Παρακλητικός Κανών εις τον Όσιο Πατέρα ημών Εφραίμ ο Φιλοθείτης
Ποίημα Δρos Χαραλάμπους Μ. Μπούσια
Μ. Υμνογράφου της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

†Η Κοίμηση του στις 8 Δεκεμβρίου
*Ο παρών Παρακλητικός Κανών αποτελεί προϊόν ευλαβείας του υμνογράφου προς τον εν οσίοις Γέροντα και προορίζεται δια προσευχητική χρήση.
Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα ἀναγινώσκοντες τὸν ΡΜΒ΄ (142) Ψαλμόν.
Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσον μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου· καὶ μὴ εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος· καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμέ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψης τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μου τὸ πρωΐ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοί ἤλπισα· γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου· ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, πρὸς σὲ κατέφυγον. Δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεὸς μου· τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου· καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἐγὼ δοῦλός σού εἰμι.
Θεός Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος α΄. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὑτοῦ.
Θεός Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β΄. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με καὶ τὸ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.
Θεός Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ΄. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὕτη καὶ ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεός Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Καὶ τὸ ἐξῇς·
Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῶ.
Φιλοθείτην ἀσκητὴν θεοφόρον, Ἀμερικῆς ἰεραπόστολον νεόν, εἰκάδος θεῖον κτήτορα Μονῶν ἐν αὑτῇ, ᾧπερ ἐνδιαίτημα προσευχῆς ἀσιγήτου, σιωπῆς καὶ νήψεως εὐφημήσωμεν πόθῳ· καὶ ταῖς αὐτοῦ προστρέξωμεν λιταῖς, πρός τὸν σωτῆρα ἡμῶν τὸν εὐίλατον.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσομέν ποτε Θεοτόκε, τὰς δυναστείας Σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, εἰμὴ γὰρ Σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δὲ διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ Σοῦ, Σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.
Ὁ Ψαλμὸς Ν´(50)
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἐλεός σου, καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου· ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός. Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. Ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ, καὶ καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου καὶ τὸ Πνεῦμά σου τὸ Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου, καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσι. Ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου. Κύριε τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἂν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ· τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.
Εἶτα ὁ Κανών, οὗ ἡ ἀκροστιχίς·
Εφραίμ τοῦ ἐν Ἀριζόνι θερμὴ ἱκεσία. Χ.Μ.Μ
ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.
Ἐφραίμ ὁσιώτατε ἀσκητά, Μονῆς Φιλοθέου Καθηγούμενε καὶ λαμπρέ, φωστὴρ Ἀριζόνος ἱκετῶν σου, πρὸς σωτηρίαν κατεύθυνον βήματα.
Φιλόχριστε πάτερ σεπτὲ Ἐφραίμ, γενέτειραν πόλιν ὁ τοῦ Βόλου καταλιπών, ἐν χρόνοις ἀκμῆς νεότητος σου, Χριστὸν φιλεῖν σοὺς ἱκέτας ἀξίωσον.
Ῥεόντων ἁπάντων καὶ γεηρῶν, Ἐφραίμ ὑπερόπτα ὁ τὴν κλίμακα ἀνελθών, πασῶν ἀρετῶν δι΄εγκρατείας, ὀδοὺς ἡμῖν ἀπαθείας ὑπόδειξον.
Θεοτοκίον.
Ἁγίαζε πάντας σοὺς ὑμνητάς, ἁγνὴ Θεοτόκε καὶ παγίδων τοῦ πονηροῦ, ὦ Αριζονίτισσα Παρθένε, ῥύου τοὺς πίστει σὴ χάρητι σπεύδοντας.
ᾨδὴ γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.
Ἱκετεύων μὴ παύσει ὑπὲρ ὑμῶν Κύριον, ὂν Ἐφραίμ ἐκ μέσης καρδίας μάκαρ ἠγάπησας, καὶ ἀγωγῆς θαυμαστῆς ὧ ηὐερέστησας πόνοις, ἀσκητὰ καὶ πάνσοφε ἰεραπόστολε.
Μὴ ἐλλίπῃς πρεσβεύων Ἀθωνιτῶν σέμνωμα, καὶ Ἀμερικῆς τῶν περάτων θεῖε ἀπόστολε, πνευματοφόρε Ἐφραίμ, Χριστῷ ἡμῖν καταπέμψαι, ἄμφω ῥῶσιν ἄνωθεν σθένος καὶ δύναμιν.
Τοὺς τιμῶντας σε πόθῳ πρὸς οὐρανοῦ δώματα, ἴθυνον Ἐφραίμ κατευθύντωρ, ὡς ἀπλανέστατος, ψυχῶν πρὸς δόμους λαμπρούς, τῆς ἐν Χριστῷ μετανοίας, πάτερ καὶ θεώσεως ὄντως ἰσάγγελε.
Θεοτοκίον.
Ὁδηγὸς πλανωμένων πρός τὴν ὁδόν Τόκον σου, τὴν ζωήν τὴν ἄληκτον, Μῆτερ καί τὴν ἀλήθειαν, τὴν μόνη τάχος γενοῦ, Θεογενήτορ παρθένε, Δέσποινα Ὑπέραγνε, Αριζονίτισσα.
Ἁγίασον, ταῖς σαῖς πρεσβείαις πρὸς Ὕψιστον σοὺς ἱκέτας, ὁ τὴν τρίβον ἁγιασμοῦ Ἐφραίμ χαριτόβρυτε, ψυχαῖς ὑποδείξας σοι προσιούσας.
Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενείᾳ, Πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τὴν ἐμὴν χαλεπήν τοῦ σώματος κάκωσιν, καὶ ἴασαι, τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.
Αἴτησις καὶ τὸ Κάθισμα.
Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή.
Σεμνοῦ Ἰωσήφ ἡσυχαστοῦ διάδοχον, εὐχῆς νοερᾶς καὶ νήψεως τὸν σύνοικον, ἀσκητὴν ἰσάγγελον Φιλοθέου Μονῆς Καθηγούμενον, καὶ φωτιστήν Ἐφραίμ Ἀμερικῆς, τιμῷμεν, ἡμῶν ὡς πρέσβυν ἔνθερμον.
ᾨδὴ δ΄. Εἰσακήκοα, Κύριε.
Ὑμνηταῖς σου κατάπεμψον ἄνωθεν εὐχαῖς σου τὸ θεῖον ἔλεος, νῦν Ἐφραίμ τοῖς εὐφημοῦσι σε, ζῆλον Κολλυβάδων τὸν δεικνύμενον.
Ἐπευλογεῖ καὶ στήριζε, τοὺς τιμῶντας μάκαρ Ἐφραίμ καμάτους σου, ἱεροὺς πρὸς ὁλοκλήρωσιν, ἀρετῆς καὶ πίστεως κραταίωσιν.
Νῦν ἀρτίως τὰ σκάμματα ἰεραποστόλον ἀνεζωγράφησας, ἐν Ἀμερικῇ μακάριε, Ὅσιε Ἐφραίμ φρουρὲ προσφύγων σου.
Θεοτοκίον.
Ἀειπάρθενε στήριζε κλονουμένους Μῆτερ Αριζονίτισσα, δούλους χάριτος σου Δέσποινα θεαυγούς Ἐφραίμ θερμαῖς δεήσεσι.
ᾨδὴ ε΄. Φώτισον ἡμᾶς.
Ῥεύμασιν Ἐφραίμ, σῶν δακρύων ὁ τὸν Ἄθωνα, καταρδεύσας καί τὴν γῆν Ἀμερικῆς, τὴν καρδίαν μου εὐχῶν σου ῥείθροις πίανον.
Ἵλεων Ἐφραίμ, τὸν Χριστῷ ἡμῖν ἀπέργασαι, ὦ ἀσκήσει εὐηρέστησας εὐχῇ, καὶ σαρκός, σκληραγωγία πάτερ Ὅσιε.
Ζῆλον ἱερῶν, Ἀποστόλων ἔχων ἔδραμες, ἐξ Ἐώας εἰς τὴν δύσιν ἀσκητά, ἀντιλήπτωρ εὐσεβῶν Ἐφραίμ ἀνύστακτε.
Θεοτοκίον.
Ὄλβε τιμαλφές, Παρθενίας καὶ σεμνότητος Θεοτόκε ῥῦσαι πάντας πειρασμῶν, καὶ στενώσεων πιστοὺς Ἀριζονίτισσα.
ᾨδὴ στ΄. Τὴν δέησιν.
Νεόβλαστον, ἴον ἐκ τοῦ Ἄθωνος, ἄρτι μεταφυτευθέν εἰς τὴν χώρα, Ἀμερικῆς πρὸς πιστῶν εὐωδίαν αὐτῆς Ἐφραίμ δυσωδίᾳ ἀπέλασον, ἡμῶν παθῶν ταῖς σαῖς εὐχαῖς, πρὸς Χριστόν τὸν Φιλάθρωπόν Κύριον.
Ἱδρώτων σου, καὶ δακρύων χεύμασιν, ὁ τὸν Ἄθωνα γεωργήσας, Μονῆς σεπτῆς προεστὼς Φιλοθέου, καὶ πᾶσις Ἀμερικῆς τῷ ἀρότρῳ σου, θεοπειθῶν ἱκεσιῶν, ὑμνητῶν σου καρδίας γεώργησον.
Θεόσοφε, ἀσκητὰ ὁμόζηλε, Ἰωσήφ Ἡσυχαστοῦ Ἀρσενίου, καὶ Ἰωσήφ ἄλλου καὶ Χαραλάμπους τῶν καινιστῶν τῶν σεμνείων τοῦ Ἄθωνος, Ἐφραίμ εὐχαῖς σου τὰς ψυχάς, τῶν προσφύγων σὴς χάριτος καίνισον.
Θεοτοκίον.
Ἐπάκουσον, τῶν ἡμῶν δεήσεων, καὶ προσάγαγε αὑτὰς τῷ Υἱῶ σου, ὥσπερ εὐῶδες θυμίαμα Μῆτερ, Ἀριζονίτισσα ἡ καταπέμπουσα, θεόθεν πᾶσι ὑετόν, ὑγείας χαρὰς καὶ δυνάμεως.
Ἁγίασον, ταῖς σαῖς πρεσβείαις πρὸς Ὕψιστον σοὺς ἱκέτας, ὁ τὴν τρίβον ἁγιασμοῦ Ἐφραίμ χαριτόβρυτε, ψυχαῖς ὑποδείξας σοι προσιούσας.
Ἄχραντε, ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.
Αἴτησις καί τὸ Κοντάκιον.
Ἦχος β΄. Τοῖς τῶν αἱμάτων Σου.
Τῆς Φιλοθέου Μονῆς Καθηγούμενε, Ἀμερικῆς νέε Ἰεραπόστολε, ἀδιαλείπτου εὐχῆς ὥσπερ σκήνωμα, σε ἀνυμνοῦμεν Ἐφραίμ καὶ διάθερμον, ἡμῶν μεσίτην καὶ πρέσβυν πρὸς Ὕψιστον.
Προκείμενον.
Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου Αὐτοῦ.
Στίχος. Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς Ἁγίοις Αὐτοῦ.
Εὐαγγέλιον
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
(Κεφ. στ΄ 17-21).
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἔστη ὁ Ἰησοῦς ἐπὶ τόπου πεδινοῦ· καὶ ὄχλος πολὺς μαθητῶν αὐτοῦ καὶ πλῆθος πολύ τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης τῆς Ἰουδαίας καὶ Ἱερουσαλὴμ καί τῆς παραλίου Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἳ ἦλθον ἀκοῦσαι αὐτοῦ καὶ ἰαθῆναι ἀπό τῶν νόσων αὐτῶν· καὶ οἱ ὀχλούμενοι ἀπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων καὶ ἐθεραπεύοντο. Καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ, ὅτι δύναμις παρ’ αὐτοῦ ἐξήρχετο καὶ ἰᾶτο πάντας. Καὶ αὐτός, ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, ἔλεγεν· μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ· μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν, ὅτι χορτασθήσεσθε· μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅτι γελάσετε· μακάριοί ἐστε, ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς, καὶ ὀνειδίσωσιν, καὶ ἐκβάλωσιν τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρόν, ἕνεκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Χαίρετε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε· ἰδοὺ γὰρ ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ.
Δόξα.
Ταῖς τοῦ Σοῦ Ὁσίου πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Καὶ νῦν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου, πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Στίχος. Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός Σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου.
Προσόμοιον.
Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.
Ἄθωνος ἀνάστημα πνευματικὲ κατευθῦντωρ, εὐσεβοῦς πληρώματος οὐρανοῦ πρὸς δώματα ἰσαπόστολε, ὁ μονὰς εἴκοσιν ἄρτι ἀνεγείρας, ἐν Ἀμερική Ἐφραίμ πανόσιε, Παρακλήτου Πνεύματος σκήνωμα, ὁ μέγας ἐν τοῖς σκάμμασι τοῖς ἀσκητικοῖς καθικέτευε, ἐκτενῶς ὑψόθεν καρδίας σου τὸ ὄντως ἐφετόν, διδόναι ἄμφω ὑγείαν τοῖς ἀνευφημοῦσι σε.
Σῶσον ὁ Θεός τὸν λαό σου….
ᾨδὴ ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.
Ῥῦσαι βλάβης ἐχθίστου, πειρασμῶν καὶ κινδύνων καὶ περιστάσεων, Ἐφραίμ τοὺς σε ὑμνοῦντας πνευμάτων ἀκαθάρτων, ὡς ὀλέτην πατήσαντα, ἐνέδρας τοῦ πονηροῦ, ἀγῶσι νυχθημέροις.
Μονοτρόπων ἀλείπτης ἀπλανάστετος πέλων Ἐφραίμ καὶ ἄριστος, ψυχῶν πιστῶν ἰθύντωρ, σκηνὰς πρὸς σωτηρίας μετανοίας ὑπόδειξον, ὀδοὺς τοῖς ὕμνοις λαμπροῖς, ἐγκωμιάζουσι σε.
Ἡδονῶν χαμαιζήλων ὑπερόπτας ἱκέτας τοὺς σοὺς ἀνάδειξον, Ἐφραίμ εἰς ἀπαθείας ὁ ἐπαρθεὶς ἐπάλξεις, διὰ πόνων ἀσκήσεων, συντόνων καὶ φυλακῆς, αἰσθήσεων τῶν πέντε.
Θεοτοκίον.
Ἱκετῶν σου προστάτις καὶ φρουρὸς καὶ ἀκέστωρ Ἀριζονίτισσα, γενοῦ τῶν καθ’ ἑκάστην σε ἀνυμνολογούντων, καὶ σπευδόντων σὴ χάριτι, ἐν πειρασμοῖς καὶ δεινοῖς, Κυρία Θεοτόκε.
ᾨδὴ η΄. Τὸν Βασιλέα.
Καρποφορήσας, Ἐφραίμ ἐν τῇ Ἐκκλησία, γεωργὸς ὡς ἀκάματος δρέψον, ἄρτῳ εὐσεβείας τοὺς σε ὑμνολογοῦντας.
Ἐφραίμ θεόφρον, πέμψον θεόθεν σὴν χάριν, ἐφ’ ἡμῖν τιμῶσιν ὡς σκεῦος, διαυγὲς χαρίτων, καὶ ἀρετῆς πυξίον.
Σκέπε καὶ ῥύου, Ἐφραίμ πιστοὺς ἐπηρείας, μισοκάλου σεπτὲ Ἀθωνῖτα, ὁ αὐτοῦ ἀσκήσει συντρίψας τὰς ἐνέδρας.
Θεοτοκίον.
Ἰσχύος πλῆσον, Ἀριζονίτισσα Μῆτερ, ἐν βυθό ἀσθενείας κειμένους, Κεχαριτωμένῃ, Κυρία Θεοτόκε.
ᾨδὴ θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Ἀγῶσι νυχθημέροις, προσευχῇ ἀόκνῳ καὶ νήψει Ἐφραίμ εὐηρέστησας, τῷ Λυτρωτῇ ὂν ἱκέταις τοῖς σοῖς ιλέωσαι.
Χαράς τῆς αἰωνίου, ποίησον μετόχους, τοῖς σε τιμῶσιν Ἐφραίμ ὥσπερ μέτοχον, τῆς ἐν τῷ πόλῳ ἀλήκτου ἀγαλλιάσεως.
Μνημόνευε τῶν πίστει σε μακαριζόντων, καὶ αἰτουμένων Εφραίμ ἱκεσίας σου, πρός τὸν φιλάθρωπον Κτίστην ἡμῶν καὶ Κύριον.
Θεοτοκίον.
Μὴ παύσῃ Θεοτόκε σὺν Ἐφραίμ τῷ θείω, ἰλεουμένοι πιστοῖς παμμακάριστε, τὸν σὸν Πανάχραντον Τόκον Θεόν τὸν εὔσπλαγχνον.
Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν Σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον, καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέραν, ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον Σὲ μεγαλύνομεν.
Καί τὰ παρόντα Μεγαλυνάρια,
Χαίροις Φιλοθέου ὁ προεστώς, Μάνδρας Ἀριζόνας καὶ εἰκάδος Ἀμερικῆς, ἀσκητὰ σεμνείων, Ἐφραίμ πνευματοφόρε, δομήτωρ Ἀποστόλων θείων ὁμόζηλε.
Χαίροις ὁ τοῦ βόλου σεπτὸς βλαστός, τοῦ Ἁγιωνύμου Ὄρους ἄνθος ἡδυτερπές, χαίροις Φιλοθέου ὁ προεστώς τῆς Μάνδρας, Ἐφραίμ καὶ μονοτρόπων θεῖον ὡράισμα.
Χαίροις ἐνδιαίτημα προσευχῆς, ποδηγὲ ἀζύγων σωτηρίας πρὸς ἀτραπούς, χαίροις μάκαρ κτήτωρ, Ἀμερικῆς σεμνείων, Ἐφραίμ Ὀρθοδοξίας νέον ἐγκαύχημα.
Χαίροις ὁ ζηλώσας Ἡσυχαστοῦ, Ἰωσήφ τοὺς τρόπους, μονοτρόπων φωστὴρ Ἐφραίμ, ὦ ἐν τῷ Ἁγίῳ, τῷ Ὄρει ὑπετάγης, καὶ ὦ τῇ σὴ ἀσκήσει κατευηρέστησας.
Φρούρει καὶ ἁγίαζε ἐκτενῶς, πάντας εὐφημοῦντας σὴν ἰσάγγελον ἀγωγήν, καὶ ἐκδεχομένους ἐνθέρμους σου πρεσβείαις, Ἐφραίμ πρός τὸν Δεσπότην πάντων καὶ Κύριον.
Ἔχων παῤῥησίαν πρός τὸν Θεόν, ὡς Ἁγιορείτης πάτερ ὅσιε ἀσκητής, ὁ ἐν Ἀριζόνι ἡσύχως τελευτήσας, Ἐφραίμ Αὐτοῦ τὸ μέγα πέμψον μοι ἔλεος.
Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι πάντες, μετά τῆς Θεοτόκου ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.
Τὸ Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῶ, καὶ ἁγίῳ Πνεύματι,
καὶ νῦν, καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος σου.
Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί…
Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομα σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπί τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.
Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα τοῦ Πατρὸς καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
καί τὰ Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γὰρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην Σοι τὴν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοὶ προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.
Δόξα.
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπὶ Σοὶ γὰρ πεποίθαμεν. Μὴ ὀργισθῇς ἡμῖν σφόδρα, μηδὲ μνησθῇς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καὶ νῦν ὡς εὔσπλαχνος καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν καὶ ἡμεῖς λαός Σου, πάντες ἔργα χειρῶν Σου καί τὸ ὄνομα Σου ἐπικεκλήμεθα.
Καὶ νῦν.
Τῆς εὐσπλαχνίας τὴν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς Σὲ μὴ ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διά Σοῦ τῶν περιστάσεων· Σὺ γὰρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἀγωγῇ ἰσαγγέλῳ εὐχὴ καὶ δάκρυσιν, εὐαρεστήσας Κυρίῳ Φιλοθείτα Ἐφραίμ, πρὸς ζωὴν ἐκ τοῦ θανάτου μεταβέβηκας, ἐν Ἀριζόνι ἀσκητὰ ὁ ἐν τῇ Ἀμερική, εἰκάδος Μονῶν δομήτωρ, καὶ χάριν εὗρες πρεσβεύειν, ὑπέρ τῶν πίστει εὐφημούντων σε.
Ἐκτενὴς καὶ Ἀπόλυσις, μεθ’ ἣν ψάλλομεν τὰ ἑξῆς·
Ἦχος β΄. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.
Δεῦτε μεγαλύνωμεν Ἐφραίμ, Μάνδρας Φιλοθέου ἐν Ἄθω, τὸν προεστῶτα λαμπρῶς, θείῳ ἁγιάσαντα αὐτοῦ σκηνώματι, Ἀριζόνα κραυγάζοντες Πανόσιε πάτερ, θεῖον ἐντευκτήριον εὐχῆς καὶ νήψεως, πέμψον οὐρανόθεν σὴν χάριν ὡς Ἀμερικῆς σε τιμῶσι πᾶσιν εὐκλεεῖ ἰεραπόστολον.
Δέσποινα πρόσδεξαι, τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.
Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.
Δι’ εὐχῶν τῶν Ἀγίων Πατέρων ἡμῶν,
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.
Ἀμήν.

