Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώτα
Γιώτα
ΤeamOwner
ΤeamOwner
Αριθμός μηνυμάτων : 187

Μικρός Παρακλητικός κανών εις την Υπεραγίαν Δεσποίνης ημών Θεοτόκον και Αειπαρθένον Μαρία Empty Μικρός Παρακλητικός κανών εις την Υπεραγίαν Δεσποίνης ημών Θεοτόκον και Αειπαρθένον Μαρία

Την / Το Δευ Νοε 19, 2012 12:07 pm
Φήμη μηνύματος : 100% (2 ψήφοι)
Κατέβασε την παράκληση
Μικρός Παρακλητικός κανών εις την Υπεραγίαν Δεσποίνης ημών Θεοτόκον και Αειπαρθένον Μαρία

Ό Μικρός Παρακλητικός Κανών ψάλλεται έν πάση περιστάσει καί θλίψει ψυχής, κατά δέ τάς ημέρας τού Δεκαπενταυνούοτου έναλλάξ μετά τού Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνος.

Μικρός Παρακλητικός κανών εις την Υπεραγίαν Δεσποίνης ημών Θεοτόκον και Αειπαρθένον Μαρία Platut10

Ό Ίερεύς

Ευλογητός ό Θεός ημών, πάντοτε νΰν καί άεί καί εις τούς αιώνας τών αιώνων.

Ο Αναγνώστης Αμήν.

Ψαλμός ρμβ (142)


Κύριε, είσάκουσον τής προσευχής μου....

Εύθύς ψάλλομεν. Ηχος δ’

Θεός Κύριος, καί έπέφανεν ήμιν' εύλογημένος ο έρχόμενος έν όνόματι «Κυρίου.

Είχα τά παρόντα Τροπάρια


Ηχος δ’. Ο υψωθείς έν τω Σταυρω

Τη θεοτόκω έκτενώς νύν ηροσδράμωμεν άμαρτωλοί καί ταπεινοί καί προσπέσωμεν έν μετανοία, κράζοντες έκ βάθους ψυχης Δέσποινα, βοήθησον, εφ ημϊν σπλαγχνισθεισα σπεύσον άπολλύμεθα ύπό πλήθους πταισμάτων μή άποστρέψης σούς δούλους κενούς σέ γάρ καί μόνην έλπίδα κεκτήμεθα.

Δοξα Πατρί... Τό αϋτό

ή τό Απολυτίκιον τοΰ Αγίου τοϋ Ναού

Καί νΰν...

Ού σιωπήσωμέν ποτε, Θεοτόκε, τας δυναστείας σου λαλεϊν οί ανάξιοι εί μή γάρ σύ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ημάς έρρύσατο έκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δέ διεφύλαξεν έως νΰν Ελευθέρους; Ούκ άποστώμεν, Δέσποινα, έκ σοϋ' σούς γάρ δούλους σώζεις αεί έκ παντοίων δεινών.

Ό Αναγνώστης (χΰμα)

Ψαλμός ν' (50)


Ελέπσόν με, ό Θεός....

Είτα ψάλλομεν τόν Κανόνα


Ωδή α'. ΊΗχος πλ. δ'. Ό Ειρμός

Υγραν διοδεύσας ώσει ξηράν, καί τήν αίγυπτίαν μοχθηρίαν διαφυγών, ό Ισραηλίτης άνεβόα τώ Λυτρωτή καί Θεώ ήμών άσωμεν.

Τροπάρια
Ύηεραγία Θεοτόκε, σώσον ήμάς.


Πολλοίς συνεχόμενος πειρασμοΐς, πρός σέ καταφεύγω, σωτηρίαν, έπιζητών Ω Μητηρ τοΰ Λόγου καί Παρθένε, τών δυσχερών καί δεινών με διάσωσον.

Ύπεραγία Θεοτόκε, σώσον ήμάς,
Παθών με ταρόττουσι προσβολαί, πολλής άθυμίας έμπιηλώσαί μου τήν ψυχήν εΐρήνευσον, Κόρη, τη γαλήνη, τη τοΰ Υίοΰ καί Θεοΰ σου, Πανάμωμε.

Δόξα Πατρί καί Υίω καί άγίω Πνεύματι.
Σωτήρα τεκοΰσά σε καί θεόν, δυσωπώ, Παρθένε, λυτρωθήναί με τών δεινών σοί γάρ νυν προσφεύγων, άνατείνω καί τήν υυχήν καί τήν διάνοιαν.

Καί νυν, καί αεί καί εις τούς αιώνας...
Νοσούντα τό σώμα καί τήν ψυχήν, έπισκοπής θείας καί προνοίας τής παρά σοΰ, άξίωσον, μόνη Θεομήτωρ, ώς άγαθή άγαθοΰ τε λοχεύτρια.


Ήδή γ'. Ό Ειρμός
Ούρανίας άψΙδος, όροφουργέ Κύριε, καί τής Εκκλησίας δομήτωρ, σύ με στερέωσον έν αγάπη τη ση, τών έφετών ή άκρότης, τών πιστών τό στήριγμα, μόνε φιλάνθρωπε».

Τροπάρια
Ύπεραγία θεοτόκε, σώσον ημάς.

Προστασίαν καί σκέπην, ζωής έμής τίθημι σέ, Θεογεννήτορ Παρθένε σύ με κυβέρνησον πρός τόν λιμένα σου, τών άγαθών ή αιτία, τών πιστών τό στήριγμα, μόνη πανύμνητε.

Ύπεραγία θεοτόκε, σώσον ημάς.
Ικετεύω, Παρθένε, τόν ψυχικόν τάραχον καί τής άθυμίας τήν ζάλην διασκεδάσαι μου σύ γάρ, Θεόνυμφε, τόν άρχηγόν τής γαληνης, τόν Χριστόν έκύησας, μόνη πανάχραντε.

Δόξα Πατρί καί Υίώ καί άγίω Πνεύματι.
Εύεργέτην τεκοΰσα, τόν τών καλών αίτιον, τής ευεργεσίας τόν πλούτον πάσιν άνάβλυσον πάντα γάρ δύνασαι, ώς δυνατόν έν ίσχύι, τόν Χριστόν κυήσασα, θεομακάριστε.

Καί νϋν, καί άεί καί εις τούς αιώνας...
Χαλεπαΐς άρρωστίαις καί νοσεροϊς πάθεσιν έξεταζομένω, Παρθένε, σύ μοι βοήθησον τών ιαμάτων γάρ, άνελλιπή σε γινώσκω θησαυρόν, Πανάμωμε, τόν άδαπάνητον.


Διάσωσον άπό κινδύνων τούς δούλους σου, Θεοτόκε, ότι πάντες μετά Θεόν εις σέ καταφεύγομεν, ώς άρρηκτον τείχος καί προστασίαν.

Επίβλεψον έν εύμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, έπί τήν έμήν χαλεπήν τού σώματος κακωσιν, καί ίασαι τής ψυχής μου τό άλνος.


Ειτα μνημονεύει ό Ίερεύς έκείνων, δι οϋς ή Παράκλησις τελεΐται.

... Ότι έλεήμων καί Φιλάνθρωπος...

Κάθισμα

Ηχος β'. Τά άνώ ζητών

Πρεσθεία Θερμή, καί τείχος απροσμάχητοι, έλέους πηγή, τοΰ κόσμου καταφύγιον, έκτενώς βοώμέν σοι' Θεοτόκε Δέσποινα, πρόφθασον καί έκ κινδύνων λύτρωσαι ημάς, ή μόνη ταχέως προστατεύσυσα.


Ωδή δ. 0 Ειρμός
Είσακήκοα, Κύριε, τής οικονομίας σου τό μυστήριον κατενόησα τά έργα σου καί έδόξασά σου τήν θεότητα.

Τροπάρια
Ύπεραγία θεοτόκε, σώσον ήμάς.

Τών παθών μου τόν τάραχον, ή τόν κυβερνήτην τεκοΰσα Κύριον, καί τόν κλύδωνα κατεύνασον, των έμών πταισμάτων Θεονύμφευτε.

Ύπεραγία θεοτόκε, σώσον ήμάς.
Εΰσπλαγχνίας τήν άβυσσον έπικαλουμένω τής σής παράσχου μοι, ή τόν ευσπλαγχνον κυήσασα καί Σωτήρα πάντων τών ύμνούντων σε.

Δόξα Πατρί καί Υίώ καί άγίω Πνεΰματι.
Απολαύοντες, Πάναγνε, τών σών δωρημάτων, ευχαριστήριον άναμέλπομεν έφΰμνιον, οΐ γινωσκοντές σε θεομήτορα.

Καί νΰν, καί άεί καί εις τούς αιώνας...
Η έλπίδα καί στήριγμα καί τής σωτηρίας τείχος άκράδαντον, κεκτημένοι σε, Πανύμνητε, δυσχερείας πάσης έκλυτρούμεθα.


Ώδή ε’. Ό Ειρμός
Φώτισον ήμάς τοϊς προστάγμάσί σου, Κύριε, καί τώ Βραχίονί σου τώ υψηλω, τήν σήν ειρήνην παράσχου ήμϊν, φιλάνθρωπε.

Τροπάρια
Ύπεραγία Θεοτόκε, σώσον ήμάς.

Εμπλησον, Αγνή, ευφροσύνης τήν καρδίαν μου, τήν σήν άκήρατον διδοϋσα χαράν, τής ευφροσύνης ή γεννήσασα τόν αίτιον.

Ύπεραγία Θεοτόκε, σώσον ήμάς.
Λύτρωσαι ήμάς έκ κινδύνων, Θεοτόκε Αγνή, ή αίωνίαν τεκοΰσα λύτρωσιι καί τήν ειρήνην τόν πάντα νοΰν ύπερέχουσαν.

Δόξα Πατρί καί Υίώ καί άγιω Πνεύματι.
Λΰσον τήν άχλύν τών πταισμάτων μου, θεόνυμφε, τώ φωτισμώ τής σής λαμπρότητος, ή φώς τεκοϋσα τό θειον και προαιώνιον.

Καί νΰν, καί άεί καί είς τούς αιώνας...
Ιασαι, Αγνή, τών παθών μου τήν άσθένειαν, έπισκοπής σου άξιώσασα, καί τήν ύνείαν τή πρεσβείρ σου παράσχου μοι.


Ωδή ς. Ό Είρμός
Τήν δέησιν έκχεώ πρός Κύριον καί αύτώ άπαγγελώ μου τάς θλίψεις ότι κακών ή ψυχή μου έπλήσθη καί ή ζωή μου τώ αδη προσήγγισε καί δέομαι ώς Ιωνάς Έκ φθοράς ό θεός με άνάγαγε.

Τροπάρια
Ύπεραγία θεοτόκε, σώσον ήμάς.

Θανάτου καί τής φθοράς ώς έσωσεν, έαυτόν έκδεδωκώς τώ θανάτω, τήν τή φθορα καί θανάτω μου φύσιν κατασχεθεϊσαν, Παρθένε,δυσώπησον τόν Κύριόν σου καί Υίόν, τής έχθρών κακουργίας με ρύσασθαι.

Υπεραγία θεοτόκε, σώσον ημάς.
Προστάτιν σε τής ζωής έπίσταμαι καί φρουράν άσφαλεστάτην, Παρθένε, τών πειρασμών διαλύουσαν όχλον, καί έπηρείας δαιμόνων έλαύνουσαν καί δέομαι διαπαντός, έκ φθοράς τών παθών μου ρυσθήναί με.

Δόξα Πατρί καί Υίώ καί άγιω Πνεύματι.
Ως τεϊχος καταφυγής κεκτήμεθα καί ψυχών σε παντελή σωτηρίαν καί πλατνσμόν έν ταϊς θλίψεσι, Κόρη, καί τώ φωτί σου άεί άγαλλόμεθα. Ω Δέσποινα, καί νΰν ήμάς τών παθών καί κινδύνων διάσωσον.

Καί νΰν, καί άεί καί είς τούς αίώνας...
Εν κλίνη νΰν άσθενών κατάκειμαι, καί ούκ έστιν ϊασις τή σαρκί μου αλλά ή θεόν καί Σωτήρα τοΰ κόσμου καί τόν λυτήρα τών νόσων κυήσασα, σοΰ δέομαι τής άγαθής. Έκ φθοράς νοσημάτων άνάστησον.


Διάσωσον άπό κινδύνων τούς δούλους σου, θεοτόκε, ότι πάντες μετά θεόν εις σέ καταφεύγομεν, ώς άρρηκτον τείχος καί προστασίαν.

Αχραντε, ή διά λόγου τόν Λόγον άνερμηνεύτως έπ έσχατων τών ήμερων τεκοΰσα, δυσώπησον, ώς έχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Καί πάλιν Δέησις ύπό τοΰ Ίερέως.

Κοντάκιον. Ήχος β’

Προστασία τών Χριστιανών άκαταίσχυντε,μεσιτεία πρός τόν Ποιητήν άμετάδετε, μή παρίδης αμαρτωλών δεήσεων φωνάς' άλλά πρόφθασον ώς άγαθή, εις τήν βοήθειαν ήμών τών πιστώς κραυγαζόντων σοι Τάχυνον εις πρεσβείαν καί σπεΰσον εις ικεσίαν, ή προστατεύουσα άεί, θεοτόκε τών τιμώντων σε.

Εϊτα τό Α’ Άντίφωνον τών Αναβαθμών τοΰ δ’ Ήχου

Εκ νεότητάς μου πολλά πολεμεΐ με πάθη άλλ αύτός άντιλαβοΰ καί σώσον, Σωτήρ μου(δίς)

Οι μισοΰντες Σιών αίσχύνθητε άπό τοΰ Κυρίου' ως χόρτος γάρ πυρί έσεσθε άπεξηραμμένοι. (δίς)

Δόξα Πατρί καί Υίώ καί άγίω Πνεύματι.

Αγίω Πνεύματι πάσα ψυχή ζωοϋται καί καθάρσει ύμοΰται, λαμπρύνεται, τή Τριαδική Μονάδι ιεροκρυφίως.

Καί νΰν, καί άεί καί εις τούς αιώνας...

Αγίω Πνεύματι άναβλύζει τά τής χάριτος ρείθρα, άρδεύοντα άπασαν τήν κτίσιν πρός ζωογονίαν.

Καί εύθύς τό Προκείμενον
Μνησθήσομαι τοΰ ονόματος σου έν πάσιι γενεά καί γενεά.
στίχ. Ακουσον, θύγατερ, καί ϊδε καί κλΐνον τό ούς σου, καί έπιλάθου τοΰ λαού σου καί τοΰ οίκου τοΰ πατρός σου καί επιθυμήσει ό Βασιλεύς τον κάλλους σου.


Ο Ιερεύς
Καί ύπέρ του καταξιωθήναι ήμάς τής άκροάσεως τοΰ αγίου Ευαγγελίου...
Ό Χορός Κυριε, έλέησον. (τρις)
Ό Ίερεύς
Σοφία ορθή ακούσωμεν του Αγίου Ευαγγέλιου Ειρήνη Πάσι.
Ο Χορός Καί τω Πνεύματι σου.
Ό Ίερεύς
Εκ τού κατά Λουκάν άγιου Ευαγγελίου, τά άναγνωσμα. Πρόσχωμεν.
Ό Χορός Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι.

Ό Ίερεύς (Λουκ. α' 39 - 49, 56)

Εν ταϊς ήμέραις έκειναις, άναστάσα Μαριάμ έπορεύθη εις τήν όρεινήν μετά σπονδής, είς πόλιν Ιούδα καί είσήλθεν είς τόν οίκον Ζαχαρίου, και ήσπασατο τήν Ελισάβετ. Καί έγένετο,ώς ήκουσεν ή Ελισάβετ τόν άσπασμόν τής Μαρίας,έσκίρτηαε τό βρέφος έν τή κοιλία αυτής καί έπλήσθη Πνεύματος Αγίου ή Ελισάβετ, καί άνεφώνησε φωνή μεγάλη, καί εϊπεν Ευλογημένη σύ έν γυναιξί καί ευλογημένος ό καρπός τής κοιλίας σου. Καί πόθεν μοι τοΰτο, ϊνα έλθη ή μήτηρ τοΰ Κυρίου μου πρός με; Ιδού γάρ, ώς έγένετο ή φωνή τοΰ άσπασμοΰ σου εις τό ώτά μου, έσκίρτησε τό βρέφος έν άγαλλιάσει έν τή κοιλία μου. Καί μακαρία ή πιστεύσασα ότι έσται τελείωσις τοΐς λελαλημένοις αυτή παρά Κυρίου. Καί είπε Μαριάμ Μεγαλύνει ή ψυχή μου τόν Κύριον, καί ήγαλλίασε τό πνεΰμά μου έπί τώ Θεω τώ Σωτήρι μου. "Οτι έπέβλεψεν έπί τήν ταηείνωσιν τής δούλης αύτοΰ' ιδού γάρ άπό τοΰ νΰν μακαριοΰσί με πάσαι αί γενεαί. Οτι έποίησέ μοι μεγαλεία ό Δυνατός καί Αγιου τό ονομα αύτοΰ. Έμεινε δέ Μαριάμ σύν αύτή ώσεί μήνας τρεις, καί ύπέστρεψεν είς τόν οίκον αύτής.

Ο ΧορόςΔόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι.

Ηχος β
Δόξα Πατρί καί Υίώ καί άγίω Πνεύματι.

Πάτερ. Λόγε, Πνεύμα. Τριός ή έν Μονόδι,έξάλειψον τά πλήθη τών έμών εγκλημάτων.

Καί νΰν, καί άεί καί εις τούς αιώνας...
Ταΐς τής Θεοτόκου πρεσβείαις, Ελεήμον. έξάλειψον τά πλήθη τών έμών εγκλημάτων.

στίχ. Έλέησόν με ό Θεός κατά τό μέγα έλεός σου, καί κατά τό πλήθος τών οίκτιρμών σου έξάλειψον τό ανόμημά μου.


Ήχος πλ. β'. "Ολην άποθέμενοι
Μή καταπίστευσης με ανθρώπινη προστασία, Παναγία Δέσποινα, άλλά δέξαι δέησιν τοΰ ικέτου σου θλΐψις γάρ έχει με, φέρειν ού δύναμαι τών δαιμόνων τά τοξεύματα’ σκεπήν ού κέκτημαι, ούδέ ποΰ προσφύγω ό άθλιος, πάντοθεν πολεμούμενος καί παραμυθίαν ούκ έχω πλήν σου, Δέσποινα τοΰ κόσμου, έλπίς καί προστασία τών πιστών, μή μου παρίδης τήν δέησιν, τό συμφέρον ποίησον.

θεοτοκία
Ούδείς προστρέχων έπί σοί κατησχυμένος άπό σοΰ έκπορεύεται, άγνή Παρθένε θεοτοκε’ άλλ αίτεΐται τήν χάριν καί λαμβάνει τό δώρημα πρός τό συμφέρον τής αΐτήσεως.

Μεταβολή τών θλιβομένων, άπαλλαγή τών άσθενούντων υπάρχουσα, Θεοτόκε Παρθένε, σώζε πόλιν καί λαόν, των παλεμονμένων η είρήνη, τών χειμαζόμενων ή γαλήνη, ή μόνη προστασία των πιστών.

Ό Ίερεύς

Σώσον, ό θεός, τόν λαόν σου....

Ό Χορός Κύριε, έλέησον(ιβ).

Ό Ίερεύς


Ελεεί καί οίκτιρμοΐς καί φιλανθρωπία τοΰ Μονογενούς σου Υιού, μεθ ού εύλογητός εϊ, σύν τώ παναγίω και άγαδώ καί ζωοποιώ σου Πνεύματι, νΰν καί άεί, καί είς τούς αιώνας τών αιώνων.

Ο Χορός" Αμήν.
Καί άποπληροΰμεν τάς λοιπάς ώδάς τοΰ Κανόνος.


Ωδή ζ'. Ό Ειρμός
Οί έκ τής Ίουδαίας καταντήσαντες Παϊδες έν Βαβυλώνί ποτέ, τή πίστει τής Τριάδος, τήν φλόγα τής καμίνου κατεπάτπσαν ψάλλοντες Ό τών Πατέρων ήμών θεός, εύλογητός εί.

Τροπάρια
Ύπεραγία θεοτόκε, σώσον ήμάς.

Τήν ήμών σωτηρίαν, ώς ήθέλησας, Σώτερ, οίκονομήσασθαι, έν μήτρα τής Παρθένου, κατωκησας τώ κόσμω, ήν προστάτιν άνέδειξας' Ό τών Πατέρων ήμών θεός, εύλογητός εϊ.

Ύπεραγία θεοτόκε, σώσον ήμάς.
Θελητήν τοϋ έλέους, όν έγέννησας Μήτερ άγνή, δυσώπησον ρυσθήναι τών πταισμάτων, ψυχής τε μολυσμάτων τούς έν πίστει κραυγάζοντας 0 τών Πατέρων ήμών θεός, εύλογητός εϊ.

Δόξα Πατρί καί Υίώ καί άγίω Πνεύματι.
Θησαυρόν σωτηρίας καί πηγήν αφθαρσίας τήν σέ κυήσασαν, καί πύργον άσφαλείας καί θύραν μετανοίας, τοϊς κοαυγάζουσιν έδειξας Ο τών Πατέρων ήμών θεός, ευλογητός εϊ.

Καί νΰν, καί άεί καί εις τούς αιώνας...
Σωμάτων μαλακίας καί ψυχών αρρώστιας, Θεογεννήτρια, τών πόθω προσιόντων τή σκέπη σου τή θεία θεραπεύειν άξίωσον, ή τόν Σωτήρα Χρίστον ημϊν άποτεκοϋσα.


Ωδή η'. Ό Ειρμός
Τόν Βασιλέα τών Ουρανών, όν ύμνούσι στρατιαί τών Αγγέλων, υμνείτε καί ύπερυψούτε εις πάντας τούς αιώνας.

Τροπάρια
Ύπεραγία θεοτόκε, σώσον ήμάς.

Τούς βοήθειας τής παρά σοΰ δεομένους μή παρίδης, Παρθένε, ύμνούντας καί ύπερυψοΰντάς σε, Κόρη, εις αιώνας.

Ύπεραγία θεοτόκε, σώσον ήμάς.
Τών ιαμάτων τό δαψιλές έπιχέεις τοΐς πιστώς ύμνούσι σε, Παρθένε, καί όπερυψοΰσι τόν άφραστόν σου τόκον.

Δόξα Πατρί καί Υίώ καί άγίω Πνεύματι.
Τάς άσθενείας μου τής ψυχής ιατρεύεις καί σαρκός τάς όδύνας, Παρθένε, ϊνα σε δοξάζω τήν Κεχαριτωμένην.

Καί νΰν, καί άεί καί εις τούς αιώνας...
Τών πειρασμών σύ τάς προσβολάς εκδιώκεις  καί παθών τάς εφόδους, Παρθένε, όθεν σέ ύμνοΰμεν εις πάντας τούς αιώνας.


Ωδή θ'. Ό Ειρμός

Κυρίως Θεοτόκον σέ όμολογοΰμεν. οί διά σοΰ σεσωσμένοι, Παρθένε, άγνή, σύν Άσωμάτοις χορείαις σέ μεγαλύνοντες.

Τροπάρια
Ύπεραγία Θεοτόκε, σώσον ήμάς.

Ροήν μου τών δακρύων μή άποποιήσης, ή τόν παντός έκ προσώπου πάν δάκρυον αφηρηκότα, Παρθένε, Χριστόν κυήσασα.

Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Χαράς μου την καρδίαν πλήρωσον, Παρθένε, η της χαράς δεξαμένη το πλήρωμα, της αμαρτίας την λύπην εξαφανίσασα.

Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημας.
Λιμήν και προστασία των σοι προσφευγόντων., γενού, Παρθένε, και τείχος ακράδαντον, καταφυγή τε και σκέπη και αγαλλίαμα.

Φωτός σου ταις ακτίσι λάμπρυνον, Παρθένε, το ζοφερόν της αγνοίας διώκουσα, τους ευσεβώς Θεοτόκον σε καταγγέλοντας.

Και νυν, και αεί και εις τους αιώνας...
Κακώσεως εν τόπω τω της ασθενείας ταπεινωθέντα, Παρθένε, θεράπευσον, εξ αρρωστίας εις ρώσιν μετασκευάζουσα.

Και ευθύς το.

Άξιον εστίν....και τα παρόντα Μεγαλυνάρια.

Την υψηλοτέραν των ουρανών, και καθαρωτέραν λαμπηδόνων ηλιακών, την λυτρωσαμένην ημας εκ της κατάρας, την Δέσποιναν του κόσμου, ύμνοις τιμήσωμεν.

Απο των πολλων μου αμαρτιών ασθενεί το σώμα, ασθενεί μου και η ψυχή προς σε καταφευγω την Κεχαριτωμένη ελπίς απηλπισμένων, συ μοι βοήθησον.

Δέσποινα και μήτηρ του Λυτρωτου, δέξαι παρακλήσεις αναξίων σων ικετών, ινα μεσίτευσης πρός τόν έκ σοΰ τεχθέντα' ώ Δέσποινα τοΰ κόσμου, γενοΰ μεσίτρια.

Ψάλλομεν προθύμως σοί τήν ωδήν νΰν, τή πανυμνήτω θεοτόκω χαρμονικώς' μετά τοΰ Προδρόμου, καί πάντων τών Αγίων δυσώπει, θεοτόκε, τοΰ οίκτειρήσαι ήμάς.

Αλαλά τά χείλη τών άσεβών, τών μή προσκυνούντων, τήν εικόνα σου τήν σεπτήν, τήν ίστορηθεϊσαν υπό τοΰ άποστόλου Λουκά, ίερωτάτου, τήν Οδηγήτριαν.

Πάσαι τών Αγγέλων αί στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων ή δωδεκάς, οί Αγιοι Πάντες μετά τής Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εις τό σωθήναι ήμάς.

Ό Αναγνώστης

Αμήν. Αγιος ό θεός, Αγιος Ισχυρός, "Αγιος Αθάνατος, έλέησον ήμάς.

Δόξα... Καί νΰν...


Παναγία Τριάς, έλέησον ήμάς. Κύριε, ίλάσθητι ταϊς άμαρτίαις ήμών. Δέσποτα, συγχώρησον τάς άνομίας ήμίν, Αγιε, έπίσκεψαι καί ίασαι τάς άσθενείας ήμών, ένεκεν τοΰ ονόματος σου.

Κύριε, έλέησον. (τρις)

Δόξα... Καί νΰν...

Πάτερ ήμών ....

Ο Ιερεύς' Οτι σοΰ έστιν...

Οί Ψάλται τά Τροπάρια Ήχος πλ. β

Ελέησον ήμάς, Κύριε, έλέησον ήμάς πόσης γάρ άπολογίας άποροΰντες, ταύτην σοι τήν ικεσίαν, ώς Δεσπότη, οί αμαρτωλοί προσφερομεν έλέησον ήμάς.

Δόξα Πατρί καί Υίώ καί άγίφ Πνεύματι.
Kΰριε, έλέησον ήμάς επί οοί γάρ πεποίθαμεν μή όργισθής ήμϊν σφόδρα, μηδέ μνησθής τών ανομιών ήμών άλλ' έπίβλεcον καί νΰν ώς εύσπλαγχνος, καί λύτρωσαι ήμάς έκ τών έχθρών ήμών σύ γάρ εϊ θεός ήμών, καί ήμεϊς λαός σου πάντες έρνα χειρώυ σου, καί τό όνομά σου έπικεκλήμε8α.

Καί νύν, καί άεί καί είς τούς αιώνας...
Τής εύσηλαγχνίας τήν πύλην άνοιξον ήμϊν, ευλογημένη Θεοτόκε έλπίζοντες είς σέ, μή άστοχήσωμεν' ρυσθείημεν διά σού τών περιστάσεων Σύ γάρ εί ή σωτηρία τοϋ γένους τών Χριστιανών

Κατά τήν περίοδον τών Παρακλήσεων τοϋ Δεκαπενταυγούστου, άντί τών άνωτέρω Τροπαρίων, βάλλονται: Τό Άπολυτίκιον τοϋ Αγίου (τής ήμέρας) καί τό θεοτοκίου τοΰ αΰτοΰ "Ηχου.

Ο ίερεύς' Έλέησον ήμάς, ό Θεός... Έτι δεόμεθα ύπέρ τοϋ διαφυλαχθήναι... Έπάκουσον ήμών ό θεός...

Καί ή μικρά Άπόλυσις.
Τών Χριστιανών άσπαζομένων τήν εικόνα τής Θεοτόκου, ψάλλομεν τά παρόντα.

Ήχος β". Ότε έκ τού ξύλου
Πάντων προστατεύεις, Αγαθή, τών καταφευγόντων έν πίστει τή κραταια σου χειρί άλλην γάρ ούκ έχομεν αμαρτωλοί πρός Θεόν έν κινδύνοις καί θλίψεσιν άεί μεσιτείαν, οί κατακαμπτόμενοι ύπό πταισμάτων πολλών, Μήτερ τοΰ Θεού τοΰ Ύψιστου, όθεν σοί προσπίπτομεν ρΰσαι πόσης περιστάσεως τούς δούλους σου.

"Ομοιου
Πάντων θλιβομένων ή χαρά καί άδικουμένων προστάτις, καί πενομένων τροφή, ξένων τε παράκλησις καί βακτηρία τυφλών, άσθενούν των έπίσκεψις, καταπονουμένων σκέπη καί άντίληψις καί ορφανών βοηθός, Μήτερ του Θεοΰ τοΰ Ύψιστου, σύ ύπάρχεις' "Αχραντε, σπεΰσον, δυσωποΰμεν ρύσασθαι τούς δούλους σου.

Ήχος πλ. δ
Δέσποινα, πρόσδεξαι τάς δεήσεις τών δούλων σου, καί λύτρωσαι ήμάς άπό πάσπς άνάγκης καί θλίρως.

Ήχος β
Τήν πάσαν ελπίδα μου εις σέ άνατίθημι, Μήτερ τοΰ θεού, φύλαξόν με νπό τήν σκεπήν σου.


Κατά τήν περίοδον τοΰ Δεκαπενταυγούστου εϊδισται νά ψάλλωνται. άντί τών άνωτέρω θεοτοκίων, τά έξης Έξαποστειλάρια:

Ηχος γ'
Απόστολοι έκ περάτων συναθροισθέντες ενθάδε, Γεθσημανή τώ χωρίω, κηδεύσατέ μου τό σώμα καί σύ Υιέ καί θεέ μου, παράλαβέ μου τό πνεύμα.

Ο γλυκασμός τών Αγγέλων, τών θλιβομένων ή χαρά, Χριστιανών ή προστάτις, Παρθένε Μήτηρ Κυρίου, άντιλαβοΰ μου καί ρΰσαι τών αιωνίων βασάνων.

Καί σέ μεσίτριαν έχω πρός τόν φιλάνθρωπον θεόν, μή μοΰ έλέγξη τάς πράξεις ενώπιον τών Αγγέλων παρακαλώ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι έν τάχει.

Xρυσοπλοκώτατε πύργε καί δωδεκατειχε πόλις, ήλιοστάλακτε θρόνε, καθέδρα τού Βασιλέως. ακατανόητον θαύμα, πώς γαλουχεΐς τον Δεσπότην;

Ό 'Ιερεύς Δι εύχών τών Αγίων Πατέρων ήμών...


Αμην.
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης