Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώτα
Γιώτα
ΤeamOwner
ΤeamOwner
Αριθμός μηνυμάτων : 187

Παρακλητικός κανών εις τους Αγίους Δώδεκα Πανεύφημους Αποστόλους. Empty Παρακλητικός κανών εις τους Αγίους Δώδεκα Πανεύφημους Αποστόλους.

Την / Το Τετ Δεκ 12, 2012 3:21 am
Φήμη μηνύματος : 100% (2 ψήφοι)
Παρακλητικός κανών εις τους Αγίους Δώδεκα Πανεύφημους Αποστόλους.

Ποίημα Γερασίμου Μοναχού Μικραγιαννανίτου.
Παρακλητικός κανών εις τους Αγίους Δώδεκα Πανεύφημους Αποστόλους. Agioi_10

Εΰλογήσαντος τοϋ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον ΡΜΒ' (142) Ψαλμόν.
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σού καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἔπ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοῖ ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μού ἐξελού μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μού τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχ. α´. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β'. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ'. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Ηχος δ'. 'Ο υψωθείς έν τώ Σταυρώ.
Τών Αποστόλων δωδεκάριθμε δήμε, οί τοϋ Σωτήρος Μαθηταί και αύτόπται, υπέρ ημών πρεσβεύσατε πρός Κύριον, ρύεσθαι έκάστοτε, πειρασμών και κινδύνων, και διδόναι άφεσιν, δυσωπούμεν πταισμάτων, τοίς προσιοΰσι πίστει άκλινεί, τη προστασία υμών άξιάγαστοι.

Δόξα Και νΰν. Θεοτοκίον.
Ού σιωπήσομέν ποτε Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλείν οί ανάξιοι· είμή γάρ συ προΐστασο πρεσβεΰουσα, τίς ημάς έρρύσατο, έκ τοσούτων κινδύνων; τίς δε διεφύλαξεν, έως νΰν ελευθέρους; οΰκ άποστώμεν Δέσποινα έκ σοΰ· σούς γάρ δούλους σώζεις άει έκ παντοίων δεινών.

Ὁ Ν΄ (50) Ψαλμός.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα  συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

και ό Κανών ού ή άκροστιχίς:
«Ή Άποστόλων χάρις με σκέπε. Γερασίμου».

Ώδή α'. ΄Ηχος πλ. δ'. Ύγράν διοδεύσας.

Ήλίου ακτίνες τοΰ νοητού, Χριστού τού Σωτήρος, και Απόστολοι θαυμαστοί, παθών μου σκεδάσατε τό σκότος, ταϊς φωταυγέσιν υμών παρακλήσεσιν.

Άκρότης τυγχάνοντες Μαθητών, ώ Πέτρε καί Παΰλε, ακαθάρτων ημάς παθών, ρύσασθε υμών ταϊς ίκεσίαις, και πολυτρόπων κίνδυνων και θλίψεων.

Πηγάζοντες ύδωρ τό καθαρόν, ζωής αιωνίου, δωδεκάριθμοι Μαθηταί, ποτίσατε νάμα σωτηρίας, τούς τηκομένους αύχμω παραβάσεων.

Θεοτοκίον.
Ό πάντων Δεσπότης και Ποιητής, έκ σοΰ έσαρκώθη, και διέσωσε τον Άδάμ, ώ πρέσβευε Κόρη Θεομήτορ, σώσαι κάμε άμαρτίαις όλλΰμενον.


Ώδή γ'. Ουρανίας άψΐδος.
Σωτηρίας πρός τρίβον, και πρός ζωήν κρείττονα, συν τώ ίερω Ίακώβω, Άνδρέα πάνσοφε, καθοδηγήσατε, τούς άδιστάκτω καρδία, την υμών βοήθειαν, αίτοΰντας πάντοτε.

Τών εχθρών τάς εφόδους, τάς καθ’ ήμών λύσατε, και πειρατηρίων ποικίλων, ημάς λυτρώσασθε, ώ Ιωάννη σοφέ, συν τω Φιλίππω τω θείω, ώς μεσίται μέγιστοι, ήμών πρός Κύριον.

Όλική διανοία, πίστει ύμϊν σπεύδομεν, δώδεκα Χριστού μυστολέκται, και άνακράζομεν έκ πάσης θλίψεως, και άσθενείας καί βλάβης, άσινεϊς λιυτρώσασθε, ημάς δεόμεθα.

Θεοτοκίον.
Λυτρωτήν καί Σωτήρα, πάντων βροτών τέξασα, έκ τών σών άχραντων αιμάτων, Χρίστον Πανύμνητε, τής τών δαιμόνων με, επιδρομής καί μανίας, λΰτρωσαί με δέομαι, τή σή χρηστότητι.


Διάσωσον ό δωδεκάριθμος δήμος τών Αποστόλων, από πάσης έπιφοράς καί κακώσεως, τούς προσιόντας τή θεία ύμών πρεσβεία.

Ἐπίβλεψον ἐν εὐμενείᾳ πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.


Αϊτησις καί τό Κάθισμα.
Ηχος β'. Πρεσβεία Θερμή.

Προστάται ήμών, καί θείοι άντιλήπτορες, Χριστοῦ Μαθηταί, υπάρχοντες μή παύσησθε, άπαύστως έκλυτρούμενοι, τών έν βίω δεινών περιστάσεων, τούς τή άγία ύμών άρωγή, έν πίστει καί πόθω καταφεύγοντας.


Ώδή δ'. Είσακήκοα Κύριε.
'Ως αστέρες άείφωτοι, σύν Βαρθολομαίοω Θωμά μακάριε, τω φωτί τών πρεσβειών ύμών, λύσατε τον ζόφον τής καρδίας μου.

Νόμω θείω λαμπρύνατε, οΐα νομοθέται τής θείας χάριτος, σύν Ματθαίω Μάρκε ενδοξε, τούς τή φωταυγείςι ύμών σπεύδοντας.

Χάριν θείαν καί ελεος, δώδεκα Απόστολοι ίερώτατοι, καί πταισμάτων άπολύτρωσιν, παρά τού Χριστού ήμίν αίτήσασθε.

Θεστοκίον.
Αειπάρθενε Δέσποινα, πάσης μεθοδείας τού πολεμήτορος, τήν καρδίαν μου άπάλλαξον, καί φωτί με θείψ καταλάμπρυνον.


Ώδή ε'. Φώτισον ήμάς.
Ρύσασθε ήμάς, ό Ιούδας ό θεάδελφος, καί Λουκάς ό μυστογράφος ό σοφός, έπηρείας τοΰ δολίου πολεμήτορος.

’Ίασαι Σωτήρ, τής ψυχής μου τά συντρίμματα, ταϊς πρεσβείαις τών κλεινών σου Μαθητών, Σίμωνός τε καί Ματθία τοΰ θεόφρονος.

Σύστημα σεπτόν, δωδεκάριθμοι Απόστολοι, τάς μυρίας τοΰ έχθροΰ έπιδρομάς, καθ’ ήμών κατασυντρίψατε δεόμεθα.

Θεοτοκίον.
Μήτερ τοΰ Θεοΰ, θεοτόκε Αειπάρθενε, έκ ματαίων εννοιών καί λογισμών, τήν καρδίαν καί τον νοΰν μου άποκάθαρον.


Ώδή στ'. Τήν δέησιν.
Έκ πάσης, επιβουλής καί άπάτης, καί δεινών πειρατηρίων τοΰ βίου, Πέτρε καί Παΰλε αύτόπται Κυρίου, άεί λυτροΰσθε τούς πίστει προσπίπτοντας, τή θαυμαστή επισκοπή, τής ύμών μεσιτείας πρός Κύριον.

Σαρκός μου, τάς χαλεπάς άρρωστίας, καί ψυχής τάς άφορήτους όδύνας, τή δεδομένη ύμίν έξουσία, ώ Ιωάννη καί θείε Ίάκωβε, γόνοι βροντής πανευκλεείς, θεραπεύσατε θάττον μακάριοι.

Κακίαν, τήν καθ’ ήμών τοΰ Βελίαρ, δωδεκάριθμε χορεία αγία, τών τοϋ Χριστοΰ ιερών Αποστόλων, κατασυντρίψατε τάχος δεόμεθα, καί κυβερνήσατε ήμάς, πρός λιμένα θείου θελήματος.

Θεοτοκίον.
Έτέχθη, έκ τών αγνών σου αιμάτων, ό τά όντα έκ μή όντων ποιήσας, έν ήμετέρα μορφή Θεοτόκε, δι’ εύσπλαγχνίας άπέραντον πέλαγος, και έσωσεν έκ τής άράς, τούς ύμνοϋντας τον άφραστον τόκον σου.


Διάσωσον ό δωδεκάριθμος δήμος τῶν Αποστόλων, άπό πάσης έπιφοράς και κακώσεως, τούς προσιόντας τή θεία ύμών πρεσβεία.

Ἄχραντε ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμήνευτως, ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.

Αϊτησις καί τό Κοντάκιον.
Ηχος β'. Τοΐς τών αιμάτων σου.

Ω δωδεκάς Αποστόλων ή πάντιμος, τή Παναγία Τριάδι πρεσβεύσατε, τοΰ ρύεσθαι πόνων και θλίψεων, τούς τή πρεσβεία ύμών καταφεύγοντας, ώ Μῦσται τής θείας χρηστότητος.

Προκείμενον.
Εις πάσαν τήν γην έξήλθεν ό φθόγγος αυτών, και εις τά ττερατα της οικουμένης τά ρήματα αυτών.
Στιχ.: Οΐ ουρανοί διηγούνται δόξαιν Θεού...

Ευαγγελίαν κατά Ματθαίον, (θ', 36).

Τω καιρώ έκείνω, ίδών ό Ιησούς τούς όχλους, έσπλαγχνίσθη περί αύτών, ότι ήσαν έκλελυμένοι, και έρριμμένοι ως πρόβατα μή εχοντα ποιμένα. Καί προσ- καλεσάμενος τούς δώδεκα Μαθητάς αύτοϋ, εδωκεν αύτοϊς έξουσίαν πνευμάτων άκαθάρτων, ώστε έκβάλλειν αύτά, καί θεραπεύειν πάσαν νόσον καί πάσαν μαλακίαν. Τών δέ δώδεκα Αποστόλων τά όνόματά είσι ταΰτα πρώτος Σίμων ό λεγόμενος Γέτρος, και Άνδρέας ό αδελφός αύτοΰ· Ιάκωβος ό τοΰ Ζεβεδαίου, καί Ιωάννης ό άδελφός αύτοΰ· Φίλιππος καί Βαρθολομαίος· Θωμάς καί Ματθαίος ό τελώνης· Ιάκωβος ό τοΰ Άλφαίου, καί Λεββαΐος ό έπικληθείς Θαδδαίος· Σίμων ό Κανανίτης, καί Ιούδας ό Ίσκαριώτης, ό καί παραδούς αυτόν. Τοΰτους τούς δώδεκα άπέστειλεν ό Ίησοΰς, παραγγείλας αύτοϊς, λέγων εις οδόν έθνών μή άπέλθητε, καί εις πόλιν Σαμαρειτών μή είσέλθητε· πορεύεσθε δέ μάλλον πρός τά πρόβατα τά άπολωλότα οίκου Ισραήλ. Πορευόμενοι δέ κηρύσσετε λέγοντες· δτι ήγγικεν ή βασιλεία τών ούρανών. Άσθενοΰντας θεραπεύετε, λεπρούς καθαρίζετε, νεκρούς έγείρετε, δαιμόνια έκβάλλετε· δωρεάν έλάβετε, δωρεάν δότε.

Δόξα.
Ταϊς τών Αποστόλων πρεσβείαις, Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων.

Καὶ νῦν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων.


Στίχ. Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με….
Προσόμοιον.
Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.

Δήμε δωδεκάριθμε, τών ιερών Αποστόλων, τής σοφίας όργανα, τοΰ 'Αγίου Πνεύματος θείοι ρήτορες, οί τήν γήν άπασαν, πίστεως τω φέγγει, ίερώς καταφωτίσαντες, πολλήν ώς έχοντες, πρός τον Βασιλέα καί Κύριον, τήν παρρησίαν ένδοξοι, ϊλεων αύτόν άπεργάσασθε, πάσι τοίς έν πίστει, προστρέχουσιν ύμών τή άρωγή, καί έξαιτοΰσιν έκάστοτε, ύμών τήν άντίληψιν.

Σώσον ό Θεός τον λαόν σου....

Ώδή ζ'. Οΐ έκ τής Ίουδαίας.

Παθημάτων τήν φλόγα, έπομβρίαις άγίαις ’Ανδρέα ένδοξε, και Φίλιππε τρισμάκαρ, σβέσατε δυσωποΰμεν, τών βοώντων έκάστοτε* ό τών Πατέρων ήμών, Θεός ευλογητός εί.

Έκ παθών και κίνδυνων, ανώτερους τηρείτε ημάς δεόμεθα, σοφέ Βαρθολομαίε, Θωμά τε θεηγόρε, ϊνα πόθω κραυγάζωμεν ό τών Πατέρων ήμών, Θεός ευλογητός εί.

Γεωργοί θεηγόροι, άμπελώνος τοΰ θείου σοφοί Απόστολοι, νεώσατε άρότρφ, τφ θείφ τάς καρδίας, τών βοώντων έκάστοτε ό τών Πατέρων ήμών, Θεός ευλογητός εί.

Θεοτοκίον.
Έν όδΰνη καρδίας, σοί προσπίπτω Παρθένε, και άνακράζω σοι· παθών τής τυραννίδος, άπάλλαξον τον νοϋν μου, και βοώντά με οϊκτειρον ό τών Πατέρων ήμών, Θεός ευλογητός εί.


Ώδή η'. Τον Βασιλέα.
Ρείθροις άΰλοις, τήν ξηρανθείσαν ψυχήν μου, καταρδεΰσατε Ματθαίε θεηγόρε, καί Μάρκε θεόφρον, ως Μαθηται Κυρίου.

Άκτίσι θείαις, ύμών τής θείας πρεσβείας, καταυγάσατε ήμών τάς διανοίας, Σίμων θεηγόρε, Λουκά τε και Ματθία.

Σύστημα θειον, τών ίερών Αποστόλων, δωδεκάκρουνε πηγή τής Εκκλησίας, βλύσατέ μοι ύδωρ, ζωής τής άθανάτου.

θεοτοκίον.
’Ίασαι Κόρη, τήν άσθενοΰσαν ψυχήν μου, άμαρτήμασι καί λογισμοίς άτόποις, ϊνα σε δοξάζω, την Κεχαριτωμένην.


Ώδή θ'. Κυρίως Θεοτόκον.
Μή παύσησθε πρεσβεύειν, υπέρ ήμών Κυρίω, Πέτρε και Παΰλε, Άνδρέα Ιάκωβε, ώς άν ζωής τής άληκτου άξιωθείημεν.

Οί μύσται τοΰ Σωτήρος, μάκαρ Ιωάννη. Βαρθολομαίε Ίοΰδα καί Φίλιππε, Θωμά Λουκά και. Ματθαίε ήμάς φρουρήσατε.

'Υψίστου παραστάται, Μάρκε καί Ματθία, καί θείε Σίμων άπαύστως πρεσβεύετε, αμαρτημάτων διδόναι ήμίν συγχώρησιν.

Θεοτοκίον.
'Υπέρ τών προσκυνούντων, τον φρικτόν σου τόκον, δι’ ου φθοράς καί θανάτου έρρύσθημεν, ύπεραγία Παρθένε άπαύστως πρέσβευε.


Ἄξιον ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν Σε τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί  παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καί  ἐνδοξοτέραν  ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ· τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν, τήν  ὄντως Θεοτόκον Σέ μεγαλύνομεν.

Καὶ τὰ παρόντα Μεγαλυνάρια,
Χαίροις Αποστόλων ή δωδεκάς, τής οικονομίας τοΰ Σωτήρος μυσταγωγοί· χαίρετε φωστήρες, άπάσης οικουμένης, σοφίας ύπερκόσμου, ενδιαιτήματα.

Πέτρον Παΰλον Μάρκον καί τον Λουκάν, Ματθαίον Άνδρέαν, Ίωάννην τε καί Θωμάν, καί Βαρθολομαίον, καί Φίλιππον Ιούδαν, καί Σίμωνα Ματθίαν, ύμνοις τιμήσωμεν.

Μύσται τοΰ Σωτήρος καί Μαθηταί, τοΰ σαρκί φανέντος, καθωράθητε άλτηθώς, καί τών ουρανίων, έπόπται μυστηρίων, Απόστολοι Κυρίου, θεοειδέστατοι.

Ρύσασθε κινδύνων και πειρασμών, κα'ι πάσης άνάγκης δωδεκάριθμοι Μαθηταί, τοΰ Παμβασιλέως, ύμών ταϊς ίκεσίαις, τούς τή σεπτή πρεσβείςι, ύμών προστρέχοντας.

Χαίρετε τής χάριτος θησαυροί, και τών έν τφ σκότει, λαμπαδοΰχοι και οδηγοί· χαίρετε προστάται, Χριστοΰ τής Εκκλησίας, και βοηθοί άπάντων, θείοι Απόστολοι.

Έχοντες μεγίστην πρός τον Χριστόν, παρρησίαν δντως, δωδεκάριθμοι Μαθηταί, άεί δυσωπείτε, παθών διδόναι λύσιν, καί άφεσιν πταισμάτων, ήμϊν δεόμεθα.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι πάντες μετὰ τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν. εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.

Τὸ Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί...

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

καί τά Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γάρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην Σοι τήν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοί  προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπί Σοί γάρ πεποίθαμεν. Μή ὀργισθῆς ἡμῖν σφόδρα, μηδέ μνησθῆς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καί νῦν  ὡς  εὔσπλαχνος καί λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σύ γάρ εἶ Θεός ἡμῶν καί ἡμεῖς λαός Σου, πάντες ἔργα χειρῶν Σου  καί  τό  ὄνομά Σου ἐπικεκλήμεθα.

Καί νῦν.
Τῆς εὐσπλαχνίας τήν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς Σέ μή ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διά Σοῦ τῶν  περιστάσεων· Σύ γάρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.

Ἐκτενὴς καὶ Ἀπόλυσις, μεθ' ἣν ψάλλομεν τα ἑξῆς

Ηχος β'. "Οτε έκ τού ξύλου.

Μύσται καί Απόστολοι Χριστοΰ, οί τής Εκκλησίας φωστήρες, άειλαμπέστατοι, δήμε δωδεκάριθμε, καί θεοσύλλεκτε, τάς δεήσεις προσδέξασθε, ήμών δυσωποΰμεν, καί μή διαλίπητε, Χριστώ πρεσβεύοντες, οπως πειρασμών καί κινδύνων, καί πειρατηρίων παντοίων, πάντοτε ρυώμεθα δεόμεθα.

Δέσποινα πρόσδεξαι τάς δεήσεις τῶν δούλων σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ. φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.

Δι’ ευχών τών 'Αγίων Πατέρων ημών.
Κύριε Ίησοΰ Χριστέ ό Θεός ημών έλέησον ημάς.
’Αμήν.

Δίστιχον.

Δέξαι δωδεκάριθμε σεπτή χορεία.
Τήν παρούσαν δέησιν τοΰ Γερασίμου.
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης