Παρακλητικός Κανών εις τον Νέο Οσιομάρτυρα Προκόπιο ο Ιβηροσκητιώτης ο εν Σμύρνη Μαρτυρήσαντα

Ποίημα Ισιδώρας Μοναχής Αγιεροθεϊτίσσης

†Εορτάζεται στις 25 Ιουνίου

Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα άναγινώσκοντες τόν ΡΜΒ’ (142) Ψαλμόν.
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησιν μου ἐν τῆ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσον μου ἐν τῆ δικαιοσύνη σοῦ καί μή εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιον σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμέ τό πνεῦμα μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσον μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμα μου μή ἀποστρέψῃς τό πρόσωπον σου ἀπ’ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοί ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μοῦ ἐξελοῦ μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. Δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μοῦ τό πνεῦμα σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθείᾳ. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τῆ δικαιοσύνη σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλος σου εἰμι.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχ. α´. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β’. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ’. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Καὶ τὸ ἐξής·

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ σταυρῷ.
Τὸν Ἀθλητὴν τῆς εὐσεβείας τὸν μέγαν, τῆς ἀληθείας τὸν στεῤῥότατον πύργον, ὁμολογίας σάλπιγγα καὶ λύχνον φωτός· ᾄσμασιν αἰνέσωμεν, τὸν Προκόπιον δεῦτε, τούτου μακαρίζοντες, τοὺς γενναίους ἀγῶνας· Ὁσιομάρτυς λέγοντες Χριστοῦ, ἡμᾶς τῇ πίστει, τῇ θείᾳ στερέωσον.

Δόξα.
Τοῦ Προκοπίου τῇ εὐσήμῳ ἡμέρᾳ, τῆς ἑορτῆς συνεπιχαίρουσιν ἅμα, τὰ τῶν Μαρτύρων τάγματα, Ὁσίων χοροί· Βάρνας τὰ περίχωρα, μητρικῶς τε σκιρτῶσι, χαίρει τοῦ Προδρόμου τε, ἐν τῷ Ἄθῳ ἠ Σκήτη, καὶ ἐξαιρέτως Σμύρνη εὐδοκεῖ, τούτου τὸ αἷμα, ὡς πλοῦτον κατέχουσα.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσωμέν ποτε Θεοτόκε, τὰς δυναστείας Σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, εἰμὴ γὰρ Σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δὲ διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ Σοῦ, Σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Εἶτα ὁ Ν’ (50) Ψαλμός.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

Εἶτα, ὁ Κανών, οὗ ἡ ἀκροστιχίς·
Προκόπιον Ὁσιομάρτυρα, σέβω. Ἰσιδώρας.

ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.
Προκόπιον ἔνδοξον Ἀθλητήν, τῆς πίστεως βάσιν, τῆς ἀνδρείας ὐπογραμμόν, Χριστοῦ τὸν γενναῖον στρατιώτην· Ὁσιομάρτυρα νέον τιμήσωμεν.

Ῥημάτων ἐνθέων σου ταῖς βολαῖς, ἐκρήμνισας ψεύδους, τὰ πυργώματα τὰ σαθρά, καὶ ὕψωσας πίστεως τὰ σκῆπτρα, ἀκαταγώνιστε Μάρτυς Προκόπιε.

Ὀνείρων ἀστάτων ὡσεὶ σκιάν, τοῦ κόσμου τὴν δόξαν, ἐθεώρεις καὶ τὴν τιμήν· διὸ εὐχερῶς αὐτὰς ἀφῆκας, καὶ τῷ Κυρίῳ προσῆλθες Προκόπιε.

Θεοτοκίον.
Κυρία καὶ Δέσποινα τοῦ παντός, Σὺ εἶ Παναγία, Θεονύμφευτε Μαριάμ· τὸν πάντων γὰρ Κτίστην καὶ Δεσπότην, μητροπρεπῶς ταῖς χερσί Σου ἐβάστασας.

ᾨδὴ γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.
Ὁλοτρόπως Κυρίῳ προσηλωθεὶς Ὅσιε, ἔστερξας ἐξ ὅλης καρδίας, Τούτου τὸ ὄνομα, καὶ ἐν τῷ Ἄθῳ ἐλθών, τῶν μοναζόντων τὸ σχῆμα, τὸ σεπτὸν ἐφόρεσας, θεῖε Προκόπιε.

Προκοπίου τοὺς ἄθλους τοὺς ἱεροὺς ἔστεψαν, τάξεις ἀσωμάτων Ἀγγέλων, καὶ ἐπεθαύμασαν, πῶς τῆς σαρκὸς ὑπερβάς, τὸ ἀσθενὲς ἐν ἀνδρείᾳ, τῆς ψυχῆς ἐφρόντισε, τὴν ἐπιμέλειαν.

Ἰοβόλου κακίαν τοῦ πτερνιστοῦ ἔθραυφας, ἔνδοξε Προκόπιε Μάρτυς, τῇ καρτερίᾳ σου, καὶ τῇ ἀκάμπτῳ σπουδῇ, τοῦ θεαρέστου σου ζήλου, τὸν Σταυρὸν τὸν ἅγιον, ἔσχες γὰρ σύμμαχον.

Θεοτοκίον.
Οὐρανῶν πλατυτέρα ἡ Σὴ γαστὴρ γέγονε, ἄχραντε Παρθένε Μαρία, Θεοχαρίτωτε, τὸν Ποιητὴν τοῦ παντός, καὶ Βασιλέα τῶν ὅλων, ἐν αὐτῇ ἐχώρησας, θείῳ βουλήματι.

Ἐνίσχυσον, ἡμᾶς προκόπτειν ἐν ἔργοις τῆς εὐσεβείας, καὶ φυλάττειν συνειδητῶς Θεοῦ τὰ προστάγματα, Προκόπιε νέε Ὁσιομάρτυς.

Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενείᾳ Πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν, καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.

Αἲτησις καὶ τὸ Κάθισμα.
Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή.
Τὴν πίστιν Χριστοῦ ἀφρόνως ἣν ἠθέτησας, ἐν μέσῳ πολλῶν ἀνδρείως ὡμολόγησας, Ἀθλητὰ Προκόπιε· μετανοίας ἄσειστον ἔρεισμα, τῆς καρτερίας ἔμψυχε εἰκών, τῆς θείας ἀγάπης ἡ ἀπόδειξις.

ᾨδὴ δ΄. Εἰσακήκοα Κύριε.
Νηπιόφρονα τύραννον, τῇ θεοσοφίᾳ σου ἀπεμώρανας, Ὁσιοάθλε Προκόπιε, ἀληθείας κήρυξ ἰσχυρόφωνε.

Οὐδαμῶς συνεχώρησας, μένειν ἐν τῷ πταίσματι τῆς ἀρνήσεως· ἀλλ’ ἠγέρθης ὦ Προκόπιε, σεαυτόν τε πάλιν ἐδιόρθωσας.

Σελασφόρος ὡς ἥλιος, ἐν τῇ Σμύρνῃ ἔλαμψας καὶ ἐφώτισας, Ἐκκλησίας τὰ πληρώματα, τοῖς γενναίοις ἄθλοις σου Προκόπιε.

Θεοτοκίον.
Ἰησοῦν τὸν Θεάνθρωπον, Παναγία Δέσποινα ἀπεκύησας, ἐν σαρκὶ καὶ ἡ ἁγνεία Σου, ὡς πρὸ τόκου ἔμεινεν ἀλώβητος.

ᾨδὴ ε΄. Φώτισον ἡμᾶς.
Ὅλῃ σου ψυχῇ, καὶ καρδίᾳ ὦ Προκόπιε, ἐστρατεύθης τῷ τῶν ὅλων Βασιλεῖ, καὶ ἀνεδείχθης, στεφανίτης ἀξιέπαινος.

Μάρτυς τοῦ Χριστοῦ, πολυθαύμαστε Προκόπιε, μετὰ δέους σοι προσπίπτω καὶ βοῶ· κατεύθυνόν μοι, ἐν Θεῷ τὰ διαβήματα.

Ἄγαμαι τὰς σάς, ἀριστείας ὦ Προκόπιε, ὅτι μέγας ἀνεδείχθης Ἀθλητής, καὶ τῆς ψυχῆς σου, ὑπερηύξησας τὰ τάλαντα.

Θεοτοκίον.
Ῥήσεις Προφητῶν, ἐπὶ Σοὶ Θεοχαρίτωτε, Παναγία εὗρον τέλος ἀσφαλές· ἐν Σοὶ γὰρ τόκος, καὶ ἁγνεία συνηρμόσθησαν.

ᾨδὴ στ΄. Τὴν δέησιν ἐκχεῶ.
Τὸ σῶμά σου, ἱερὲ Προκόπιε, διὰ πίστιν τοῦ Χριστοῦ τὴν ἁγίαν, ἣν ἀδαῶς, ἀπηρνήθης τὸ πρῶτον, εἰς πολυπλόκους βασάνους ἐξέδωκας, βοῶν Κυρίῳ τῷ Θεῷ· δι’ ἀγάπην τὴν Σὴν σφαγιάζομαι.

Ὑφάνθη σοι, εὐπρεπὲς ἱμάτιον, ὦ Προκόπιε θειότατε Μάρτυς, ἐν οὐρανοῖς· ἐπιγείου γὰρ δόξης, τὰς διακρίσεις ἐμφρόνως κατέλιπες, γνωρίσας ὅτι τοῖς πιστοῖς, ἐναπόκειται στέφος ἀμάραντον.

Ῥανίσι σου, τῶν αἱμάτων ἤρδευσας, ἱερώτατε Προκόπιε Μάρτυς, θεοπρεπῶς, τὰ ἐδάφη τῆς Σμύρνης, ἔνθα τῷ ξίφει τὴν κάραν σου τέτμησαι, γενόμενος ἀμνὸς Θεοῦ, τοῦ τῷ αἵματι κόσμον λυτρώσαντος.

Θεοτοκίον.
Ἀνύμφευτε, Θεοτόκε Δέσποινα, τῶν πιστῶν ἡ κραταιά προστασία, ῥῦσαι ἡμᾶς, ἐξ ἐχθρῶν ἀοράτων, καὶ ὁρατῶν ταῖς ἀμάχοις πρεσβείαις Σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς Ἁγνή, συμφορῶν ἐκ παντοίων καὶ θλίψεων.

Ἐνίσχυσον, ἡμᾶς προκόπτειν ἐν ἔργοις τῆς εὐσεβείας, καὶ φυλάττειν συνειδητῶς Θεοῦ τὰ προστάγματα, Προκόπιε νέε Ὁσιομάρτυς.

Ἄχραντε, ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.

Αἲτησις καὶ τὸ Κοντάκιον.
Ἦχος β΄. Προστασία τῶν Χριστιανῶν.
Μαρτυρίαν τὴν κατὰ Θεὸν ἐναπέδωκας, ἐν τῷ μέσῳ τῶν Ἀγαρηνῶν ὦ Προκόπιε, ἐναθλήσας καρτερικῶς γενναῖε Ἀθλητά· Χριστοῦ πίστιν γὰρ τὴν ἀληθῆ, δι’ ἀφροσύνης σκοτασμόν, ἣν ἠρνήθης τὸ πρότερον, ὕστερον ἀποθήκαις τοῦ θείου πνευματικοῦ σου, μετὰ συνέσεως πολλῆς, ἀδιστάκτως ὡμολόγησας.

Προκείμενον.
Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἉγίοιςΑαὐτοῦ.
Στ. Τοῖς Ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ Αὐτοῦ ἐθαυμάστωμεν ὁ Κύριος.

Εὐαγγέλιον, Ἐκ τοῦ κατά Ματθαῖον (Κεφ. ι΄ 16-22).
Εἶπεν ὁ Κύριος. Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί. Προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων· παραδώσουσι γὰρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια καὶ ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν μαστιγώσουσιν ὑμᾶς καὶ ἐπὶ ἡγεμόνας δὲ καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε ἔνεκεν ἐμοῦ, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς καὶ τοῖς ἔθνεσιν. Ὅταν δὲ παραδώσωσιν ὑμᾶς, μὴ μεριμνήσητε πῶς ἢ τί λαλήσετε· δοθήσεται γὰρ ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τί λαλήσετε. Οὐ γὰρ ἡμεῖς ἐστε οἱ λαλοῦντες, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τοῦ Πατρὸς ὑμῶν τὸ λαλοῦν ἐν ὑμῖν. Παραδώσει δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον καὶ πατὴρ τέκνον καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα ἐπὶ γονεῖς καὶ θανατώσουσιν αὐτούς· καί ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται.

Δόξα.
Ταῖς τοῦ Ἀθλοφόρου πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καὶ νῦν.
Ταἷς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις ᾿Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχ. Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με ὁ Θεός…
Προσόμοιον.
Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.
Χαίροις χαριτώνυμε, καὶ καρτερόψυχε Μάρτυς, ἱερὲ Προκόπιε, Ἀθλητῶν στεφάνωμα καὶ ἑδραίωμα· μοναστῶν σχῆμα γάρ, τὸ σεπτὸν καὶ μέγα, ἐν τῷ Ἄθωνι ἐφόρεσας, Χριστοῦ γενόμενος, θεία προσφορὰ καὶ εὐπρόσδεκτος, εἰς πλάνην ὀλισθήσας τε, πάλιν ἐν εὐθύτητι ἔφθασας, θείας Βασιλείας, ἣν πόνοις μαρτυρίου σου σεπτοῦ, καὶ τῶν αἱμάτων τοῖς ῥείθροις σου, ἀξίως ἐκέρδισας.

Σῶσον ὁ Θεός τόν λαό σου…

ᾨδὴ ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.
Σελασφόροις ἀκτῖσι, τῶν ἐνθέων ἀγώνων σου, ὦ Προκόπιε, ἐφώτισας τὴν Σμύρνην, εἰς ἣν ὁμολογίαν, τὴν τῆς πίστεως ἔδωκας, καθωραΐσας λαμπρῶς, Χριστοῦ τὴν Ἐκκλησίαν.

Ἑκουσίᾳ σου γνώμῃ, πρὸς τὰ σκάμματα ἦλθες, τῆς θείας πίστεως, Προκόπιε Κυρίου, ἀνδρεῖε στρατιῶτα, καὶ ἀλύγιστος ἔμεινεν, ἡ καρτερία ἡ σή, πικραῖς ἐν ἀλγηδόσιν.

Βιαιότητα πᾶσαν, τῶν ἀθέων τυράννων, ἀπεσκοράκισας, στεῤῥὲ Ὁσιομάρτυς, καὶ νίκαις εὐπροσδέκτοις, ἀδειλάνδρως ἐδίδαξας, τῆς ἀληθείας Χριστοῦ, Προκόπιε τὸ σθένος.

Θεοτοκίον.
Ὡς ὑπέρτατος θρόνος, τοῦ Δεσπότου τῶν ὅλων, Θεοχαρίτωτε, Πανύμνητε Μαρία, ἐβάστασας χερσί Σου, τὸν Θεὸν τῶν Δυνάμεων· Ὃν ἐκδυσώπει ἀεί, ὑπὲρ τῶν Σὲ τιμώντων.

ᾨδὴ η΄. Τὸν Βασιλέα.
Ἰδέαις πάσαις, τῶν ἀλγεινῶν ὁμιλήσας, θεοφόρε Προκόπιε Μάρτυς, εὗρες εὐφροσύνης, τὸ κέρδος εἰς αἰῶνας.

Στρατολογίᾳ, τῇ ἱερᾷ ἠριθμήθης, ἐν τιμῇ τε καὶ δόξῃ πρεπούσῃ, δοῦλε τοῦ Κυρίου, Προκόπιε θεόφρον.

Ἱλαρωτάτῳ, καὶ φωτεινῷ σου προσώπῳ, ὦ Προκόπιε λύεις τὸ σκότος, καὶ καθωραΐζεις, τὰ πέρατα τοῦ κόσμου.

Θεοτοκίον.
Δικαίων τάξεις, καὶ Προφητῶν αἱ χορεῖαι, ἐπὶ Σοὶ Παναγία σκιρτῶσι, καὶ χαροπαρόχου, πληροῦνται εὐφροσύνης.

ᾨδὴ θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Ὡς ὄρθρος ὡς ἡμέρα, θείας εὐλογίας, ἡ ἱερά σου ἐπέστη, ἡμῖν ἑορτή, Ὁσιομάρτυς Κυρίου, μάκαρ Προκόπιε.

Ῥιζόθεν τὰς ἀκάνθας, ἔτεμες τῆς πλάνης, μετὰ σπουδῆς φιλοτίμου, τὴν πίστιν Χριστοῦ, καλῶς Προκόπιε Μάρτυς, φιλεργασάμενος.

Ἀνδρείᾳ σου φρονήσει, ἔφερες βασάνων, τῶν πολυπλόκων τὰ ἄλγη, Σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ, ὡς κραταιότατον ὅπλον, ἔχων Προκόπιε.

Θεοτοκίον.
Σοὶ πρέπει ἐξαιρέτως, δόξα Θεοτόκε, καὶ Σοὶ ἁρμόζουσιν ὕμνοι, καὶ θεῖαι ᾠδαί· τὸν ὑπερύμνητον Λόγον, Σὺ γὰρ ἐκύησας.

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν Σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον Σέ μεγαλύνομεν.

Καί τά παρόντα Μεγαλυνάρια,
Χαίροις γενναιότατε Ἀθλητά, κλέος τῶν Ὁσίων, τῶν Μαρτύρων ἡ καλλονή· χαίροις ἀληθείας, ἰσχὺς κραταιοτάτη, τῆς πίστεως ὁ πύργος, θεῖε Προκόπιε.

Ἄγε δὴ φιλέορτοι ἐν χαρᾷ, ἄθλους Προκοπίου, Χριστομάρτυρος ἱεροῦ, στέψωμεν ἐν ὕμνοις, αὐτοῦ τε κατ’ ἀξίαν, τὸν ζῆλον εὐσεβείας, ἐπιζηλώσωμεν.

Ἴνδαλμα εἰδώλων τὸ ἀσταθές, πέπτωκεν εἰς χάος ἀπωλείας καὶ συντριβῆς, σοῦ ταῖς ἀριστείαις, Προκόπιε γενναῖε, καὶ πίστεως ὑψώθη, κέρας τὸ τίμιον.

Ῥείθροις τῶν αἱμάτων σου τῶν σεπτῶν, πόλις ἡ τῆς Σμύρνης, ἡγιάσθη θεοπρεπῶς, καὶ ἐν εὐφροσύνῃ, Προκόπιε σκιρτῶσα, τῆς νίκης σοι προσφέρει, τὰ βραβευτήρια.

Ἕνα ἐν προσώποις τρισὶ Θεόν, σέβω καὶ λατρεύω, συνδοξάζω καὶ προσκυνῶ, ἄναρχον Πατέρα, Υἱόν τε καὶ τὸ Πνεῦμα, Προκόπιε τυράννοις, ἔμπροσθεν ἔκραζες.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς.

Τό Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος σου.
Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί…

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομα σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

καί τά Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γάρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην Σοι τήν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοί προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπί Σοί γάρ πεποίθαμεν. Μή ὀργισθῇς ἡμῖν σφόδρα, μηδέ μνησθῇς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καί νῦν ὡς εὔσπλαχνος καί λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σύ γάρ εἶ Θεός ἡμῶν καί ἡμεῖς λαός Σου, πάντες ἔργα χειρῶν Σου καί τό ὄνομα Σου ἐπικεκλήμεθα.

Καί νῦν.
Τῆς εὐσπλαχνίας τήν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς Σέ μή ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διά Σοῦ τῶν περιστάσεων· Σύ γάρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.

Ἐκτενής καί Ἀπόλυσις, μεθ’ ἥν ψάλλομεν τά ἑξῆς·

Ἦχος β΄. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.
Χαίροις, στρατιῶτα τοῦ Χριστοῦ, πίστεως ἁγίας τὸ σθένος, τῆς εὐψυχίας κανών, λύχνε ἱλαρώτατε, τῆς καρτερίας τε, τῆς ἀθλήσεως στάθμη τε, τῆς θείας ἀγάπης, πύργος ὑψηλότατος, καὶ ἀκαθαίρετος· χαίροις τῶν Ὁσίων τὸ σέβας, δόξα εὐκλεὴς τῶν Μαρτύρων, ἀξιομακάριστε Προκόπιε.

Δέσποινα πρόσδεξαι, τάς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καί λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπό πάσης ἀνάγκης καί θλίψεως.

Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς Σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπό τήν σκέπην Σου.

Δί’ εὐχῶν τῶν ἁγίων πατέρων ἡμῶν,
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς.
Ἀμήν.

 

Πηγή Εικόνας και ο Βίος του Αγίου