Παρακλητικός Κανών στον Όσιο Πατέρα ημών Αρχιμανδρίτη Σάββα Αχιλλέως κτήτορα του Ιερού Ναού Αγ. Γεωργίου Καρέα.

Ποίημα Δρos Χαραλάμπους Μ. Μπούσια
Μ. Υμνογράφου της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

†Η Κοίμηση του στις 3 Αυγούστου

*Ο παρών Παρακλητικός Κανών αποτελεί προϊόν ευλαβείας του υμνογράφου προς τον εν οσίοις Γέροντα και προορίζεται δια προσευχητική χρήση.

Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα άναγινώσκοντες τόν ΡΜΒ’ (142) Ψαλμόν.
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησιν μου ἐν τῆ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσον μου ἐν τῆ δικαιοσύνη σοῦ καί μή εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιον σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμέ τό πνεῦμα μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσον μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμα μου μή ἀποστρέψῃς τό πρόσωπον σου ἀπ’ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοί ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μοῦ ἐξελοῦ μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. Δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μοῦ τό πνεῦμα σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθείᾳ. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τῆ δικαιοσύνη σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλος σου εἰμι.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος ἀ’. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, καί ἐπικαλεῖσθε τό ὄνομα τό ἅγιον αὐτοῦ.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος Β’. Πάντα τά ἔθνη ἐκύκλωσαν με, καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὑτούς.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος Γ’. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Καί τό ἐξῇς·

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθείς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ἀρχιμανδρίτην Οσιότατον Σάββαν, μεγαλομάρτυρος Ναοῦ Γεωργίου, ἐν τῷ Καρέα κτήτορα ᾠδαῖς μελιθρές, ὡς πνευμάτων μέλψομεν ἀκαθάρτων ὀλέτην, καί πιστῶν αλάθανστον πρός Θεόν ποδυγέτην, ἀναβοῶντες πάτερ σαῖς εὐχαῖς, πρός σωτηρίας ἡμᾶς τρίβους ἰθῦνον.

Δόξα. Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τῶν Δαιμόνων διώκτην, καί Καρέα τόν καθ΄ημάς τόν μυσταγωγόν τοῦ Κυρίου, δεῦτε πάντες τιμήσωμεν, πατέρων ακροθύνιον σεπτόν, φανένταν ἐν ἐσχάτοις τοῖς καιροῖς, τόν διδάξαντα προθύμως τόν ἱερόν, καί θεῖον εὐαγγέλιον, Δόξα τό δεδοκότι σοι ἰσχύν, Δόξα τῷ σε ἀναδείξαντι, Δόξα τῷ δωρουμένο διά σου, Σάββα τά κρείτονα.

Καί νῦν. Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσομέν πότε, Θεοτόκε, τάς δυναστείας Σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι. Εἰ μή γάρ Σύ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δέ διεφύλαξεν ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὑκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα, ἐκ Σοῦ· Σούς γάρ δούλους σῴζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Εἶτα ὁ Ν’ (50) Ψαλμός.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημα μου. Ἐπί πλεῖον πλῦνόν με ἀπό τῆς ἀνομίας μου καί ἀπό τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιον μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιον Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαι Σε. Ἰδού γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδού γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τά ἄδηλα καί τά κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσας μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπον Σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μή ἀπορρίψῃς με ἀπό τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μή ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπί σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τά χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσιν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὑκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὑκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σίων καί οἰκοδομηθήτω τά τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπί τό θυσιαστήριον Σου μόσχους.

Καί ὁ Κανών, οὗ ἡ ἀκροστιχίς·
Σάββα Πέμψον σήν χάριν ἡμῖν Θεῶ Χ.Μ.Μ.

ᾨδή α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγράν διοδεύσας.
Σωτῆρα δυσώπει καί λυτρωτῇ, ἡμῶν μάκαρ Σάββα, ὑπέρ πάντων σῶν εὐλαβῶν, σπεύδοντι ἐν χάρητι ἐν βίου, ἀνάγκαις κινδύνοις καί θλίψεσιν.

Ἀλάθανστον κόσμου χειραγωγόν, πρός τρίβον εὐθεῖαν τήν ἀπάγουσαν προσκυνά, τοῦ πόνου κατέγνωμεν σε Σάββα, Χριστοῦ λευΐτα σεπτέ καί Πανόσιε.

Βοήθεια σπεύδουσι εὐλαβῶς, τῆ σή παρρησίᾳ, ἐν ἀνάγκαις καί πειρασμοῖς, θειότατε Σάββα σαῖς πρεσβείαις, ἐλθεῖν αἰσίαν εἰς ἔκβασιν ὄλβιε.

Θεοτοκίον.
Βλαστοῦ νησοῦ Κύπρου τοῦ εὐθαλοῦς, λιταῖς Θεοτόκε, Σάββα ἒμφρονως ἀρετῆς, ταμεῖον ἀνάδειξον σούς δούλους, σῶν θαυμασίων πληθύν μεγαλύνοντας.

ᾨδή γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.
Ἀσθενῶν ἀντιλήπτωρ καί ἰατρέ τάχιστε, Σάββα σύ εικούσια φθόνος χάριτι σπεύδοντας, σαῖς διαθέρμοις εὐχαῖς, ἰάσω καί δαιμονόντας, πονηροῦ τῆς μάστιγος τάχος ἀπήλλαξας.

Παναοίδιμε Σάββα ἡμῶν ἀχλύν θλίψεων, καί τῶν λυπηρῶν τήν ὀμίχλη σκέδασον τάχιστα, θεοπειθές συννεφιές, ταῖς σαῖς πανόσιε πάτερ, βίου καθαρότητος ἔμπνουν θησαύρισμα.

Ἔδειξε σε ἡ χάρις τοῦ πανσθενούς πνεύματος, σε θεοφορούμενε Σάββα θεῖον ὁμόζηλον, Προδρόμου καί Ἠλίου, λογοῖς καί ἔργοις ταμεῖον, ὀρθοδόξου πίστεως ὄντως ἀσύλητον.

Θεοτοκίον.
Μητροπάρθενε σπεῦσον ἐν πειρασμοῖς Ἄχραντε, πάντας βοήθεις σοῖς δούλοις καί περιστάσεσιν, ἐν θέρμοις Σάββα λιταῖς, ἐπέμβασιν σου ειδόντος, ἐν Μονῇ τῆς χάριτος θείας Κικώτισσας.

Κατάδειξον ἡμῖν τήν χάριν σου Σάββα Ἀρχιμανδρῖτα, δαιμονόντων ὁ ἰατήρ, καί πάντων προσφύγιον, καμνόντων ἤν εἴληφας σου οὐρανόθεν.

Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενείᾳ, Πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τήν ἐμήν χαλεπήν τοῦ σώματος κάκωσιν, καί ἴασαι, τῆς ψυχῆς μου τό ἄλγος.

Αἴτησις καί τό Κάθισμα.
Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή.
Εὐχῆς ἐραστήν καί πρόβολον συνέσεως, ταχύν ἰατρόν, νοσούντων εὐφημήσομεν, καί διώκτην δαίμονος θεῖον Σάββαν, Καρέα τόν Κτήτορα, καί ἀπλανῆ πιστῶν χειραγωγῶν, ἀρίστων ἠθῶν, σοφέ πρός ἐπάλξεις.

ᾨδή δ΄. Εἰσακήκοα, Κύριε.
Ψαλεῖν πάντας ἀξίωσον τό Κυρίῳ Σάββα θεομακάριστε, σε αὑτόν οὐ αφιέρωσας ἔφεσιν ψυχήν σου ὅλην Πάντιμε.

Ὁδηγός πρός μετάνοιαν καί πρός παραδόσεων διατήρησιν, ὀρθοδόξων Σάββα πέφηνας εὐσεβῶν σπευδόντων σοι ἑκάστοτε.

Νύκτα Σάββα ἐκδίωξον ἀγνωσίας τῶν ἐπικαλουμένων σε, ἀστραπαῖς τῶν σῶν δεήσεων πρός τόν φωτοδότην πᾶσις κτίσεως.

Θεοτοκίον.
Σωτηρίας προσδόματα ἰθύνων σούς δούλους Θεογεννήτρια, καταφεύγοντας σή χάριτι καί ἐκδεχομένους ἱκεσίαις σου.

ᾨδή ε΄. Φώτισον ἡμᾶς.
ᾜσχυνας ἐχθρόν, ἀγωγήν σου τόν παμβέβηλον, θεαρέστῳ ἱερέ θεοῦ σεμνέ, θεῖε Σάββα τῶν Ἀγγέλων ἰσοστάσιε.

Νίνος τοῦ Θεοῦ, ἐκλεκτόν Σάββα θεράποντα, σε ὑμνοῦντας ἐκδεχόμενα λιτάς, πρός αὑτόν τάς διαθέρμους σου Πανόλβιε.

Χάριν σου πολλήν, εὐκαμψίαν ἐκ τοῦ σκήνους σου, Σάββα ἔδειξας τοῖς σπεύσασι πιστῶς, σε προπέψεν ἡ ζωή τήν αἰωνίζουσα.

Θεοτοκίον.
Αὔξησον ἡμῶν, πόθῳ Μῆτερ πρός μετάνοιαν, τήν πλυθήν μεγάλην ὄντως σου Ἁγνῇ, θαυμασίων καί ἀντίληψιν πρός δούλους σου.

ᾨδή στ΄. Τήν δέησιν.
Ῥανίδας μου, τῶν δακρύων πρόσδεξαι ὡς θυμίαμα πανεύοσμον Σάββα, οὐ προσευχαί πρός τόν Θρόνῳ Ὑψίστου ὤσπερ θυμίαμα θεῖον ἀνέβαινον, ὑπέρ ἡμῶν τῶν ἀναιδῶς, υβριζότων αὑτῶν αἰσχραῖς πράξεσιν.

Ἱκανῶσον, Σάββα τούς ἱκέτας σου, ἀσφαλῶς βάδισε τρίβον τοῦ βίου, καί καταντῆσαι εἰς πόλους κοίνωσις, τούς εὐλαβῶς ἐκτελοῦντας τήν μνήμην σου, πνευματικέ χειραγωγέ, πρός σωτήριον πάντων μετάνοιαν.

Νύν μέλποντες, σε ὡς οἴκων χάριτος, θεῖε Σάββα ἀλγεινῶς ἀσθενοῦντας, τῶν ἐξαρπάσαντα ἐκ τοῦ θανάτου, καί δι’ευχών θεραπεύεις τήν ὅρασι, ἀνδρός προστρέξαντος πιστῶς, σαῖς θερμαῖς πρός τόν Κτίστην δεήσεσι.

Θεοτοκίον.
Ἡ Πάνσεμνως, Μήτηρ τοῦ Παντάνακτος, ἐπευλογεῖ οὐρανόθεν σούς δούλους, καί καθαγίαζε πάντων τά ἔργα, μεγαλυνόντων σε ὡς ἐνδιαίτημα, ἡγιασμένον τοῦ Θεοῦ, καί καθέδραν αὑτοῦ ἀχειρότευκτον.

Κατάδειξον ἡμῖν τήν χάριν σου Σάββα Ἀρχιμανδρῖτα, δαιμονόντων ὁ ἰατήρ, καί πάντων προσφύγιον, καμνόντων ἤν εἴληφας σου οὐρανόθεν.

Ἄχραντε, ἡ διά λόγου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Αἴτησις καί τό Κοντάκιον.
Ἦχος β΄. Τοῖς τῶν αἱμάτων Σου.
Τῶν Ἰατρόν τῶν νοσούντων τιμήσωμεν, καί ἐλατῆρα δαιμόνων ἐν άσμασι, Καρέα τῶν οἰκιστήν καί ὁμότροπον, τῶν Ἀποστόλων ὡς χάριτος σκήνωμα, θεόπνουν Σάββαν, ἤμων πρέσβυν ἔνθερμον.

Προκείμενον.
Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου Αὐτοῦ.
Προκείμενον.
Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου Αὐτοῦ.
Στίχ. Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς Ἁγίοις Αὐτοῦ.

Εὐαγγέλιον ἐκ τοῦ κατά Λουκᾶν (Κεφ. στ΄ 17-21).
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἔστη ὁ Ἰησοῦς ἐπί τόπου πεδινοῦ· καί ὄχλος πολύς μαθητῶν αὐτοῦ καί πλῆθος πολύ τοῦ λαοῦ ἀπό πάσης τῆς Ἰουδαίας καί Ἱερουσαλήμ καί τῆς παραλίου Τύρου καί Σιδῶνος, οἵ ἦλθον ἀκοῦσαι αὐτοῦ καί ἰαθῆναι ἀπό τῶν νόσων αὐτῶν· καί οἱ ὀχλούμενοι ἀπό πνευμάτων ἀκαθάρτων καί ἐθεραπεύοντο. Καί πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ, ὅτι δύναμις παρ’ αὐτοῦ ἐξήρχετο καί ἰᾶτο πάντας. Καί αὐτός, ἐπάρας τούς ὀφθαλμούς αὐτοῦ εἰς τούς μαθητάς αὐτοῦ, ἔλεγεν· μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστίν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ· μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν, ὅτι χορτασθήσεσθε· μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅτι γελάσετε· μακάριοί ἐστε, ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καί ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς, καί ὀνειδίσωσιν, καί ἐκβάλωσιν τό ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρόν, ἕνεκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Χαίρετε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καί σκιρτήσατε· ἰδού γάρ ὁ μισθός ὑμῶν πολύς ἐν τῷ οὐρανῷ.

Δόξα.
Ταῖς τοῦ Σοῦ Λευΐτου πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καί νῦν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου, πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχ. Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με ὁ Θεός…
Προσόμοιον.
Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.
Σάββα σκεῦος χάριτος, τοῦ πανσθενούς παρακλήτου, ἱερέων σέμνωμα, προσφορᾶς πρός ἅπαντα δι΄είδες, τά τῶν, ῥεῖθρον θειότατε, καί τῶν ἀκαθάρτων, τῶν πνευμάτων ὀλετήρ υἱόν, ἡμῶν ἐπάκουσον τῶν θερμῶν δεήσεων ἄνωθεν, καί πέμψον πᾶσι δύναμιν, σθένος ἄμφω ῥῶσιν ὑγείαν, καί χαράν τοις πιστοί τιμῶσι σε ὡς ἄνθρωπον Θεοῦ, σαυτόν πιστῶν ὁμηγύρεως, ρύεις ἀναλώσαντα.

Σῶσον ὁ Θεός τόν λαό σου…

ᾨδή ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.
Μή παρίδῃς δεήσεις τῶν σπευδόντων σύ Σάββα ἐν περιστάσεσιν, καί σε μακαριζόντων, ὡς ἰατρόν νοσούντων, ὁδηγόν ἀπλανέστατον, πιστῶν καί τὸν ἔνθεον, τροφόν καί παραστάτην.

Ἱερέων ἀμέμπτων θεοφορεῖτε Σάββα σεπτέ διάκοσμε, ἀγῶσιν ὁ κοσμήσας, τήν σήν ἱερωσύνην, θεαρέστης ἱκέτευε, ὑπέρ ἡμῶν τόν Θεόν, σαφῶς δοξάσαντα σε.

Νικητάς σούς ἱκέτας εν ἀγῶσι τοῦ βίου Σάββα ἀνάδειξον, τούς δι’ ἦλθον ἀμέμπτων, μοχθοῦντας καθ’ ἑκάστην, διατήρησην ἔνθεε, πατέρων θεοσεβῶν, τόν νέον ἐκμαγεῖον.

Θεοτοκίον.
Θεοτόκε καί Παρθένε οὐρανῶν Ὑπερτέραν Θεογεννήτρια, ἁπάντων φθειρομένων, τούς μεγαλύνοντας σε, ὑπερόπτας ἀνάδειξον, ἡγιασμένη σκηνῇ, καί κλίνῃ τοῦ Δεσπότου.

ᾨδή η΄. Τόν Βασιλέα.
Εὔφρανον Σάββα, ὀδμαῖς λιτῶν σου ἐνθέρμων, πρός Θεόν τάς ψυχάς προσφύγων, Πνεύματος Ἀγίου, ὀσφράδιον ὡς θεῖον.

Ὦ τῶν Ἀγώνων, τοῦ Ἡλιοῦ καί Προδρόμου, ζηλωτῇς πέλων Σάββα γένεσθε, καταξίωσον με, τῆς σωφροσύνης στῦλον.

Θεράπων νόσων, Σάββα σεπτέ ἀνιάτων, καί πνευμάτων διῶκτα ἀλάλον, ὑπερόπτας δεῖξον, ἡμᾶς παθῶν εὐχαῖς σου.

Θεοτοκίον.
Εὐλογημένη, Θεογενήτωρ τοῦ πόλου, οἰκιστά τούς οἰκέτας σου δεῖξον, Σάββα θεοφόρου, λιτάς ἐκδεχομένους.

ᾨδή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Ναό δομήτωρ Σάββα, Θείου Γεωργίου, ὑπέρ ἡμῶν σύν αὑτῷ καθικέτευε, τούς νυχθημέρους ἀγῶνας, μεγαλυνόντων σου.

Χαράς καρδίας πλῆσον, Σάββα ἱκετῶν σου, ἐν δυσθυμίας στενόντων καί θλίψεσιν, σαῖς πρός τόν κτίστην τῶν ὅλων, θερμαῖς δεήσεσι.

Μνημόνευε ἁπαύστως, τῶν μνημονευόντων, πρός τούς πτωχούς σύν ἀνύστακτον μέριμνα, καί ἀσθενεῖς πάτερ Σάββα, ἀγάπης σκήνωμα.

Θεοτοκίον.
Μαρία τῶν Δεσπότην, καί Θεόν τῶν ὅλων, ἡ ἐν γαστρί ὑπέρ λόγον κυήσασα, αὑτῶν ἀπέργασαι ἵλεων, τοῖς ἱκέταις σου.

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν Σε τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν, τήν ὄντως Θεοτόκον Σέ μεγαλύνομεν.

Καί τά παρόντα Μεγαλυνάρια,
Χαίροις τῆς Ἁλώνης σεπτός βλαστός, ἔπους τῶν Κυπρίων ὁ γεναίος ἀγωνιστής, Χαίροις ἐν Ἀθήναις, ὁ φιλανθρώπος δράσας, διάκοσμε Καρέα Σάββα μακάριε.

Χαίροις ἱερέων ἡ καλλονῇ, τοῦ Ναοῦ δομήτωρ ἐν Καρέα τοῦ θαυμαστοῦ, Σάββα Γεωργίου, καί θεῖε ἀντιλήπτωρ, νοσούντων καί καμνόντων, φιλανθρωπώτατε.

Χαίροις Ὀρθοδόξου διαγωγῆς, σέμνωμα ὀλέτα τῶν πνευμάτων τῶν πονηρῶν, Χαίροις ποδηγέτα, πνεύματι καί πρός πόλον, τῶν σύ προσερχομένων, Σάββα θεόπνευστε.

Χαίροις ὁ ἐκλάμψας ἁρτιφανώς, ἀστραπαῖς θαυμάτων καί ἰάσεων ἀσθενῶν, Χαίροις ὁ διδάξας, καί ταυτοποιήσας, Ἀρχιμανδρῖτα Σάββα, κόσμου προσφύγιον.

Τοῦ Μεγαλομάρτυρος τοῦ Ναοῦ, κτίτωρ Γεωργίου ἐν Καρέα ἐξορκισμοῖς, καί εὐχαῖς ἐνθέρμοις, αὑτόν ἐδείξας Σάββα, τοῦ Σιλωάμ ὡς ἄλλην, κρήνην ἰάσεων.

Τήρει οὐρανόθεν τούς εὐσεβεῖς, ἀσινεῖς μανίας θεῖε Σάββα τοῦ δυσμενοῦς, καί τούς Ὀρθοδόξους, ἀξίωσον εὐμένους, ἐν δόγμασι πατρῴοις πάτερ ἀοίδιμε.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς.

Τό Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί…

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομα σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

καί τά Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γάρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην Σοι τήν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοί προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπί Σοί γάρ πεποίθαμεν. Μή ὀργισθῇς ἡμῖν σφόδρα, μηδέ μνησθῇς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καί νῦν ὡς εὔσπλαχνος καί λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σύ γάρ εἶ Θεός ἡμῶν καί ἡμεῖς λαός Σου, πάντες ἔργα χειρῶν Σου καί τό ὄνομα Σου ἐπικεκλήμεθα.

Καί νῦν.
Τῆς εὐσπλαχνίας τήν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς Σέ μή ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διά Σοῦ τῶν περιστάσεων· Σύ γάρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α΄. Τόν συνάναρχον Λόγον.
Χαριτόβρυτε Σάββα Κυπρίων σέμνωμα, κτίτωρ στεροῦ Γεωργίου, ἐν τῷ Καρέα Ναοῦ, ἀντιλήπτωρ ἀσθενῶν πτωχῶν προσφύγιον, καί ὀλετήρ υἱόν ταχύ, τῶν δαιμόνων εὐσεβῶν, θεόθεν γενοῦ ἀκέστωρ, τόν σε τιμώντων ὡς λύχνον, ἐμπεριστάτων ἀντιλήψεως.

Ἐκτενής καί Ἀπόλυσις, μεθ’ ἥν ψάλλομεν τά ἑξῆς·

Ἦχος β΄. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.
Δεῦτε νῦν Ἁλώνης τῶν βλαστών, ἴον εὐθαλέστατον Κύπρου, Καρέα εὖχος σεπτόν, Γεωργίου κτίτορα Μεγαλομάρτυρος, τοῦ Ναοῦ καί συλλήπτορα, δεινῶς τρυχομένων, Σάββαν εὐφημήσωμεν τόν ἱερώτατον, ὡς θερμόν πιστῶν παραστάτην, ἐν δεινοῖς στενώσεσιν λύπαις, καί τοῦ βίου πάσαις περιστάσεσι.

Δέσποινα πρόσδεξαι, τάς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καί λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπό πάσης ἀνάγκης καί θλίψεως.

Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς Σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπό τήν σκέπην Σου.

Δί’ εὐχῶν τῶν ἁγίων πατέρων ἡμῶν,
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς.
Ἀμήν.

Πηγή