Παρακλητικός Κανών εις τον Όσιο Γεώργιο τον Αρσελαίτη ο εν Σιναίου Όρους εν Ιερά Σκήτη Αρσελά Ασκήσαντα

Ποίημα Γεωργίου Γαλανόπουλου

†Εορτάζεται στις 11 Μαρτίου

Εῦλογήσαντος τοῦ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον ΡΜΒ’ (142) Ψαλμόν.
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σού καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὂτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἔπ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοῖ ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μού ἐξελού μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. Δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μού τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος α’. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐπικαλεῖσθε τὸ ὀνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β’. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ’. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Είτα το τροπάριον.

Ἦχος δ’ . Ο ὑψωθείς ἐν τῷ Σταυρῶ.
Αρσελαΐτου Γεωργίου τήν μνήμην, περιχαρώς τῶν φιλεόρτων χορεῖαι, Σιναϊτών τιμήσωμεν ὑμνοῦντες πιστῶς, θαύματα τούτου παράδοξα, ἀρετάς τάς θεοειδεῖς, ἆθλα τά ἀσκητικά, βιοτήν τήν ἀρίστην, ὡς μέγαν πρέσβυν ἔχοντες αὑτόν, ὅπως πρεσβεύῃ, Χριστῷ δοῦναι ἔλεος.

Δόξα. Καί νῦν. Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσομέν πότε Θεοτόκε, τάς δυναστείας Σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, ειμή γάρ Σύ προΐστασο πρεσβεύουσα, τις ἡμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τις δε διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὑκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ Σου, Σούς γάρ δούλους σῴζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Εἶτα ὁ Ν’ (50) Ψαλμός.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

Εἶτα ὁ Κανών, οὐ ἡ ἀκροστιχίς·
Ὁσίου Αρσελάϊτου, θεῖον μέλος. Γεωργίου.

ᾨδή ἀ . Ἦχος πλ. δ . Ὑγράν διοδεύσας.
Ὀδμήν εὐωδίας πνευματικῆς, Γεώργιε δός μοι ανυμνείσαι ἆθλα τά σά, καί κάθαρον σῶμα, νοῦν ψυχήν μου πνευματοφόρε, Σινᾶ θεῖον καύχημα.

Σαρκός ἀλγηδόνας καί ἐκτροπάς, νόος μου ὦ Πάτερ, σύν τοῖς πάθεσι τῆς ψυχῆς, μετέβαλε ταχύ σαῖς πρεσβείαις, πρός τόν Σωτῆρα, καί δός τούτων ἄφεσιν.

Ἱκέτευε Πλάστην καί Λυτρωτήν, Γεώργιε μάκαρ, τό ἀγλάϊσμα Αρσελά, κινδύνων καί θλίψεων ῥυσθῆναι, τούς σε υνούντας γεέννης τε ῥύσασθαι.

Θεοτοκίον.
Ὀδύνην ψυχή μου τῆ ῥυπαρά, προυξένησε Μῆτερ, διανοίας ἡ πρός ῥοπήν, κινοῦσα τήν φύσιν ἁμαρτία, ἀλλ’ εἰς χαράν τήν πικρίαν μετάστρεψον.

ᾨδή γ . Οὐρανίας ἁψῖδος.
Ὑψηλόφρονος γνώμης παρ’ ὁ δεῖ ἀπάλλαξον, καί φρονεῖν μοι δός ἄνω Πάτερ, ἀεί τά κρείττονα, ὤσπερ ἐβίωσας σύ, ἐν Αρσελά γῆ ἀνύδρῳ, ἶνα δόξης μέτοχον, Κύριος δείξῃ με.

Ἀλγηδόνας σωμάτων καί τῆς ψυχῆς τραύματα, ἴασαι βαλσάμῳ νῦν Πάτερ, μόνον φιλάνθρωπον, ταῖς σαῖς λιταῖς δυσωπῶν, ὡς ἰατρός μοναζόντων, καί προσερχομένων σοι, ἦσθα Γεώργιε.

Ῥῶσιν δός τις νοσοῦσι καί λοιμικῆς λύτρωσαι, πάσης ἀσθενείας καί βλάβης, τούς ἀνυμνοῦντας σε, καί πειρασμῶν ἐξελοῦ, δαιμονικῆς ἐπηρείας, πάντας ὦ Γεώργιε, μνήμην τιμῶντας σου.

Θεοτοκίον.
Σωτηρίας ὁλκάδα ὡς κιβωτόν ἔχομεν, Σε ὦ Θεομῆτορ Παρθένε, καί καταφεύγομεν, ὑπό τήν σκέπην τήν Σήν, ἶνα ἡμᾶς ὁδηγήσῃς, εἰς λιμένα εὔδιον, Θεοῦ Παντάνακτος.

Διάσωσον, Αρσελαΐτα Γεώργιε τούς ὑμνοῦντας, πανευλαβώς θείαν μνήμην σου Ὅσιε, καί λύτρωσαι νόσων ἡμᾶς καί γεέννης.

Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενεία πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τήν ἐμήν χαλεπήν τοῦ σώματος κάκωσιν, καί ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τό ἄλγος.

Αἲτησις καὶ τὸ Κάθισμα.
Ἦχος β . Πρεσβεῖα θερμῇ.
Προστάτην θερμόν καί πρέσβυν πρός τόν Κύριον, πτωχόν βοηθόν, νοσούντων ἀντιλήπτορα, ὁδηγόν κεκτήμεθα, σε μάκαρ τῶν πιστῶν πληθῦς κράζοντες· σπεῦσον ταχέως ῥῦσαι ἀναγκῶν, Αρσελαΐτα Γεώργιε ἅπαντας.

ᾨδή δ’ . Εἰσακήκοα Κύριε.
Ἐξ αἱρέσεων λύτρωσαι, εἰδωλολατρείας πάντας Γεώργιε, τούς ζητοῦντας σήν ἀντίληψιν, καί παράσχου βίον ἀνεπίληπτον.

Λαμπρυνόμενος Πνεύματι, ὡς ἰάσθω πάντας τούς προσιόντας σοι, καί ἡμῶν τῶν ἀνυμνούντων σε, ἴασαι ταχύ ψυχῆς νοσήματα.

Ἀθυμίας τά κύματα, καί καρδίας λύπην ἡμῶν ἀφάνισον, καί χαράς Χριστοῦ καταύγασον, τῷ φωτί τούς μέλποντας σε Ἅγιε.

Θεοτοκίον.
Ἱκετεύομεν Δέσποινα, Σε τήν ὑπερύμνητον Θεομήτορα, δυσωπεῖν ἀεί τόν εὔσπλαγχνον, Σόν Υἱόν λυτρώσασθαι κολάσεως.

ᾨδή ἕ . Φώτισον ἡμᾶς.
Τάραχον νόος, καί σαρκός μου τά σκιρτήματα, σαῖς λιταῖς κόπασον ὦ Πάτερ ταχύ, πρός τόν Σωτῆρα, γαλήνην θείαν δωρούμενος.

Ὅσιε Θεοῦ, τοῦ Σταυροῦ περιχαράκωσον, τῆ ἀηττήτῳ ἰσχύϊ καί ἡμᾶς, ἶνα δαιμόνων, κατατροπούμεθα φάλαγγας.

Ὕψος ἀναβάς, πρός Σίων τήν ἄνω Ἅγιε, ἕλκυσον ἡμᾶς πρός βίον ταπεινόν, ἶνα πρός δόξαν, Χριστοῦ τήν θείαν ἀνέλθωμεν.

Θεοτοκίον.
Θέλων τῆς φθοράς, ἶνα σώσῃ ἡμᾶς ᾤκησεν, Θεός γαστρί Σου Κόρη σωματικῶς, Ὀν ἐκδυσώπει, εἰσάξαι εἰς τόν Παράδεισον.

ᾨδή στ . Τήν δέησιν.
Ἐπίχαρμα, ἐγενόμην δαίμοσιν, ἡδοναῖς τῆς ἁμαρτίας δουλεύσας, ὂτι παθῶν, ἡ ψυχή ἐμολύνθη, καί ὡς ἰχθύν ὁ βελίαρ ἐζώγρησεν, ἀλλά πρό τέλος ἐκβοῶ• Γεωργίου λιταῖς Χριστέ σῶσον με.

Ιάτρευσον, τῆς ψυχῆς τά τραύματα, σή πρεσβεία πρός Χριστόν θεῖε Πάτερ, νόσων δεινῶν, τῆς ὀδύνης με ῥῦσαι, τῶν οἰδημάτων κινδύνων καί θλίψεων, καρδίαν νοῦν σῶμα ψυχήν, ἐξ ἐχθρῶν ἀοράτων εκλύτρωσαι.

Ὁδήγησον, πρός καλήν μετάνοιαν, καί πρός τρίβους τοῦ Χριστοῦ σωτηρίους, τοῦ Αρσελά, ἱερώτατε Πάτερ, Σιναϊτών μοναστῶν ἐγκαλλώπισμα, τούς μέλποντας περιχαρώς, σά Γεώργιε θεία παλαίσματα.

Θεοτοκίον.
Νηστεύοντα, ἐκ παθῶν ἀξίωσον, καί δυνάμει Σου ἐνίσχυσον Κόρη, ὂτι τροφός, γλυκασμός καί ἀγάπη, ἡμῶν ὑπάρχεις ἐλπίς καί μεσίτρια, ἀεί ὑμνοῦμεν Σε ἀγνῇ, προσκυνοῦντες τόν ἄφραστον Τόκον Σου.

Διάσωσον, Αρσελαΐτα Γεώργιε τούς ὑμνοῦντας, πανευλαβώς θείαν μνήμην σου Ὅσιε, καί λύτρωσαι νόσων ἡμᾶς καί γεέννης.

Ἄχραντε, ἡ διά λόγου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Αἲτησις καὶ τὸ Κοντάκιον.
Ἦχος β . Προστασία τῶν Χριστιανῶν.
Ἀντιλήπτωρ τῶν Σιναϊτών πέλεις Ὅσιε, καί μεσίτης τῶν Χριστιανῶν πρός τόν Κύριον· σύ παμμάκαρ τῶν μοναστῶν ἐδείχθης ὁδηγός, διό πρόφθασον θεῖε ποιμήν, εἰς τήν βοήθειαν ταχύ, τῶν πιστῶς προσκαλούντων σε· ἴασαι ἀσθενοῦντας, καί ῥῦσαι τούς δαιμονῶντας, πάντας ἐκ βλάβης ἐξελοῦ, Αρσελά δόξα Γεώργιε.

Προκείμενον.
Μακάριος ἀνήρ ὁ φοβούμενος τόν Κύριον, ἐν ταῖς ἐντολαῖς Αὑτοῦ θελήσει σφόδρα.
Στίχ. Τοῖς Ἁγίοις τοῖς ἐν τῆ γῆ Αὑτοῦ, ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος.

Εὐαγγέλιον, Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν. (Κεφ. στ΄ 17-22).
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἔστη ὁ ᾿Ιησοῦς ἐπὶ τόπου πεδινοῦ, καὶ ὄχλος μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ πλῆθος πολὺ τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τῆς παραλίου Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἳ ἦλθον ἀκοῦσαι αὐτοῦ, καὶ ἰαθῆναι ἀπὸ τῶν νόσων αὐτῶν, καὶ οἱ ὀχλούμενοι ἀπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, καὶ ἐθεραπεύοντο. Καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ· ὅτι δύναμις παρ᾿ αὐτοῦ ἐξήρχετο, καὶ ἰᾶτο πάντας. Καὶ αὐτὸς, ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τοὺς Μαθητὰς αὐτοῦ, ἔλεγε· Μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν, ὅτι χορτασθήσεσθε. Μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅτι γελάσετε. Μακάριοί ἐστε, ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς, καὶ ὀνειδίσωσι, καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρὸν, ἕνεκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Χαίρετε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε· ἰδοὺ γὰρ ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ.

Δόξα.
Ταῖς τῶν Σου Ὁσίου πρεσβείαις ᾿Ελεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καὶ Νῦν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχ. Ἐλεῆμον, ελέησόν με ὁ Θεός…
Προσόμοιον.
Ἦχος πλ. β . Ὅλην ἀποθέμενοι.
Μή οὑν ἀπορρίψῃς με, σαρκός τόν μεμολυσμένον, καί παθών τόν ἄσωτον, σε νῦν καταφεύγοντα ὦ Γεώργιε, Ὅσιε σῶσον με, πιστῶς προσπίπτοντα, σή εἰκόνι ἀσπαζόμενος, ἴασιν δώρησαι, ἄμφω τῶν κινδύνων ἐκλύτρωσαι, θλίψεων ἐξαιρούμενον, καί τῶν χαλεπῶν συμφορῶν τοῦ βίου· ἶνα ἐξυμνῶ σου, πληθύν τῶν θαυμασίων ἀληθῶς, καί μεγαλύνω ἐν ἄσμασι, πολιτείαν ἄμεμπτον.

Σῶσον ὀ Θεός ταὸν λαό σου…

ᾨδή ζ . Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.
Μετά τῶν Ἀσωμάτων αὐλιζόμενος Πάτερ καί τῶν Ἁγίων Χριστόν, ιλέωσαι λιταῖς σου, ῥυσθῆναι τῆς γεένης, τούς βοῶντας Γεώργιε· Ο τῶν Πατέρων ἡμῶν, Θεός εὐλογητός εἰ.

Ἐχθρῶν ἐπαναστάσεις τῶν αἱρέσεων θράση καί τῶν δαιμόνων ὀφρύν, σή μαάκρ ἀντιλήψει, κατάβαλε ἐν τάχει, ἶνα χαίροντες μέλπωμεν· Ο τῶν Πατέρων ἡμῶν, Θεός εὐλογητός εἰ.

Λαόν εὐσεβοφρόνως, ἀνυμνοῦντα σε κλέος, Σινᾶ τε καί Αρσελά, σαῖς πρός Θεόν πρεσβείαις, ἐκλύτρωσαι κινδύνων, καί τρυφῆς καταξίωσον, τῆς Βασιλείας Θεοῦ, Γεώργιε θεόφρον.

Θεοτοκίον.
Ὁρῶμεν Θεοτόκε ἀπειρόγαμε Νύμφη Σε ὡς κατεῖδε Μώσης, ἐν τῷ Σινᾶ ὡς Βάτον, φλογί παραδοθεῖσαν, ἀλλά ἄφλεκτον μείνασαν, νῦν δε τήν φλόγαν παθών, ἡμῶν σβέσον Παρθένε.

ᾨδή ἡ . Τόν Βασιλέα.
Σῶσον οἰκτῖρμον, τούς εὐσεβεῖς Γεωργίου, ταῖς λιταῖς ἀπαύστως Σε ὑμνοῦντας, καί δοξολογούντας, εἰς πάντας τούς αἰῶνας.

Γῆθεν νεφέλη, πρός τήν Σίων κοινωνήσαι, τοῦ ποθεῖν ὦ θεῖε Πάτερ ἦρεν, ἐπαναγαγόντα, ὀν πόθον Χριστέ δός μοι.

Ἐλέους θείου, καί δωρεῶν ἐμπλῆσον με, ταπεινῶς φρονεῖν ἵν’ ἀνυμνῶ σε, ὦ Αρσελαΐτα, Γεώργιε τρισμάκαρ.

Θεοτοκίον.
Ὤφθης Ἀγγέλων, ἐν οὐρανοῖς ἀνωτέρα, γηγενῶν τ’ ἀγνῇ ἁγιωτέρα, ὅθεν τούς ὑμνοῦντας, Σε σκέπε πάσης βλάβης.

ᾨδή θ . Κυρίως Θεοτόκον.
Ῥοαῖς σάς δακρυρρόους, χάρισόν μοι Πάτερ, σημειοφόρε Γεώργιε, γῆς Αρσελά, ἶνα ὑμνῶ καί γεραίρω τά σά παλαίσματα.

Γεώργιε φρουρόν σε, κέκτηται ἡ Σκητή, τοῦ Αρσελά σύν πατράσι Μονῆς τοῦ Σινᾶ, καί πλῆθος Ὀρθοδόξων οὕς πάντας φύλαττε.

Ἱκέτευε Σωτῆρα, ἶνα ψυχοφθόρων, ἁμαρτιῶν ἀπαλλάξῃ Γεώργιε, νῦν τούς σήν πανένδοξον μνήμην πανηγυρίζοντας.

Ὀρδάς ἐχθρῶν ἀπίστων, Σινᾶ χερσονήσου, Μονάς τ’ ἐπαπειλοῦντας ἐκδίωξον σύ, καί ὑπερμάχει Πατέρω ἀεί Γεώργιε.

Θεοτοκίον.
Ὑψίστου ἡ καθέδρα, πέλεις ἐν τῷ πόλῳ, διό δυσώπει Υἱόν Σου σωθῆναι ἡμᾶς, τούς ἀληθῶς Θεοτόκον ὁμολογοῦντας Σε.

Ἄξιον ἐστίν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σε τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τήν τιμιωτέρα τῶν Χερουβείμ, καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν, τήν ὄντως Θεοτόκον σε μεγαλύνομεν.

Καὶ τὰ παρόντα μεγαλυνάρια,
Γέγραπται ἐν βίβλῳ τῆ τοῦ Δαβίδ, ὁρισμός ὁποῖος, τοῦ δικαίου ἀνδρός ἐστί, ἐλεών ἀπαύστως, κατατρυφᾶν Κυρίῳ, φώς ἀρετῶν ἐκλάμπων, ἀ ἔσχες Ὅσιε.

Ἔλεος Δεσπότου ἐπιζητῶν, ἐν ἀνύδροις τόποις, ἠγωνίσω ὑπερφυῶς, καί πληθύν δαιμόνων, κατῄσχυνας παμμάκαρ, Γεώργιε Πατέρων, Σινᾶ ἀγλάϊσμα.

Ω κατορθωμάτων ἀσκητικῶν, ἱδρώτων καμάτων, δακρυρρόων τε προσευχῶν, ὕδωρ ἐγκρατείας, καί αὐστηράς νηστείας, δι’ ὤν σόν βίον Πάτερ, ὄντως ἐκόσμησας.

Ῥῦσαι τῶν παγίδων τοῦ πονηροῦ, τούς σούς ἐξυμνοῦντας, θείους ἄθλους Πάτερ σοφέ, ἐνάρετον βίον, καί πλῆθος θαυμασίων, ἀ ἔτι ζῶν ἐτέλεις, ἐν γῆ Γεώργιε.

Γῆθεν ἐποχούμενος πρός Σίων, ἡρπάγης νεφέλη, πληρωθέντος πόθου σεπτοῦ, Πάτερ κοινωνίας, Ἀχράντων Μυστηρίων, Χριστοῦ καί πάλιν ἦλθες, εἰς θείαν Λαύραν σου.

Ἱκεσίαις δέξαι πάντων ἡμῶν, τῶν πιστῶς τιμώντων, σήν πανένδοξον ἑορτήν, ὦ Αρσελαΐτα, Γεώργιε θεόφρον, καί δός πᾶσι τά κρείττω, καί χάριν ἄμετρον.

Ὤφθης ἀντιλήπτωρ καί ἰατρός, νεκρώσας τόν ὄφιν, καί ἀνέστησας ἐκ νεκρών, ἄμα μαθητήν σου, τῆ πρός Θεόν δεήσει, ἡμῶν ψυχῆς τά πάθῃ, νέκρωσον Ἅγιε.

Ὕβριν ἀποδίωξον μισητήν, πάθη ψυχοφθόρα, δυσπιστίαν καταλαλιάν, τήν φιλαργυρίαν, σύν τῆ φιληδονία, καί ἀρετῶν ἀντίδος, καρπόν Γεώργιε.

Μή μοι δός Θεῶ τῷ καταφρονεῖν, τῶν παραγγελμάτων καί θελήματος ἀγνοεῖν, ἀλλά διδαχαῖς σου, καί προσευχαῖς παράσχου, τόν φωτισμόν καί γνῶσιν, Πάτερ τήν ἔνθεον.

Νόσων ἐλευθέρωσον καί δεινῶν, τούς σε εὐφημοῦντας, ὦ Γεώργιε Αρσελά, καύχημα Σιναίου, τῶν μοναστῶν ἀκρότης, τοῖς χαῖρε σοι βοῶσι, Πάτερ μακάριε.

Ὅλην τήν καρδίαν πρός τόν Θεόν, ἐν τῆ προσευχή μου, καθ’ ἑκάστην ἀναπνοήν, δός ἔχειν ὦ Πάτερ, ὤσπερ λαμπάδος φλόγα, καί νοῦν ἀμετεώριστον, καί φιλόπονον.

Σῶσον ταῖς πρεσβείαις σου πρός Χριστόν, ψυχάς τῶν ὑμνούντων, σε ἀσμένως Πάτερ σοφέ, χάριν σήν παράσχου, ῥῶσιν δαψιλεστάτην, ἁμαρτημάτων λύσιν, ἄμφω ὑγείαν τε.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς.

Τὸ Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί…

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ και τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

καί τά Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γάρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην Σοι τήν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοί προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπί Σοί γάρ πεποίθαμεν. Μή ὀργισθῆς ἡμῖν σφόδρα, μηδέ μνησθῆς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καί νῦν ὡς εὔσπλαχνος καί λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σύ γάρ εἶ Θεός ἡμῶν καί ἡμεῖς λαός Σου, πάντες ἔργα χειρῶν Σου καί τό ὄνομά Σου ἐπικεκλήμεθα.

Καί νῦν.
Τῆς εὐσπλαχνίας τήν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς Σέ μή ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διά Σοῦ τῶν περιστάσεων· Σύ γάρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.

Ἐκτενὴς καὶ Ἀπόλυσις, μεθ’ ἣν ψάλλομεν τα ἑξῆς·

Ἦχος β’. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.
Πέλεις, Ὀρθοδόξων ὁδηγός, τῶν Σιναϊτών ἀντιλήπτωρ, καί τῶν πτωχῶν ἀρωγός, Ὅσιε Γεώργιε, Αρσελαΐτα σοφέ, καταπλήττεις δε θαύμασι, τοῖς πίστει δραμοῦσι, καί τήν σήν βοήθειαν, ἐπιζητοῦσι θερμῶς• ὅθεν, δίδου πᾶσι τά κρείττω, σῴζων ἐκ φθορᾶς νοσημάτων, τούς τήν θείαν μνήμην σου γεραίροντας.

Ἄνασσα πρόσδεξαι, τάς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καί λύτρωσαι ἡμᾶς, αἰωνίου πυρός Βάτε ἄφλεκτε.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς Σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην Σου.

Δί’ εὐχῶν τῶν ἁγίων πατέρων ἠμῶν,
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἠμᾶς.
Ἀμήν.

Χαιρετισμοί εις τον Όσιο Γεώργιο τον Αρσελαίτη ο εν Σιναίου Όρους εν Ιερά Σκήτη Αρσελά ασκήσαντα

Εγκώμια εις τον Όσιο Γεώργιο τον Αρσελαίτη ο εν Σιναίου Όρους εν Ιερά Σκήτη Αρσελά ασκήσαντα

Πηγή εικόνας

Στην Μέση της εικόνας είναι η Παναγία η Άφλεκτος Βάτος, και απο αριστερά προς τα δεξιά απικονείζονται ο Όσιος Γεωργιος ο Αρσελαίτης, ο Όσιος Νείλος ο Σιναίτης, ο Όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης και Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος