς ἡμῖν σφόδρα, μηδέ μνησθῆς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καί νῦν ὡς εὔσπλαχνος καί λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σύ γάρ εἶ Θεός ἡμῶν καί ἡμεῖς λαός Σου, πάντες ἔργα χειρῶν Σου καί τό ὄνομά Σου ἐπικεκλήμεθα.

Καί νῦν.
Τῆς εὐσπλαχνίας τήν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς Σέ μή ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διά Σοῦ τῶν περιστάσεων· Σύ γάρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.

Ἐκτενὴς καὶ Ἀπόλυσις, μεθ’ ἣν ψάλλομεν τα ἑξῆς·

Ἦχος β’ . Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.
Εὗρες, τήν ἀΐδιον ζωήν, ξίφει ἐκτμηθείς τόν αὐχένα, ὑπέρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, Ἅγιε Γεννάδιε, Ὁσιομάρτυς Χριστοῦ, καί χοροῖς συνηρίθμησαι, Ἁγίων ἁπάντων, μεθ’ ὀν ἀεί πρέσβευε, τῷ παντεπόπτῃ Θεῶ, δοῦναι ἡμῖν λύσιν πταισμάτων, καί ἐπηρειῶν πολυτρόπων, καί παθῶν παντοίων ἀπολύτρωσιν.

Δέσποινα πρόσδεξαι, τὰς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς Σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην Σου.

Δί’ εὐχῶν τῶν ἁγίων πατέρων ἠμῶν,
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἠμᾶς.
Ἀμήν.

Δίστιχον·
Γενναῖον Γεννάδιε δεῖξον τόν νοῦν μου,
Γερασίμου Ἅγιε κατά τῶν χείρων.

 

ΕΚ ΒΑΘΟΥΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΕΥΓΝΩΜΩΝ ΣΤΟΝ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ ΤΑΥΤΗΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟ ΜΑΜΑΛΟΥΓΚΟ (www.nektarios.gr), Ο ΟΠΟίΟΣ ΣΥΝΕΧΩΣ, ΜΗ ΦΕΙΔΟΜΕΝΟΣ ΚΟΠΟΥ, ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΣ, ΑΝΑΛΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΕΣΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ. ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ.

Υστερόγραφο εκ της Πηγής (voutsinasilias.blogspot.gr)