Παρακλητικός Κανών εις τους Αγίους Μεγαλομάρτυρας του Χριστού Φώτιον και Ανίκητον

Ποίημα Μοναχῆς Φιλαρέτης, Ἀδελφῆς τῆς Ἱ. Μ. Παναγίας Εἰκοσιφοινίσσης, δι’ εὐχῶν τῆς Καϑηγουμένης τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μοναχῆς Ἀλεξίας

†Εορτάζουν στις 12 Αυγούστου

Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα άναγινώσκοντες τόν ΡΜΒ’ (142) Ψαλμόν.
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησιν μου ἐν τῆ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσον μου ἐν τῆ δικαιοσύνη σοῦ καί μή εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιον σου πᾶς ζῶν. Ὂτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμέ τό πνεῦμα μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσον μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμα μου μή ἀποστρέψῃς τό πρόσωπον σου ἀπ’ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοί ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μοῦ ἐξελοῦ μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μοῦ τό πνεῦμα σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθείᾳ. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τῆ δικαιοσύνη σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλος σου εἰμι.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος ἅ΄. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίω, καί ἐπικαλεῖσθε τό ὄνομα τό ἅγιον αὐτοῦ.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β’. Πάντα τά ἔθνη ἐκύκλωσαν με, καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὑτούς.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ’. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

καί τά ἐξῇς Τροπάρια·

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τής Παντουργοῦ καὶ Παναγίας Τριάδος, τοὺς ἀθλοφόρους ἀληθῶς τοὺς γενναίους, Ἀνίκητον καὶ Φώτιον, τιμήσωμεν πιστοί, πόθῳ ἀνακράζοντες ἐκ ψυχῆς κατωδύνου, ρύσασθε λιταῖς ὑμῶν, φυχοφθόρων κινδύνων, καὶ πειρασμῶν ἐν βίῳ χαλεπῶν, τοὺς ἐκτελοῦντας, ὑμῶν μνήμην πάμφωτον.

Δόξα. Τὸ αὐτό. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσωμέν ποτε Θεοτόκε, τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι·εἰ μὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα,τίς ἡμᾶς ἐρρύσατο, ἐκ τοσούτων κινδύνων; τίς δὲ διεφύλαξεν,ἕως νῦν ἐλευθέρους;οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ σοῦ·σοὺς γὰρ δούλους σῴζεις,ἀεὶ ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ὁ Ν΄ (50) Ψαλμός.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

Καὶ ὁ κανὼν οὗ ἡ ἀκροστιχὶς·
Χριστομάρτυρες ἡμᾶς σκέπετε.

ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.
Χριστὸν δυσωπεῖτε τὸν Λυτρωτήν, κἀμοὶ καταπέμψαι, θείαν χάριν καὶ φωτισμόν, ὡς ἂν ἀνυμνήσω γηθοσύνως, τὴν ἱερὰν καὶ σεπτὴν ὑμῶν ἄθλησιν.

Ῥυπώδης ὁ τάλας πέλω ἀεί. ἐξ ἁμαρτημάτων, καὶ παγίδων τοῦ πονηροῦ, διὸ νῦν προστρέχω ἵνα τύχω, τῶν δωρημάτων ὑμῶν, παμμακάριστοι.

Ἱλέωσαι. πάντιμε ξυνωρίς, τῶν σοφῶν Μαρτύρων, τὸν Δεσπότην καὶ Ποιητήν, δωρήσασθαι ἄφεσιν πταισμάτων, τοῖς εὐφημοῦσιν ὑμῶν τὰ παλαίσματα.

Θεοτοκίον.
Φοβεῖ με ἡ κρίσις τοῦ σοῦ Υἱοῦ, Πάναγνε Παρθένε, ὅτι βέβηλος ἀληθῶς, πέλω καὶ κατάκριτος ὁ τάλας, ἀλλὰ σὺ δίδου πταισμάτων μοι ἄφεσιν.

ᾨδὴ γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.
Σωτηρίαν αἰτεῖσθε ἡμῖν πανάριστοι Μάρτυρες, Φώτιε σὺν Ἀνικήτῳ πᾶσι τοῖς μέλπουσιν, μνήμὴν τὴν ἔνδοξον, καὶ ἀληθῶς φωτοφόρον ὑμῶν τὴν βλυστάνουσαν, χάριν ἀέναον.

Τῶν τυράννων τὸ θράσος, ψυχῇ ἀνδρείᾳ καθείλετε, καὶ τῇ γενναιότητι ἄθλων, Μάρτυρες πάντιμοι, ὅθεν τοὺς μέλποντας, τὴν ἱερὰν ὑμῶν μνήμην, τῶν παθῶν λυτρώσασθε, καὶ τῆς κολάσεως.

Ὁλικῶς τῷ Δεσπότῃ, προσεκολλήθητε ἔνδοξοι, διὰ μαρτυρίου γενναίου, Φώτιε πάντιμε, σὺν Ἀνικήτῳ στερρῷ, ὃν δυσωπεῖτε ἀπαύστως, τῆς γεέννης ρύσασθαι, ἡμᾶς δεόμεθα.

Θεοτοκίον.
Ἱκετεύειν μὴ παύσῃ, Θεοχαρίτωτε Δέσποινα, ὑπὲρ τῶν πιστῶν προσκυνούντων, τὸν ξένον Τόκον σου, δι᾽ οὗ ἐρρύσθημεν τῆς Προπατόρων κατάρας, πάντες καὶ ὑψώθημεν, πρὸς τὰ οὐράνια.

Διάσωσον, ὦ ξυνωρὶς θαυμαστὴ τῶν Μαρτύρων, τῶν ἐν τῷ βίῳ ποικίλων συμπτώσεων, τοὺς προσκυνοῦντας εἰκόνα σοὺ τὴν ἁγίαν.

Ἐπίβλεψον,ἐν εὐμενείᾳ πανύμνητε Θεοτόκε,ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν,καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.

Αἴτησις καὶ τὸ Κάθισμα
Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή.
Σωτήρες Χριστοῦ, ὑπάρχοντες διάκονοι, σοφοὶ ἀθληταί, Φώτιε καὶ Ἀνίκητε, ὡς παρεστῶτες Θεῷ Παντοκράτορι, τῶν νοσημάτων λυτρώσασθε τάχιστα, κουφίζοντες πόνων χαλεπῶν τὴν δριμύτητα, θείαις λιταῖς ὑμῶν.

ᾨδὴ δ΄. Εἰσακήκοα Κύριε.
Μὴ ἐλλίπητε ἔνδοξοι, ἱκετεύειν τὸν Ὑπεράγαθον, τοῦ λυτρώσασθαι ἐκ θλίψεων, πάντας τοὺς ὑμᾶς σεπτῶς γεραίροντας.

Ἀνενδότος ἠνύσατε, τρίβον τὴν ἀπάγουσαν πρὸς σκηνώματα, ὑπερκόσμια καὶ ἄρρητα, Μάρτυρες Κυρίου μεγαλώνυμοι.

Ῥείθροις καὶ ταῖς προσχύσεσι, τῶν ὑμῶν αἱμάτων ἐσβέσατε, τῶν εἰδώλων πῦρ τὸ βέβηλον, Φώτιε καὶ θαυμαστὲ Ἀνίκητε.

Θεοτοκίον.
Λύπην πᾶσαν ἀπέλασον, ἐκ τῆς ἀσθενούσης ψυχῆς μου Δέσποινα, δωρουμένη χάριν ἄφθονον, καὶ τῶν πειρασμῶν τὴν ἀπολύτρωσιν.

ᾨδὴ ε´. Φώτισον ἡμᾶς.
Τείχος κατ᾽ ἐχθρῶν, ὁρατῶν καὶ ἀοράτων τε, τὴν σεπτὴν ὑμῶν πρεσβείαν ἀληθῶς, οἱ πιστοὶ πάντες κεκτήμεθα πολύαθλοι.

Ὑπὲρ τῶν πιστῶς, εὐφημούντων ὑμᾶς πάντοτε, δυσωπεῖτε τὸν Φιλάνθρωπον Θεόν, θεῖε Φώτιε καὶ ἱερὲ Ἀνίκητε.

Ῥύσασθε ἡμᾶς, πειρασμῶν καὶ περιστάσεων, ἀθλοφόροι τοῦ Κυρίου εὐκλεεῖς, τοὺς ἐν πίστει ἀνουμνοῦντας ὑμᾶς πάντοτε.

Θεοτοκίον.
Ἃπασαν ἀχλύν, διασκέδασον Πανύμνητε, ἐκ τῶν πόθῳ προσκυνούντων τὴν σεπτήν, καὶ ἁγίαν σοὺ εἰκόνα τὴν πανθαύμαστον.

ᾨδὴ στ΄. Τὴν δέησιν ἐκχεῶ.
Ἐδόξασας τὸν Κτίστην ἀμέτρως, ξυνωρὶς τῶν θαυμαστῶν ἀθλοφόρων, τῇ ὑπὲρ φύσιν σου ὄντως ἀθλήσει, καὶ τῶν εἰδώλων τὴν πλάνην κατέβαλες, δυναμωθεὶς τῇ τοῦ Σταυροῦ κραταιᾷ πανοπλίᾳ καὶ χάριτι.

Σωμάτων, τὰς χαλεπὰς ἀρρωστίας, καὶ ψυχῶν τὰ χαλεπώτατα πάθη, ὑμῶν λιταῖς θεραπεύσατε τάχει, Φώτιε μάρτυς Χριστοῦ παναοίδιμε, σὺν Ἀνικήτῳ τῷ στερρῷ, ἵνα τὴν μνήμην ὑμῶν μεγαλύνωμεν.

Ἠλίου, φαεινοτέρα ἐδείχθη, τῇ Χριστοῦ Ἔκκλησίᾳ ἣ μνήμη, ὑμῶν ὁπλῖται Κυρίου γενναῖοι, ἀποδιώκουσα πᾶσαν σκοτόμαιναν, παθῶν καὶ νόσων χαλεπῶν, τοῖς τελοῦσιν αὐτὴν μετὰ πίστεως.

Θεοτοκίον.
Ῥυπώδης, καὶ πανάθλιος πέλω, ἐξ ἐμῶν ἁμαρτημάτων Παρθένε, καὶ τοῦ Υἱοῦ σου τὴν κρίσιν πτοοῦμαι, οὐκ ἔχων ἔργον χρηστὸν οὐδὲ τίμιον, διὸ μεσίτευσον Ἁγνή, καὶ μελλούσης με ρῦσαι κολάσεως.

Διάσωσον, ὦ ξυνωρὶς θαυμαστὴ τῶν Μαρτύρων, τῶν ἐν τῷ βίῳ ποικίλων συμπτώσεων, τοὺς προσκυνοῦντας εἰκόνα σοὺ τὴν ἁγίαν.

Ἄχραντε, ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα, δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.

Αἴτησις καὶ τὸ Κοντάκιον.
Ἦχος β΄. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου.
Τῆς Παναγίας Τριάδος τὴν ἔλλαμψιν, καταπλουτήσαντες μάρτυρες ἔνδοξοι, τὸν σκοτασμὸν τῶν εἰδώλων τὸν βέβηλον, ἀπεμειώσατε Φώτιε πάντιμε, σὺν Ἀνικήτῳ τῷ σοφῷ, διὸ δόξης Χριστοῦ ἠξιώθητε.

Καὶ εὐθὺς τὸ Προκείμενον.
Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς Ἁγίοις αὐτοῦ.
Στίχ. Τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὃ Κύριος.

Εὐαγγέλιον, Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν (Κἐφ. κα΄ 12-19).
Εἲπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· Προσέχετε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐπιβαλοῦσιν ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου· ἀποβήσεται δὲ ὑμῖν εἰς μαρτύριον. Θέσθε οὖν εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν μὴ προμελετᾶν ἀπολογηθῆναι· ἐγὼ γὰρ δώσω ὑμῖν στόμα καὶ σοφίαν, ᾗ οὐ δυνήσονται ἀντειπεῖν οὐδὲ ἀντιστῆναι πάντες οἱ ἀντικείμενοι ὑμῖν. Παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ συγγενῶν καὶ φίλων καὶ ἀδελφῶν, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν, καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· καὶ θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται· ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν.

Δόξα.
Ταῖς τῶν Ἀθλοφόρων, πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καὶ νῦν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Προσόμοιον.
Στίχ. Ἐλέησόν με ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου…
Ἦχος πλ. β´. Ὅλην ἀποθέμενοι.
Μάρτυρες πανθαύμαστοι. ρόδα τερπνὰ τοῦ Δεσπότου, Ἐκκλησίας πρόμαχοι, βάσις καὶ ἑδραίωμα καὶ ἀγλάϊσμα. Ὀρθοδόξων στήριγμα, καταπονουμένων, ἀντιλήπτορες θερμότατοι, παθῶν τε ἰατροί, τῶν ψυχῶν ὁμοῦ καὶ σωμάτων τε, ὦ Φώτιε μακάριε, ἅμα καὶ Ἀνίκητε ἔνδοξε, ρύσασθε κινδύνων, παθῶν φθοροποιῶν καὶ πειρασμῶν,
τοὺς προσιόντας τῇ χάριτι, ὑμῶν μετὰ πίστεως.

Σῶσον, ὁ Θεός, τὸν λαόν Σου…

ᾨδὴ ζ´. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.
Μὴ ἐλλίπητε πάσης, χαλεπῆς ἐν τῷ βίῳ δεινῆς συμπτώσεως, λυτροῦσθαι ἀοράτως, ὦ Μάρτυρες γενναῖοι, τοὺς βοῶντας ἐκ πίστεως, Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν, θεὸς εὐλογητὸς εἶ.

Ἀκεσώδυνον πέλει, ἰατρεῖον ὑμῶν ὁ ναός ἔνδοξοι, ἐν ᾧ οἱ προσφυγόντες, ρυόμεθα κινδύνων, καὶ δεινῶν περιστάσεων, δοξολογοῦντες Χριστόν, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

Σωτηρίας τὴν τρίβον, τὴν στενὴν καὶ τραχεῖαν, ἐξομαλίσατε, ὑμῶν ταῖς ἱκεσίαις, Φώτιε ἀθλοφόρε, καὶ θεόφρον Ἀνίκητε, τοῖς εὐλογοῦσι Χριστόν, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

Θεοτοκίον.
Ευλογίας τεκοῦσα,, τὴν πηγὴν τὴν ζωήρυτον Παναμώμητε, Χριστὸν τὸν Εὐεργέτην, τὸν σῴζοντα κατάρας, τοὺς πρὸς σὲ καταφεύγοντας, τῶν σῶν πολλῶν οἰκτιρμῶν, κατάπεμψον τὴν χάριν.

ᾨδὴ η´. Τὸν Βασιλέα.
Σκέπε ἀπαύστως, ὦ ξυνωρὶς τῶν Μαρτύρων, τοὺς τιμῶντάς σε ἐπηρειῶν τοῦ πλάνου, σώζουσοι γεέννης, ἡμῖν ἀποκειμένης.

Κολαστήριων, τῶν δυσσεβούντων τυράννων, ὑπεμείνατε τὴν ἔφοδον γενναίως, Φώτιε τρισμάκαρ, ὁμοῦ σὺν Ἀνικήτῳ.

Ἒχοντες χάριν, παρὰ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος. τοῦ ἰᾶσθαι χαλεπὰς ἀρρωστίας, καὶ νῦν ἐκ πάσης νόσου, ρύσασθε ἡμᾶς πάντας.

Θεοτοκίον.
Τριάδος πέλεις, θεῖον σκήνωμα Κόρη, καὶ Παλάτιον ὡς ὄντως φωτοφόρον, τεκοῦσα ὑπὲρ φύσιν, Χριστὸν τὸν Ζωοδότην.

ᾨδὴ θ´. Κυρίως Θεοτόκον.
Ποικίλας ἀρρωστίας, ψυχῶν τε καὶ σωμάτων, τάχος ἰάσασθε Φώτιε ἔνδοξε, σὺν Ἁνικήτῳ τοὺς πόθῳ, ὑμᾶς γεραίροντας.

Ἐλέους τὸν Δοτῆρα, ἀπαύστως δυσωπεῖτε, τοῦ λυτρωθῆναι μελλούσης κολάσεως, ὡς παρρησίαν μεγίστην ἔχοντες Ἅγιοι.

Τοὺς πίστει προσκυνοῦντας, τὴν πάντιμον εἰκόνα, ὑμῶν Χριστοῦ Ἀθληταὶ Μεγαλώνυμοι, φωτὸς μετόχους ποιήσατε ἱκετεύομεν.

Ἒν δόξῃ ἀϊδίῳ, εἰς οὐρανοὺς ἀπαύστως, ἐπαγαλλόμενοι ἔνδοξοι Μάρτυρες, χαρᾶς πληροῦτε τοὺς πίστει ὑμᾶς δοξάζοντας.

Θεοτοκίον.
Η Θεοτόχος Κόρη, ἣ σκέπη καὶ προστάτις, ἡμῶν ἁπάντων τῶν πόθῳ ὑμνούντων σε, σῷζε παντοίων δεινῶν καὶ κακώσεων.

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον σὲ μεγαλύνομεν.

και τα παρόντα Μεγαλυνάρια,
Χαίρετε Μαρτύρων ἣ ξυνωρίς, χαίρετε τοῦ Λόγου οἱ ὑπέρμαχοι ἀρραγεῖς, Χαίρετε ἀὔλου, φωτὸς ἔμψυχα σκεύη, Ἀνίκητε καὶ Φώτιε, ὑπερθαύμαστοι.

Χαιροις μάκαρ Φώτιε τοῦ Χριστοῦ, θεῖε στρατιῶτα, ὁ νικήσας τὸν δυσμενῆ, χαίροις ὃ τῆς νίκης, ἐπώνυμος ὑπάρχων, Ἀνίκητε τρισμάκαρ, ἡμῶν τὸ καύχημα.

Πρὸς δεινὰς βασάνους καὶ πειρασμούς, ἠνέγκατε πίστει, καὶ δυνάμει τοῦ Λυτρωτοῦ, αἰσχύναντες εἰδώλων, τὴν ἀντίθεον πλάνην, διὸ τῆς ἄνω δόἕης, κατηξιώθητε.

Σἥμερον γεραίρομεν εὐλαβῶς, ὑμῶν τοὺς ἀγῶνας, καὶ τὸν θάνατον τὸν φρικτόν, Ἀνίνκητε μάκαρ, καὶ Φώτιε θεόφρον, Χριστὸν δοξολογοῦντες, τὸν Ὑπεράγαθον.

Χάριν καὶ εἰρήνην τὴν ἀληθῆ, θείαν εὐλογίαν, καὶ τῶν νόσων ἀπαλλαγήν, ἐξαιτεῖσθε πᾶσιν, ἡμῖν τοῖς ἀνυμνοῦσι, τοὺς ἱεροὺς ἀγῶνας ὑμῶν πολύαθλοι.

Πᾶσαι τῶν ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ ἅγιοι πάντες μετὰ τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.

Τό Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί…
Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομα σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

καί τά Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γάρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην Σοι τήν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοί προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπί Σοί γάρ πεποίθαμεν. Μή ὀργισθῆς ἡμῖν σφόδρα, μηδέ μνησθῆς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καί νῦν ὡς εὔσπλαχνος καί λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σύ γάρ εἶ Θεός ἡμῶν καί ἡμεῖς λαός Σου, πάντες ἔργα χειρῶν Σου καί τό ὄνομά Σου ἐπικεκλήμεθα.

Καί νῦν.
Τῆς εὐσπλαχνίας τήν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς Σέ μή ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διά Σοῦ τῶν περιστάσεων· Σύ γάρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.

Καὶ τὸ Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τοὺς γενναίους ὁπλίτας, τῆς Χριστοῦ παρατάξεως, καὶ τῆς Ἐκκλησίας τοὺς στύλους, εὐφημήσωμεν ἅπαντες. τὸν Φώτιον φωτὸς τὸν κοινωνόν, ὁμοῦ καὶ τὸν Ἀνίκητον πιστῶς, ἐξαιτοῦντες τὴν εἰρήνην, καὶ τῶν κακῶν ἀπαλλαγήν, τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ δωρουμένῳ δι᾽ ὑμῶν, ἡμῖν τὰ κρείττονα.

Ἐκτενὴς καὶ Ἀπόλυσις, μεθ’ ἣν ψάλλομεν τὸ ἑξῆς·

Ἦχος β´. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.
Χάριν εἰληφότες ἐκ Θεοῦ, καὶ τοὺς ἀμαράντους στεφάνους, Μάρτυρες ἔνδοξοι, ὡς λαμπρῶς ἀθλήσαντες. ὑπὲρ τῆς δόξης αὐτοῦ, τοὺς τελοῦντας τὴν πάμφωτον, ὑμῶν θείαν μνήμην, Φώτιε πανθαύμᾶστε, σὺν Ἀνικήτῳ ὁμοῦ, σκότους πειρασμῶν ἀνηκέστων, καὶ τῶν χαλεπῶν συμπτωμάτων, ρύσασθε δεόμεθα μακάριοι.

Δέσποινα, πρόσδεξαι τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.

Δι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν.
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὅ Θεός ἡμῶν έλέησον ἡμᾶς.
’Ἀμήν.

Δίστιχον·
Τὸν πενιχρὸν ὕμνον μου δέξασθε, θεῖοι,
καταπέμποντες ὀφλημάτων τὴν λύσιν.