Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώτα
Γιώτα
ΤeamOwner
ΤeamOwner
Αριθμός μηνυμάτων : 187

Παρακλητικός κανών εις τους Αγίους Αναργύρους Κοσμάν και Δαμιανόν Empty Παρακλητικός κανών εις τους Αγίους Αναργύρους Κοσμάν και Δαμιανόν

Την / Το Τρι Δεκ 11, 2012 12:36 pm
Φήμη μηνύματος : 100% (2 ψήφοι)
Παρακλητικός κανών εις τους Αγίους Αναργύρους Κοσμάν και Δαμιανόν.

Ποίημα Γερασίμου Μοναχού Μικραγιαννανίτου.
Παρακλητικός κανών εις τους Αγίους Αναργύρους Κοσμάν και Δαμιανόν Anargi10

Εΰλογήσαντος τοϋ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον ΡΜΒ' (142) Ψαλμόν.
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σού καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἔπ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί  σοῖ ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μού ἐξελού μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μού τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχ. α´. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β'. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ'. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.


καί τό έξης τροπάριον.

Ηχος δ'. Ό υψωθείς έν τω Σταυρώ.


Ώς των νοσούντων συμπαθείς ίατήρες, καί χειρουργοί τών χαλεπών παθημάτων, και τών πασχόντων θείοι άντιλήπτορες, ΐασιν καί λύτρωσιν, και υγείαν και ρώσιν, ψυχής όμοΰ και σώματος χορηγείτε άπαύστως, Κοσμά σοφέ συν τω Δαμιανω, τοΐς τη πρεσβεία υμών καταφεΰγουσι.

Δόξα, τό αύτό. Καί νϋν. Θεοτόκίον.
Ου σιωπήσομέν ποτέ Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεΐν οί ανάξιοι· είμή γάρ συ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ημάς έρρύσατο, έκ τοσοΰτων κίνδυνων; τίς δέ διεφύλαξεν, έως νΰν ελευθέρους· ούκ άποστώμεν Δέσποινα έκ σοΰ· σούς γάρ δοΰλους σώζεις αεί, έκ παντοίων δεινών.

Ὁ Ν΄ (50) Ψαλμός.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα  συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

καί ο κανών, ου ή άκροστιχίς.
«Θεϊοι ιατροί ίάσασθέ με. Γερασίμου».


Ώδη α'. ’Ήχος πλ. δ'. Ύγραν διοδεύσας.

Θεράποντες θείοι τοΰ Λυτρωτοΰ, δυάς Αναργύρων, θεραπείας με ταχινής, τής κατά ψυχήν τε και τό σώμα, τη άντιλήψει υμών αξιώσατε.

Έπλήγην κακία τοΰ δυσμενούς, καί νόσω βαρεία, περιπέπτωκα χαλεπώς, άλλ’ ώ ιατροί τών άσθενούντων, τής έπελθούσης με θλίψεως ρύσασθε.

Ίάσεις παρέχοντες δωρεάν, Κοσμά θεοφόρε, συν τω θείω Δαμιανω, πόνων καί δεινών άρρωστημάτων, τούς προσιόντας ύμϊν απαλλάξατε.

Θεοτοκίον.
'Ολόφωτον σκήνωμα τού Χριστού, Κεχαριτωμένη, Αειπάρθενε Μαριάμ, λάμπρυνον τον ζόφον τής ψυχής μου, ταίς φωταυγέσι σου χάρισι δέομαι.


'Ωδή γ'. Ουρανίας άψίδος.
Ιατροί δεδειγμένοι, παρά Θεού άμισθοι, τοίς όδυνηρώς τρυχομένοις, πόνοιις καί άλγεσι, θείοι Ανάργυροι, τής ταλαίπωρου ζωής μου, τάς όδύνας λύσατε, ως συμπαθέστατοι.

Ιαμάτων τά ρείθρα, οία πηγή δίκρουνος, ή τών ίερών Αναργύρων, δυάς αΰτάδελφος, κόσμω πηγάζοντες, άσθενειών πάντα ρύπον, καί παθών τον βόρβορον, άποκαθαιίρετε.

Αναργύρους τάς νόσους, τάς τών βροτών παύοντες, ώς παρά Κυρίου λαβόντες, τήν χάριν "Αγιοι, παύσατε δέομαι, τό τής καρδίας μου άλγος, και πρός σωτηρίας με, τρίβον ιθύνατε.

Θεοτόκιον.
Τον Σωτήρα τοϋ κόσμου, ύπερφυώς τέξασα, την έκ τής αρχαίας κατάρας, πληγήν ίώμενον, ήμών Πανύμνητε, τής άσθενοΰσης ψυχής μου, ΐασαι τον καύσωνα, τή σή χρηστότητι.


Διάσωσον τών ευκλεών Αναργύρων δυάς αγία, πάσης νόσου και άσθενείας καί θλίψεως, τούς καταφεύγοντας πίστει υμών τή σκέπη.

Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενείᾳ πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν, καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.


Αἴτησις και το Κάθισμα.
Ηχος β'. Πρεσβεία θερμή.

Παθών χαλεπών, άκέστορες όξύτατοι, καί πάσης ψυχής, πασχούσης άνακούφίσις, Δαμιανέ μακάριε, καί Κοσμά θεοφόροι Ανάργυροι, έν ύγεία ήμών την ζωήν, άπτώτω τηρήσατε δεόμεθα.


Ώδή δ'. Εΐσακήκοα Κύριε.
Ρώσιν θείαν καί ϊασιν, καί άμαρτημάτων θεόθεν άφεσιν, έξαιτήσασθε Ανάργυροι, ταΐς συνεχομένοις άρρωστήμασι.

Όδυνώμενος πάθεσιν, ύμών τή πρεσβεία προστρέχω "Αγιοι· μη παρίδητε Ανάργυροι, τον ταΐς άμαρτίαις άπολλύμενον.

Ιατροί συμπαθέστατοι, μυστικοΐς φαρμάκοις ύμών τής χάριτος, την άφόρητόν μου άλγησιν, την μαστίζουσάν με θεραπεύσατε.

Θεοτόκιον.
Ίατήρα κυήσασα, τον των δλων Κτίστην κόσμον ίώμενον, ΐασαί μου τά άλγήματα, Κεχαριτωμένη Μητροπαρθένε.


Ωδή ε' Φώτισον ήμάς.
’Ίαμα αεί, άναβλΰζει θείω Πνεΰματι, ό ναος υμών Ανάργυροι κλεινοί, καί ίάται πάσαν νόσον και πάν οίδημα.

“Ανωθεν ήμάς, έποπτεΰοιτε Ανάργυροι, έξ ημών άποδιώκοντες άεί, την μανίαν τοΰ δολίου πολεμήτορος.

Σώμα καί ψυχήν, άσινή ήμών τηρήσατε, εκ δεινών ασθενειών και συμφορών, τών προστάτας κεκτημένων ήμάς "Αγιοι.

Θεοτόκιον.
’Άχραντε Αγνή, την χρονθείσάν μου διάνοιαν, μανιώδεσι τοΰ πλάνου προσβολαΐς, άποκάθαρον τοϊς ρείθροις τοΰ ελέους σου.


Ώδή στ'. Την δέησιν.
Συντρίμματα, τών ψυχών ίάσασθε, και τοΰ σώματος δείνας καχεξίας, ώς δεδεγμένοι πλουσίαν την χάριν, τοΰ θεραπεΰειν τάς νόσους Ανάργυροι, τών προσφωνούντων εύλαβώς, την σεπτήν υμών κλήσιν έκάστοτε.

Θηρεύσας με, ήδονής δελέατι, ήχμαλώτευσεν ό δόλιος δράκων ένθεν όδύναι και νόσοι και πόνοι, κρίσει δικαίςι έπήλθόν μοι "Αγιοι· ών τής βαρείας συνοχής, ρΰσασθέ με Ανάργυροι δέομαι.

Έκλάμποντες, ώς φωστήρες άδυτοι, ιαμάτων τάς ακτίνας τή κτίσει, τών νοσημάτων διώκετε ζόφον, και τής υγείας τό φώς διαυγάζετε, Ανάργυροι θαυματουργοί, τοΐς τή σκέπη υμών καταφεύγουσι.

Θεοτόκίον.
Μητράνανδρε, Μαριάμ Θεόνυμφε, ή Θεόν άνερμηνεύτως τεκοΰσα, την χαλεπήν τοΰ νοός μου σκοτίαν, τη φωταυγεΐ σου διάλυσον χάριτι, και ΐθυνόν με πρός τό φώς, τών σεπτών εντολών τοΰ Θεοΰ ήμών.

Διάσωσον τών ευκλεών Ανάργυρων δυάς αγία, πάσης νόσου και άσθενείας καί θλίψεως, τούς καταφεύγοντας πίστει υμών τή σκέπη.

Ἄχραντε, ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.


’Αϊτησις καί τό Κοντάκιον.
Ηχος β'. Τοΐς τών αιμάτων σου.

Τών ιαμάτων τήν χάριν δεξάμενοι, τους άνιατως νοσοΰντας ίάσασθε. Κοσμά καί Δαμιανέ ένδοξοι, αμαρτημάτων τήν λύσιν αίτούμενοι, τοΐς πιστει ύμίν καταφεΰγουσι.


Προκείμεναν.
θαύμαστός ό Θεός έν τοΐς άγίοις αυτοϋ.
Στίχ. Τοΐς Άγίοις τοΐς έν τή γή...

Εΰαγγέλιον. Έκ τού κατά Ματθαίον, (ι 1, 5).

Τω καιρώ έκείνω, προσκαλεσάμενος ό Ίησοΰς τούς δώδεκα Μαθητάς αΰτοΰ, έδωκεν αύτοΐς εξουσίαν κατά πνευμάτων ακαθάρτων, ώστε έκβαλλειν αύτα, καί θεραπεύειν πάσαν νόσον καί πάσαν μαλακιαν.Τοΰτους άπέστειλεν ό Ίησοΰς παραγγείλας αύτοΐς, άγων εις όδόν εθνών μή άπέλθητε, και εις πόλιν Σαμαρειτών μή είσέλθητε. Πορεύεσθε δέ μάλλον πρός τά πρόβατα τα απολωλότα οίκου Ισραήλ. Πορευόμενοι δέ κηρύσσετε, λέγοντες: Ότι ήγγικεν ή βασιλεία των ουρανών. Άσθενοΰντας θεραπεύετε, λεπρούς καθαρίζετε, νεκρούς εγείρετε, δαιμόνια εκβάλλετε, δωρεάν έλάβετε, δωρεάν δότε.

Δόξα.
Ταΐς τών Αναργύρων πρεσβείαις έλεήμον έξάλειψον τα πλήθη των έμών εγκλημάτων.

Και νΰν.
Ταΐς τής Θεοτόκου πρεσβείαις έλεήμον έξάλειψον τα πλήθη των έμών εγκλημάτων.


Στίχ. Έλέησόν με ό Θεός κατά το μέγα έλεός σου...
Προσόμοιον.
’Ηχος πλ. β'. 'Όλην άποθέμενοι.

Ρώσίν τε καί ΐασιν, τοΐς έν όδύναις καί λύπαις, συμπαθώς παρέχοντες, Άγιοι Ανάργυροι θείω Πνεύματι, αλγεινών ρύσασθε, ημάς παθημάτων, καί κινδύνων άπαλλάξατε, καί πάσης θλίψεως, καί άρρωστημάτων δεόμεθα, τούς την υμών άντίληψιν, έπιβοωμένους έκάστοτε, καί πταισμάτων λύσιν, αίτήσασθε ήμίν παρά Θεοΰ, ώς τών πιστών πρέσβεις άριστοι, προς Χρίστόν μακάριοι.

Σώσον ό Θεός τον λαόν σου...

Ώδή ζ'. Οί έκ τής Ίουδαίας.

Έκ πηγών σωτηρίου, τό γλυκύτατον ύδωρ τό τών ίάσεων, πηγάζοντες πλουσίως, τών νόσων την πικρίαν, θεραπεύετε "Αγιοι, άποσβεννΰντες άεί, τών λυπηρών την φλόγα.

Γεωργήσας τά πάθη, άρρωστήμασι πλείστοις ήδη έτάζομαι· άλλ’ ώ δυάς άγία, τών θείων Αναργύρων, την ζωήν μου βελτίωσον, και τών πολλών μου κακών, την άνεσιν παράσχου.

Έν οδύνη τον βίον, διά πλήθος κακίας άνύω Αγιοι, και πέπλησμαι μωλώπων, τών έκ τής άμαρτίας· άλλ’ υμείς θεραπεύσατε, Ανάργυροι θαυμαστοί, την τάλαιναν ψυχήν μου.

Θεοτόκίον.
Ρώμην θείαν μοι δίδου, Θεοτόκε Παρθένε καθικετεύω σε, ώς αν ποιώ και πράττω, το θέλημα το θειον, έκ δυνάμεως ’Άχραντε, και τω Υίω σου 'Αγνή, πιστώς εύαρεστήσω.


Ώδή η'. Τόν Βασιλέα.
"Απασαν βλάβην, την καθ’ ήμών τοΰ Βελίαρ, άποκρούσασθε Ανάργυροι ταχέως, καί ήμών τόν βίον, ανώδυνον τηρείτε.

Σθένος μοι δίδου, κατά παθών όλεθρίων, ώ αύτάδελφε δυάς τών Αναργύρων, τοΰ πατείν έπάνω, οφεων καί σκορπιών.

Ιδε τόν πόνον, τής ταλαιπώρου ψυχής μου, ώ αύτάδελφε δυάς τών Αναργύρων, καί παράσχου ταυτη, ύγείαν ούρανόθεν.

Θεοτοκίον.
Μή διαλίπης, Θεοχαρίτωτε Κόρη, περιέπουσα ώς Μήτηρ τοΰ 'Υψίστου, τούς ύπερυψοΰντας, τήν δόξαν σου τήν θείαν.


Ώδή θ'. Κυρίως Θεοτοκίον.
Οί κόσμω τάς ίάσεις, νέμοντες άπαύστως, θεομακάριστοι θείοι Ανάργυροι, έκ πάσης νόσου άτρωτους ημάς φυλάξατε.

'Υψώσατε τόν νοϋν μου, εννοιών μάταιων, και τήν ζωήν μου τηρήσατε άνοσον, ώς αγαθοί μου προστάται θειοι Ανάργυροι.

Ύπέρ τών άνυμνούντων, υμάς θεοφόροι, διά παντός δυσωπείτε τόν Εύσπλαγχνον, πάσης ανάγκης έν βίφ ρύεσθε πάντοτε.

Θεοτοκίον.
'Υμνοΰμέν σε Παρθένε, ότι τω σώ τόκω, έκ τής αρχαίας κατάρας έρρΰσθημεν, και τής ζωής τής άλήκτου κατηξιώθημεν.


Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον σὲ μεγαλύνομεν.

Καὶ τὰ παρόντα Μεγαλυνάρια,
Χαίροις Ανάργυρων ή ξυνωρίς, οί τών άσθενούντων, ίατήρες θαυματουργοί, Κοσμά θεοφόρε, Δαμιανέ τε θείε, τών αρετών τά θεία ενδιαιτήματα.

Πλοΰτω διαπρέποντες αγαθών, εύποιΐας ρείθρα, άνεδείχθητε συμπαθώς, καί τάς άσθενείας, ΐάσθε άναργύρως, τών χαλεπώς πασχόντων θείοι Ανάργυροι.

Χάριν δεδεγμένοι παρά Θεοΰ, δωρεάν τάς νόσους, θεραπεύετε τών πιστών, καί τών βαρυτάτων, παθών λυτροΰσθε θάττον, τούς επικαλούμενους υμάς Ανάργυροι.

’Ώφθη ίατρεΐον πνευματικόν, Πνεύματι 'Αγίω,ό ναός υμών ό σεπτός· έν αύτω γάρ πας τις, προστρέχων έκλυτροΰται, δεινών άρρωστημάτων θείοι Ανάργυροι.

Χαίρετε νοσούντων θεραπευταί, και ρώσεως θείας, καί υγείας προμηθευταί, χαίρετε διώκται, πνευμάτων ακαθάρτων, Κοσμά Δαμιανέ τε άξιοθαύμαστοι.

Πάσης άσθενείας πάσης όργής, φθοράς τε και βλάβης, και άλγήματος χαλεπού, άσινείς τηρείτε, ήμάς θαυματοβρΰται τούς προσιόντας πόθω, ύμΐν Ανάργυροι.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς.


Τό Τρισάγιον

Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί...

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

τα συνήθη τροπάρια, έκτενής καί άπόλυσις μεθ’ ήν ψάλλομεν τό έξης:

Ηχος β'. "Οτε έκ τοΰ ξύλου.

Ρΰσαι νοσημάτων χαλεπών, καί φθοροποιών άλγηδόνων, τών Ανάργυρων δυάς, τούς θερμώς προστρέχοντας, τη προστασίςι υμών, ένεργείςι τής χάριτος, τής ύμίν δοθείσης, Κοσμά παναοίδιμε, Δαμιανέ τε σοφέ, δπως έν υγεία τελείς, καί ειρηνική καταστάσει, τον υμάς δοξάσαντα δοξάζωμεν.

Δέσποινα πρόσδεξαι, τὰς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς Σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην Σου.


Δι’ ευχών τών 'Αγίων Πατέρων ημών.
Κύριε Ίησοΰ Χριστέ ό Θεός ημών έλέησον ημάς.
’Αμήν.
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης