Προσεύχη Γιά την ώρα των θλίψεων

Γία τήν ὤρα τῶν θλίψεων Α’

Που ἄλλου νᾷ καταφύγουμε, Θεέ μᾷς, κατά τόν καιρό τῶν θλίψεων καί τῶν ἀναγκῶν μᾷς, παρά σε Σένα, τόν Πατέρα τόν φιλόστοργο, τήν ἀστείρευτη πηγή τῆς ἀγάπης. Σέ Σένα τόν φιλάνθρωπο Σωτῆρα, πού θυσιάσθηκες .πάνῳ στό Σταυρό γία τῆ δική μᾷς σωτηρία Σέ Σένα, τό Παράκλητο Πνεῦμα, πού μέ μυρίους πανσόφους τρόπους ἐπιτελεῖς τό εργο τῆς παρηγορίας καί τῆς σωτηρίας μᾷς.
Ἂκουσε, Κύριε, τῆ δεήσῃ τῶν ἐμπεριστάτων καί γίνε σέ ὅλους βοηθός καί συμπαραστάτης. Μή μᾷς αφήνεις νᾷ δοκιμαζόμαστε περισσότερο ἀπό τῆ δύναμή μᾷς. Μή στρέψεις τό πρόσωπό σου μακριά ἀπό μᾷς. Προφύλαξέ μᾷς ἀπό δυσάρεστα
καί ἀνεπιθύμητα περιστατικά. Σέ Σένα αναθέτουμε ὄλῃ μᾷς τήν ἐλπίδα. Σύ γίνε βοηθός καί συμπαραστάτης, καί κατεύθυνε μέ εἰρήνη τῆ ζωή μᾷς. Σύ ὅ ὁποῖος παρηγορεῖς τούς ταπεινούς καί ἐξουθενημένους. Σύ ὅ φιλόστοργος καί πανάγαθος Θεός μᾷς, στήριζε μᾷς. Ὀδήγησέ μᾷς στό αγιο θέλημά σου. Λάλησε στίς ψυχές μᾷς «λόγους παρακλήσεως», ὥστε νᾷ Σέ δοξάζουμε καί νᾷ Σοῦ ἀναπέμπουμε ὁλοκάρδια εὐχαριστία.

’Ἀμήν. 

Γία τήν ὤρα τῶν θλίψεων Β’

Πολυεύσπλαχνε Κύριε, ὅταν στίς ώρες τῆς πολλῆς θλίψεως καί τῆς μεγάλης ὀδύνης ἤ καρδιᾷ μᾷς εἷναι ἀποκαμωμένη ἀπό τῆ λύπη, Σε παρακαλοϋμε νᾷ δέχεσαι τούς στεναγμούς μᾷς καί τά δάκρυα μᾷς ὦς λόγους προσευχῆς, ὦς ἐκφράσῃ τῆς ὁλοψυχῇς ὑποταγῆς μᾷς στό αγιο θέλημά σου. Κύριε, Σύ μπορεΐς νᾷ ἄκους καί τούς αλάλητους στεναγμούς τῆς ἀνθρωπίνης καρδιᾷς, ὅταν τό στόμα άδυνατει νᾷ προφέρει Λόγους προσευχῆς. Καί Σύ, έκδηλώνοντας τότε περισσότερο τήν ἀγαθότητα σου, χῦνε τό βάλσαμο τῆς θείας παρηγορίας στίς πληγωμένες ψυχές μᾷς, ἐλάφρυνε τῆ θλίψῃ μᾷς καί χάριζέ μᾷς τήν εἰρήνη καί τῆ χαρά, γία νᾷ Σοῦ άπευθύνουμε θερμές ευχαριστίες, ἀνυμνώντας τῆ μεγαλοσύνη σου.

’Ἀμήν.

(Άρχιμ. Χριστοφόρου Παπουτσόπουλου)