Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώτα
Γιώτα
ΤeamOwner
ΤeamOwner
Αριθμός μηνυμάτων : 187

Παρακλητικός Κανών εις τον Τίμιον Σταυρόν Empty Παρακλητικός Κανών εις τον Τίμιον Σταυρόν

Την / Το Πεμ Δεκ 13, 2012 11:22 am
Φήμη μηνύματος : 100% (1 ψήφοι)
Παρακλητικός Κανών εις τον Τίμιον Σταυρόν

(Ποίημα Νικηφόρου Ίεραμονάχου του Κρητός).

«Ευλογητός» «Κύριε εΐοάκουσον...» καί «Θεός Κύριος...», ΕΙτα τό Τροπάριον.

"Ηχος δ'. Ό ύψωθεΐς έν τω Σταυρώ.

Τω ζωηφόρω νΰν Σταυρώ προσπελάσωμεν· οί μακρυνθέντες τοΐς κακοϊς και προσψαΰσωμεν, έν έπιστρόψω λέγοντες καρδίοι πιστώς· πρόφθασον, βοήθησαν, ό Σταυρός τοϋ Κυρίου, φάνηθι λυτρούμενος έκ παντοίων κίνδυνων μή έποφθώμεν άπρακτα ζητεϊν την σήν γάρ σκεπήν βεδαίαν έλπίζομεν.

Δόξα. Καί νΰν.

Ου δυνησόμεθα Σταυρέ τοϋ Κυρίου, τα σά θαυμάσια ύμνεΐν οί κατάκριτοι. Εί μή γάρ σοι παρείχες τά δωρήματα, τις ήμΐν την ϊασιν των τοϋ σώματος νόσων, τις δέ και την κάθαρσιν των ψυχών αν έδίδου, οΰκ άπόμακρυνθώμεν πώποτε έκ σοΰ συ γάρ σκεπεις πάντας θνητούς έκ παντοίων κακών.

Ό Ν' ψαλμός καί ό Κανών.

Ώδή α'. "Ηχος πλ. δ'. Υγρών διοδεύσας.

Στίχος. Σταυρέ του Χρίστου, σώσσν ημάς τη δυνάμει σου.


Σταυρέ σκήπτρον άγιον καί σεπτον, τούς έν εύλαβεια προσκυνοϋντάς την ίεράν σκεπήν σου άτρώτους άπό βλάβης, και πειρασμών και κίνδυνον διάσωσον.

Σταυρέ σκήπτρον άγιον τοϋ Χριστού, τούς σέ προσκυνούντας καταξίωσον έσαεί, τω Κτίσει Θεώ καθυπακούειν, και αυτού βασιλεύεσθαι ποίησον.

Σταυρέ ή βοήθεια τών πιστών, δίδου βοήθειας τοϊς ύμνούσι το ίερον, κράτος σου και αΐρειν τα βραβεία, κατά παθών ψυχοφθόρων ένίσχυσον.

Θεοτοκιον.

Σταυρόν καθορώσα 'Αγνη άμνάς τού άγνώς τεχθέντος έξ αυτής, οΰτος νύν έστί, πιστών σωτηρία άνεβόα ,και κραταιά προστασία κα'ι στήριγμα.

Ωδή γ '. Ουρανίας άψϊδος.

Ό Σταύρος τού Δεσπότου, χαίρε νεκρών εγερσις, χαϊρε άσθενουντων ή 'ρώσις, χαίρε άντίληψις· τούς προσκυνοϋντάς σε, φύλαττε φρουρεί και σκέπε· έκ τών ορωμένων τε, καί αοράτων εχθρών.

Ό Σταυρός τού Κυρίου, χαίρε Πιστών καύχημα, χαίρε κραταιά προστασία, χαίρε παράκλησις· τούς προσκυνοϋντάς σε, έκ περιστάσεως 'ρύσαι, καί δεινής κακώσεως καί πάσης θλίψεως.

Ό Σταυρός τού Κυρίου χαίρε στερρόν έρρεισμα, χαΐρε των ΰμνούντων σε ψυλαξ, χαίρε προπύργιον τους προσκυνοΰντάς σε έκ τών τοΰ βίου σκανδάλων, 'ρΰσαι και διάσωσον θεία δυνάμει σου.

Θεοτοκίον.

Ό Σταυρός τοΰ Υίοΰ σου, παρθενικόν καύχημα, πασί σου τον Τόκον ύμνοΰσι, δύναμις τεφυκεν, ου ή προσκύνησις κα'ι τό πρός σε καταφεύγειν πάθη θεραπεύουσι ψυχής καί σώματος.

Ωδή δ'. Είσακήκοα Κύριε.

Ό Σταυρός ό Πανάγιος, πάσι τοίς ύμνοΰσιν αυτόν την ΐασιν, και πταισμάτων άπολύτρωσιν, έμφανώς όράται χαριζόμενος.

Τών άμετρων πταισμάτων μου, 'ροΰν τον θολερώτατον άποξήρανον, ό βαστάσας τον ξηράναντα, άθεΐας ύλην, Σταυρέ Τίμιε.

'Αμαρτίαις συμπέφυρμαι· καί έκ τούτων ήλθον εις αλλεπάλληλον, αρρώστιαν όθεν κράζων σοι, άμφω τάς Ίάσεις, Σταυρέ δώρησαι.

Θεοτοκίον .

Οί Σταυρόν και την ’Άχραντον, εχοντες έλπίδα ούκ αίσχυνθήσονται ή πρεσβεία γάρ καί δύναμις, τής Μητρός καί σκήπτρου σφόδρα δύνανται.

’Ωδη ε'. Φώτισον ημάς.

Γλύκαναν ήμών, την πικρίαν τών θλιψεων Σταυρέ Κυρίου, ό πάλαι τής μερράς, πικρών ύδάτων τήν πικρίαν Ίασάμενος.

Σκέπασον ημάς, τή δυνάμει σου πανάγιε. Σταυρέ Κυρίου, έν σοί γάρ τοϋ Πατρός· Ισχύς έπηρθη, τό σόν κράτος ένισχύουσα.

Κούφισον ήμών, άπαν άλγος τε και κάκωσιν, καί σκυθρωπότητα έκ τών καρδιών, Σταυρέ Κυρίου δέδοταί σοι γάρ τό δύνασθαι.

Θεοτοκιον.

’Έχομεν Πιστοί, προστασίαν πρός τον Κύριον, την Παναγίαν Παρθένον καί τον Σταυρόν, ών καταπλήττει καί τούς δαίμονας ή δύναμις.

Ωδη ς'. Τήν δέησιν έκχεώ.

Τό όπλον τών βασιλέων υμνώ σε, την στολήν τών Ιερέων ύψω σε, Χριστιανών τήν ελπίδα απάντων, υμνολογώ σε Σταυρέ Παμμακάριστε, τό καύχημα κάμοΰ όν σε, όπλον ώς μέγα άμπέχομαι.

Σε σκέπην Χριστιανοί γινώσκομεν, καί καυχώμεθα έν σοί Ξύλον θειον εις πάντα γάρ σέ εύρίσκομεν κράτος, καί παντελή σωτηρίαν καί σύμμαχον, τήν χάριν όθεν καί ήμίν, τοίς ύμνοΰσί σε πόθφ κατάπεμψον.

Ό Κύριος ίσχυρόν ήμίν τείχος, καί προστάτην καί φρουρόν σε παρέσχε, καί γάρ έν σοί έναντίαι δυνάμεις, έξηφανίσθησαν σθένει τοΰ κράτους σου. Ώς έχεις ουν πάσαν ίσχύν, άσθενοΰντας ήμάς ίσχύν ενδυσον.

Θεοτοκίον.

Σωτήράς μου επιγράφομαι πόθω, τούς τον Κτίστην μου σαρκί δεξαμένους,
την μέν 'Αγνην, ώς ζωήν άφθαρτοΰσαν τον δέ Σταυρόν, ώς νίκρών ζω- οπάροχον. Νεκρώσει ουν ζωοποιω, ό Σταυρός καί ή Κόρη ζωώσατε.

Διάσωσον Σταυρέ Κυρίου τήν ποίμνην σου άπό βλάβης, δτι πάντες έν σοί καυχώμεθα, καί γινώσκομεν τήν σκεπήν σου, σωτηρίαν καί κράτος.

’Επίσκεψαι τη σή δυνάμει τούς πίστα σε προσκυνοΰντας, Τίμιε Σταυρέ, έξ έχθρών παντοίας κακώσεως, καί δίωξον τάς αυτών περιστάσεις.

Ό Ιερεύς μνημονεύει τών όνομάτων ύπέρ ών ή Παράκλησις.

ΕΙτα τό Κοντάκιον. "Ηχος β'.


Τό ξύλον τής ζωής καί δύναμις ύπέροπλος, ελπίς τών Πιστών καί σκέπη καί κραταίωμα, έκ ψυχής βοώμέν σοι, Σταυρέ Κυρίου φύλαξ φάνηθι. καί έκ σκανδάλων τών τοΰ πονηρού, προφθάσας ρΰσαι ημάς τούς ύμνοΰντάς σε.

Καί εύθύς τό προκείμενον. "Ηχος δ'.


Ύψουτε Κύριον τόν Θεόν ημών καί προσκυνεϊτε τω ύποποδίω τών ποδών αύτοΰ, ότι "Αγιος έστι.

Στίχος. Ό Κύριος έβαοίλευοεν ευπρέπειαν ένεδύοατο.

Εύαγγέλιον. Έκ τοϋ κατά Ίωάννην (κεφ. γ' 13—17).


Είπεν ό Κύριος. Ούδείς άναβέβηκεν εις τόν ούρανόν, είμή ό έκ τοιΰ ούρανοΰ καταβάς, ο Υίός τοΰ άνθρώπου, ό ών έν τω ούρανω. Καί καθώς Μωσής ύψωσε τόν όφιν έν τή έρήμω, ούτως ύψωθήναι δει τόν Υίόν τοΰ ανθρώπου, ϊνα πας ό πιστεύων εις αυτόν μή άπόληται, άλλ’ εχη ζωήν αιώνιον. Ούτω γάρ ήγάπησεν ό Θεός τον κόσμον, ωστε τον Υιόν αύτοΰ τον μονογενή έδωκεν, ϊνα πας ό πιστεύων είς αυτόν μή άπόληται, άλλ’ έχη ζωήν αιώνιον. Ού γάρ άπεστειλεν ό Θεός τον Υίόν αύτοΰ είς τον κόσμον, ϊνα κρίνη τον κόσμον, άλλ’ ϊνα σωθη ό κόσμος δι’ αύτου.

Δόξα Πατρί...

Τη τοΰ Θείου Σταυρού σου δυνάμει έλεήμοϊ, έξάλειψον τά πλήθη τών έμών εγκλημάτων.

Καΐν νΰν...

Ταίς τής Θεοτόκου. . .

Στίχος. Έλεήμον, έλέησόν με ό Θεός... Καί τό παρόν Προσόμοιον.

Ήχος πλ. β'. "Ολην άποθέμενοι.


Σταυρέ πανσεβάσμιε, όν περιέπουσι τάξεις, Αγγέλων γηθόμεναι· σήμερον δρώμενος θείω πνεύματι, δικαιοίς άπαντας, τούς κλοπή βρώσεως, άπω- σθεντας καί είς θάνατον, καθυποκύψαντας· όθεν σε καρδία καί χείλεσι πιστώς περιπτυσσόμενοι, τον αγιασμόν άρυόμεθα· ύμνεΐτε, βοώντες, Χρίστον τον ύ- περάγαθον Θεόν, καί τό αύτοΰ προσκυνησωμεν θειον ύποπόδιον.

Τό «Σώσον ό Θεός τόν λαόν σου» κ.τ.λ.

’Ωδή ζ'. Οί έκ της Ίουδαίας...


Τό κράτος τοΰ θανάτου, τεθανάτωται πάλαι τής κρεμασθείσης ζωής, θανάτω ζωηφόρω, Σταυρέ έν σοί διό σε, ικετεύω κραυγάζων σόι, τών θανατούντων παθών, ρΰσαί με νΰν καί σώσον.

Τήν βροτών σωτηρίαν, ό Σωτήρ ήβουλήθη έναπεργάσασθαι, έν ξύλω ζωηφόρω, διδους τοΐς σωζομένοις, μελωδείν τα σωτήρια· χαίρε Σταυρέ τοΰ Χρίστου, Πιστών απάντων σώστα.

Τοΰ ξύλου τής κατάρας, οί τρυφήσαντες εΐρον τάς αφέσιμους έν σοί, έκτάσει ευλογίας χειρών τών τοΰ Δεσπότου, διό πάντες σοι κράζομεν τήν ευλογίαν Σταυρέ δίδου τοΐς σε τιμώσι.

Θεοτοκίον.

Καυχώμαι τήν δυάδα, προβαλλόμενος πρέσβεις πρός τόν Σωτήρα Χρίστον, Μητέρα καί τό σκήπτρον ισχύει γάρ ή Μήτηρ, καί τό σκήπτρον κρατύνει με, χαίρε τό σκήπτρον Χρίστου, χαίρε ή Μήτηρ τοΰτου.

Ωδή η'. Τόν Βασιλέα τών Ουρανών.

Τους προσκυνοΰντάς σε, ώ Σταυρέ διατηρεί, πειρασμών καί κινδύνων άτρωτους· έχεις γάρ σήν σκεπήν φρουρούσαν πιστούς πάντας.

Τας αρρώστιας; τάς τής σαρκός ιατρεύεις, καί απελαβας "ψυχών έκκαθαίρεις.
"Οθεν σέ ύμνοΰμεν, Σταυρόν τόν τοΰ Κυρίου.

Τούς τώ σημείω σου εαυτους σημειοΰντας, τών παγίδων λυτροΰσαι τοΰ σκότους, Σταυρέ τοΰ Κυρίου  διά τοΰ σημείου.

Θεοτοκίον.

Τού Βασιλέως τών Ουρανών την Μητέρα, καί Σταύρον τοΰ Σωτήρος έν πίστει, πάντες προσκυνοΰμεν, ώσπερ κοινούς προστάτας.

’Ωδή θ'. Κυρίως Θεοτόκον.

'Ήν φέρω σοι έκ πόθου, δέησιν Κυρίου, δέξαι Σταυρέ, καί τήν χάριν παράσχου πιστώς, σέ προσκυνοΰντι έν πίστει καί μεγαλύνοντι.

Σημεϊον νικηφόρον, πάντες οΐδασί σε, οί δια σοΰ βραβεία καί νίκας αυτών, συν εύλαβεία λαβόντες, καί μεγαλΰνουσι.

Το χαίρε τοΰτο τέλος, τοΰ μικροΰ μου ΰμνου, τοΰ διά σοΰ νικηφόρου όφθέντος Σταυροΰ, δέξαι Χριστέ μου το χαίρε, καί δίδου μοι τά χαρμόσυνα.

Θεοτοκίον.


Ου θέλω σιωπήσαι τά τής Θεοτόκου, καί τόν Σταυρόν μή κηρΰττειν, δς σκέπει πιστούς· ού σιωπώ, άλλά λέγω, εί καί έσίγησα.

Τό «“Αξιόν έστιν ώς όληθώς... καί τό παρόντα Μεγαλυνάρια.

Τόν Σταυρόν τόν τίμιον τοΰ Χριστοΰ, σήμερον έκ πόθου προσκυνησωμεν εύλαβώς, καί έν κατανύξει βοήσωμεν συμφώνως, Σταυρέ ζωής τό ξύλον πιστούς στερέωσον.

Πάντες προσκυνοΰμεν πανευλαβώς, καί φόβω καί πόθω, συν αγάπη τε καί χαρά, τιμώντες ύμνοΰμεν τό πανάγιον ξύλον, χείλεσιν άναξίοις κατασπα- ζόμενοι.

Σκήπτρον άγιότατον τοΰ Χριστοΰ, ζωηφόρον ξύλον, Ιερέων ή καλλονή, Βασιλέων νίκος, στήριγμα ορθοδόξων, πάντας τους σε τιμώντας, Σταυρέ διάσωσον.

"Αλαλα τά χείλη τών ασεβών, τών μή προσκυνούντων τόν Σταύρον τόν ζωοποιόν, τον άγιασθεντα Αΐματι τω πανσέπτω, Χριστοΰ τοΰ ζωοδότου όν μεγαλύνομεν.

θεοτοκίον.

Ώς ύπέρ τήν "ψάμμον τών θαλασσών, ύπέρ αριθμόν τε τών αστέρων τοΰ Ούρανοΰ, μόνος άμαρτήσας καί μόνος κατεκρίθην, ώ Δέσποινα τοΰ Κόσμου, σύ με διάσωσον.

Τρισάγιον. Καί τό Τροπάριον Ήχος α'.

Σώσον, Κύριε, τόν λαόν σου, καί εύλόγησον τήν κληρονομιάν σου, νίκας τοΐς Βασιλεΰσι κατά βαρβάρων δωρούμενος, καί τό σόν φυλάττων διά τοΰ Σταυροΰ σου πολίτευμα.

Ό Ίερεύς μνημονεύει ώς έθος. Έν δέ τω τέλει ψάλλεται τό παρόν.

"Ηχος β'. 'Ότε έκ τοΰ ξύλου σε νεκρόν.


Λάμψον φώς «απρόσιτον ήμίν έργον γάρ έσμέν τών χειρών σου, πάντες Χριστέ Βα.σιλεΰ· νίκη δέ στεφάνωσον, τούς σέ ύμνοΰντας πιστώς, κατ’ έ- χθρών αοράτων τε, καί ορατών άμα, τείχος καί οχύρωμα, ίσχύν καί άσυλον, όλβον τόν Σταυρόν σου πλουτοΰντας, Σώτερ, ό τήν άφθορον μήτραν, ύπο- δύς άρρήτως τής Θεόπαιδος.



Αμήν.
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης