Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώργος
Γιώργος
Author
Αριθμός μηνυμάτων : 1601
https://www.proseyxi.com

Παρακλητικός Κανών εις τις Οσίες αυταδέλφων Ξανθίπης και Πολυξένης Empty Παρακλητικός Κανών εις τις Οσίες αυταδέλφων Ξανθίπης και Πολυξένης

Την / Το Δευ Σεπ 23, 2019 3:01 am
Παρακλητικός Κανών εις τις Οσίες αυταδέλφων Ξανθίπης και Πολυξένης

Παρακλητικός Κανών εις τις Οσίες αυταδέλφων Ξανθίπης και Πολυξένης Agies_10
Εορτάζονται 23 Σεπτεμβρίου

Εΰλογήσαντος τοϋ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον ΡΜΒ' (142) Ψαλμόν.
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σού καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἔπ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί  σοῖ ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μού ἐξελού μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μού τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχ. α´. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β'. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ'. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Εἶτα τὸ τροπάριον.

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Ταῖς Ἰσπανίσι τοῦ Κυρίου Ὁσίαις, πιστῇ Ξαθίππῃ καὶ σεμνῇ Πολυξένῃ, ᾀσματικῶς τὰ ἔπαθλα νῦν δῶμεν ψαλμοῖς, πάντες ταύταις ἐκμιμούμενοι, ἐν ἀγῶσι τοῖς ἱεροῖς, πρέσβεις δὲ κατέχοντες, ἐν ἡμέρᾳ τῆς δίκης· καὶ γὰρ ἱλάσκουσιν εἰλικρινῶς, ᾯ μετὰ δόξης, στεφάνων παρίστανται.

Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσομέν ποτε Θεοτόκε, τὰς δυναστείας Σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, εἰμὴ γὰρ Σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δὲ διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ Σοῦ, Σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ὁ Ν΄ (50) Ψαλμός.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα  συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

Εἶτα, ὁ Κανών, οὗ ἡ ἀκροστιχίς
Ὦ δυὰς αὐταδέλφων, δέξαι ᾆσμα. Γεωργίου.

ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. Δ΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.

Ὡς ὡραῖοι ἔφησας Ἰησοῦ, οἱ πόδες εἰρήνην, οἱ εὐαγγελιζόμενοι, λαοὺς ἐπιστρέψασθαι ἐκ πλάνης, ὃ ὧδ’ ὁμαίμονες πίστει ἐφήρμοσαι.

Δυάδα τιμήσωμεν ἱεράν, σεπτῶν αὐταδέλφων, Ἰσπανίσας πανευκλεεῖς, Ξανθίππην Ὁσίαν καὶ παρθένον, τὴν Πολυξένην ἐν θείοις μελίσμασιν.

Ὑφέρπει δολίως ὁ πονηρός, ψυχὰς τοῦ κρημνῖσαι, ἡμῶν πάνυ ἁμαρτωλῶν, εἰς ἄβυσσον τῆς ἀναισχυντίας, ἀλλ’ ὦ Ὁσίαι αὐτοῦ ἐξαρπάσατε.

Θεοτοκίον.
Ἀεὶ τοὺς ὑμνοῦντάς Σε Μαριάμ, ἡ τέξασα Λόγον, φρούρει φύλαττε ἀβλαβεῖς, ἐκ πάσης ἐχθροῦ μηχανουργίας, σεισμοῦ πυρὸς νοσημάτων καὶ θλίψεων.


ᾨδὴ γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.
Σηπεδόνα σωμάτων καὶ ψυχικὰ τραύματα, γύναια πιστὰ τοῦ Κυρίου, χάριν ὡς βάλσαμον, ἐκ τῆς εἰκόνος ὑμῶν, ἀεὶ βλυστάνοντες θείαν, τῶν βροτῶν ἰάσασθε, καὶ δότε κρείττονα.

Ἀποστόλων Κυρίου τοῖς θεϊκοῖς φθέγμασι, πίστει φωτισθεῖσαι τὴν πλάνην, ὑμεῖς ᾐσχύνατε, τῶν κατειδώλων λαῶν· ὅθεν τροφῇ θείων λόγων, τοὺς ὑμῶν γεραίροντας, μνήμην ἐκθρέψατε.

Ὑπουργήσασαι χρείας τῶν Μαθητῶν ἤλθατε, πάλιν εἰς πατρίδα Ὅσίαι, ἀρίστως πράττουσαι, ἐν ἐγκρατείᾳ σκληρᾷ, ἔργα θεάρεστα πάνυ, θείας ζωῆς ῥήματα, πᾶσιν ἀρδεύουσαι.

Θεοτοκίον.
Τοὺς πιστῶς λέγοντάς Σε Παρθένον ὡς ἄναρχον, Λόγον τοῦ Θεοῦ συλλαβοῦσα, ὁμολογοῦντας δέ, ὡς Θεοτόκον ἁγνήν, τέξασαν Τοῦτον ἐν χρόνῳ, μνήσθητι τῆς κρίσεως, ὥρᾳ πρεσβείαις Σου.


Ἐκρύσασθε, πάσης ἀνάγκης καὶ βλάβης ὦ Πολυξένη, σὺν τῇ Ξανθίππῃ ὑμῶν ἄθλους καὶ μνήμην μέλποντας, ὡς παῤῥησίαν Θεῷ κεκτημέναι.

Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενείᾳ πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν, καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.

Αῖτησις καὶ τὸ Κάθισμα.
Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή.

Φρουροὺς ἀσφαλεῖς καὶ πρέσβεις πρὸς φιλάνθρωπον, πτωχῶν βοηθοὺς καὶ χηρῶν παραμύθιον, ἀεὶ ὑμᾶς ἔχομεν, ὦ θεῖαι Γυναῖκες κραυγάζοντες· σπεύσατε καὶ ῥύσασθε ἐκ δεινῶν, καὶ βλάβης πάτας τοὺς πίστει μέλποντας.


ᾨδὴ δ΄. Εἰσακήκοα Κύριε.
Ἀποστόλων ἑπόμεναι, καὶ φωτὶ αὐτῶν ἐλλαμφθεῖσαι ὤφθητε, ὡς μαθήτριαι τοῖς ἔθνεσι, τῷ Εὐαγγελίῳ τούτοις λέξασαι.

Δεῦτε πάντες ὑμνήσωμεν, τὰς Χριστοῦ Ὁσίας αὐταῖς κραυγάζοντες· ἡμῖν δότε θείας χάριτας, τοῖς ὑμᾶς τιμῶσι Χριστοκήρυκες.

Εἰς βοήθειαν ἔλθετε, τῶν ὑμνούντων ἆθλα ὑμῶν σεβάσμιαι, σὺν τῇ μνήμῃ ἐν μελίσμασι, πάθη ἐμφωλεύοντα κομίζουσαι.

Θεοτοκίον.
Λῦσον πταίσματα ἄχραντε, ταῖς πρὸς τὸν Υἱόν Σου θερμαῖς δεήσεσιν, ὅτι πάντες ἁμαρτάνομεν, Τούτῳ μητρικῶς ἀεὶ πρεσβεύουσα.


ᾨδὴ ε΄. Φώτισον ἡμᾶς.
Φύλακας ὑμᾶς, ἐκ παντοίων περιστάσεων, καὶ βοηθοὺς τῶν τοῦ βίου δυσχερῶν, ἔγνωμεν πάντες· διὸ καὶ ἐπικαλούμεθα.

Ὥρᾳ τῇ φρικτῇ, ἡμῶν ἔστε πρέσβεις γύναια, ταῖς εὐπροσδέκτοις θείαις Χριστῷ λιταῖς, ἀεὶ τραυμάτων τοὺς μολυσμοὺς θεραπεύουσαι.

Νίκας κατ’ ἐχθρῶν, ἡμῖν δότε ὦ πανεύφημαι, ὅτι κινούμενοι ἀπειλητικῶς, ἀεὶ πειρῶνται, τοῖς βέλεσι πάντας τρώσασθαι.

Θεοτοκίον.
Δέσποινα φωνάς, ἱκετῶν Σου νῦν ἐπάκουσον, σῶσαι ἐξ ᾅδου οὓς ἔπλασεν Υἱός, ἐνανθρωπήσας, ἐκ Σοῦ καὶ Σταυρὸν δεξάμενος.


ᾨδὴ στ΄. Τὴν δέησιν.
Ἐπίχαρμα, ἐγενόμην ἄκοσμον, τῶν δαιμόνων δουλωθεὶς ἁμαρτίαις· ἀλλὰ Χριστέ, ταῖς λιταῖς τῶν Ὁσίων, καὶ αὐταδέλφων λαμπρῶν ἐμὲ πρόσδεξαι, ἐν μετανοίας λογισμῷ, πρὸς Σὲ ἥκοντα πάλιν φιλάνθρωπε.

Ξανθίππην τε, καὶ Πολυξένην ὕμνοις, εὐφημήσωμεν πιστοὶ ἐκ καρδίας, ὑπ’ εὐκλεοῦς, Πρωτοκλήτου Ἀνδρέου, τὰς βαπτισθείσας καὶ Παύλου φοιτήσαντι, συνεπομέναις ἀληθῶς, ἵν’ ἐκ πλάνης λαοὺς ἀφαρπάσωσιν.

Ἀχρεῖον ὤν, ἐγενόμην παίγνιον, τοῦ σατᾶν ἐν ἡδοναῖς βιοτεύων· ὅτι κακῶν, ἡ ψυχή μου ἐτρώθη, καὶ ὡς ἀμνὸν πλανηθέντα με ἥρπασεν, ἀλλὰ πρὸ τέλους ἐκβοῶ· Σῶν Ὁσίων εὐχαῖς Σῶτερ σῶσόν με.

Θεοτοκίον.
Ἱκέτευε, ὦ Θεόπαις Τόκον Σου ἡ ἐκ στείρας προελθοῦσα τῆς Ἄννης· Σὺ γὰρ τροφός, γλυκασμὸς καὶ ἀγάπη, ἡμῶν ὑπάρχει ἐλπὶς καὶ μεσίτρια· ἀεὶ δ’ ὑμνοῦμέν Σου πιστῶς, μεγαλεῖα καὶ πρόνοιαν ἄφατον.


Ἐκρύσασθε, πάσης ἀνάγκης καὶ βλάβης ὦ Πολυξένη, σὺν τῇ Ξανθίππῃ ὑμῶν ἄθλους καὶ μνήμην μέλποντας, ὡς παῤῥησίαν Θεῷ κεκτημέναι.

Ἄχραντε, ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.


Αῖτησις καί τὸ Κοντάκιον.
Ἦχος β΄. Προστασία τῶν Χριστιανῶν.

Ἀντιλήπτριαι πέλετε πάντων ἀοίδιμαι, ἡμῶν πρέσβεις θερμαὶ πρὸς Θεὸν τὸν φιλάνθρωπον, ὦ Ξανθίππη σὺν Πολυξένῃ ὁμαίμονες πισταί· διὸ σπεύσατε πανευκλεεῖς, εἰς τὴν βοήθειαν ταχύ, τῶν πρὸς ἡμᾶς ἐκβοώντων· ἐκθρέψασθε πεινῶντας, λυτρώσασθε δαιμονῶντας, λαὸν τηροῦσαι ἀβλαβῆ, ἐκ κακώσεων καὶ θλίψεων.

Προκείμενον
Ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν Κύριον καὶ προσέσχε μοι καὶ εἰσήκουσε τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου.
Στ.: Καὶ ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου καὶ κατηύθυνε τὰ διαβήματά μου.

Εὐαγγέλιον, Ὁσιακόν.


Δόξα
Ταῖς τῶν Σῶν Ὁσίων πρεσβείαις Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων.

Καὶ νῦν.
Ταις της Θεοτόκου πρεσβείαις Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων.

Στίχος. Ελεήμον, ελέησόν με ο Θεός...
Προσόμοιον.
΄Ήχος β’. Όλην αποθέμενοι.

Μὴ οὖν ἀποῤῥίψητε, σαρκὸς τὸν μεμολυσμένον, καὶ παθῶν τὸν ἄστατον, εἰς ὑμᾶς προσφεύγοντα θεῖα γύναια, Ὁσίαι σώσατε, πιστῶς προσπίπτοντα, τῇ μορφῇ ὑμῶν ἀσπάσασθαι, ἴασιν τάχιστα ἄμφω δότε καὶ δεινῶν ῥύσασθε, θλίψεων ἐξαιρούμενον, καὶ τῶν δυσμενῶν συμφορῶν τοῦ βίου, ἵνα μεγαλύνω, τὴν πίστιν ἀρετὰς καὶ θαυμαστά, ᾀσματικῶς ἀξιΰμνηται, ἄθλους καὶ μνημόσυνον.

Σῶσον ὸ Θεός τὸν λαό σου...

ᾨδὴ ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.

Ἀνυμνοῦσιν ἀπαύστως φιλεόρτων τὰ πλήθη ὦ Ἰσπανῖδαι ὑμᾶς, Ξανθίππη Πολυξένη, αἰτούμενα πρεσβείαις, ταῖς ὑμῶν πρὸς τὸν εὔσπλαγχνον, τὸν τῶν Πατέρων ἡμῶν, Θεὸν δεδοξασμένον.

Συμφώνως ἡ χορεία ἀγάλλεται Ὁσίων αὐλιζομένη σκηναῖς, Χριστοῦ σὺν τοῖς Ἁγίοις, Αὐτοῦ ἐκδυσωποῦσα, τοῦ σωθῆναι τοὺς ψάλλοντας· ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν, Θεὸς εὐλογητὸς εἶ.

Μιμήσασθε τοὺς πόνους ὑμῶν ὦ θεῖα ἄνθη τῆς εὐωδίας Χριστοῦ, δότε παρακαλοῦμεν, ὅπως μετ’ Ἀποστόλων, ἱκετεύητε πάντοτε, Θεὸν τοῦ δοῦναι ἡμῖν, ψυχῆς τὴν σωτηρίαν.

Θεοτοκίον.
Ἁγνὴ ὡς ἐν Σιναίῳ τῷ ὄρει καθορῶμεν Βάτον Σε ὅπως Μωσῆς προεῖδεν ὁ θεόπτης, φλογὶ παραδοθεῖσαν, ἀλλὰ ἄφλεκτον μείνασα· ὅθεν τὴν φλόγα παθῶν, ἡμῶν σβέσον Παρθένε.


ᾨδὴ η΄. Τὸν Βασιλέα.
Γάννυται πᾶσα, Ἑλλὰς ἐν σοὶ Πολυξένη, καὶ Ξανθίππη βοῶσα Κυρίῳ· σῶσον ἡμᾶς Σῶτερ, εὐχαῖς τῶν Σῶν Ὁσίων.

Ἐλέους θείου, καὶ δωρεῶν ἡμᾶς πάντας, ταπεινῶς φρονεῖν ἔμπλησατε νῦν, ἵν’ ὑμᾶς τιμῶμεν, ὡς πρέσβεις πρὸς Σωτῆρα.

Ὤφθητε πάντων, σκέπη στεῤῥὰ ὦ γυναῖκες, αἱ Χριστοῦ κηρύξασαι τὴν πίστιν· ὅθεν ἡμῖν δότε, τὴν ἴασιν ἐκ νόσων.

Θεοτοκίον.
Ῥῦσαι γεέννης, τῶν οὐρανῶν πλατυτέρα, καὶ βροτῶν ἁγνὴ ἁγιωτέρα, πάντας τοὺς ὑμνοῦντας, τὴν Σὴν κηδεμονίαν.


ᾨδὴ θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Γαλήνιον παράσχου, βίον Πολυξένη, σὺν τῇ Ξανθίππῃ ἡμῖν τε καὶ δούλοις Χριστοῦ, καὶ ἐξελέσθε τῆς βλάβης πάσης αἱρέσεως.

Ἱλάσθητί μοι Σῶτερ, τὸν ἐν ἁμαρτίαις, καὶ ἡδοναῖς κυλινδούμενον ὅλον λιταῖς, τῶν Ἰσπανίδων Ὁσίων ὧν μνήμην μέλπομεν.

Ὀρδὰς τῶν κακοδόξων, φεύγειν Πολυξένη, δὸς ὑμᾶς τὰς ἀπειλούσας δουλοῦσθαι οἰκτρῶς, καὶ ἔσο πρόμαχος πάντων σὺν τῇ ὁμαίμονι.

Θεοτοκίον.
Ὑψίστου χρυσοῦς Θρόνος, πέλεις σὺ ἐν πόλῳ· διὸ δυσώπει Υἱόν Σου, σωθῆναι ἡμᾶς τοὺς ἀληθῆ Θεοτόκον ὁμολογοῦντάς Σε.


Ἄξιον ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν Σε τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί  παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καί  ἐνδοξοτέραν  ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ· τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν, τήν  ὄντως Θεοτόκον Σέ μεγαλύνομεν.

Καὶ τὰ παρόντα Μεγαλυνάρια,
Χαίρετε Ξανθίππη σὺν ἀδελφῇ, σεμνῇ Πολυξένῃ, Ἰσπανῖδες πανευκλεεῖς, τοῦ Χριστοῦ Ὁσίαι, κηρύξασαι τὸν Λόγον, μετὰ τῶν Ἀποστόλων, εἰς τόπους Δύσεως.

Νόσους ἀπελάσατε λοιμικάς, ἀφ’ ἡμῶν καὶ πάθη, Πολυξένη σὺν ἀδελφῇ, τῇ πιστῇ Ξανθίππῃ, πρεσβεύουσαι Κυρίῳ, τῶν θλίψεων δὲ νέφη, τάχει μακρύνατε.

Θεία Πολυξένη πανευκλεής, σὺν πιστῇ Ξανθίππῃ, τῇ ὁμαίμονι εἰς ἡμῶν, ἔλθετε πρεσβείαν, Χριστὸν ἐκδυσωποῦσαι, ὑπὲρ ἡμῶν ἀπαύστως, ὡς Χριστοκήρυκες.

Δότε ἡμῖν κρείττω ὑμῶν λιταῖς, Χριστοῦ τὴν εἰρήνην, ὦ Ὁσίαι καὶ τὴν χαράν, ἱλασμὸν πταισμάτων, ταπείνωσιν ἀγάπην, φόβον Θεοῦ σὺν πίστει, βίου διόρθωσιν.

Ὥσπερ Νινευΐτας πάλαι Θεέ, ἔσωσας ὀργήν σου, καταπαύσας τὴν θεϊκήν, τούτους μεταγνῶντας, κἀμαῖς σῶσον Ξανθίππης, καὶ Πολυξένης Σῶτερ, ταῖς εἰσηγήσεσιν.

Θραύσατε φρυάγματα τῶν Ἐθνῶν, ὦ πιστὴ Ξανθίππη, σὺν ὁμαίμονι τῇ σεμνῇ, αἱ τοῦ Ὀνησίμου, Ἀνδρέου τε καὶ Παύλου, ἑπόμεναι φρουροῦσαι, ἡμᾶς ἐκ θλίψεως

Μνήσθητι ἁπάντων πρὸς τὸν Κριτήν Υἱὸν ὥρᾳ δίκης, τῶν ὑμνούντων Σε Μαριάμ, σὺν τῇ Πολυξένῃ, καὶ τῇ πιστῇ Ξανθίππῃ, μερίδος σωζομένων, συναριθμήσασθαι.

Σῶτερ σὺ εἶ Κτίστης Δημιουργός, σύμπαντος καὶ γένους, θείῳ λόγῶ Σου καὶ χερσίν, ὁ ἐνανθρωπήσας, σῶσαι ληστὰς καὶ πόρνας· διὸ ἡμᾶς πρεσβείαις, σῶσον Ὁσίων Σου.

Τὰς τῆς Ἰσπανίας γεννήματα σεπτά, τὰς τῶν Ἀποστόλων ἀκολούθους καὶ μιμητάς, σὺν τῇ Πολυξένῃ, Ξανθίππην τὴν Ὁσίαν, τὰς Ἐκκλησίας δόξας ἀνευφημήσωμεν.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς.


Τὸ Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί...

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

καί τά Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γάρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην Σοι τήν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοί  προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπί Σοί γάρ πεποίθαμεν. Μή ὀργισθῆς ἡμῖν σφόδρα, μηδέ μνησθῆς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καί νῦν  ὡς  εὔσπλαχνος καί λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σύ γάρ εἶ Θεός ἡμῶν καί ἡμεῖς λαός Σου, πάντες ἔργα χειρῶν Σου  καί  τό  ὄνομά Σου ἐπικεκλήμεθα.

Καί νῦν.
Τῆς εὐσπλαχνίας τήν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς Σέ μή ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διά Σοῦ τῶν  περιστάσεων· Σύ γάρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.

Ἐκτενὴς καὶ Ἀπόλυσις, μεθ' ἣν ψάλλομεν τα ἑξῆς

Ἦχος β’. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.

Χαῖρε, Πολυξένη εὐκλεές, σὺν τῇ αὐταδέλφῳ Ξανθίππῃ, τοῦ Πρόβου τῇ γυναικί, γύναια θεότιμα, κήρυκες λόγων Θεοῦ, Ἰσπανῶν αἱ φωτίστριαι, καὶ τοῦ Ὀνησίμου, αἱ πισταὶ ἀκόλουθαι, λιποῦσαι εἰρηνικῶς, βίον πρὸς ὑμᾶς νῦν βοῶμεν· δότε ταῖς ὑμῶν ἱκεσίαις, πρὸς Χριστὸν ἡμῖν ψυχοσώτηρια.

Δέσποινα πρόσδεξαι τὰς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς Σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην Σου.


Δι’ ευχών τών 'Αγίων Πατέρων ημών.
Κύριε Ίησοΰ Χριστέ ό Θεός ημών έλέησον ημάς.
’Αμήν.

_________________
Η Δύναμη του Κυρίου μας Ημών Ιησού Χριστού και όλων των Αγίων ας είναι μαζί μας Πάντοτε!!!!
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης