Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώργος
Γιώργος
Author
Αριθμός μηνυμάτων : 1361
https://www.proseyxi.com

Παρακλητικός κανών εις τον Όσιον Θεοφόρον Πατέρα Στυλιανόν τον εκ Παφλαγονίας τον Θαυματουργόν Empty Παρακλητικός κανών εις τον Όσιον Θεοφόρον Πατέρα Στυλιανόν τον εκ Παφλαγονίας τον Θαυματουργόν

Την / Το Κυρ Δεκ 02, 2012 8:59 am
Φήμη μηνύματος : 100% (1 ψήφοι)
Παρακλητικός κανών εις τον Όσιον Θεοφόρον Πατέρα Στυλιανόν τον εκ Παφλαγονίας τον Θαυματουργόν

Παρακλητικός κανών εις τον Όσιον Θεοφόρον Πατέρα Στυλιανόν τον εκ Παφλαγονίας τον Θαυματουργόν Stylia10


Εΰλογήσαντος τοϋ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον ΡΜΒ' (142) Ψαλμόν.
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σού καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἔπ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί  σοῖ ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μού ἐξελού μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μού τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχ. α´. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β'. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ'. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.


Είτα Τροπάριον.

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Ώς αυτουργός των θεοδότων θαυμάτων, και αρωγός των νεογνών καί νηπίων, Στυλιανέ Πάτερ ημών, θεραπον τοΰ Χριστού, εύτεκνουσας ποίησον, τάς άτεκνους μητέρας, καί άεί περίθαλπε, τα άρτίτοκα βρέφη, σύ γάρ πλουσίαν χάριν έκ Θεοΰ, πρός τούτο έ'σχες άσκήσας ώς άγγελος.

Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσομέν ποτε Θεοτόκε, τὰς δυναστείας Σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι· εἰμὴ γὰρ Σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δὲ διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ Σοῦ· Σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ὁ Ν΄ (50) Ψαλμός.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα  συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

καί ό Κανών.

Ώδη α' "Ηχος πλ. δ'. 'Υγράν διοδεύσας.

Στειρώσεως πέδας Στυλιανέ, τών προσπελαζόντων, τή θερμή σου επισκοπή, διάλυσον Πάτερ ταίς εύχαίς σου, και των πταισμάτων έξαίτει την άφεσιν.

'Ύφάπλωσον Πάτερ ώς συμπαθής, τής σής προμήθειας τάς ακτίνας τάς τηλαυγείς, καί θάλψον καί σκέπτσον άΰλως, τα τιθηνούμενα νήπια 'Όσιε·

’Εκτόπων μολύνσεων καί παθών, δυσπραγίας πάσης καί παντοίων ασθενειών, άτρωτους τους παΐδας ήμών τήρει, Στυλιανέ, ώσπερ άγαν φιλόστοργος.

Θεοτοκίον.
Ισχύς μου καί ύμνησις καί ζωή, χαρά καί φαιδρότης, οδηγία καί άρωγή, συ εΐ θεοχώρητε Παρθένε, διό άεί με περίεπε “Αχραντε.


Ώδη γ'. Σύ εΐ τό στερέωμα.
Συ εΐ βοήθεια, Στυλιανέ καί περίθαλψις, καί ιατρός, τών νεογεννήτων. 'Όθεν ταϋτα διάσωζε.

Τίς σου τά θαυμάσια, έξαριθμήσεται "Οσιε; Συ γάρ ημάς, νόσων καί κινδύνων, έκλυτροϋσαι έκάστοτε.

Υδάτι κατάρδευσον, τής νοητής ευλογίας σου, τά νεογνά, τών παρακαλούντων, θεοφόρε την χάριν σου.

Θεοτοκίον.
Λάμψον μοι, πανάμωμε, φώς μετανοίας γλυκύτατον, τω έν νυκτί, παθών άκαθάρτων, πανωδύνως προσκόπτοντι.


Διάσωσον Στυλιανέ θεοφόρε, τούς σους οίκέτας, από πάσης έπιφοράς και κακώσεως, καί τά άρτίτοκα βρέφη αεί εύλόγει.

Έπίβλεψον έν εύμενεΐα Πανύμνητε Θεοτόκε, επὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν του σώματος κάκωσιν, καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.


Αἴτησις και το Κάθισμα.
Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή.

Πολλών δωρεών, δοτήρ άφθονοπάροχος, τη ροπή Στυλιανέ δεικνύμενος, τροφεύς νηπίων άριστος καί λαμπρός κηδεμών πεφανέρωσαι, τρέφων καί αΰξων αύτά μυστικώς, άφθονου χρηστότητος τω γάλακτι.


Ώδή δ'. ΕΙσακήκοα Κύριε.
'Ιλαρω σου έν όμματι, τοΐς παισίν άΰλως επιφαινόμενος, χαρμονής καί ίλαρότητος, της έπουρανίου ταΰτα πλήρωσον.

Άσθενούντας θεράπευσον, καί κακουχουμένους κούφισον Όσιε, καί παθών ξήρανον βόρβορον, ώς θαυμάτων κρήνη άνεξάντλητος.

Νεογνών καί νηπίων σε, μέγαν άρωγόν ή χάρις άνέδειξεν, όθεν ταΰτα διαφυλαττε, ώ Στυλιανέ θεομακάριστε.

Θεοτοκίον.
Έκ νηδύος σου Ηλιος, τής δικαιοσύνης Κόρη άνέτειλεν, ου ταϊς αϊγλαις κάμέ φωτισον, ταΐς αΰτοΰ άκτΐσιν όδηγοΰσά με.


Ώδή ε'. Φώτισον Ημάς.
Βρέφη απαλά, καί άρτίτοκα βλαστήματα, άοράτως έπιστάς Στυλιανέ, άπο πάσης έπηρείας περισκέπασον.

Ρώσιν ψυχικήν, καί σωμάτων δός την ΐασιν, ενεργείς τής ένθεου δωρεάς, τοίς προστρέχουσι τή σκέπη σου Πατήρ ημών.

Εΰροιμι φρουρόν, καί θερμόν σε άντιλήπτορα, έν ποικίλαις δυσχερείαις άληθώς, τών δεινών Στυλιανέ μου έξαιροΰμενον.

Θεοτοκίον.
Φώτισον ημάς, τή τής Σής μεγαλειότητος, φωταυγείς καί άΰλω αστραπή, Μαριάμ ευλογημένη κοσμοπόθητε.


Ώδή ς'. Τήν δέησιν έκχεω.
Ώς ήλιος, νοερώς άστράπτουσα, ή αγία σου Είκών καθοράται, καί μυστικαϊς θεοφόρε άκτΐσι, τά νεογέννητα θάλπει έκάστοτε, καί θαυμαστώς ζωογονεί, τών άνηβων τον ευχαριν όμιλον.

Νεότητος, παιδοτρίβην ενθεον, καί τοΰ γήρως άληθή βακτηρίαν, Στυλιανέ, έγνωκότες σε Πάτερ, σιντετριμμένη ψυχή έκβοώμέν σοι· μη διαλίπης έφορων, καί διέπων ήμάς πρός τά κρείττονα.

Φαιδρότατα, θαλερά καί εύρωστα, καί χαρίεντα τή σή προμηθείς, τά νεογέννητα εργασαι βρέφη, πάν σκυθρωπόν καί νοσώδες καί άχαρι, άποδιώκων εξ αύτών, συμπαθέστατε Πάτερ δεόμεθα.

Θεοτοκίον.
Υψώσασα, εκ κακίας λάκκον με, Υψηλότατε,τοΰ Κτίσαντος θρόνε, Ευλογημένη 'Αγνη Θεοτόκε πρός νοητάς αναβάσεις καί χάριτας, ανέλκυσαν μου την ψυχήν, καί δεινών με προλήψεων κάθαρον.


Διάσωσον Στυλιανέ Θεοφόρε τούς σούς οίκετας άπό πάσης έπιφοράς καί κακώσεως. καί τά άρτιτοκα βρέφη άεί εύλόγει.

Αχραντε ή διά λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως, επ’ ἐσχάτων των ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς έχουσα μητρικὴν παρρησίαν.


Αϊτησις καί τό Κοντάκιον.
"Ηχος β . Τοΐς των αΙμάτων σου.

Τών ιαμάτων κρουνός άνεξάντλητος, καί τών νηπίων προστάτης θερμότατος, Στυλιανέ υπάρχων μακάριε, έκ πολυτρόπων κινδύνων άπάλλαξον, τους πόθω καλούντας την κλήσίν σου.


Καί εύθύς τό ΠροκεΙμενον.
Τίμιος εναντίον Κυρίου, ό θάνατος τού Όσίου αύτού.
Στίχος. Τί άνταποδώσωμεν τω Κυρίω περί πάντων ών άντοπέδωκεν Ημϊν.

Εύαγγέλιον. Έκ τοΰ κατά Λουκάν (Κεφ. στ' 17 — 23)

Τω καιρώ έκείνω έστη ό Ιησούς έπί τόπου πεδινού, καί όχλος μαθητών αύτού, καί πλήθος πολύ τού λαού άπό πάσης τής Ίουδαίας καί Ιερουσαλήμ καί τής παραλίου Τύρου καί Σιδώνος, οΐ ήλθον άκούσαι αύτού καί ίαθήναι άπό τών νόσων αυτών, καί οί όχλούμενοι υπό πνευμάτων άκαθάρτων, καί έθεραπεύοντο· καί πας ό όχλος έζήτει απτεσθαι αύτού ότι δύναμις παρ’ αυτού έξήρχετο και ίάτο πάντας. Και αυτός έπάρας τούς οφθαλμούς αύτού εις τούς μαθητάς αυτού, έλεγε· Μακάριοι οί πτωχοί, ότι ύμετέρα έστίν ή βασιλεία τού Θεού· μακάριοι οί πεινώντες νΰν, ότι χορτασθήσεσθε· μακάριοι οί κλαίοντες νΰν, ότι γελάσετε· μακάριοί έστε, όταν μισήσωσιν υμάς οί άνθρωποι, καί όταν άφορίσωσιν υμάς καί όνειδίσωσι καί έκβάλωσι τό όνομα υμών ως πονηρόν ενεκα τού Υίού τού ανθρώπου. Χαίρετε έν εκείνη τη ήμερα καί σκιρτήσατε ίδου γάρ ό μισθός υμών πολύς έν τώ ούρανω.

Δόξα Πατρί...
Ταίς τού σού Όσιου πρεσβείαις, Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων

Καί νΰν...
Ταίς της Θεοτόκου πρεσβείαις, Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων


Στίχος. Έλεήμον, έλέησόν με ο Θεός.
Καί το παρόν Προσόμοιον.
"Ηχος πλ. β'. "Ολην άποθέμενοι.

"Ανωθεν έπίνευσον, καί δυσωπηθητι Πάτερ, θερμώς έπικλώμενος, τών παρακαλουντων σε ταίς δεήσεσι, καί βρεφών "Οσιε, τών άρτιγεννητων, τά φλογώδη άρρωστήματα, έπιθεράπευσον, χάριν καί υγείαν δωρούμενος, αύτοίς ως συμπαθέστατος, τοίς θεοδωρήτοις φαρμάκοις σου, όπως αύξηθέντα. εις μέτρον ηλικίας άληθούς, Στυλιανέ μεγαλύνωσι, τον Σέ μεγαλύνοντα.


Τό «Σώσον ό Θεός τόν λαόν σου» κ.τ.λ.

Ώδή ζ'. Οι έκ τής Ίουδαίας.

Λοιμικών νοσημάτων, ρυπαρών μολυσμάτων καί άκαθάρτων παθών, καί πάσης άθυμίας, καί βλάβης καί μανίας, τούς βοώντας διάσωζε, σέ άνυμνοΰμεν άεί, Στυλιανέ, τρισμάκαρ.

Άρωγόν σε νηπίων, βραβευτήν σε άνήβων, καί μειράκιων φρουρόν, άτεκνων ΐατήρα, εύτέκνων προμηθέα, ό Χριστός άπειργάσατο, Στυλιανέ ιερέ τη σή λαμπρή άσκήσει.

Ξενοτρόπων θαυμάτων, πολλαπλών ιαμάτων καί θεϊκών δωρεών, τό ΰδωρ άναβλύζων, την κάμινον σβεννύεις, συμφορών τε καί θλίψεων, και άναψύχεις τερπνώς, ήμών τάς διανοίας.

Θεοτοκίον.
Γαληνόμορφε Κόρη, τής ψυχής μου την λύπην καί τήν πίκραν συνοχήν, μετάβαλε αισίως, εις βείαν εύφροσύνην, καί προφθάσασα ρΰσαί με, τή κραταια σου χειρί, άνάγκης ένεστώσης.


Ώδή η'. Τον Βασιλέα.
Εύτέκνους Πάτερ, τάς άτεκνούσας μητέρας, τη ταχείς σου άπέργασαι πρεσβεία, σοί γάρ όλοψύχως Στυλιανέ φοιτώσι.

Ρέουσα χάριν, ή παναγία Είκών σου, τη τοΰ Πνεύματος επισκιάσει Πάτερ, τρέφει καί εύφραίνει τά νεογνά καί βρέφη.

Άγγελομόρφω, επιφανείς θεωρία, έπί ψελλίζοντα ταίς μητρικαΐς άγκάλαις, πλήρωσον Θεόφρον, χαράς και θυμηδίας.

Θεοτοκίον.
Σωματικών με, και ψυχικών άλγηδόνων, άπολΰτρωσαι ύπερευλογημένη, τή δέ έπελθούση, βοήθει μοί ανάγκη.


Ώδή θ'. Κυρίως Θεοτόκον.
Ίάτρευσον τάς νόσους, τών ύπομαζίων, καί, ψελλιζόντων νηπίων Πατήρ ημών, τοϊς τών μητέρων δακρύοις έπικαμπτόμενος.

Μαράνας πάσαν βλάβην, την νηπιοφθόρον, και θαλερά και άκμάζοντα τήρησον, τά τών άκάκων νηπίων Πάτερ συστήματα.

Όδύνης μοι σύμβασης, και δεινής ανίας, εκ πονηράς συνήθειας και πράξεως, Στυλιανέ Θεοφόρε σπεϋσον και ρϋσαί με.

Θεοτοκίον.
Υψόθεν ένωτίζου, Κεχαριτωμένη, τον στεναγμόν τής ψυχής μου τον μΰχιον, και τή εΰρούση με θλίψει μη ύπερίδης με.


Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον σὲ μεγαλύνομεν.

Καὶ τὰ παρόντα Μεγαλυνάρια
"Ωφθης εκ κοιλίας τής μητρικής, καθηγιασμένος, ως ό ένδοξος Σαμουήλ, και δοτός έδείχθης δι’ έναρέτου βίου, Στυλιανέ παμμάκαρ τω σέ δοξάσαντι.

Χαίροις έγκρατείας υφηγητής, και τής άπαθείας, ένδιαίτημα ίερόν, χαίροις τών Όσίον ό τύπος έν ασκήσει, Στυλιανέ Άγγέλοις ό όμοδίαιτος.

Φύλαξ και προστάτης και προμηθεύς, τών άρτιγεννήτων, και νηπίων και τών βρεφών, πέλων Θεοφόρε, τή θεία έπιπνοίςι, έκ πάσης έπηρείας ταΰτα διάσωζε.

"Ιδε τών μητέρων τούς στεναγμούς, κάμφθητι θεόφρον, τών προσφύγων σου ταΐς φωναϊς, και τά τούτων τέκνα, μανίας ολέθριου, Στυλιανέ τρισμάκαρ, σπεΰσον και λύτρωσαι.

Ώς άνθη θαλερώτατα καί τερπνά, οψεως εύχροία, καλ άκάκοις τρόποις σοφέ, ήμών τά παιδία, συντήρει άοράτως, Στυλιανέ παμμάκαρ, τών εύφημούντων σε.

Έχων παρρησίαν πρός τον Χρίστον, Όσιε τρισμάκαρ, μη έλλίπης έκδυσωπών, υπέρ τών αίτούντων, την σήν έπικουρίαν, ώς άν άπαλλαγώμεν πάσης στενωσεως.

Πάααι τών Αγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες μετά τής Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς.


Τό Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί...

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

ὡς συνήθως τά παρόντα Τροπάρια.
Ἦχος πλ. β΄.

Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς· πάσης γὰρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην σοι τὴν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοὶ
προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα Πατρί...
Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπὶ σοὶ γὰρ πεποίθαμεν· μὴ ὀργισθῇς ἡμῖν σφόδρα, μηδὲ μνησθῇς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν, ἀλλ' ἐπίβλεψον καὶ νῦν, ὡς
εὔσπλαγχνος, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν· σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, καὶ ἡμεῖς λαός σου· πάντες ἔργα χειρῶν σου, καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικεκλήμεθα.

Καὶ νῦν καὶ ἀεί...
Τῆς εὐσπλαγχνίας τὴν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε· ἐλπίζοντες εἰς σέ, μὴ ἀστοχήσαιμεν· ῥυσθείημεν διὰ σοῦ τῶν περιστάσεων· σὺ γὰρ εἶ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.

καί τό τροπάριον. "Ηχος γ '.
Στήλη έμψυχος τής έγκρατείας στΰλος άσειστος τής Εκκλησίας, Στυλιανέ άνεδείχθης μακάριε, τον γάρ σόν πλούτον σκορπίσας τοίς πένησιν, έν ούρανοΐς έκομίσω τον άφθαρτον, και έγκρατεία καί πόνοις πανόλβιε, χάριν εϊληφας, νηπίων προστάτης γενόμενος, καί φύλαξ νεογνών απροσμάχητος.


Ό ' Iερεύς μνημονεύει τών ύπέρ ών ή Παράκλησις.
Καί έν τη Απολύσει τό παρόν προσόμοιον.

"Ηχος β'. "Οτε έκ τοϋ ξύλου.

Παίδων και νηπίων και βρεφών, μέγας κηδεμών και προστάτης, και αληθής ιατρός, Πνεύματος τή χάριτι. άποδεικνύμενος, μαρασμών καί κακώσεων, καί νόσον ποικίλων, άτρωτα διάσωζε τά άρτιγέννητα, ταΰτα εύλογών καί διέπων, όπως άνδρωθώσιν αισίως. ώ Στυλιανέ Θεομακάριστε.

Δέσποινα πρόσδεξαι, τὰς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς Σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην Σου.


Δι’ ευχών τών 'Αγίων Πατέρων ημών.
Κύριε Ίησοΰ Χριστέ ό Θεός ημών έλέησον ημάς.
’Αμήν.

_________________
Η Δύναμη του Κυρίου μας Ημών Ιησού Χριστού και όλων των Αγίων ας είναι μαζί μας Πάντοτε!!!!
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης