Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώργος
Γιώργος
Author
Αριθμός μηνυμάτων : 1436
https://www.proseyxi.com

Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον Βύσιαννη Σερρών Empty Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον Βύσιαννη Σερρών

Την / Το Τρι Ιουν 25, 2019 11:15 am
Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον Βύσιαννη Σερρών

Ποίημα Δρos Χαραλάμπους Μ. Μπούσια
Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον Βύσιαννη Σερρών Bisian10

Εΰλογήσαντος τοϋ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον ΡΜΒ' (142) Ψαλμόν.
Κύριε, είσάκουσον της προσευχής μου, ένώτισαι την δέησίν μου έν τη άληθεία σου, είσάκουσον μου έν τη δικαιοσύνη σου. Και μή είσέλθης είς κρίσιν μετά τοϋ δούλου σου, ότι ού δικαιωθήσεται ενώπιον σου πας ζών. Ότι κατεδίωξεν ό εχθρός την ψυχήν μου έταπείνωσεν είς γήν τήν ζωήν μου. Έκάθισέ με έν σκοτεινοΐς, ώς νεκρούς αίώνος, και ήκηδίασεν έπ’ εμέ τό πνεύμα μου, έν έμοι έταράχθη ή καρδία μου. Έμνήσθην ήμερων άρχαίων, έμελέτησα έν πάσι τοις έργοις σου, έν ποιήμασι των χειρών σου έμελέτων. Διεπέτασα πρός σε τάς χείράς μου ή ψυχή μου ώς γη άνυδρός σοι. Ταχύ είσάκουσόν μου, Κύριε, έξέλιπε τό πνεΰμά μου. Μή άποστρέψης τό πρόσωπόν σου άπ’ έμοΰ, και όμοιωθήσομαι τοΐς καταβαίνουσιν είς λάκκον. Άκουστόν ποίησόν μοι τό πρωΐ τό έλεός σου, ότι έπΐ σοι ήλπισα. Γνώρισόν μοι, Κύριε, όδόν εν ή πορεύσομαι, ότι πρός σέ ήρα την ψυχήν μου. Έξελοΰ με έκ των εχθρών μου Κύριε, πρός σέ κατέφυγον δίδαξόν με τοΰ ποιεΐν τό θέλημά σου, ότι σύ εί ό Θεός μου. Τό Πνεΰμά σου τό άγαθόν οδηγήσει με έν γή ευθεία ενεκεν τοΰ ονόματος σου, Κύριε, ζήσεις με. Έν τή δικαιοσύνη σου, έξάξεις έκ θλίψεως την ψυχήν μου. Καί έν τω έλέει σου έξολοθρεύσεις τούς έχθρούς μου. Και άπολεΐς πάντας τούς θλίβοντας την ψυχήν μου, ότι έγώ δοΰλός σού εΐμι.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχ. α´. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β'. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ'. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Κατόπιν τά Τροπάρια.

Ήχος δ'. Ό ύψωθεις έν τω Σταυρώ.

Δεϋτε, πιστοί, έν ψυχική κατανύξει κατασπασώμεθα εικόνα τήν θείαν των χοϊκών προστάτιδος βοώντες τρανώς• Παναγία Βύσσιανη, κόσμου παραμυθία, ταχινή βοήθεια των έν κλύδωσι βίου καί των Σερρών άκέστορ καί φρουρέ, σκέπε τούς πόθω σή χάριτι σπεύδοντας.

Δόξα. Καί νυν.
Ού σιωπήσομέν ποτέ, Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεΐν οί άνάξιοι είμή γάρ συ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ημάς έρρύσατο έκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δε διεφύλαξεν έως νϋν έλευθέρους; Ούκ άποστώμεν, Δέσποινα, έκ σοϋ σούς γάρ δούλους σώζεις αεί, έκ παντοίων δεινών.


Ὁ Ν΄ (50) Ψαλμός.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα  συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

καί ό Κανών, ου ή Άκροστιχίς•
«Χαίρε, Βύσσιανη, Σερρών άντιλήπτωρ».

Ώδή α'. Ύγράν διοδεύσας.

Xαράς ουρανίου, Μήτερ Θεού, ειρήνης, ισχύος, ευφροσύνης διηνεκούς καί σθένους αρρήτου των σών δούλων χειμάρρους πέλεις, πανύμνητε Βύσσιανη.

Αξίωσov, Βύσσιανη Μαριάμ, τυχείν τής έν πόλω άναπαύσεως τούς πιστώς προσφεύγοντας χάριτί σου θεία πεφορτισμένους οικέτας σου, Δέσποινα.

Ίδεΐν τού Υίοϋ σου έν ούρανοϊς τό άρρητον κάλλος τού προσώπου, Μήτερ Θεού, άξίωσον, Βύσσιανη, τούς πίστει τή περιδόξω μονή καταφεύγοντας.

Ρανίδας δακρύων σών πρεσβειών  τω μάκτρω, Παρθένε, Μήτερ Βύσσιανη, αγλαή, άπόσμηξον των έμπεριστάτων καί τρυχομένων έν βίω έκάστοτε.


Ωδή γ'. Ουρανίας άψιδος.
Εύχος πέλεις Σερραίων καί θησαυρός άσυλος, Βύσσιανη, Χριστού Εκκλησίας, Θεογεννήτρια διό πιστών οί χοροί τήν σήν αγίαν εικόνα, πόθω άσπαζόμεθα χάριν τήν βλύζουσαν.

Βηθός έν άνάγκαις, καταφυγή, Άχραντε, φύλαξ καί φρουρός καί προστάτις πέλεις των δούλων σου, των εύλαβώς σήν μορφήν άσπαζομένων, Παρθένε, Βύσσιανη πανύμνητε, κόσμου διάσωσμα.

Υμvωδίας εύτακτοις, πανευκλεές Βύσσιανη, στέφοντές σε δήμοι Σερραίων σπεύδομεν πάντοτε σή άκλινεΐ αρωγή καί ταχινή προστασία καί των θαυμάσιων σου πλήθος δοξάζομεν.

Σε ως φρέαρ χαριτων καί θαυμαστών πέλαγος, Βύσσιανη, αγνή Θεομήτορ, πάντες γιγνώσκοντες ύδωρ χαράς αληθούς καί ύγιείας καί σθένους, Μήτερ, άρυόμεθα εκ τής είκόνος σου.


Διάσωσον τούς σοί προστρέχοντας, Βύσσιανη  Θεοτόκε, καθ’ έκάστην έκ συμφορών, κινδύνων, κακώσεων καί θλίψεων, πάνσεμνε, άνυποίστων.

Επίβλεψον έν εύμενείσ, πανύμνητε Θεοτόκε, επί τήν έμήν χαλεπήν τού σώματος κάκωσιν καί ϊασαι τής ψυχής μου τό άλγος.


Αιτησις καί τό Κάθισμα.
Ήχος β'. Πρεσβεία θερμή.

Σερραίων φρουρόν καί αρωγόν καί πρόμαχον καί φύλακα νϋν των Μακεδόνων άγρυπνον, Θεοτόκον Βύσσιανην, άνυμνοϋντες πόθω κραυγάζομεν. τόν σόν Υιόν ίλεωσαι ήμίν αίτοϋσι τήν ένθερμόν σου εύνοιαν.



'Ωδή δ'. Είσακήκοα, Κύριε.
Σθένος δίδου καί δύναμιν έπηρμένον θραΰσαι έχθίστου φρύαγμα *τοΐς έν πίστει καταφεύγουσι χάριτι τή σή, Παρθένε Βύσσιανη.

Ίαμάτων ώς χείμαρρος, τού καρκίνου πάθος ή θεραπεύσασα, καί ημών τά άσθενήματα, Βύσσιανη, θεράπευσον των δούλων σου.

Αρετής ένδιαίτημα, Βύσσιανη, νεάνιδος θεραπεύτρια• έκ ναρκωτικών, ύπόδειξον νεολαία δρόμον τόν σωτήριον.

Νικητάς τούς οικέτας σου κατ’ εχθρών άνάδειξον, Μητερ Βύσσιανη, τούς ειλικρινώς προστρέχοντας τη άκαταισχύντω προστασία σου.


Ώδή ε'. Φώτισον ήμάς.
Η τόν ευλαβή άναστήσασα παράλυτον έκ τής κλίνης έγερεΐν με έκ παθών τής κραββάτου σπεύσον, Βύσσιανη Μητρόθεε.

Σου τό Ιερόν άσπαζόμενοι έκτύπωμα έμπιμπλάμεθα χαράς διηνεκούς καί ισχύος θείας, Βύσσιανη Παντάνασσα.

Έλεος Υίοϋ  τού μονογενούς σου, Βύσσιανη, πάσι πέμψον ύμνηταΐς σου, Μαριάμ, μελωδούσι τήν πληθύν των θαυμάσιων σου.

Λΰσαί συμφορών τούς έν πίστει καταφεύγοντας  τω ναω σου τω σεπτω καί εύλαβώς προσκυνοϋντας σήν μορφήν τήν θείαν, Βύσσιανη.


Ώδή στ'. Τήν δέησιν.
Ρωννύμεθα οί άντλοϋντες νάματα έκ πηγής σου θαυμαστως τής άρτίως  άναβλυσάσης ποτέ ξηρανθείσης, θεοκυήτορ, πανένδοξε Βύσσιανη πηγή ζωήρρυτε πιστών καί κρουνέ άκεσώδυνε χάριτος.

Ως έσωσας έκ τής έρημώσεως καί έχθρών επιβουλής τήν μονήν σου * εις τούς αιώνας διάσωσον τάχος άπό κινδύνων τούς σοί καταφεύγοντας καί μεγαλύνοντας τήν σήν προς τόν πόλον μετάστασιν, Βύσσιανη.

Νοσήματα λοιμικά έκδίωξον καί τούς όγκους έξαφάνισον τάχος των τή σή χάριτι καταφευγόντων, ευλογημένη, πανάμωμε Βύσσιανη, Σερραίων εύχος ιερόν καί τάχιστη έν νόσοις ίάτειρα.

Απάλλαξον δυσμενούς κακότητος και μανίας πτερνιστού τού αρχαίου πιστών χορείας, αγνή Θεοτόκε, χριστιανών καταφύγιον, Βύσσιανη, ή θλίψεις πάντων είς χαράν τή σή χάριτι μετασκευάζουσα.


Διάσωσον  τούς σοί προστρέχοντας, Βύσσιανη  Θεοτόκε, καθ’ έκάστην έκ συμφορών, κινδύνων, κακώσεων καί θλίψεων, πάνσεμνε, άνυποίστων.

Αχpαvτε, ή διά λόγου τόν Λόγον άνερμηνεύτως έπ’ έσχάτων τών ήμερων τεκούσα, δυσώπησον ως έχουσα μητρ ικήν παρρησίαν.



Αΐτησις καί τό Κοντάκιον.
Ήχος β'. Τοΐς των αίμάτων σου.

Τήν ελεούσαν Σερραίους αείποτε έν κατανύξει τιμήσωμεν κράζοντες του πολεμήτορος, άχραντε Βύσσιανη, ή τάς παγίδας ταχύ καταστρέφουσα, πρός σωτηρίαν σούς δούλους κατεύθυνον.


Προκείμενον.
Μνησθήσομαιτού ονόματος Σου έν πάση γενεά καί γενεά-
Στίχος. Τό πρόσωπόν σου λιτανεύσουσιν οί πλούσιοι τού λαού.

Εύαγγέλιον κατά Λουκάν. (Κεφ. α' 39 - 49, 56)

Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἀναστᾶσα Μαριάμ, ἐπορεύθη μετὰ σπουδῆς εἰς την Ὀρεινήν, εἰς πόλιν Ἰούδα καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον Ζαχαρίου καὶ ἠσπάσατο τὴν Ἐλισάβετ. Καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ἡ Ἐλισάβετ τὸν ἀσπασμὸν τῆς Μαρίας, ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς. Καὶ ἐπλήσθη Πνεύματος Ἁγίου ἡ Ἐλισάβετ καὶ ἀνεφώνησε φωνῇ μεγάλῃ καὶ εἶπεν· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου. Καὶ πόθεν μοι τοῦτο, ἵνα ἔλθῃ ἡ Μήτηρ τοῦ Κυρίου μου πρός με; Ἰδοὺ γάρ, ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτά μου, ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν ἀγαλλιάσει ἐν τῇ κοιλίᾳ μου. Καὶ μακαρία ἡ πιστεύσασα ὅτι ἔσται τελείωσις τοῖς λελαλημένοις αὐτῇ παρὰ Κυρίου. Καὶ εἶπε Μαριάμ· μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ Σωτῆρί μου· ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης Αὐτοῦ. Ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί· ὅτι ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα ὁ Δυνατός καὶ ἅγιον τὸ ὄνομά Αὐτοῦ. Ἔμεινε δὲ Μαριὰμ σὺν αὐτῇ, ὡσεὶ μῆνας τρεῖς καὶ ὑπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.

Δόξα.
Τής φρουρού Σερραίων άγρυπνου, Πανοικτΐρμον, εξάλειψαν τά πλήθη των έμών έκλημάτων.

Καί νϋν.
Ταϊς τής Θεοτόκου πρεσβείαις, Έλεήμον, έξάλειψον τά πλήθη των έμών έγκλημάτων.


Προσόμοιον.
Ήχος πλ. β'. Όλην άποθέμενοι.
Στίχος. Έλεήμον, έλέησόν με, ό Θεός, κατά τό μέγα έλεός Σου καί κατά τό πλήθος των οίκτιρμών Σου έξάλειψον τό άνόμημά μου.

Πάντας καθαγίασον τούς εύλαβώς προσιόντας τη σεπτή είκόνι σου, Θεοτόκε Βύσσιανη,
θεοτιμήτητε, καί λαμπρώς μέλποντας τήν μετάστασίν σου πρός σκηνώματα ουράνια, τά υπέρ έννοιαν,
κράζοντα βροτών τά συστήματα σέ παρακαλουμεν έπόμβρίσον ύψόθεν δαψιλώς τοίς ύμνηταϊς σου ύγίειαν άμφω, παντευλόγητε.


Σώσον, ό Θεός τόν λαόν Σου ...


Ωδή ζ . Οί έκ τής Ίουδαίας.

Νεολαίαν συντήρει άσινή έκ μανίας τοϋ παναλάστορος έν πίστει προσιοϋσαν τή σή σεπτή είκόνι, υπερένδοξε Βύσσιανη, άπάντων καταφυγή των χριστωνύμων νέων.

Τωv Σερραίων προστάτις καί έπόπτις καί ρΰστις έκ περιστάσεων παντοίων, Θεοτόκε, ίλέωσαι τόν Κτίστην καί Δεσπότην σου, Βύσσιανη, ήμϊν τοΐς ΰμνοις φαιδροίς σέ άνυμνολογοΰσιν.

Ιαμάτων παντοίων πολυχεύμων χειμάρρους υπάρχεις, Δέσποινα, καί ποταμός χαρίτων αστείρευτος• διό σοι άνακράζομεν Βύσσιανη, ΰσσώπω πλϋνον των σών λιτών ήμών τά άλγη.

Λαμπηδών ύγιείας καί ισχύος σών δούλων, Κυρία Βύσσιανη, τόν ζόφον άλγηδόνων ήμών των έπωδύνων άποδίωξον τάχιστα βολίσι σών πρεσβειών πρός τόν μονογενή σου.



Ώδή η'. Τόν Βασιλέα.
Ηάρωγή σου ή κραταιά καί ή σκέπη  κατευφραίνει αεί τάς χορείας, Βύσσιανη Παρθένε, των σοί καταφευγόντων.

Προσκυνητάς σου  τούς εύλαβεΐς, Θεοτόκε, ρΰσαι βλάβης τοϋ πλάνου Βελίαρ, Βύσσιανη, Σερραίων θερμή παραμυθία.

Τoύς προσιόντας τή περικλύστω μονή σου φρουρεί, Βύσσιανη Μήτερ, καί ρύου πάσης έπηρείας έχθροΰ τού μισοκάλου.

Ούρανοδρόμον ύπόδειξόν μοι πορείαν τω προστρέχοντι, Βύσσιανη, πόθω έκτυπον τής θείας μορφής σου προσκυνήσαι.



Ωδή θ'. Κυρίως Θεοτόκον.
Ρυπώδους ύπερόπτας, Βύσσιανη Παρθένε, ημάς θελήματος δείξον τούς σπεύδοντας τήν σήν μορφήν προσκύνησαι την χαριτόβρυτον.

Xριστού τού Ζωοδότου * Μήτερ γλυκυτάτη,  ύπεροραν ώς σποδόν καταξίωσον τα γεηρά σούς οίκέτας, Κυρία Βύσσιανη.

Μετά τού ιεράρχου Βύσσιανη, Βλασίου, τού τιμωμένου σύν σοί έν τή μάνδρα σου τόν σόν Υίόν καί Δεσπότην ήμΐν ίλέωσαι.

Μή παύση δυσωποϋσα, ,Βύσσιανη Παρθένε, τόν σόν Υιόν υπέρ πάντων προσφύγων σου μεγαλυνόντων τό πλήθος των θαυμαστών σου.


Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον σὲ μεγαλύνομεν.

καί τά παρόντα Μεγαλυνάρια.
Βύσσιανη Παρθένε, τήν σήν μορφήν εύσεβέσι πάσι τήν έκβλύζουσαν θαυμαστώς χάριν ιαμάτων έν πίστει προσκυνούντες αγιασμόν καί ρωσιν άπαρυόμεθα.

Χαίροις, Θεοτόκε, θαυματουργέ Βύσσιανη, Σερραίων άντιλήπτορ καί αρωγέ, χαίροις, Μακεδόνων άγλάίσμα τό μέγα καί χριστωνύμων πάντων τό καταφύγιον.

Όγκους αφανίζεις σή πανσθενεϊ χάριτι καί πάθος τού καρκίνου, Μήτερ Θεού, Βύσσιανη, τάχιστη ίάτειρα σών δούλων των άλγεινώς νοσούντων, άχραντε Δέσποινα.

Τηv σεπτήν μορφήν σου ώς θησαυρόν, Βύσσιανη, ήν έχει πολυτίμητοι ή μονή ή φερώνυμος σου έν Σέρραις προσκυνοϋντες πανευλαβώς, Παρθένε, άγιαζόμεθα.

Θεοτόκε Βύσσιανη, Μαριάμ, νόσων ανιάτων  καί κινδύνων απαλλαγή πέλεις των έν πίστει σπευδόντων καθ’ έκάστην τη παναγία σκέπη καί προστασία σου.

Στήριζε Σερραίων πιστών χορούς και τών Μακεδόνων όμηγύρεις τών εΰλαβώς κατασπαζομένων τήν σήν σεπτήν εικόνα τήν βρύουσαν ίάσεις άπασι, Βύσσιανη.

Πάσαι τών Αγγέλων αί στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων ή δωδεκάς, οί 'Αγιοι πάντες, μετά τής Θεοτόκου ποιήσατε πρεσβείαν εις τό σωθήναι ημάς.


Τό Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί...

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.


καί τό Άπολυτίκιον.

Ήχος πλ. α'. Τόν συνάναρχον Λόγον.

Τών Σερραίων άκέστορ, φρουρέ καί έφορε καί σής μονής άντιλήπτορ, δέξαι δεήσεις ημών τών πιστώς καταφευγόντων σοι έν κλύδωσι καί πάσαις βίου συμφοραΐς, Θεομήτορ αγλαή, θησαύρισμα Μακεδόνων καί άκλινώς σοι βοώντων Χαίρε, ήμών προστάτις, Βύσσιανη.


Εκτενής και Απόλυσις, μεθ’ ήν ψάλλομεν τό έξης.

"Ηχος β'. Ότε έκ τοΰ Ξύλου.

Νόσov κατωδύνων, λοιμικών καί παθών ημάς χαμαιζήλων, Θεοκυήτορ αγνή, ρΰσαι τούς  προστρέχοντας σή θεία χάριτι καί βοώντας έκ πίστεως Σερραίων άκέστορ, Βύσσιανη θεόνυμφε, έκ τής κακότητος καί δεινής μανίας τού πλάνου τήρει άσινείς σοΰς οΐκέτας τούς πληθύν ύμνοϋντας θαυμάσιων σου.

Δέσποινα πρόσδεξαι, τὰς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς Σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην Σου.

Δι’ ευχών τών 'Αγίων Πατέρων ημών.
Κύριε Ίησοΰ Χριστέ ό Θεός ημών έλέησον ημάς.
’Αμήν.

Δίστιχον.

Θεολόγον, Σερρών ιεράρχην, σκέπε, Βύσσιανη Μήτερ, Χαραλάμπης κράζει.


ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΔΟΞΑ
ΤΩ ΜΟΝΩ ΑΛΗΘΙΝΩ ΘΕΩ ΗΜΩΝ


_________________
Η Δύναμη του Κυρίου μας Ημών Ιησού Χριστού και όλων των Αγίων ας είναι μαζί μας Πάντοτε!!!!
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης