Χαιρετισμοί εις τον Άγιο Δημήτριο τον Μυροβλύτη

Ποίημα του πανιερωτάτου πρώην Θεσσαλονίκης Αγίου Αθανασίου Πατελάρου, του Κρητός

 

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’’. Τῆ Ὑπερμάχῳ.
Τοῦ μυροβλύτου ἐν ᾠδαῖς καί θείοις άσμασι,νυν μελῳδήσωμεν πιστοί ὕμνον ἐπάξιον, τοῦ ὀλέσαντος τυράννου τήν ὠμότητα, καί ἀπώσαντος Λυαίου τήν θρασύτητα, καί Χριστόν Θεοῦ Υἱόν τρανώς κηρύξαντος, καί βοήσωμεν· Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Ἄγγελοι ἐκπλαγέντες, οὐρανόθεν ὁρῶντες τήν ἄθεον ὁρμήν τοῦ τυράννου (ἐκ γ’)· καί σύν τῆ ἀποφάσει αὑτοῦ, θανατούμενον ὄντα Δημήτριον κατήρχοντο καί ἤρχοντο, κραυγάζειν πρός Αὑτόν τοιαύτα·

Χαίροις μαρτύρων σεπτῶν ἀκρότης·
Χαίροις Ἁγίων φαιδρῶν λαμπρότης.
Χαίροις ὅτι ὡς κατάδικος καταβάς πρός τόν βυθόν·
Χαίροις ὅτι ὡς ἀσώματος ἀναβάς πρός οὐρανόν.
Χαίροις χοροστασίαις τῶν Ἀγγέλων οἰκήσας·
Χαίροις ταῖς τιμωρίαις τοῦ τυράννου υποίσας.
Χαίροις ἀπειλάς βασιλέων σοβήσας·
Χαίροις τάς βουλάς τῶν ἐχθρῶν καταργήσας.
Χαίροις στερρόν τῆς πίστεως ἔρεισμα·
Χαίροις λαμπρόν φρονήσεως ὅρισμα.
Χαίροις ὁ ζῶν ψυχή σου καί θανών ἐν τῷ σώματι·
Χαίροις ὁ τήν ζωήν σου οὐρανοῦ ἔχων δόματι.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Βλέπων ὁ θεῖος Νέστωρ, ἑαυτόν ἐν ἀνδρεία, φησί τῷ βασιλεῖ θαρσαλέως· τό ἐξαίσιον τῆς ἀπειλῆς ἀποτρόπαιον μοι τῆ ψυχή φαίνεται. Λυαῖον γάρ τόν ἄθεον, ἐγώ φονεύσω, κράζων·

Ἀλληλούια.

Γνῶσιν ἔνθεον ἔχων, τῶν μαρτύρων τό κλέος, Δημήτριος πρός τόν τύραννον έφη· ἐξ ἀψύχων ὑλῶν, πώς ἐστι γενέσθαι, τόν Θεόν λέξον μοι· πρός ὀν οἱ πιστοί σέβοντες Θεόν βοῶμεν πλήν ἐν φόβω·

Χαίροις Θεσσαλονίκης λαμπτήρ παμφαέστατος·
Χαίροις Λυαίου νίκης ὑπάρχων ὑπέρτερος.
Χαίροις τό θεῖον μύρον ἐκ τοῦ τάφου σου βρύων·
Χαίροις τόν θεῖον ζῆλον ἐν καρδία σου φέρων.
Χαίροις ὅτι τό αἷμα σου ὑπῆρχε λουτήριον·
Χαίροις ὅτι ἐξεῦρες ἁμαρτιῶν λυτήριον.
Χαίροις τῶν εἰδώλων καταβάλλων τήν πλάνην·
Χαίροις τῶν τυράννων ἐξελέγχων τήν μάνην.
Χαίροις τήν αἱμόρρουν ὑγιάνας τοῦ πάθους·
Χαίροις τήν ψυχήν σου ἐξελκύσας τοῦ βάθους.
Χαίροις ὅτι Μαρῖνον εξερύσω τῆς λέπρας·
Χαίροις ὅτι τόν Ἴστρον τόν πιστόν σου ἐπέρας.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Δύναμις οὐρανόθεν, κατεκράτησε τότε, τόν Νέστορα πρός τό πολεμῆσαι, καί τά ὅπλα τά τούτου λαβῶν, τήν Λυαίου ἄκραν ἰσχύν, εὐχερῶς καθεῖλεν, ἀποδούς θάνατον καί τότε πρός τόν πάντων Σωτῆρα ἀνεβόα, ψάλλων·

Ἀλληλούια.

Ἔχων τόν θεῖον πόθον, εὐσεβής μονοκράτωρ κατέχειν Δημητρίου τό σώμα· ἐξαπέστειλε τότε εὐθύς, ἀλλ’ αὑτός μή θέλων, τό πῦρ ἐκ τάφου ἐξέπεμψε καί θάνατον ηπείλησε· καί εἶπον πρός αὑτόν, ἐκεῖνοι ἐν φόβω·

Χαίροις ὁ τῶν θαυμάτων ποταμός ἀνεξάντλητος·
Χαίροις τῶν τραυμάτων ἡ εἰκών ἡ ἀνέγκλητος.
Χαίροις τό λείψανον σου μή διδούς προσιοῦσι·
Χαίροις ἁγιασμόν σου σε διδούς προσκυνοῦσι.
Χαίροις τό πῦρ ἐξάλλων ἐκ τοῦ θείου σου μνήματος·
Χαίροις τό φώς νῦν φέρων τοῦ ἐνθέου ἐνδύματος.
Χαίροις τοῦ τυράννου τήν μανίαν ἐλέγξας·
Χαίροις τῶν εἰδώλων τήν λατρείαν κατάξας.
Χαίροις λόγχαις ὀξυτάμοις νενυγμένος τό σῶμα·
Χαίροις αἷμα σου ἀθέοις δεδωκώς ὤσπερ πόμα.
Χαίροις καθαγιάσας πᾶσαν γῆν τῷ σῶ αἵματι·
Χαίροις ὁ προσεγγίσαι κωλύσας τῷ σῶ σώματι.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Ζάλην ἄθεον ἔχων, λογισμῶν κακοδόξων, ὁ ἄφρων βασιλεύς εταράχθη· πρός τούς μάρτυρας μέν καθορῶν, τήν εἰδώλων πλάνην μή κηρύττοντας· ἡμεῖς δ’ αὑτῶν τήν ἄδικον σφαγήν τιμῶντες, λέγομεν οὕτως·

Ἀλληλούια.

Ἤκουσαν ἐκ περάτων, Δημητρίου τόν φόνον, ὀν ἔδωκεν ὁ τύραννος άφρων· καί νοοῦντες αὑτόν θανόντα, προσδραμόντες τούτου, τά σεπτά ἔβλεπον, πάσῃ τῆ γῆ, θαυμάσια πηγάζοντα, ὀν τιμῶντες είπον·

Χαίροις ὁ ἀνταλλάξας τῶν φθαρτῶν τά οὐράνια·
Χαίροις ὁ καταρράξας τῶν κακῶν τά συνέδρια.
Χαίροις συνεδριάζων τοῖς ἀΰλοις Ἀγγέλοις·
Χαίροις συγχοριάζων πολυμόχθοις Ἁγίοις.
Χαίροις ὁ συνδουλεύων τοῖς ἀχράντοις Χερουβείμ·
Χαίροις ὁ συνδιάγων τοῖς ἀμώμοις Σεραφείμ.
Χαίροις Κυριοτήτων τήν κυρίαν κατέχων·
Χαίροις τῶν θείων θρόνων τήν καθέδραν ἐνέχων.
Χαίροις τῶν Ἀγγέλων ὁ θερμότατος σύνδουλος·
Χαίροις Ἀρχαγγέλων ἐμφρονέστατος σύμβουλος.
Χαίροις τῶν Ὁσίων τό σεπτόν ἐγκαλλώπισμα·
Χαίροις τῶν μαρτύρων τό λαμπρόν ἀγαλλίαμα.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Θεοφόρον νομίζων, τόν Δημήτριον ἔμφρων, θερμότατος ἀνήρ ἐν τῆ πίστει· καί ὡς λύτρον κατέχων αὑτόν, δι’ αὑτοῦ ἐρρύσθη φοβεροῦ δαίμονος καί ληψάμενος τήν λύτρωσιν, ἐχάρη τῷ Κυρίῳ κραυγάζων·

Ἀλληλούια.

Ἴδε παῖς ὀρθοδόξων, ὁ Λεόντιος πάλαι, τό ἄφραστον τοῦ μάρτυρος κράτος, καί ἐλθών καί πρός τοῦτον αὑτός τήν χλαμύδα ἔλαβεν αὑτοῦ, καί ἔσπευσε τόν Ἴστρον ἐκπεράσαι καί βοήσαι ποσίν αβρόχοις·

Χαίροις ὁ τήν χλαμύδα τερατουργοῦσαν ἔχων·
Χαίροις ὁ μή κηλῖδα καταθολούσαν φέρων.
Χαίροις ὅτι τά ῥεῖθρα σοι ὑπείκουσιν Ἴστρου.
Χαίροις ὅτι σά ῥεῖθρα ἡμῖν φέρουσιν οἶκτον.
Χαίροις ὁ τῶν βαρβάρων καταργήσας ἐνέδρας·
Χαίροις ὁ τῶν μαρτύρων κατοικῶν τάς καθέδρας.
Χαίροις Θεσσαλονίκην τοῦ λιμοῦ ἀπαλλάξας·
Χαίροις ἠλίου δίκην τούς πιστούς καταλάμψας.
Χαίροις ὁ ῤύσας πάντας τῆς εἰδωλομανίας·
Χαίροις ὁ λύσας πάντα τά δεσμά τῆς δουλείας.
Χαίροις ὁ δούς τήν χάριν πᾶσι τοῖς προσιοῦσι·
Χαίροις ὅτι σύ πάρει ἀεί τοῖς σε αἰνοῦσι.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Κήρυκες ψυχοφθόροι γεγονότες οἱ πλάνοι, ἀνέτρεχον πρός Θεσσαλονίκην, ἐκτελέσαντες ειδωλισμόν καί κηρύξαντες ἀθεϊσμόν άπασιν· ἀφέντες δέ τυράννους, ὤσπερ ἄνους οἱ Μάρτυρες εἶπον.

Ἀλληλούια.

Λάμψας ὁ θεῖος Νέστωρ, σύν σεπτῷ Δημητρίῳ ἀπέβαλεν τοῦ ψεύδους τόν ζόφον· τά γάρ εἴδωλα πάνυ στερρῶς, αναθεματούντες εὐχερῶς πέπτωκεν, οἱ πιστοί δε σωθέντες ἐβόων πρός τούς εναθλούντας·

Χαίροις στερρόν Δημήτριε ἔρεισμα·
Χαίροις στιλπνόν ὦ Νέστορ ἀγλάϊσμα.
Χαίροις Νεστορίῳ τήν ἰσχύν χαρισάμενος·
Χαίροις τῷ Λυαίῳ τήν φθοράν δωρησάμενος.
Χαίροις πρῶτος ἐλέγξας τοῦ τυράννου τόν τῦφον·
Χαίροις δεύτερος στέρξας τοῦ προτέρου τόν τύπον.
Χαίροις ὁ ταῖς λόγχαις δεξάμενος θάνατον·
Χαίροις οὐ τῷ ξίφει ζωήν λαβών ἄφθαρτον.
Χαίροις ἐν φυλακή φονευθείς ὡς κατάδικος·
Χαίροις ὁ ἐν τῆ γῆ κηρυχθείς ὡς ἀθάνατος.
Χαίροις ὁ πρό θανάτου ἐνεργῶν τά τεράστια·
Χαίροις καί μετά πότμον ἐκτελῶν τά θαυμάσια.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Μέλλουσα τῶν μαρτύρων, ἡ δυάς ἡ ἀγία, μεθίστασθαι ἀπό τοῦ νῦν κόσμου, ἐπεδόθησαν ἄμφω στερρῶς τῷ ἀνόμῳ φόνῳ, οἱ σεπτοί μάρτυρες, διόπερ ἐξεπλάγησαν οἱ ὁρῶντες καί ἐβόησαν τῷ Κυρίω·

Ἀλληλούια.

Νέον ἄσμα εὑρόντες, γοερόν Δημητρίου βοῶμεν τόν ἐξόδιον ύμνον· ἐξ ἀθέου τυράννου γάρ νῦν, αὐθαδῶς ἐσφάγη, ὅτι οὑκ ἔθυσε τοῖς βδελυκτοῖς εἰδώλοις, ὀν ἀνυμνοῦντες θερμῶς βοῶμεν·

Χαίροις ὡς νεκρός ἐν τῷ τάφῳ φερόμενος·
Χαίροις ὤσπερ ζῶν ἐν τῷ πόλῳ ἑλκόμενος.
Χαίροις νέον λουτρόν τῷ σῶ αἵματι δείξας·
Χαίροις τήν σήν ψυχήν μετ’ Ἀγγέλων συμμίξας.
Χαίροις ὀν ἀνυμνοῦσιν ἐν τοῖς πέρασι κόσμου·
Χαίροις ὅτι ἀντλοῦσι τοῦ σου μύρου εὐόσμου.
Χαίροις λαμπτήρ ἐν τῷ μέσῳ μαρτύρων·
Χαίροις βολίς τῶν ἐνθέων χαρίτων.
Χαίροις ὁ φοινιχθείς ἁγίῳ σου αἵματι·
Χαίροις ἁγιασθείς καί θείω σου σώματι.
Χαίροις ἀμαραντίνους δεξάμενος στεφάνους·
Χαίροις τούς ἀοιδίμους κατοικῶν νῦν θαλάμους.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Ξένον θαῦμα ὁρῶντες, τῶν μαρτύρων τό θάρσος τά εἴδωλα στερρῶς μεταθέντων· διά τοῦτο γάρ ὁ ὑψηλός, τοῖς ἐν γῆ οἰκοῦσιν εὐθαρσῶς, δέδωκεν εἰδώλων τά τοξεύματα βάλλειν· πρός ὀν νῦν βοώμεν·

Ἀλληλούια.

Ὅλος ἤν ἐν τοῖς ἄνω, τῷ νοῖ καί οὐδόλως ἀπῆν ὁ καθαρώτατος Μάρτυς, τῆ ἰσχύϊ τῆ θεϊκή τῶν εἰδώλων τήν πλάνην τρανώς ὤλεσε καί τόν Χριστόν κηρύξας παρρησία, ἀκούει ούτως·

Χαίροις ὅτι ἐφρόνεις τά Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ σου·
Χαίροις ὅτι ἐπόθεις τά τερπνά παραδείσου.
Χαίροις δρόμον οὐρανοῦ υψηβάτης φοιτήσας·
Χαίροις δόμους καθαρούς ἐν ὑψίστοις οἰκήσας.
Χαίροις ὅτι Ἀγγέλους συνοδίτας νῦν ἔχεις·
Χαίροις ὅτι Ἁγίους συμπολίτας κατέχεις.
Χαίροις σάλπιγξ ἀγία τόν Χριστόν σου κηρύξας·
Χαίροις ἄλπεις ἀχράντους παραδείσου οἰκήσας.
Χαίροις ἕνεκα μύρου τοῦ ἐνθέου σου σώματος·
Χαίροις ἄθεον λῆρον ὁ ἐλέγξας τοῦ σκώμματος.
Χαίροις σύ γάρ πλεκτάνας βασιλέως διέρρηξας·
Χαίροις σύ γάρ τάς πλάνας τῶν εἰδώλων κατέαξας.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Πᾶσαν χάριν ἐδέξω, οὐρανόθεν ὦ μάρτυς Δημήτριε, παράδοξα πράττειν, τόν ἀπρόσιτον γάρ ὡς Θεόν γεγονέναι ἔφης, προσιτόν ἄνθρωπον καί τοῦτον μέν ὑπάρχοντα Υἱόν Θεου· διό Αὑτῷ ᾄδωμεν ούτως·

Ἀλληλούια.

Ῥήτορας πολυστρόφους, τούς τυράννους ἀσόφους ἀπέδειξας Δημήτριε μάρτυς· ἀποροῦσι γάρ βλέπειν, τό πως τῶν εἰδώλων πλάνην καταργῆσαι ίσχυσας· ἡμεῖς δε τό παράδοξον θαυμάζοντες ἐν σοι βοώμεν·

Χαίροις τό ῥόδον τῆς παρθενίας·
Χαίροις τό ἄκρον τῆς ἐγκρατείας.
Χαίροις ὁ πρό τοῦ φόνου καθαρῶς βιοτεύσας·
Χαίροις ὁ μετά φόνον πρός Θεόν συνοδεύσας.
Χαίροις ἐν ὦ ἡ λάμψις τοῦ Θεοῦ μέν ἐνίδρυσε·
Χαίροις ἐν ὦ ἡ χάρις τῆς Τριάδος ἐνῴκησε.
Χαίροις τῶν εὐσεβούντων ἡ ὀρθότης καί στάθμη·
Χαίροις τῶν ἀπιστούντων ἡ ὀξυτόμος σπάθη.
Χαίροις ὁ ἀνατέλλων τάς ἠλίου ἀκτίνας·
Χαίροις ὁ καταστέλλων τάς τυράννου μανίας.
Χαίροις δένδρον χαρίτων πολλούς φέρων τούς καρπούς·Χαίροις τῶν καλλινίκων σύ φέρων τούς βλαστούς.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Σώσαι μέλλων τό γένος ὀρθοδόξων ὁ Μάρτυς, τῆς πλάνης τῶν ἀθέων εἰδώλων, αὐτεπάγγελτος ἦλθεν εὐθύς πρός αὑτόν τόν πλάνον καί μωρόν τύραννον κηρύξας τόν Κύριον ὡς τέλειον Θεόν ἐβόα πρός αὑτόν το·

Ἀλληλούια.

Τεῖχος εἰ τῶν μαρτύρων, ἀθλοφόρε καί Μάρτυς, καί πάντων τῶν εἰς σε προσφευγότων σύ γάρ τόν οὐρανοῦ καί γῆς ποιητήν φανερῶν ἅπασι, καθεῖλες δε τόν τύραννον καί είδωλα· ἡμεῖς δε σοι βοώμεν·

Χαίροις τήν ῥῶσιν ἀσθενοῦσι παρέχων·
Χαίροις τήν ῥύσιν τοῦ αἱμόρρου συνέχων.
Χαίροις τοῖς ὑμνηταῖς σου πᾶσαν χάριν πορίζων·
Χαίροις στήλη τῶν χαρίτων ὑπάρχων.
Χαίροις θεία δυνάμει τῶν εἰδώλων κατάρχων·
Χαίροις ἁγνόν Θεοῦ καταγώγιον.
Χαίροις σεμνόν Χριστοῦ τό ἐκλόγιον·
Χαίροις ὅτι τό αἷμα ὤσπερ βάπτισμα ἔσχες.
Χαίροις ὅτι τό σῶμα τῷ θανάτῳ παρέσχες·
Χαίροις πύργος ὁ φθάνων ἀπό γῆς πρός οὐρανόν·
Χαίροις ὅτι ὑπάρχεις τῶν εὐσεβῶν ὁ κανῶν.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Ὕμνον ἅπαντες Μάρτυς, τῆς ἐξόδου σου τάφῳ προσφέρομεν ἡμεῖς, οἱ σοι δούλοι· δακρυρρόους δ’ ᾠδάς καί ψαλμούς εἰ καί προσφέρομεν σοι, οὐδαμῶς ἄξιον τῆς σής τελοῦμεν, ὤν πρέπει σοι ταφῆς, ἀλλ’ οὑν βοῶμεν τῷ Σωτῆρι·

Ἀλληλούια.

Φωτοφόρος ὁ τάφος, ἀνεδείχθη σου Μάρτυς, τήν χάριν ὤσπερ φώς εξανάπτων προσιοῦσι τε πᾶσιν χαράν καί ὑγείαν, ἄφνω ἀποδούς έπεμπεν· ἡμεῖς δ’ οὑν σοι προσιώντες νῦν εκβοώμεν·

Χαίροις ὁ τοῦ ἐμπρησμοῦ τόν ναόν σου φυλάξας·
Χαίροις ὁ τοῦ πονηροῦ τάς ἐνέδρας συνθλάσας.
Χαίροις τῶν Σλαβίνων ἐκδιώξας τό ἔθνος·
Χαίροις τῶν εἰδώλων κατέαξας τό κράτος.
Χαίροις τῶν βαρβάρων ἀποβάλλων τά θράση·
Χαίροις τῶν τυράννων καταβάλλων ἐπάρσεις.
Χαίροις ὁ φυλάξας τήν πόλιν σου ἄτρωτον·
Χαίροις ὁ ταράξας τήν πλάνην τήν ἄθεον.
Χαίροις Ὀνησιφόρον τῆς κλοπῆς τιμωρήσας·
Χαίροις βλάβην εἰδώλων ἐκ τῆς γῆς καταργήσας.
Χαίροις προσφευγότων ἀσφαλές παραμύθιον·
Χαίροις προσιόντων τῆς ψυχῆς τό σωτήριον.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Χάριν ἄνωθεν ἔχων, ὦ Δημήτριε πάσας, ἐδίωξας ἐχθρῶν τάς ενέδρας· ἐκηρύχθης δε ἐπί γῆς, ὡς στερρός ὁπλίτης τῆς χάριτος Χριστοῦ καί ῥίψας οὑν τά εἴδωλα, συμψάλλεις μετά πάντων ούτως·

Ἀλληλούια.

Ψάλλομεν σου τό θαῦμα, ὅπερ γέγονε Μάρτυς, ἡνίκα τήν σήν πόλιν προδοῦναι, ἀπεφήνατο ἀπίστοις Θεός, ἐξαπέστειλεν Ἀγγέλους εἰπεῖν σοι τάχιστα· ἐκβλήθητι, μακρύνθητι καί ἄπιθι τῆς πόλεως, ὅθεν βοώμεν·

Χαίροις ὅτι βουλή σου ἡ σή πόλις ἐλήφθη·
Χαίροις ὅτ’ ἰσχύϊ σου ὁ ἐχθρός κατηργήθη.
Χαίροις ὁ Ἀχιλλείῳ ὑπαντήσας φυγῇ σου·
Χαίροις ὁ Νεστορίῳ ἀποστείλας ἰσχύν σου.
Χαίροις ὁ τόν Λυαῖον καταβάψας ἐν αἵματι·
Χαίροις ὁ τούς ἀπίστους καταθραύσας ἐν πνεύματι.
Χαίροις ὁ στερεώσας πόλιν σή παρουσία·
Χαίροις ὁ ἀπολέσας ταύτην σή ἀπουσία.
Χαίροις ὁ ὑμνολόγους ἀγαπῶν ἐν τῷ τάφῳ σου·
Χαίροις ὁ ψευδολόγους θανάτων ἐν τῷ κράτει σου.
Χαίροις ἡμῖν χαρίζων τῶν χαρίτων τό πέλαγος·
Χαίροις πᾶσι πορίζων τοῦ σου μύρου τό ἔλεος.

Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.

Ὦ μαρτύρων τό ζεῦγος, οἱ κηρύξαντες πᾶσι Θεόν τόν ὑπερούσιον Λόγον (ἐκ γ’)· ἐξοδίους ὑμεῖς, ὑμνολόγους ᾠδάς δεξάμενοι ἀπό πάσης νῦν με συμφοράς ῥύσασθε, καί τῆς μελλούσης θλίψεως, ὑμῶν πρεσβείαις, τόν ἐκβοῶντα τῷ Κυρίῳ·

Ἀλληλούια.

Καί αὑθύς τό Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ΄. Τῆ Ὑπερμάχῳ.
Τοῦ μυροβλήτου ἐν ᾠδαῖς καί θείοις ἄσμασι, νῦν μελῳδήσωμεν πιστοί, ὕμνον ἐπάξιον, τοῦ ὀλέσαντος τυράννου τήν ὠμότητα καί ἀπώσαντος Λυαίου τήν θρασύτητα, καί Χριστόν Θεοῦ Υἱόν, τρανώς κηρύξαντος καί βοήσωμεν· Χαίροις μάρτυς Δημήτριε.