Παρακλητικός Κανών εις πάντας τους Σιναίτες Αγίους  Ασκήσαντας και Διαλάψαντας εν τη χερσόνησο του Σινά

Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα ἀναγινώσκοντες τὸν ΡΜΒ΄ (142) Ψαλμόν.
Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου· καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος· καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μου τὸ πρωὶ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοί ἤλπισα· γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου· ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, πρὸς σὲ κατέφυγον. Δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου· τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου· καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἐγὼ δοῦλός σου εἰμι.

Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος α΄. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β΄. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με καὶ τὸ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.
Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ΄. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Καὶ τὰ ἑξῆς·

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τοὺς πολυτίμους μαργαρίτας Σιναίου, Φαρᾶν σαπφείρους, Ραϊθὼ χαλαζίας, διάδημα τῆς πίστεως ἡμῶν τῆς σεπτῆς ἀρεταῖς κοσμήσαντας, ταπεινώσει, νηστείᾳ καί αἱμάτων χεύμασιν ἐπαινέσωμεν πόθω αὑτοῖς βοῶντες· Ἅγιοι Χριστοῦ, ἡμᾶς κινδύνων δεινῶν ἀπαλλάξατε.

Δόξα. Καὶ νῦν.
Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσομέν ποτε Θεοτόκε, τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, εἰ μὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δὲ διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ σοῦ, σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ὁ Ψαλμὸς Ν´(50)
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἐλεός σου, καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου· ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός. Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. Ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ, καὶ καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου καὶ τὸ Πνεῦμά σου τὸ Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου, καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσι. Ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου. Κύριε τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἂν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ· τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Καὶ ὁ Κανών, οὗ ἡ ἀκροστιχίς·
Υπομονῆ ὅπλα δότε μοὶ Σιναίται Ἅγιοι. Χ.

Εἰς ἕκαστον τροπάριον λέγομεν·
Πάντες Σιναΐται ἅγιοι πρεσβεύσατε ὑπὲρ ἡμῶν.
Εἰς τὰ δύο τελευταία·
Δόξα. Καὶ νῦν.

ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.
Ὑμνῶν τὴν ἁγίαν ὑπομονήν, δι’ ἧς Σιναΐται, πρὸς ἀρύτατων ἀρετῶν, ἐπήρθητε ὕψος ἀνακράζω· ὑπομονῆς με ἀφάτου πληρώσατε.

Πυξίδας κατέχοντας ἀκριβείς, πρὸς πόλιν τὴν ἄνω, Σιναΐται ὑμᾶς καλῶς, ζωῆς τὸν προκείμενον ἀγῶνα, ὑμῶν ταῖς θείαις ἐντεύξεσι τρέχομεν.

Οὐράνιον φρόνημα ἐπὶ γῆς, δεικνύοντες ὄντως, Σιναΐται θεοειδεῖς, πρεσβεύσατε πόθον τῆς ἀγήρω, ἡμᾶς αὐξάνειν ζωῆς τῷ Παντάνακτι.

Θεοτοκίον.
Μωσῆς φλεγομένην ἐν τῷ Σινᾷ, καὶ μὴ καιομένην, Βάτον Κόρη ἑωρακός, τὴν σὲ προτυποῦσαν κατενόει, τῆς σῆς συλλήψεως θεῖον μυστήριον.

ᾨδὴ γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.
Ὁλικῶς ἀτενίζειν πρὸς τὸν Χριστόν, πάνσοφε, ἐν δειναῖς τοῦ βίου ἡμέραις, καὶ περιστάσεσιν, Αἰκατερίνα σεμνή, ἀξιωσόν με ὡς νύμφη, τοῦ Κυρίου ἄμωμος καὶ περιδόξαστος.

Νυχθημέροις καμάτοις τῶν ἀρετῶν κλίμακα, ἐν Θολὰ σπηλαίων ἀνῆλθες, Πάτερ πανόσιε, καὶ εἰσελθὼν εἰς χαράν, Θεοῦ ἤμας ἱκετεύεις, ἀρετῶν ἀνέρχεσθαι πάντας τὴν κλίμακα.

Ἡλιούς τὸν Θεσβίτην τὸν ἐν Χωρὴβ Κύριον, αὔραν ὡς λεπτὴν κατιδόντα, ἐπικαλούμεθα, ἐν ἀνομβρίας καιρώ, βοῶντες· στάξον ὑψόθεν, ὑετὸν τῆς χάριτος τοῖς σὲ γεραίρουσι.

Θεοτοκίον.
Σωτηρίας ἤμας τὸ φωταυγές, Δέσποινα, θαυμαστῶς ἀνέτειλας κόσμῳ, βάτε πυράφλεκτε, Χριστὸν Θεῷ τὸν Υἱόν, φθορᾶς ἐλαύνουσα σκότος, ζοφερὸν καὶ θάνατον πόῤῥω διώκουσα.

Δωρήσατε αὐτομεμψίαν, ταπείνωσιν καὶ ἀγάπην ταῖς ἀόκνοις ὑμῶν εὐχαῖς πρὸς Κύριον, Ἅγιοι, Σιναίου προστάται καὶ πολιοῦχοι.

Ἐπίβλεψον ἐν εὐμενείᾳ, πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.

Αἴτησις καὶ τὸ Κάθισμα.
Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή.
Μὴ παύσῃ Χριστῷ τῷ κτίστῃ σου πρεσβεύουσα, Παρθένε, Μωσῆς ὡς βάτον ἀκατάφλεκτον ἐν Σινᾷ ἤν ἑώρακε, σὺν Ἁγίοις δήμοις θεόφροσι Σιναϊτῶν διδόναι τοῖς πιστοῖς ὑγίειαν καὶ ῥώμην ἀκατάβλητον.

ᾨδὴ δ΄. Εἰσακήκοα Κύριε.
Ὁρμαθὲ τεσσαράκοντα ὁσιομαρτύρων Σινὰ ἀποστάξον, νέκταρ πᾶσι θείας χάριτος, σὺν τῆς Ραϊθὼ μαρτύρων τάγμασι.

Προφητῶν ἀκροθίνιον, ὁ λαβὼν θεόθεν τὰ θεοχάρακτα, Μωυσῆ θεόπτα γράμματα, τοῦ Θεοῦ ἰδεῖν με φῶς ἀξίωσον.

Λαμπροχίτων Γρηγόριε, εἰς Θεοῦ εἰσῆλθες τὰ θεία δώματα, ὡς εὐχῆς ἀόκνου πρύτανις, ἀκηδίαν λύειν τῶν τιμώντων σε.

Θεοτοκίον.
Ἀκατάφλεκτος ἔμεινας, εἰ καὶ πῦρ ἐδέξω τὸ τῆς Θεότητος, ἐν γαστρί σου Μητροπάρθενε, ἡ παθῶν ἡμῶν τὸ πῦρ σβεννύουσα.

ᾨδὴ ε΄. Φώτισον ἡμᾶς.
Δώρησαι ἡμῖν, Ἐπιστήμη, γνῶσιν κρείττονα, ἴνα τρίβον διαβῶμεν τὴν στενήν, θεαρέστως, σὺν τῷ θείων Γαλακτίωνι.

Ὅσιε Φαρᾶν, Μωυσῆ ἐρήμου σέμνωμα, ὁ δαιμόνια εὐχή σου ἐκβαλών, ἐκ πνευμάτων, ἀκαθάρτων βλάβης ῥῦσαί με.

Τείχισον ἡμᾶς, ταῖς πρεσβείαις σου Εὐθύμιε, ὁ ἀγῶνα τὸν ἀρχιερατικόν, περατώσας, ἐν Σινᾷ Θεοῦ τῇ χάριτι.

Θεοτοκίον.
Ἔλεος ἡμῖν, τοῦ σεπτοῦ Υἱοῦ σου ὄμβρισον, καὶ κατάσβεσον τὸ πῦρ ἡμῶν παθῶν, βάτε πάμφωτε, Σινὰ ἡ ἀκατάφλεκτος.

ᾨδὴ στ΄. Τὴν δέησιν ἐκχεῶ.
Μισήσαντα, τὰ φθαρτὰ καὶ πρόσκαιρα, καὶ ἀσκήσαντα ἐν Ὄρει Σιναίου, σὺν Θεοδούλῳ αὐτοῦ τῷ ὁσίῳ, υἱῷ τιμήσωμεν Νεῖλον κραυγάζοντες· διπλῆς ἀγάπης καὶ εὐχῆς, ἀσιγήτου ἡμῶν πόθον αὔξησον.

Ὁ ἔγκλειστος, ἀσκητὴς Ἡσύχιος, ὁ θανάτου ἔχων πάντοτε μνήμην, ἡμᾶς πρὸς μίμησιν πόνων ἀόκνων, αὐτοῦ καλεῖ τοὺς πιστῶς ἀνακράζοντας· ζωῆς ἀγήρω σαῖς εὐχαῖς, τοὺς τιμῶντάς σε Πάτερ ἀξίωσον.

Ἱκέτευε, Ἰωάννη ὅσιε, Σαββαΐτα τοῦ Γουδδὰ τῆς ἐρήμου, ἠδυτερπὲς κρίνον τοῦ Ζωοδότη, ὑπακοῆς ἀναδείξαι κειμήλια, τοὺς σὲ τιμῶντας ἐκτενῶς, ἀπαθείας ὡς σέλας ἀείφωτον.

Θεοτοκίον.
Συνέσεως, καὶ ἁγνείας πρότυπον, Θεοτόκε ἀκατέφλεκτε βάτε, ῥοαῖς εὐχῶν σου ἀπόπλυνον ῥύπον, ψυχῶν σῶν δούλων καὶ καῦσον ὡς φρύγανα, ἡμῶν πταισμάτων τὴν πληθύν, ἵνα πόθω ἀεί σε γεραίρωμεν.

Δωρήσατε αὐτομεμψίαν, ταπείνωσιν καὶ ἀγάπην ταῖς ἀόκνοις ὑμῶν εὐχαῖς πρὸς Κύριον, Ἅγιοι Σιναίου προστάται καὶ πολιοῦχοι

Ἄχραντε ἡ δία λόγου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκούσα δυσώπησον ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.

Αἴτησις καὶ τὸ Κοντάκιον.
Ἦχος β΄. Προστασία τῶν Χριστιανῶν.
Ὡς ἀστέρες ἀειφεγγεῖς ἀνελάμψατε, ἐν ἐρήμῳ Σινᾷ διαφόροις τοῖς ἔτεσι, τὴν ζοφώδη ἡμῶν ὀμίχλην τῶν ἀνομιῶν φωτειναῖς ἡμῶν μαρμαρυγαῖς ἀπελάσατε Ἅγιοι, ὅθεν ἡμῖν βοῷμεν· θειότατοι Σιναΐται, ἐξ ἐπηρείας τοῦ ἐχθροῦ, τοὺς ὑμᾶς τιμῶντας σώσατε.

Προκείμενον.
Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς Ἁγίοις αὐτοῦ.
Στίχος. Τοῖς Ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος.

Εὐαγγέλιον.
Ἐκ τοῦ κατᾶ Λουκᾶν.
(Κέφ. στ, 17-23).

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἔστη ὁ Ἰησοῦς ἐπὶ τόπου πεδινοῦ, καὶ ὄχλος μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ πλῆθος πολὺ τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης τῆς Ἰουδαίας καὶ Ἱερουσαλὴμ καὶ τῆς παραλίου Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἳ ἦλθον ἀκοῦσαι αὐτοῦ, καὶ ἰαθῆναι ἀπὸ τῶν νόσων αὐτῶν, καὶ οἱ ὀχλούμενοι ἀπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, καὶ ἐθεραπεύοντο. Καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ· ὅτι δύναμις παρ᾿ αὐτοῦ ἐξήρχετο, καὶ ἰᾶτο πάντας. Καὶ αὐτὸς, ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τοὺς Μαθητὰς αὐτοῦ, ἔλεγε· Μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν, ὅτι χορτασθήσεσθε. Μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅτι γελάσετε. Μακάριοί ἐστε, ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς, καὶ ὀνειδίσωσι, καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρὸν, ἕνεκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Χαίρετε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε· ἰδοὺ γὰρ ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ.

Δόξα.
Ταῖς τῶν σῶν Ἁγίων πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καὶ νῦν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχος. Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου.
Προσόμοιον.
Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.
Τάχος προσαγάγετε, Θεῷ ἡμῶν τὰς δεήσεις, Σιναΐται ἅγιοι, βάθρα ταπεινώσεως ἀδιάσειστα, ἀσκηταὶ πάνσοφοι, ἀθληταὶ τίμιοι, καὶ Προφῆται θεοφώτιστοι, ὑμῖν κραυγάζομεν· ῥύσασθε πανδείνων περιστάσεων, ἄχθους χαλεποῦ, ζόφου θλίψεων, πάσης δυσθυμίας, ἐχθροῦ ἐπιβουλῆς τοῦ μιαροῦ, καὶ ἀκηδίας τοὺς σπεύδοντας, εἰς ὑμᾶς μακάριοι.

Σῶσον, ὁ Θεὸς τὸν λαόν σου….

ᾨδὴ ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.
Ἰγνατίου γεραίρω καὶ Νικάνδρου καμάτους τοῦ μύρα βλύσαντος, ἐκ τῶν αὐτοῦ λειψάνων, κραυγάζων δυσοσμίαν· τῶν παθῶν μου διώξατε, ὑμῶν εὐχαῖς ταῖς σεπταῖς, Πατέρες Σιναΐται.

Νιστερώου, Ξοΐου, Μαρτυρίου, Σεργίου, Ματθαίου, Νίκωνος καὶ τοῦ σεπτοῦ Στεφάνου, οὗ σκήνωμα τὸ θεῖον, ἄχρι τοῦδε ἀκέραιον, διατηρεῖται λιταῖς, προσφεύγω ταῖς ἐνθέρμοις.

Ἀαρὼν τὸν προφήτην, Ἀναστάσιον θεῖον φωστῆρα νήψεως, καὶ τὸν Ἀρσελαΐτην Γεώργιον νῦν μέλπω, ἀνακράζων κοπάσατε· τὴν ἀχλὴ ἁμαρτιῶν, ἡμῶν σεπτοὶ πατέρες.

Θεοτοκίον.
Ἰσχυροὺς ἐν ταῖς μάχαις κατ’ ἐχθροῦ μισοκάλου ἡμᾶς ἀνάδειξον, τοὺς πόθω προσκυνοῦντας, τὴν βάτω ἐν Σιναίῳ, προτυποῦσαν μυστήριον, τῆς σῆς ἀσπόρου Ἁγνή, συλλήψεως τὸ μέγα.

ᾨδὴ η΄. Τὸν Βασιλέα.
Τὴν Βασιλίδα, Ἑλένην πάντε τιμῶντες, ὡς δομήτορα μάνδρας Σιναίου, πρὸς Χριστὸν ζητοῦμεν, αὐτῆς τὰς ἱκεσίας.

Ἀναιρεθέντων, στυγνῶς Φαρᾶν, Ραϊθώ τε, καὶ Σινὰ θεοφόρων Πατέρων, τὰς θερμὰς ἐντεύξεις, αἰτούμεθα πρὸς Κτίστην.

Ἰσχὺς σκεδάσαι, τῆς ἀμαθείας ὀμίχλην, δός μοι Πάτερ σοφίας ἐνθέου, Συμεὼν ταμεῖον, ἀσύλητον τῷ ὄντι.

Θεοτοκίον.
Ἀφράστως Λόγον, τὸν τοῦ Θεοῦ τετοκυῖα, ἀκατάφλεκτε βάτε δυσώπει, ῥύεσθαι κινδύνων, τοὺς σὲ ὑμνολογοῦντας.

ᾨδὴ θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Γεώργιε, Ανδρέα, Μιχαήλ, Λογγῖνε, Ματθία, Ψώῃ, Μαρῖνα ἀσκήτρια, καὶ Μωυσῆ Φαρανίτα, δεινῶν με ῥύσασθε.

Ἰθύνατε πρὸς δόμους, ἀφθαρσίας πάντας, τοὺς εὐφημοῦντας ὑμᾶς ἀξιέραστοι, Πατέρες θείοι ἐπώνυμοι καὶ ἀνώνυμοι.

Ὀφθέντες τῆς ἐρήμου, λείρια εὐώδη, ὀδμαῖς ἀσκήσεως θείαις ἡδύνετε, τοὺς ἐκζητοῦντας Πατέρες, ὑμῶν τὴν εὔνοιαν.

Θεοτοκίον.
Χριστὸν ἐν τῇ γαστρί, σου δεξαμένη Βάτε, καὶ μὴ φλεχθείσα ὑπὸ τῆς Θεότητος, ἀνομημάτων σβεννύεις ἡμῶν τὸν καύσωνα.

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σὲ τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον σὲ μεγαλύνομεν.

Καὶ τὰ παρόντα Μεγαλυνάρια,
Χαίρετε Πατέρες θεοειδεῖς, οἱ ἐν τῷ Σιναίῳ, ἐξαστράψαντες ἀρεταῖς, καὶ τὴν τῆς ἐρήμου πιάναντες ἀσκήσει σεπτὴ καὶ μαρτυρίω χθόνα τὴν ἄνικμον.

Χαίροις σμῆνος ἔνθεον ἀσκητῶν, καὶ σεπτῶν μαρτύρων, πάσης φύσεως ἐν καιροῖς, οἱ ἐν τῷ Σιναίῳ ποικίλοις ἀναλάμψαν, μαρμαρυγαῖς ἱδρώτων καὶ θρόμβοις αἵματος.

Τῆς Ὀρθοδοξίας τοὺς φρυκτωρούς, τοὺς ἐν τῷ Σιναίῳ, ὡς ἀκρίτας περιφανείς, Σιναΐται θείοι, πατέρας ἀσκουμένους, καὶ δᾷδα συντηροῦντας πίστεως σκέπετε.

Τοὺς εὐαρεστήσαντας τῷ Χριστῷ, ταπεινώσει ἄκρα, ἐγκρατεία καὶ προσευχή, ἐν Φαρᾶν Σιναίω, καὶ Ραϊθῶ πατέρας, τιμήσωμεν ὁσίους καὶ θείους μάρτυρας.

Καθορῶν ὁ ἔνθεος Μωυσῆς, βάτον τὴν ἁγίαν, φλεγομένην ἐν τῷ Σινᾷ, καὶ μὴ καιομένην τὸ μέγα προετύπου, μυστήριον Παρθένε Τόκου τοῦ θείου σου.

Τὴν σεμνὴν ἀμνάδα τοῦ Λυτρωτοῦ, τὴν σοφὴν τοῖς λόγοις, καὶ Σιναίου τὴν καλλονήν, τὴν ηὐτρεπισμένην αἱμάτων ταῖς ῥανίσιν, Αἰκατερίναν, πάντες ἀνευφημήσωμεν.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες, μετὰ τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.

Τὸ Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι,
καὶ νῦν, καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι,
καὶ νῦν, καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Καὶ τὰ Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γὰρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην σοι τὴν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοὶ προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπὶ σοὶ γὰρ πεποίθαμεν. Μὴ ὀργισθῆς ἡμῖν σφόδρα, μηδὲ μνησθῆς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καὶ νῦν ὡς εὔσπλαχνος καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν καὶ ἡμεῖς λαός σου, πάντες ἔργα χειρῶν σου καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικεκλήμεθα.

Καὶ νῦν.
Τῆς εὐσπλαγχνίας τὴν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς σὲ μὴ ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διὰ σοῦ τῶν περιστάσεων, σὺ γὰρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.

Ἐκτενὴς καὶ Ἀπόλυσις, μεθ’ ἣν ψάλλομεν τὰ ἑξῆς·

Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἀνελθεῖν τοὺς μοχθήσαντας θείαν κλίμακα, τῶν ἀρετῶν ἐν ἐρήμῳ, τῇ δυσπροσίτῳ Σινᾷ, ἀγωγὴ θεοφιλεῖ πιστῶς τιμήσωμεν, δῆμον Πατέρων θεαυγών, καὶ ἀλκίμων ἀθλήτων, βοῶντες· φανοί σοφίας, φωτοειδεῖς Σιναΐται, ἡμῶν κακίας σκότος λύσατε.

Ἕτερον
Τὴν Κυρίαν Παρθένον ὡς βάτον ἄφλεκτον, ἣν ὁ Θεόπτης κατεῖδε, Μωσῆς ποτέ ἐν Σινᾷ, προσκυνοῦντες καὶ πιστῶς κατασπαζόμενοι, Αἰκατερίνης τὴν σορόν, τῶν λειψάνων Ἀσκητάς, Προφήταις καὶ Ἀθλοφόρους, τοὺς Σιναΐτας ὑμνοῦμεν, καὶ ταῖς λιταῖς αὐτῶν αἰτούμεθα.

Δέσποινα πρόσδεξαι, τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.

Δι’ εὐχῶν τῶν ἁγίων πατέρων ἡμῶν,
Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.
Ἀμήν.

Πηγή

Περισσότερες πληροφορίες για τους Αγίους