Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώργος
Γιώργος
Author
Αριθμός μηνυμάτων : 1436
https://www.proseyxi.com

Παρακλητικός Κανών εις τον Ένδοξον Αρχιστράτηγον Μιχαήλ τον Προστάτην του Αιγαίου Πελάγους Empty Παρακλητικός Κανών εις τον Ένδοξον Αρχιστράτηγον Μιχαήλ τον Προστάτην του Αιγαίου Πελάγους

Την / Το Παρ Μάης 31, 2019 9:43 am
Φήμη μηνύματος : 100% (1 ψήφοι)
Παρακλητικός Κανών εις τον Ένδοξον Αρχιστράτηγον Μιχαήλ τον Προστάτην του Αιγαίου Πελάγους

Δρος Χαραλάμπους Μ. Μπούσια
Μεγάλου Ὑμνογράφου τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

Παρακλητικός Κανών εις τον Ένδοξον Αρχιστράτηγον Μιχαήλ τον Προστάτην του Αιγαίου Πελάγους Arxagg10

Εΰλογήσαντος τοϋ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον ΡΜΒ' (142) Ψαλμόν.
Κύριε, είσάκουσον της προσευχής μου, ένώτισαι την δέησίν μου έν τη άληθεία σου, είσάκουσον μου έν τη δικαιοσύνη σου. Και μή είσέλθης είς κρίσιν μετά τοϋ δούλου σου, ότι ού δικαιωθήσεται ενώπιον σου πας ζών. Ότι κατεδίωξεν ό εχθρός την ψυχήν μου έταπείνωσεν είς γήν τήν ζωήν μου. Έκάθισέ με έν σκοτεινοΐς, ώς νεκρούς αίώνος, και ήκηδίασεν έπ’ εμέ τό πνεύμα μου, έν έμοι έταράχθη ή καρδία μου. Έμνήσθην ήμερων άρχαίων, έμελέτησα έν πάσι τοις έργοις σου, έν ποιήμασι των χειρών σου έμελέτων. Διεπέτασα πρός σε τάς χείράς μου ή ψυχή μου ώς γη άνυδρός σοι. Ταχύ είσάκουσόν μου, Κύριε, έξέλιπε τό πνεΰμά μου. Μή άποστρέψης τό πρόσωπόν σου άπ’ έμοΰ, και όμοιωθήσομαι τοΐς καταβαίνουσιν είς λάκκον. Άκουστόν ποίησόν μοι τό πρωΐ τό έλεός σου, ότι έπΐ σοι ήλπισα. Γνώρισόν μοι, Κύριε, όδόν εν ή πορεύσομαι, ότι πρός σέ ήρα την ψυχήν μου. Έξελοΰ με έκ των εχθρών μου Κύριε, πρός σέ κατέφυγον δίδαξόν με τοΰ ποιεΐν τό θέλημά σου, ότι σύ εί ό Θεός μου. Τό Πνεΰμά σου τό άγαθόν οδηγήσει με έν γή ευθεία ενεκεν τοΰ ονόματος σου, Κύριε, ζήσεις με. Έν τή δικαιοσύνη σου, έξάξεις έκ θλίψεως την ψυχήν μου. Καί έν τω έλέει σου έξολοθρεύσεις τούς έχθρούς μου. Και άπολεΐς πάντας τούς θλίβοντας την ψυχήν μου, ότι έγώ δοΰλός σού εΐμι.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος α'. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐπικαλεῖσθε τὸ ὀνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β'. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ'. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

καί τό ἑξῆς:


Ἦχος δ΄ . Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Προτεταμένον ὁ τὸ ξίφος σου ἔχων πρὸς συντριμμὸν τῶν ἐπιβούλων πελάγους Αἰγαίου, Ἀρχιστράτηγε σεπτέ, Μιχαήλ, νήσους περιπόλευε τὰς αὐτοῦ καθ’ ἑκάστην πίστει προσφευγούσας σοι ἐν κινδύνοις καὶ ῥύου Ἄγαρ υἱῶν ἐκδήλου ἀπειλῆς τοὺς ὡς προστάτην ταχύν σε γεραίροντας.

Δόξα. Τὸ αὐτό. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Ού σιωπήσομέν ποτέ, Θεοτόκε, τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι. Ει μη γάρ συ προΐστασο πρεσβεύουσα, τις ημάς ερρύσατο εκ τοσούτων κινδύνων; Τις δε διεφύλαξεν έως νυν ελευθέρους; Ούκ αποστώμεν, Δέσποινα, εκ σου. σούς γάρ δούλους σώζεις αεί εκ παντοίων δεινών.


Εἶτα ὁ Ν΄ (50)  Ψαλμὸς
Ἐλέησόν με ὁ Θεός κατά τό μέγα ἔλεός σου, καί κατά το πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπί πλεῖον πλῦνόν με ἀπό τῆς ἀνομίας μου, καί ἀπό τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι την ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω, καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστί διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον, καί τό πονηρόν ἐνώπιόν σου ἐποίησα· ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. Ἰδού γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδού γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας· τά ἄδηλα καί τά κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ, καί καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με, καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου, καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καί πνεῦμα εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μή ἀπορρίψῃς με ἀπό τοῦ προσώπου σου, καί τό Πνεῦμα σου τό ἅγιον μή ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου, καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς σου, καί ἀσεβεῖς ἐπί σέ ἐπιστρέψουσι. Ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τά χείλη μου ἀνοίξεις, καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον· καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην, ὁ Θεός, οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου την Σιών καί οἰκοδομηθήτω τά τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπί τό θυσιαστήριόν σου μόσχους.

καὶ ὁ Κανών, οὗ ἡ ἀκροστιχίς·
" Μιχαὴλ Ἀρχιστράτηγε, Αἰγαῖον σκέπε. Χ. Μ. "



ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.
Μὴ παύσῃ Αἰγαῖον περιπολῶν, φρουρῶν καὶ φυλάττων ἐκ δολίου ἐπιβουλῆς ἐχθροῦ, Πρωτοστάτα τῶν Ἀγγέλων, φωτολαμπὲς Μιχαήλ, Ἀρχιστράτηγε.

Ἰσχύϊ σου σύντριψον, Μιχαήλ, ἐχθροὺς ἐπιβούλους τοῦ Αἰγαίου πανευλαβῶς προστρέχοντας χάριτί σου θείᾳ καὶ ἀῤῥαγεῖ ἐν δεινοῖς προστασίᾳ σου.

Χαρᾶς πλῆσον δήμους Χριστιανῶν τῶν νήσων Αἰγαίου, Ἀρχιστράτηγε Μιχαήλ, ἐκ θλίψεων τάχος ἀπαλλάσσων αὐτοὺς καὶ λύπης, σεπτὲ Μεγαλόχαρε.

Θεοτοκίον.
Ἀπέλασον, Ἄχραντε, τὰς ὀρδὰς ἐχθρῶν τοῦ Αἰγαίου, ὅπερ σκέπεις, Μῆτερ Θεοῦ, καὶ παῦσον αὐτοῦ τὰς τρικυμίας ῥάβδῳ τῆς σῆς προστασίας, πανύμνητε.


ᾨδὴ γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.
Ἡ τῶν νήσων Αἰγαίου καταφυγὴ ἄγρυπνος, ῥύου, Μιχαὴλ Ταξιάρχα, πάντας στενώσεων ἐν Μανταμάδῳ πιστῶς καὶ Πανορμίτῃ καὶ Θάσῳ προσκυνοῦντας χάριν σου θείαν, Ἀρχάγγελε.

Λυπηρῶν τὴν ὁμίχλην τῶν εὐσεβῶν σκέδασον ἀστραπαῖς τῆς σῆς παρουσίας, Ἄρχον φωτόλαμπρε, Νενήτων φωταγωγὲ, Καγιανίου ἀκέστορ, Μιχαήλ, καὶ ἔφορε Σύμης ἀνύστακτε.

Ἀρχιστράτηγε, πᾶσι, Χαλκιδικῆς πρόμαχε, Μανταμάδου φύλαξ, Εὐβοίας φερωνυμούσης σοι κώμης φρουρέ, Μιχαήλ, καὶ τοῦ Αἰγαίου πελάγους ἀντιλῆπτορ ἄγρυπνε, δεῖξον τὴν χάριν σου.

Θεοτοκίον.
Ῥῦσαι νήσους Αἰγαίου ἐπιβουλῆς, Δέσποινα, καὶ τὰς κώμας τὰς παρακτίους τούτου, Πανάχραντε, τῆς τοῦ ἐχθροῦ, ῥυπτικαῖς πρὸς τὸν Υἱόν σου πρεσβείαις ἄμετρον παρέχοντα δούλοις σου ἔλεος.

Ἀρχάγγελε, ὁ περισκέπων Αἰγαίου πελάγους νήσους ἐπιβούλων ἐχθρῶν ὀρδὰς σῇ χάριτι σύντριψον ταχύ, Μιχαήλ, εὐσεβῶν προστάτα.

Ἐπίβλεψον ἐν εὐμενείᾳ, πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.

Αἴτησις καὶ τὸ Κάθισμα.
Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή.

Λαμπρὲ Μιχαήλ, τῶν Νόων Ἀρχιστράτηγε τῶν ἐν οὐρανοῖς δοξολογούντων Κύριον, ὡς Αἰγαίου πρόμαχον σὲ ὑμνοῦντες, ῥύστην καὶ στήριγμα σὲ δυσωποῦμεν· Ῥῦσαι συμφορῶν καὶ βλάβης ἐχθροῦ πιστούς, Ἀρχάγγελε.


ᾨδὴ δ΄. Εἰσακήκοα, Κύριε.
Χρηστοήθειαν δίδαξον, Μιχαὴλ Στρατάρχα, τοὺς σοὶ προστρέχοντας καὶ λαμπρῶς σε μακαρίζοντας ὡς Αἰγαίου φύλακα θεόσδοτον.

Ἴσθι νήσων ὑπέρμαχος τοῦ Αἰγαίου, ἔνδοξε Ἀρχιστράτηγε, Μιχαήλ, οὗπερ Χριστώνυμον δῆμον ἐφορᾷς ὑψόθεν πάντοτε.

Σθένει θείῳ σου ἴσχυσον οἰκιστὰς Αἰγαίου ἐχθρὸν τὸν βέβηλον θριαμβεῦσαι καὶ ἐπίβουλον τῆς αὐτοῦ γαλήνης, Ἀρχιστράτηγε.

Θεοτοκίον.
Τῶν βροτῶν τὰ συστήματα ἡ ἐλευθερώσασα διὰ Τόκου σου ἐκ φθορᾶς, Θεογεννήτρια, λύτρωσαι ἡμᾶς ἐχθρῶν δουλώσεως.


ᾨδὴ ε΄. Φώτισον ἡμᾶς.
Ῥεῖθρα, Μιχαήλ, τῶν δακρύων τῶν προσφύγων σου, Ἀρχιστράτηγε, ἀπόσμηξον ταχὺ μανδηλίῳ τῆς ἀόκνου προστασίας σου.

Ἄνωθεν ἐχθροὺς ξίφει θείας προστασίας σου ἀπομάκρυνον ταχέως, Μιχαήλ, ἐξ Αἰγαίου, οὗ προστάτης πέλεις ἄγρυπνος.

Τείχισον ἡμᾶς, Μιχαήλ, τῇ ἀντιλήψει σου καὶ ἑτοίμῃ ἐν κινδύνοις ἀρωγῇ τοὺς οἰκήτορας Αἰγαίου, Ἀρχιστράτηγε.

Θεοτοκίον.
Ἡ τῶν εὐσεβῶν ἀντιλήπτωρ καὶ ὀλέτειρα, Θεοτόκε, τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν, ταχὺ ῥῦσαι βλάβης τοῦ Αἰγαίου τοὺς οἰκήτορας.


ᾨδὴ στ΄. Τὴν δέησιν.
Γαυρίαμα, Μιχαὴλ Ἀρχάγγελε, ἐπιβούλων τοῦ Αἰγαίου πελάγους προτεταμένῳ σου σύντριψον ξίφει καὶ τὴν αὐτῶν ἐπηρμένην ταπείνωσον ὀφρὺν ἰσχύϊ σου, λαμπρὲ Ταξιάρχα τῶν ἄνω Δυνάμεων.

Ἐπάκουσον τῶν καταφευγόντων σοι Μιχαήλ, ἐν συμφοραῖς καὶ κινδύνοις, Χαλκιδικῆς, Μανταμάδου, Εὐβοίας, Νενήτων, Θάσου, Μεστῶν, Ῥόδου ἔφορε Καγιανίου καὶ Μονῆς Πανορμίτου ἐπόπτα καὶ πρόμαχε.

Ἀπέλασον τάχος τὸν ἐπίβουλον, Μιχαήλ, ἐχθρὸν Αἰγαίου πελάγους, καὶ ὥσπερ ὕδωρ ἐχώνευσας ξένως ἐν Κολοσσαῖς ποταμοῦ καὶ διέσωσας ἐκ πλημμυρίδος σὸν Ναόν, οὕτω ῥῦσαι ἡμᾶς πάσης θλίψεως.

Θεοτοκίον.
Ἱλέωσαι σὸν Υἱὸν καὶ Κύριον τοῖς οἰκοῦσιν ἐν Αἰγαίου ταῖς νήσοις καὶ παρακτίοις ἐδάφοις, Παρθένε, καταφυγὴ εὐσεβῶν ἀκαταίσχυντε, Θεογεννῆτορ ἀγαθή, ἱλαστήριον πάντων προσφύγων σου.

Ἀρχάγγελε, ὁ περισκέπων Αἰγαίου πελάγους νήσους ἐπιβούλων ἐχθρῶν ὀρδὰς σῇ χάριτι σύντριψον ταχύ, Μιχαήλ, εὐσεβῶν προστάτα.

Ἄχραντε, ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.


Κοντάκιον.
Ἦχος β΄. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου.

Περιπολεύων Αἰγαῖον ὡς ἄγρυπνος αὐτοῦ φρουρός, Μιχαὴλ Ἀρχιστράτηγε, τοὺς ἐπιβούλους αὐτοῦ ἀπομάκρυνον ἐχθροὺς τῷ ξίφει τῆς σῆς γενναιότητος καὶ ἐναργοῦς πρὸς πιστοὺς ἀντιλήψεως.


Προκείμενον.
Ἦχος β΄. Ὁ ποιῶν τοὺς Ἀγγέλους Αὐτοῦ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς Αὐτοῦ πυρὸς φλόγα.
Στίχος. Εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον, Κύριε ὁ Θεός μου, ἐμεγαλύνθης σφόδρα.
Εὐαγγέλιον κατὰ Λουκᾶν (Κεφ. ι΄ 16 -21 ).

Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με. Ὑπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου.  Εἶπε δὲ αὐτοῖς· ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα.  Ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ.  Πλὴν ἐν τούτῳ μὴ χαίρετε, ὅτι τὰ πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται· χαίρετε δὲ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατο τῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις· ναί, ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.

Δόξα.
Ταῖς τοῦ Ἀρχαγγέλου, Οἰκτίρμον, προστασίαις ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καὶ νῦν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.


Προσόμοιον.
Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.
Στίχος. Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ ....

Μιχαὴλ Ἀρχάγγελε, τοῦ Πανορμίτου ἀκέστορ, Μανταμάδου ἔφορε, Θαῤῥενὲ Ἀρχάγγελε, Θάσου πρόμαχε, τῶν Μεστῶν στήριγμα καὶ Νενήτων Χίου ἀντιλῆπτορ καὶ κραταίωμα, Εὐβοίας καύχημα, τῆς Χαλικιδῆς καταφύγιον Καγιανίου σέμνωμα καὶ παντὸς Αἰγαίου προσφύγιον ἐν κινδύνοις, σπεῦσον ἱκέτας σου φυλάξαι ἀσινεῖς ἐπιβουλῆς τοῦ ἀλάστορος, θεῖε Ἀρχιστράτηγε.


Σῶσον, ὁ Θεός, τὸν λαόν Σου...
ᾨδὴ ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.

Γένος τῶν Χριστωνύμων ἐν Αἰγαίῳ οἰκούντων ἀεὶ ἐπόπτευε θεόθεν, Ταξιάρχα, καὶ εὐλαβῶς σπευδόντων τῇ θερμῇ προστασίᾳ σου,
φωτολαμπὲς Μιχαήλ, ἀΰλων Νόων ἄρχον.

Ἀπειράστους συντήρει, Μιχαήλ, σοὺς ἱκέτας παθῶν καὶ θλίψεων ἐνοίκους τοῦ Αἰγαίου, οὗ τῆς ἐλευθερίας πλάνοι ἐπιβουλεύονται,
οἴμοι, ἐχθροὶ δυσσεβεῖς τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων.

Ἰσχυρῶς θριαμβεῦσαι, Μιχαήλ, Χριστωνύμους ἐχθρὸν ἐπίβουλον ἀξίωσον καὶ δεῖξον τοῖς οἰκισταῖς Αἰγαίου σὴν διάθερμον εὔνοιαν
καὶ ταχινὴν ἀρωγὴν ἐν πάσαις τρικυμίαις.

Θεοτοκίον.
Οὐρανόθεν Αἰγαίου ἐπευλόγει τὰς νήσους, Θεογεννήτρια, καὶ σπεῦδε βοηθῆσαι αὐταῖς ἐν τρικυμίαις καὶ δειναῖς περιστάσεσι σὺν Μιχαήλ, εὐσθενεῖ καὶ θείῳ Ταξιάρχῃ.


ᾨδὴ η΄. Τὸν Βασιλέα.
Νικῆσαι στίφη ἐχθρῶν ἀξίωσον πάντας, Μιχαήλ, ἐν Αἰγαίῳ οἰκοῦντας τούτων ἀρχηγέτης γενόμενος ἐν μάχαις.

Σύγκοψον ξίφει τῷ σῷ ἐχθροὺς κακοβούλους, Μιχαήλ, τοῦ Αἰγαίου πελάγους, ὁ αὐτὸ θεόθεν φρουρῶν καὶ ἐποπτεύων.

Κόπασον σάλον ἡμῶν παθῶν, Ταξιάρχα Μιχαήλ, τῶν ἐχθρῶν ὡς θαλάσσης κύματα, τὰς βλέψεις ὁ ἀμαυρῶν ἀπίστων.

Θεοτοκίον.
Ἐλέους στάξον ἡμῖν ῥανίδας Υἱοῦ σου Ἐλεοῦσα Παρθένε, θεόθεν, τοῖς ἐν τῷ Αἰγαίῳ ἀεί σε ἀνυμνοῦσι.


ᾨδὴ θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Πρὸς ὅρμον σωτηρίας ἴθυνον ἱκέτας σούς, Πανορμῖτα, Αἰγαίου ὑπέρμαχε, τοῦ Παραδείσου ὁ φύλαξ τῆς πύλης ἄγρυπνος.

Εὐλόγει, Ταξιάρχα, τοὺς ἐν Μανταμάδῳ σὴν προσκυνοῦντας μορφὴν ἀχειρότευκτον, καὶ ἐκζητοῦντας τὴν χάριν καὶ προστασίαν σου.

Χαρὰ Αἰγαίου νήσων καὶ τῶν παρακτίων περιοχῶν, Μιχαὴλ Ἀρχιστράτηγε, ἀγαλλιάσεως πλῆσον τοὺς σοὶ προστρέχοντας.

Θεοτοκίον.
Μὴ παύσῃ οὐρανόθεν σκέπουσα σοὺς δούλους ἀσπαζομένους τὰ σὰ ἐκτυπώματα περικοσμοῦντα Αἰγαῖον, Θεογεννήτρια.


Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σε τήν Θεοτόκον τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον, καί Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβίμ, καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ, την ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν, την ὄντως Θεοτόκον, σέ μεγαλύνομεν.

καὶ τὰ παρόντα Μεγαλυνάρια.
Νήσων τοῦ Αἰγαίου ὁ ταχινὸς ῥύστης καὶ προστάτης ἐξ ἐχθίστου ἐπιβουλῆς, Μιχαὴλ Στρατάρχα, αὐτὰς ἐκ τῶν ἀπίστων ἐχθρῶν τῇ χάριτί σου σῶσον, Ἀρχάγγελε.

Μιχαήλ, πνευμάτων λαμπρὲ φωστὴρ εὐχαρίστων, ῥῦσαι τὴν ἀχάριστον γενεὰν τῶν βροτῶν, γεέννης πυρὸς τῆς αἰωνίου καὶ σῶσον ἐκ θανάτου πάντας σοὺς πρόσφυγας.

Χαίροις, τοῦ Αἰγαίου ὁ πανσθενὴς φύλαξ καὶ προστάτης καὶ ἀνύστακτος βοηθός, Μιχαήλ, ὀλέτα ἐχθρῶν τῶν μισοχρίστων,
Ἀρχάγγελε Κυρίου φωτοειδέστατε.

Χαίροις, ἀρχιστράτηγε Μιχαήλ, θεῖε παραστάτα τῆς Τριάδος τῆς πανσθενοῦς. χαίροις, διακόσμου τοῦ νοητοῦ ἐξάρχων, ὁ τοὺς πιστοὺς θαῤῥύνων τρῶσαι τὸν δόλιον.

Βοηθὸς γενοῦ μοι ἐν τῇ φρικτῇ ὥρᾳ τοῦ θανάτου, ἀρχιστράτηγε Μιχαήλ, καὶ τὴν παναθλίαν ψυχήν μου μὴ ἐάσῃς πεσεῖν εἰς τὰς παλάμας τοῦ παναλάστορος.

Χαίροις, Πανορμίτου ὁ θησαυρός, χαίροις, Μανταμάδου ὁ θεόσδοτος ἀρωγός, χαίροις, τῶν Νενήτων, Χαλκιδικῆς, Εὐβοίας καὶ Θάσου, Ταξιάρχα, εὖχος ἀτίμητον.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι πάντες, μετὰ τῆς Θεοτόκου ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.


Τὸ Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί...

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

καὶ τὸ Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Τοῦ Αἰγαίου πελάγους φρουρὲ ἀνύστακτε, περιπολεύων μὴ παύσῃ καὶ συντηρῶν ἀσινεῖς, Μιχαήλ, αὐτοῦ τὰς νήσους, Ἀρχιστράτηγε,
πάσης ἐχθροῦ ἐπιβουλῆς, ὅνπερ τρέπει εἰς φυγὴν ταχέως ἡ δύναμίς σου καὶ ἡ τοῦ ξίφους σου θέα ὀρδὰς ἀπίστων τοῦ  συγκόπτοντος.


Ἐκτενὴς καὶ Ἀπόλυσις, μεθ' ἣν ψάλλομεν τὸ ἑξῆς·
Ἦχος β΄. Ὅτε ἐκ τοῦ Ξύλου.

Φύλαξ τοῦ Αἰγαίου, Μιχαήλ, ὁ περιπολῶν οὐρανόθεν καὶ περισκέπων αὐτό, ἐπιβούλων τάγματα ἐχθρῶν ἐκδίωξον τῆς αὐτοῦ ὡραιότητος καὶ ἐλευθερίας, πανσθενὲς Ἀρχάγγελε καὶ Ἀρχιστράτηγε Νόων οὐρανίων, σῷ ξίφει ἄνεμος καθάπερ τοὺς ῥύπους
καὶ ὀδμὰς δυσσώδεις, θεοδόξαστε.

Δέσποινα, πρόσδεξαι τάς δεήσεις των δούλων σου και λύτρωσαι ημάς από πάσης ανάγκης και θλίψεως.

Την πάσαν ελπίδα μου είς σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού, φύλαξόν με υπό την σκέπην σου.


Τετράστιχον.
Σύγκοψον ξίφει σου ἐχθροὺς ἐπιβούλους,
Αἰγαίου φύλαξ, Μιχαὴλ Ταξιάρχα,
καὶ βράβευσον ἅπασιν ἐλευθερίαν
πιστοῖς τιμῶσί σε, βοᾷ Χαραλάμπης.

Δι’ ευχών τών 'Αγίων Πατέρων ημών.
Κύριε Ίησοΰ Χριστέ ό Θεός ημών έλέησον ημάς.
’Αμήν.


Ἀρίθμ. Καταλ. Π 495 / 2-3-11

Πηγή

_________________
Η Δύναμη του Κυρίου μας Ημών Ιησού Χριστού και όλων των Αγίων ας είναι μαζί μας Πάντοτε!!!!
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης