Προσευχές του Ἀγίου Συμεών τοῦ Νέου Θεολόγου

Προσευχή Πρός τo Άγιο Πνεῦμα

Ἐλθέ Έσύ πού εἷσαι ἤ εὐφροσύνῃ ζωή καί αἰώνια καί παντοκρατορική δύναμη, τό πανάγιο καί ζωοποιό καί δημιουργό Πνεῦμα, πού εἷσαι ομότιμο στην ἐξουσία με τόν Πατέρα καί τόν Υιό, τά ἀλλά δύο πρόσωπα τῆς Ἀγίας Τριάδος, στην ὁποία ὑπάρχει ταυτότητα τῆς ἀξίας καί τῆς θεότητος καί σύμπνοια στῇ γνώμη καί πλήρης συμφωνία. Ἐλθέ, Κύριε μου, πού Σέ πόθησε καί Σέ ποθεῖ ἤ ταλαιπωρῇ μου ψυχή. Ἐλθέ Σύ πού εγινες πόθος μέσα μου καί μ’ έκανες νᾷ Σέ ποθῶ, Εσένα τόν παντελῶς άπρόσιτο. Ἐλθέ ἤ χωρίς τέλος χαρά μου καί ἀπολαύσῃ καί δόξα, ἐλθέ ἤ πνοή μου, ἤ ζωή μου, ἤ παρηγοριά τῆς ψυχῆς μου. Ἔλα νᾷ ἐνωθεῖς μαζί μου, πανάγιο
Πνεῦμα, ὑπεράγαθε Δέσποτα, ’Εσύ πού εἷσαι σε ὄλῃ τήν κτίσῃ Θεός, ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως, ἀναλλοιώτως. Γίνε γία μένα τά πάντα σ’ όλες τίς περιστάσεις: τροφή μου ανέκφραστη καί ολωσδιόλου άτελείωτη, ἀπό τήν ὁποία συνεχῶς ξεχειλίζει ἤ ψυχῇ μου καί ἤ ὁποία ἀναβλύζει στήν πηγή τῆς καρδιᾷς μου γίνε ἔνδυμα ἀστραφτερό, πού καταφλέγει τούς δαίμονες, κάθαρση, πού μέ καθαρίζεις μέ ἄφθαρτα καί ἀγία δάκρυα, τά όποια ἤ δική σου παρουσία χαρίζει σέ δσους έπισκέπτεσαι καί μένεις κοντά τούς.
Γίνε γία μένα, Κύριε, φώς άνέσπερο καί ἥλιος ἄδυτος, πού θα μέ κάνεις λαμπρό σέ κάθε τόπο, Σύ πού κανέναν δέν ἀποστρέφεσαι, γία νᾷ μήν καλυφθούμε ἀπό τό σκοτάδι τῶν ἀμαρτιών μᾷς μέ τό νᾷ μή θέλουμε νᾷ ἒλθουμε κοντά σου. Άπομάκρυνε ἀπό ἕμενα, Κύριε, κάθε ολέθριο σκορπισμό τού νοῦ μου καί χάρισέ μου σωφροσύνη στά μάτια, θέσε χαλινάρι στῇ γλῶσσα μου καί κάνε τά αυτιά μου πειθαρχικά στίς αγίες ἐντολές σου. Δώσ’ μου ὑπομονή στίς θλίψεις, συνέτισε καί στήριξε τήν καρδιᾷ μου στῇ μακροθυμία, στην ἀκακία, στην ἐγκράτεια, στῇ συμπάθεια, στήν έλεημοσύνη, στην άγάπη, στην ταπεινοφροσύνη, στην εἰρήνη πρός τόν ἑαυτό μου καί πρός ὅλους, στήν άποστροφή πρός τῆ νωθρότητα καί ῥαθυμία, πού προέρχονται ἀπό τούς δαίμονες, στά όποια πάθη με εὐχαριστήσῃ ἐντρυφοῦσα. Δώσ’ μου σοφῇ διάκριση στούς λογισμούς, ποιούς πρέπει νᾷ προτιμῶ, κάνε νᾷ ἀναγνωρίζω τίς μεθοδεΐες τοϋ διαβόλου, καί αυτές δπως κί αὑτόν νᾷ ἀποστρέφομαι, νᾷ κόβω όλο τελώς τό θέλημά μου καί νᾷ ἐξαρτῶ τίς ὑποθέσεις τοῦ ἑαυτοῦ μου ἀπό τῆ δική σου πρόνοια, καί ἀπ’ αὑτῇ νᾷ περιμένω τό συμφέρον. Διότι ἀπό Σένα προέρχεται ἤ ζωή μου, τό φῶς μου, ἤ σωτηρία μου. Κί Εσένα εὐλογῶ καί δοξάζω καί προσκυνῶ μαζί μέ τόν Πατέρα, ἀπό τόν όποιο ἀνάρχως ἐκπορεύεσαι, καί μαζί μέ τόν συνάναρχο καί όμοούσιο Υιό Τοῦ πάντοτε, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ’Ἀμήν.

Σεὐχαριστῶ Κύριε

Σ᾿ εὐχαριστῶ, ποὺ ἔγινες ἕνα πνεῦμα μαζί μου ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως κι ἀναλλοιώτως, Θεὲ τοῦ παντός, κι᾿ ἔγινες γιὰ χάρη μου τὰ πάντα σὲ ὅλα: Τροφὴ ἀνεκλάλητη ποὺ ποτὲ δὲν τελειώνει, ποὺ ξεχύνεται ἀκατάπαυστα ἀπὸ τῆς ψυχῆς μου τὰ χείλη καὶ πλούσια ἀναβλύζει ἀπ᾿ τὴν πηγὴ τῆς καρδιᾶς μου.
Ἔνδυμα, ποὺ ἀστράφτει καὶ καταφλέγει τοὺς δαίμονες.
κάθαρση, ποὺ μὲ πλένεις μὲ τ᾿ ἄφθαρτα κι᾿ ἅγια δάκρυα ποὺ ἡ παρουσία σου χαρίζει σ᾿ ὅσους ἐπισκεφθεῖς.
Σ᾿ εὐχαριστῶ, γιατί γιὰ χάρη μου ἔγινες ἀνέσπερο φῶς καὶ ἥλιος ἀβασίλευτος, ποὺ δὲν ἔχεις ποὺ νὰ κρυφτεῖς, ἀφοῦ γεμίζεις μὲ τὴ δόξα σου τὰ σύμπαντα. Ποτὲ δὲν κρύφτηκες ἀπὸ κανένα ἀλλ᾿ ἐμεῖς κρυβόμαστε πάντοτε ἀπὸ σένα, μὴ θέλοντας νἀρθοῦμε κοντά σου.
Μὰ ποῦ νὰ κρυφτεῖς ἀφοῦ πουθενὰ δὲν ὑπάρχει τόπος γιὰ τὴν κατάπαυσή σου;
Καὶ γιατί νὰ κρυφτεῖς ἐσὺ ποὺ δὲν ἀποστρέφεσαι κανέναν οὔτε κανέναν ντρέπεσαι;
Καὶ τώρα, σὲ ἱκετεύω, Δέσποτά μου, ἔλα νὰ στήσεις τὴ σκηνή σου στὴν καρδιά μου, νὰ κατοικήσεις καὶ νὰ μείνεις ἐντός μου ἀχώριστος κι ἑνωμένος μέχρι τέλους μὲ μένα τὸν δοῦλο σου, ἀγαθέ, γιὰ νὰ βρεθῶ κι᾿ ἐγὼ στὴν ἔξοδό μου κι ἔπειτα ἀπ᾿ αὐτὴν στοὺς αἰῶνες κοντά σου Ἀγαπημένε, καὶ νὰ βασιλέψω μαζί σου
Θεὲ τοῦ παντός!

Μεῖνε Κύριε μαζί μου

Μεῖνε, Κύριε, καὶ μὴ μ᾿ ἀφήσεις μόνο. Θέλω, ὅταν ἔρθουν οἱ ἐχθροί μου, ποὺ ζητοῦν νὰ καταπιοῦν τὴν ψυχή μου, νὰ σὲ βροῦν μέσα μου, καὶ νὰ φύγουν γιὰ πάντα, γιὰ νὰ μὴ μπορέσουν ξανὰ νὰ μὲ βλάψουν βλέποντάς σε τὸν ἰσχυρότερο πάντων νὰ κάθεσαι στὸν οἶκο τῆς ταπεινῆς μου ψυχῆς.
Ναί, Δέσποτα, ὅπως μὲ θυμήθηκες ὅταν ζοῦσα στὸν κόσμο καὶ χωρὶς νὰ τὸ καταλάβω μὲ διάλεξες ἐσύ,
μὲ χώρισες ἀπ᾿ τὸν κόσμο καὶ μ᾿ ἔκανες κοινωνὸ τῆς θείας σου δόξης, ἔτσι καὶ τώρα φύλαξέ με πάντοτε σταθερὸ κι ἀμετακίνητο στὴν ἐνοίκησή σου ἐντός μου.
Βλέποντάς σε ἀδιάκοπα ἐγὼ ὁ νεκρὸς θ᾿ ἀνασταίνομαι καὶ θὰ ζῶ, ἔχοντάς σε ἐγὼ ὁ φτωχὸς θὰ πλουτίζω διαρκῶς καὶ θὰ γίνω πλουσιότερος ἀπ᾿ ὅλους τοὺς βασιλιάδες.
καὶ θὰ σὲ τρώγω καὶ θὰ σὲ πίνω καὶ θὰ σὲ ντύνομαι κάθε ὥρα, ὥστε νὰ ζῶ καὶ τώρα καὶ πάντα ἐντρυφώντας σὲ ἀνεκλάλητα ἀγαθά.
Γιατὶ ἐσὺ εἶσαι κάθε ἀγαθὸ καὶ κάθε δόξα καὶ κάθε τρυφὴ καὶ σὲ σένα πρέπει ἡ δόξα στὴν Ἁγία καὶ Ὁμοούσιο καὶ Ζωοποιὸ Τριάδα, ποὺ ὅλοι οἱ πιστοὶ τὴ σέβονται καὶ τὴ γνωρίζουν, τὴν προσκυνοῦν καὶ τὴ λατρεύουν στὰ πρόσωπα το Πατέρα και τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
τώρα καὶ πάντα καὶ στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

Ευχή Μυστική δι’ εις επικαλείται το Πνεύμα το Άγιον.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Έλα, τό φως τό αληθινό, έλα, ή αιώνια ζωή, έλα, τό απόκρυφο μυστήριο, ό ανώνυμος θησαυρός, τό άνεκφώνητο πράγμα, τό ακατανόητο πρόσωπο, ή παντοτινή αγαλλίαση, τό ανέσπερο φως, έλα, ή άληθινή προσδοκία αυτών πού μέλλουν νά σωθούν. ’Έλα, των πεσμένων ή έγερση, έλα, των νεκρών ή άνάσταση. Έλα, Δυνατέ, πού δημιουργείς, μεταπλάθεις κι αλλοιώνεις τά πάντα μέ μόνη τη θέλησή σου!
‘Έλα, άόρατε, άνέγγιχτε κι άψηλάφητε. ‘Έλα, σύ πού μένεις πάντα άμετακίνητος, μά κάθε στιγμή μετακινείσαι ολόκληρος, για νά ’ρθεις σέ μάς, πού κειτόμαστε στόν άδη, ό ύπεράνω πάντων τών ούρανών. ’Έλα, περιπόθητο καί πολυθρύλητο όνομα, πού όμως άδυνατούμε νά περιγράφουμε τί ήσουν Ακριβώς, ή νά γνωρίσουμε τήν ούσία καί τίς ΐδιότητές σου. ’Έλα, παντοτινή χαρά, έλα, άμαράντινο στεφάνι, έλα, πορφύρα τού μεγάλου Θεού καί βασιλιά μας. ‘Έλα, κρυστάλλινη ζώνη διαμαντοστόλιστη, έλα, Απλησίαστο ύπόδημα, έλα, βασιλική άλουργίδα κι όντως αύτοκρατορική δεξιά!
‘Έλα, σύ πού πόθησε καί ποθεί ή ταλαίπωρή μου ψυχή, έλα, σύ ό Μόνος πρός έμενα τόν μόνο γιατί, καθώς βλέπεις είμαι μόνος!…
’Έλα, σύ πού μέ ξεχώρισες άπ’ όλα καί μ’ έκανες μοναδικό πάνω στή γή. Έλα, σύ πού έγινες ό πόθος τής ψυχής μου καί μ’ αξίωσες νά σέ ποθήσω τόν άπρόσιτο παντελώς!
’Έλα, πνοή μου καί ζωή, έλα, τής ταπεινής μου ψυχής παρηγοριά, έλα, χαρά καί δόξα μου κι άτέλειωτη τρυφή.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ

Σ’εύχαριστώ, πού έγινες ένα πνεύμα μαζί μου άσυγχύτως, άτρέπτως κι άναλλοίωτως,
‘Θεέ του παντός, κι έγινες γιά χάρη μου τά πάντα σε όλα:
Τροφή άνεκλάλητη πού ποτέ δέν τελειώνει, πού ξεχύνεται άκατάπαυστα άπό τής ψυχής μου τά χείλη καί πλούσια άναβλύζει άπ’ τήν πηγή τής καρδιάς μου• ένδυμα, πού άστράφτει καί καταφλέγει τούς δαίμονες• κάθαρση, πού μέ πλένεις μέ τ’ άφθαρτα κι άγια δάκρυα
πού ή παρουσία σου χαρίζει σ’ όσους έπισκεφθεΐς.
Σ’ εύχαριστώ, γιατί γιά χάρη μου έγινες άνέσπερο φως καί ήλιος άβασίλευτος, πού δεν έχεις πού νά κρυφτείς, άφού γεμίζεις μέ τή δόξα σου τά σύμπαντα. Ποτέ δέν κρύφτηκες άπό κανένα άλλ’ έμεΐς κρυβόμαστε πάντοτε άπό σένα, μη θέλοντας να ερθοϋμε κοντά σου. Μά πού νά κρυφτείς άφού πουθενά δέν ύπάρχει τόπος γιά την κατάπαυσή σου;
Καί γιατί νά κρυφτείς έσύ πού δέν άποστρέφεσαι κανένα ούτε κανένα ντρέπεσαι;
Καί τώρα, σέ ικετεύω, Δέσποτά μου, έλα νά στήσεις τή σκηνή σου στήν καρδιά μου,
νά κατοικήσεις καί νά μείνεις έντός μου άχώριστος κι ένωμένος μέχρι τέλους μέ μένα τόν δούλο σου, άγαθέ,  γιά νά βρεθώ κι έγώ στήν έξοδό μου κι έπειτα άπ’ αύτήν στούς αιώνες κοντά σου ’Αγαπημένε, καί νά βασιλέψω μαζί σου Θεέ τού παντός!

ΙΚΕΣΙΑ

Μεΐνε, Κύριε, καί μή μ’ άφήσεις μόνο. Θέλω, όταν έρθουν οί έχθροί μου,  πού ζητούν νά καταπιούν τήν ψυχή μου, νοΡσέ βρούν μέσα μου, καί νά φύγουν γιά πάντα, γιά νά μή μπορέσουν ξανά νά μέ βλάψουν βλέποντάς σε τόν ισχυρότερο πάντων νά κάθεσαι στόν οίκο τής ταπεινής μου ψυχής. Ναί, Δέσποτα, όπως μέ θυμήθηκες όταν ζούσα στόν κόσμο καί χωρίς νά τό καταλάβω μέ διάλεξες έσύ, μέ χώρισες άπ’ τόν κόσμο καί μ’ έκανες κοινωνό τής θείας σου δόξης, έτσι καί τώρα φύλαξέ με πάντοτε σταθερό κι άμετακίνητο στήν ένοίκησή σου έντός μου-βλέποντάς σε άδιάκοπα εγώ ό νεκρός θ’ άνασταίνομαι καί θά ζώ, έχοντάς σε εγώ ό φτωχός θά πλουτίζω διαρκώς καί θά γίνω πλουσιότερος άπ1 όλους τούς βασιλιάδες- καί θά σέ τρώγω καί θά σέ πίνω καί θά σέ ντύνομαι κάθε ώρα, ώστε νά ζώ καί τώρα καί πάντα έντρυφώντας σέ άνεκλάλητα άγαθά.
Γιατί έσύ είσαι κάθε άγαθό καί κάθε δόξα καί κάθε τρυφή καί σέ σένα πρέπει ή δόξα στήν ‘Αγία καί Όμοούσιο καί Ζωοποιό Τριάδα, πού όλοι οί πιστοί τή σέβονται καί τή γνωρίζουν,
τήν προσκυνούν καί τή λατρεύουν στά πρόσωπα τού Πατέρα καί τού Υιού καί τού ‘Αγίου Πνεύματος τώρα καί πάντα καί στούς αιώνες τών αιώνων.

ΑΜΗΝ

 

Προσευχῇ γία τήν ἀποκαλύψῃ θεραπευτοῦ

Κύριε, ὁ μή θέλων τόν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τό ἐπιστρέψαι καί ζῆν αὑτόν, ὁ κατελθών διά τοῦτο ἐπί τῆς γῆς, ἶνα τούς κειμένους καί τεθανατωμένους ὑπό τῆς ἁμαρτίας ἐξαναστήσῃς καί σε κατιδεῖν αὑτούς, τό φώς τό ἀληθινόν, ὡς ἰδεῖν ἀνθρώπῳ δυνατόν,καταξιώσης, πέμψον μοι ἄνθρωπον γινώσκοντά σε, ἶνα ὡς σοι δουλεύσας αὑτῷ καί πάσῃ
δυνάμει μου ὑποταγείς καί τό σόν ἐν τῷ ἐκείνου θελήματι ποιήσας θέλημα, εὐαρεστήσω σοι τῷ μόνῳ Θεῶ καί καταξιωθῶ σου κἀγώ τῆς βασιλείας σου ὁ ἁμαρτωλός.