Παρακλητικός Κανών εις τους Αγίους Νεομάρτυρες Γαβριήλ και Κυρμιδώλη οι εν Αιγύπτω

†Εορτάζονται στις 18 Οκτωβρίου

Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα ἀναγινώσκοντες τὸν ΡΜΒ΄ (142) Ψαλμόν.
Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου· καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος· καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μου τὸ πρωὶ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοί ἤλπισα· γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου· ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, πρὸς σὲ κατέφυγον. Δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου· τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου· καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἐγὼ δοῦλός σου εἰμι.

Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος α΄. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β΄. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με καὶ τὸ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.
Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ΄. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Εἶτα τὸ τροπάριον·

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τῇ τοῦ Κυρίου πυρωθέντες ἀγάπῃ, τοῦ μαρτυρίου ἠξιώθητε ἄμφω, σὺν Κυρμιδώλῃ θείῳ τε γενναῖε Γαβριήλ, πλάνην ἀπελέγξαντες, ἀνδρικῶς τὴν τῆς Ἄγαρ· ὅθεν ἀπειλήφατε, τῆς ἀθλήσεως στέφος, καὶ ὑπὲρ πάντων εὔχεσθε πιστῶν, ἐκδυσωποῦντες, Χριστὸν τὸν Φιλάνθρωπον.

Δόξα. Καὶ νῦν.
Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσομέν ποτε Θεοτόκε, τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, εἰ μὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δὲ διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ σοῦ, σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ὁ Ψαλμὸς Ν´(50)
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἐλεός σου, καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου· ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός. Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. Ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ, καὶ καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου καὶ τὸ Πνεῦμά σου τὸ Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου, καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσι. Ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου. Κύριε τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἂν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ· τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Εἶτα, ὁ Κανών, οὗ ἡ ἀκροστιχίς·
Τῷ Δεσπότῃ εὔξασθε, Γαβριήλ, Κυρμηδόλη. Ἀ(θανάσιος)

ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.
Τὴν πίστιν κηρύξαντες εὐθαρσῶς, Χριστοῦ Θεανθρώπου, Κυρμιδώλη καὶ Γαβριήλ, καὶ πλάνην ἐλέγξαντες τῆς Ἄγαρ, νῦν πρεσβευταὶ χριστωνύμων ὑπάρχετε.

Ὡς πρόβατα ἤχθητε πρὸ κριτῶν, συκοφαντηθέντες, Κυρμιδώλη καὶ Γαβριήλ, καὶ πλείστας βασάνους ὐποστάντες, τὴν παῤῥησίαν πλουτεῖτε πρὸς Κύριον.

Δυὰς φωτοφόρε μαρτυρική, ἡμῶν τὰς καρδίας, τοῦ Δεσπότου θείῳ φωτί, ἐλλάμπετε καὶ σκότη τῆς πλάνης, ταῖς ἱκεσίαις ὑμῶν διαλύετε.

Θεοτοκίον.
Ἐβλάστησας ἄμπελον τῆς Ζωῆς, ἁγνὴ Θεοτόκε, τὸν Θεάνθρωπον Ἰησοῦν, ὃν πάντοτε αἴτει ὑπὲρ ὅσοι, τὰς μητρικὰς ἐκζητοῦμεν πρεσβείας σου.

ᾨδὴ γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.
Σταθεροὶ ἐν τῇ πίστει, πρὸ ἀσεβῶν ἔστητε, σὺν τῷ Γαβριὴλ Κυρμιδώλη, πλάνον ἐλέγξαντες, τὸν ἄγαρ ἔκγονον, καὶ τὰς αὐτοῦ δοξασίας, καὶ πιστῶς γεγένησθε, θεῖα στηρίγματα.

Πονηροὺς συκοφάντας, ὁ πονηρὸς ὄργανα, καθ’ ὑμῶν χρησάμενος ἧτταν, ὑπέστη Ἅγιοι, οὗπερ συντρίψατε, τὰς ψυχολέθρους παγίδας, Ὀρθοδόξους ἅπαντας, διαφυλάττοντες.

Οὐρανῶν Βασιλείαν, τὴν ποθητὴν εὕρατε, διὰ μαρτυρίου λαβόντες, στέφος τὸ ἄφθαρτον, οὗ ἀξιώσατε, πάντας ὑμᾶς τοὺς τιμῶντας, θεῖοι Νεομάρτυρες, Χριστῷ πρεσβεύοντες.

Θεοτοκίον.
Τὸν Θεάνθρωπον Λόγον, μόνον Θεὸν ἄχραντε, τὸν ἐκ σῆς γαστρὸς γεννηθέντα, ἀνακηρύξαντες, οἱ γενναιόφρονες, σὺν Γαβριὴλ Κυρμιδώλης, Ἐκκλησίας ὤφθησαν, πρέσβεις ἀκοίμητοι.

Διάσωσον, δυὰς ἐνδόξων Νεομαρτύρων, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως, τοὺς θείαν ἄθλησιν ὑμῶν, εὐφημοῦντας ἐν εὐλαβείᾳ.

Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενείᾳ πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν, καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.

Αἴτησις, καὶ τὸ Κάθισμα.
Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή.
Χριστὸν ἀληθῆ, Θεὸν ἀνακηρύξαντες, καὶ σκότος βαθύ, Ἀγαρηνῶν ἐλέγξαντες, τῶν Μαρτύρων σύναθλοι, Νεομάρτυρες ὤφθητε ἔνδοξοι διὸ αἰτήματα πιστῶν, ταχέως πληροῦτε ὡς φιλάδελφοι.

ᾨδὴ δ΄. Εἰσακήκοα Κύριε.
Ἡ ἀγάπη ἣν ἔσχετε, πρὸς τὸν Ἰησοῦν Νεομάρτυρες, ἐνοικείτω καὶ ἡμῖν πολλή, ταῖς ὑμῶν πρὸς Τοῦτον παρακλήσεσιν.

Ἐν χαρᾷ ἀπεδέχθητε, τὰ ὑπὲρ τῆς πίστεως ἐναθλήματα· ὅθεν χάριν ἀπειλήφατε, ὑπὲρ τῶν τιμώντων ὑμᾶς εὔχεσθαι.

Ὑπὲρ πάντα τὸν Κύριον, Μάρτυρες ποθήσαντες ἠγωνίσασθε, ὑποδείγματα γενόμενοι, πᾶσι χριστωνύμοις θείου ἔρωτος.

Θεοτοκίον.
Ξύλῳ Εὔα παράδεισον, ἡ ἡμῶν προμήτωρ ἁγνὴ ἀπώλεσεν, οἱ δὲ Μάρτυρες εἰσήχθησαν, ἐν αὐτῷ σταυροῦ τὸ ξύλον ἄραντες.

ᾨδὴ ε΄. Φώτισον ἡμᾶς.
Ἄλλον πλὴν Χριστοῦ, οὐ λατρεύομεν ἐκήρυττον, οἱ γενναῖοι Ἀθληταὶ βασανισταῖς, ὅτι μόνος, Οὗτός ἐστιν ἡ ἀλήθεια.

Σώματα πιστῶν, ὡς ναοὺς Θεοῦ ἁγνίσατε, Νεομάρτυρες οἱ δοῦντες ἐν χαρᾷ, μαρτυρίοις, τῷ Χριστῷ ὑμῶν τὰ σώματα.

Θρόνοι ἀληθεῖς, θείου Πνεύματος γενόμενοι, Ἀθλοφόροι ἀναδείξατε ἡμᾶς, τούτου οἴκους, ἐν ἁγιασμῷ ψυχῆς καὶ σώματος.

Θεοτοκίον.
Εὔθυνον ὁδόν, Θεομῆτορ τῶν ὑμνούντων σε, πρὸς Υἱόν σου Ἰησοῦν ἀγαπητόν, ὃς ὑπάρχει, ἐφετῶν ἁπάντων πλήρωμα.

ᾨδὴ στ΄. Τὴν δέησιν.
Γεγόνατε, Ἐκκλησίας στήριγμα, Ἀθλοφόροι τῇ ὑμῶν ἐναθλήσει, ὅτι πολλῶν, κλονουμένων καρδίας, διὰ πληθὺν ἀνηκέστων πιέσεων, ἀνενεώσατε σφοδρῶς, ὡς καὶ νῦν τοὺς πιστοὺς ἐνισχύοντες.

Ἀπείρους, δωρεὰς ἐφεύρατε, Νεομάρτυρες ἐκ μέρους Κυρίου· διὸ εὐχάς, τῶν ὑμᾶς δεομένων, πρὸς τὸ συμφέρον ψυχῶν ἐκπληρώσατε, ἐν πειρασμοῖς ὑπομονήν, φιλαδέλφως ἡμῖν χαριζόμενοι.

Βασάνους, ὡς τρυφὰς ἡγούμενοι, ὑπομείνατε σεπτοὶ Ἀθλοφόροι, τύποι ἡμῖν, τῆς ἀγάπης Κυρίου, καὶ ἀφειδίας τοῦ κόσμου γενόμενοι, τὰ μένοντα καὶ ἀληθῆ, ἀγαθὰ αἰωνίως προκρίναντες.

Θεοτοκίον.
Ῥυπώσαν, τὴν ψυχήν μου Δέσποινα, ἁμαρτίαις ἀποκάθαρον τάχει, καὶ τοῦ Χριστοῦ, οἰκητήριον δεῖξον, καὶ Παρακλήτου σεπτὸν εὐναστήριον, ὡς ἔχουσα πρὸς σὸν Υἱόν, παῤῥησίαν μεγίστη πανάμωμε.

Διάσωσον, δυὰς ἐνδόξων Νεομαρτύρων, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως, τοὺς θείαν ἄθλησιν ὑμῶν, εὐφημοῦντας ἐν εὐλαβείᾳ.

Ἄχραντε, ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.

Αἴτησις, καὶ τὸ Κοντάκιον.
Ἦχος β΄. Προστασία τῶν Χριστιανῶν.
Τῇ ἀγάπῃ Κυρίου φλεγόμενοι, οὐδαμῶς ἐφοβήθητε Ἅγιοι, πῦρ γεῶδες, ἀλλὰ ὡς πρόβατα εὐπρόσδεκτα ὁμοῦ, πυρὶ ἠναλώθητε σφοδρῷ, κατατροπώσαντες σοφῶς, τὴν τῆς Ἄγαρ δυσσέβειαν· ὅθεν ἐν παῤῤησίᾳ, χεῖρας πρὸς τὸν Δεσπότην, ὑπὲρ πιστῶν χρισταθληταί, τῶν τιμώντων ὑμᾶς αἴρετε.

Προκείμενον.
Ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν Κύριον καὶ προσέσχε μοι καὶ εἰσήκουσε τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου.
Στίχος. Καὶ ἔστησεν ἐπὶ πέτρα τοὺς πόδας μου καὶ κατεύθυνε τὰ διαβήματά μου.

Εὐαγγέλιον.
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν.
(Κεφ. κα’, 12-19).

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς· Προσέχετε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων· ἐπιβαλοῦσι γὰρ ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου· ἀποβήσεται δὲ ὑμῖν εἰς μαρτύριον. Θέσθε οὖν εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν, μὴ προμελετᾶν ἀπολογηθῆναι· ἐγὼ γὰρ δώσω ὑμῖν στόμα καὶ σοφίαν, ᾗ οὐ δυνήσονται ἀντειπεῖν οὐδὲ ἀντιστῆναι πάντες οἱ ἀντικείμενοι ὑμῖν. Παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων, καὶ συγγενῶν, καὶ φίλων, καὶ ἀδελφῶν· καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν, καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· καὶ θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται· ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν.

Δόξα.
Ταῖς τῶν Ἀθλοφόρων, πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καὶ νῦν.
Ταἷς τῆς Θεοτόκου, πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχος. Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου.
Καὶ τὸ παρὸν Προσόμοιον.
Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.
Ζήλῳ θείου ἔρωτος, ἐμπεπλησμένοι πανσόφως, πλάνην ἀπηλέγξατε, τὴν ψευδοψυχόλεθρον, καὶ ὑπέστητε, ἀπηνῶς μάστιγας, καὶ βασάνων πλῆθος, Νεομάρτυρες πανεύφημοι· διὸ ἐστέφθητε, καὶ τῷ Παραδείσῳ εἰσήλθετε, ἔνθα φαιδρῶς ἱστάμενοι, τῷ Χριστῷ ἀεὶ ἱκετεύετε, θεῖε Κυρμιδώλη, καὶ σύναθλε γενναῖε Γαβριήλ, ὑπὲρ τῶν ὅσοι γεραίρουσι, τὸ ὑμῶν μαρτύριον.

Σῶσον, ὁ Θεὸς τὸν λαόν σου.

ᾨδὴ ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.
Ἰατρεύσατε πάθη, τῶν παθῶν καὶ σωμάτων ὦ Νεομάρτυρες, τῶν ὅσοι ἐξαιτοῦνται, ὑμῶν τὴν μεσιτείαν, πρὸς Χριστὸν τὸν Φιλάνθρωπον, ὃς ἰατρὸς ἁπασῶν, ἀσθενειῶν ὑπάρχει.

Ἠθληκότες γενναίως, καὶ νικήσαντες πλάνην τὴν ψυχολέτειραν, δυὰς Νεομαρτύρων, ἡμᾶς ἐν ἀληθείᾳ, τοῦ Χριστοῦ ἀξιώσατε, ὁδὸν βαδίζειν ἀεί, σωτηριωδεστάτην.

Λυτρωθῆναι πταισμάτων, χριστωνύμους τιμῶντας ὑμᾶς πρεσβεύσατε, θεόφρον Κυρμιδώλη, καὶ Γαβριὴλ τρισμάκαρ, ὅπως νόμον τηρήσαντες, τὸν τοῦ Κυρίου καλῶς, τύχωμεν Παραδείσου.

Θεοτοκίον.
Κλῖνον οὖς σου Παρθένε, καὶ αἰτήσεις προσδέχου τῶν προστρεχόντων σοι, καὶ πρὸς ψυχῶν συμφέρον, αἰώνιον ἐκπλήρου, μητρικαῖς ἱκεσίαις σου, πρὸς Ἰησοῦν τὸν γλυκύν, καὶ εὔσπλαγχνον Υἱόν σου.

ᾨδὴ η΄. Τὸν Βασιλέα.
Ὕλης ἁπάσης, καταφρονήσαντες ἄμφω, δι’ ἀγάπην Κυρίου σταυρωθέντος, δότε ἡμῖν Τοῦτον, Μάρτυρες προτιμάσθαι.

Ῥύσασθε ψεύδους, συκοφαντῶν τοὺς τιμῶντας, Νεομάρτυρες θείαν ὑμῶν μνήμην, ὅπως ἐν εἰρήνῃ, τελέσωμεν τὸν βίον.

Μαρτύρων δῆμοι, καὶ τῶν Ἀγγέλων χορεῖαι, ὑπεδέξαντο ἐν ἐπουρανίοις· μεθ’ ὧν στῆναι πάντας, ἡμᾶς Ἅγιοι δότε.

Θεοτοκίον.
Ἱκετηρίας, μὴ παύσῃ Μῆτερ προσφέρειν, ὑπὲρ ὅσοι Θεὸν ὁμολογοῦσιν, Ἰησοῦν Δεσπότην, καὶ πάσχουσι ἀδίκως.

ᾨδὴ θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Δυὰς Νεομαρτύρων, τῶν παθῶν ἁλύσεις, τὰς δεσμευούσας ἡμᾶς διαῤῥήξατε, ὅπως ὁδὸν τοῦ Κυρίου, κούφως βαδίζομεν.

Ὡς ἐν τῷ Παραδείσῳ, πρὸ Χριστοῦ ἑστῶτες, Αὐτῷ πρεσβεύσατε Ἅγιοι Μάρτυρες, ὑπὲρ ἡμῶν τῶν τιμώντων, ὑμῶν τὴν ἄθλησιν.

Λαμπρᾶς ἀξιωθέντες, δόξης οὐρανίου, μὴ ἐπιλάθεσθε ὅσων αἰτούμεθα, ὑμῶν ἁγίας δεήσεις, πρὸς τὸν Φιλάνθρωπον.

Θεοτοκίον.
Ἡ τῆς Ἀλεξανδρέων, Ἐκκλησία θρέπτρα, ὑμῶν αἰτεῖται κλεινοὶ Νεομάρτυρες· ὅθεν ἀεὶ ὑπὲρ ταύτης, θερμῶς πρεσβεύετε.

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σὲ τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον σὲ μεγαλύνομεν.

Καὶ τὰ παρόντα Μεγαλυνάρια,
Χαίρετε Μαρτύρων τῶν παλαιῶν, μιμηταὶ ἐν πᾶσιν, Κυρμιδώλη καὶ Γαβριήλ, οἱ γενναιοφρόνως, τὴν ἀντιθέων πλάνην, ἐλέγξαντες σωφρόνως, Χριστὸν κηρύξαντες.

Μόνην τὴν ἀλήθειαν τοῦ Χριστοῦ, πρὸ κριτῶν ἀδίκων, ἀποδείξαντες φανερῶς, τῇ τοῦ Παρακλήτου, σοφίᾳ καὶ δυνάμει, προθύμως μαρτυρίου, ἐκοινωνήσατε.

Θαυμαστὰ τὰ ἆθλα ὑπὲρ Χριστοῦ, ἃ ὑπενεγκόντες, Κυρμιδώλη καὶ Γαβριήλ, στέφος ἀφθαρσίας, παρὰ χειρὸς Κυρίου, καὶ δόξαν Παραδείσου, ἄμφω εἰλήφατε.

Γόνοι Ἐκκλησίας ὀνομαστοί, τῆς Ἀλεξανδρέων, Κυρμιδώλη καὶ Γαβριήλ, ὑπὲρ ταύτης χεῖρας, ὑψοῦτε πρὸς Δεσπότην, ὅπως ἀεὶ φυλάττῃ, ἀδιατάρακτον.

Πάντων τῶν τιμώντων ὑμᾶς πιστῶν, δέξασθε αἰτήσεις, Κυρμιδώλη καὶ Γαβριήλ, καὶ ἑνὶ ἑκάστῳ, εὐχαῖς πρὸς τὸν Δεσπότην, παράσχετε τὴν λύσιν, ὄντες φιλάδελφοι.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες μετὰ τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.

Τὸ Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι,
καὶ νῦν, καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι,
καὶ νῦν, καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Καὶ τὰ Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γὰρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην σοι τὴν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοὶ προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπὶ σοὶ γὰρ πεποίθαμεν. Μὴ ὀργισθῆς ἡμῖν σφόδρα, μηδὲ μνησθῆς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καὶ νῦν ὡς εὔσπλαχνος καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν καὶ ἡμεῖς λαός σου, πάντες ἔργα χειρῶν σου καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικεκλήμεθα.

Καὶ νῦν.
Τῆς εὐσπλαγχνίας τὴν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς σὲ μὴ ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διὰ σοῦ τῶν περιστάσεων, σὺ γὰρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.

Ἐκτενὴς καὶ Ἀπόλυσις, μεθ’ ἣν ψάλλομεν τὸ ἑξῆς·

Ἦχος β΄. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.
Πάντων, τῶν γηίνων καὶ φθαρτῶν, ἄμφω παριδόντες αὐχένας, καθυπεκλίνατε, εἰς σφαγὴν ὡς πρόβατα, ὑπὲρ ἀγάπης Χριστοῦ, Γαβριὴλ Κυρμιδώλη τε· διὸ παῤῥησίαν, ἐν εὐχαῖς πλουτίσαντες, μὴ ἐπιλάθεσθε, πάντων, τῶν πιστῶς προσπιπτόντων, καὶ πολλῷ τῷ πόθῳ τιμώντων, τὴν σεπτὴν ὑμῶν καὶ θείαν ἄθλησιν.

Δέσποινα πρόσδεξαι, τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.

Δι’ εὐχῶν τῶν ἁγίων πατέρων ἡμῶν,
Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.
Ἀμήν.

Πηγή και η Ακολουθία των Αγίων