Ακολουθία του Μεσονυκτικού

……Η τυπική διάταξη της εν χρήσει ακολουθίας του Μεσονυκτικού υφίσταται σε τρεις εκδοχές: α) των καθημερινών, που είναι και η εκτενέστερη, β) του Σαββάτου και γ) της Κυριακής. Εκτός αυτών υπάρχει και η παραλλαγή του Μεσονυκτικού, όταν εορτάζεται δεσποτική, θεομητορική εορτή ή μνήμη εορταζόμενου Αγίου, οπότε προσλαμβάνει και τον χαρακτηρισμό Λιτή, αφού κατ΄ αυτήν ψάλλονται τα τροπάρια της λιτής από τον Εσπερινό, εφόσον δεν αποδόθηκαν στην οικεία θέση τους……

pemptousia.gr
Γεώργιος Ζαραβέλας, Θεολόγος

 

Ακολουθία του Καθ’ Ημέραν Μεσονυκτικού

Ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἐγερθεὶς καί ἀναστὰς τῆς κλίνης στῆθι μετ’ εὐλαβείας καὶ φόβου Θεοῦ καὶ εἰπέ:

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.
Δόξα Σοι, ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα Σοι.

Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν καὶ ζωῆς χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν, καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος, καὶ σῶσον, Ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (ἐκ γ’)

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἁγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός Σου. Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνοιιά Σου· ἐλθέτω ἡ Βασιλεία Σου· γενηθήτω τὸ θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς· τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Δι᾽ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Τὰ Τριαδικὰ τροπάρια.
ᾞχος α΄.
Ἐξεγερθέντες τοῦ ὕπνου προσπίπτομέν Σοι, Ἀγαθέ, καὶ τῶν Ἀγγέλων τὸν ὕμνον βοῶμέν Σοι, Δυνατέ· Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἰ, ὁ Θεός· διὰ τῆς Θεοτόκου ἐλέησον ἡμᾶς.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῶ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Ἦχος β΄.
Τῆς κλίνης καὶ τοῦ ὕπνου ἐξεγείρας με, Κύριε, τὸν νοῦν μου φώτισον, καὶ τὴν καρδίαν καὶ τὰ χείλη μου ἄνοιξον, εἰς τὸ ὑμνεῖν Σε, Ἁγία Τριάς· Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ, ὁ Θεός· διὰ τῆς Θεοτόκου ἐλέησον ἡμᾶς.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

ᾞχος γ΄.
Ἀθρόον ὁ Κριτὴς ἐπελεύσεται, καὶ ἑκάστου αἱ πράξεις γυμνωθήσονται· ἀλλὰ φόβῳ κράξωμεν ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός· Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ, ὁ Θεός· διὰ τῆς Θεοτόκου ἐλέησον ἡ μᾶς.

Κύριε, ἐλέησον (12)

Εὐχὴ εὐχαριστήριος
Ἐκ τοῦ ὕπνου ἐξανιστάμενος, εὐχαριστῶ Σοι, Ἁγία Τριάς, ὅτι διὰ τὴν πολλήν Σου ἀγαθότητα καὶ μακροθυμίαν, οὐκ ὠργίσθης ἐμοὶ τῷ ραθύμῳ καὶ ἁμαρτωλῷ, οὐδὲ συναπώλεσάς με ταῖς ἀνομίαις μου, ἀλλ’ ἐφιλανθρωπεύσω συνήθως, καὶ πρὸς ἀπόγνωσιν κείμενον ἤγειράς με, εἰς τὸ ὀρθρίσαι καὶ δοξολογῆσαι τὸ κράτος Σου. Καὶ νῦν φώτισόν μου τὰ ὄμματα τῆς διανοίας, ἄνοιξόν ιιου τὸ στόμα, τοῦ μελετᾶν τὰ λόγιά Σου, καὶ συνιέναι τὰς ἐντολάς Σου, καὶ ποιεῖν τὸ θέλημά Σου, καὶ ψάλλειν Σοι ἐν ἐξομολογήσει καρδίας, καὶ ἀνυμνεῖν τὸ πανάγιον ὄνομά Σου, τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Εὐχὴ ἑτέρα
Δόξα Σοι, Βασιλεῦ, Θεὲ Παντοκράτορ, ὅτι τῇ θείᾳ Σου καὶ φιλανθρώπῳ προνοίᾳ ἠξίωσάς με τὸν ἁμαρτωλὸν καὶ ἀνάξιον ἐξ ὕπνου ἀναστῆναι καὶ τυχεῖν τῆς εἰσόδου τοῦ ἁγίου Σου οἴκου. Δέξαι, Κύριε, καὶ τὴν βρωνὴν τῆς δεήσεώς μου, ὡς τῶν Ἁγίων καί νοερῶν Σου δυνάμεων καὶ εὐδόκησον ἐν καρδίᾳ καθαρᾷ καὶ πνεύματι ταπεινώσεως, προσενεχθῆναίΣοι τὴν ἐκ τῶν ρυπαρῶν χειλέων μου αἴνεσιν· ὅπως κἀγὼ κοινωνὸς γένωμαι τῶν φρονίμων παρθένων, ἐν φαιδρᾷ λαμπηδόνι τῆς ψυχῆς μου, καὶ δοξάζω Σέ, τὸν ἐν Πατρὶ καὶ Πνεύματι δοξαζόμενον Θεὸν Λόγον. Ἀμήν.

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν τῶ Βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Χριστῶ τᾧ Βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Αὐτῷ Χριστῶ τῷ Βασιλεῖ καὶ Θεῶ ἡμῶν.

Ψαλμὸς Ν΄ (50).
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός Σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὂτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γι- νώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διὰ παντός. Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δ ικαιωθῆ ς ἐν το ῖς λόγοις Σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. ῎Ιδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ραντιεῖς με ὑσσώπῳ καὶ καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι, Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον, Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου, καὶ τὸ Πνεῦμά Σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου, καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς Σου καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ Σὲ ἐπιστρέψουσι. Ρῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεός, ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καί τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αίνεσίν Σου. Ὂτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῶ πνεῦμα συντετρ ιμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη ῾Ιερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

Ὁ ῎Αμωμος Ψαλμός ΡΙΗ’ (118)
Στάσις Πρώτη
Μακάριοι οἱ ἄμωμοι ἐν ὀδῷ, οἱ πορευόμενοι ἐν νόμῳ Κυρίου. Μακάριοι οἱ ἐξερευνῶντες τά μαρτύρια αὑτοῦ, ἐν ὄλῃ καρδία ἐκζητήσουσιν αὑτόν. Οὗ γάρ οἱ ἐργαζόμενοι τήν ἀνομίαν ἐν ταῖς ὀδοῖς αὑτοῦ ἐπορεύθησαν. Σύ ἐνετείλω τάς ἐντολάς σου, τοῦ φυλάξασθαι σφόδρα. ΄Οφελον κατευθυνθείησαν αἱ ὀδοί μου, τοῦ φυλάξασθαι τά δικαιώματα σου. Τότε οὗ μή αἰσχυνθῶ, ἐν τῷ με ἐπιβλέπειν ἐπί πάσας τάς ἐντολάς σου. Εξομολογήσομαί σοι ἐν εὐθύτητι καρδίας, ἐν τῷ μεμαθηκέναι με τά κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. Τά δικαιώματα σου φυλάξω, μή με ἐγκαταλίπῃς ἕως σφόδρα. Ἐν τίνι κατορθώσει νεώτερος τήν ὀδόν αὑτοῦ; ἐν τῷ φυλάξασθαι τούς λόγους σου. Ἐν ὄλῃ καρδία μου ἐξεζήτησα σε, μή ἀπώσῃ με ἀπό τῶν ἐντολῶν σου. Ἐν τῆ καρδία μου ἔκρυψα τά λόγια σου, ὅπως ἀν μή ἁμάρτω σοι. Εὐλογητός εἷ, Κύριε, δίδαξον με τά δικαιώματα σου. Ἐν τοῖς χείλεσι σου ἐξήγγειλα πάντα τά κρίματα τοῦ στόματος σου. Ἐν τῆ ὀδῷ τῶν μαρτυρίων σου ἐτέρφθην, ὡς ἐπί παντί πλούτω.Εν ταῖς ἐντολαῖς σου ἀδολεσχήσω καί κατανοήσω τάς ὀδούς σου. Ἐν τοῖς δικαιώμασι σου μελετήσω, ούκ ἐπιλήσομαι τῶν λόγων σου. Ἀνταπόδος τῷ δούλῳ σου· ζῆσον με καί φυλάξω τούς λόγους σου. Ἀποκάλυψον τούς ὀφθαλμούς μου καί κατανοήσω τά θαυμάσια ἐκ τοῦ νόμου σου. Πάροικος ἐγώ εἰμί ἐν τῆ γῆ· μή ἀποκρύψῃς απ΄ ἐμοῦ τάς ἐντολάς σου. Ἐπεπόθησεν ἡ ψυχή μου, τοῦ ἐπιθυμήσαι τά κρίματα σου ἐν παντί καιρῶ. Ἐπετίμησας ὑπερηφάνοις· ἐπικατάρατοι οἱ ἐκκλίνοντες ἀπό τῶν ἐντολῶν σου. Περίελε απ΄ ἐμοῦ ὄνειδος καί ἐξουδένωσιν, ὅτι τά μαρτύρια σου ἐξεζήτησα. Καί γάρ εκάθησαν ἄρχοντες καί κατ΄ ἐμοῦ κατελάλουν, ὁ δε δοῦλος σου ἠδολέσχει ἐν τοῖς δικαιώμασι σου. Καί γάρ τά μαρτύρια σου μελέτη μου ἔστι καί αἱ συμβουλίαι μου τά δικαιώματα σου. Ἐκολλήθη τῷ ἐδάφει ἡ ψυχή μου· ζῆσον με κατά τόν λόγον σου. Τάς ὀδούς μου ἐξήγγειλα καί ἐπήκουσας μου· δίδαξον με τά δικαιώματα σου. Ὀδόν δικαιωμάτων σου συνέτισον με καί ἀδολεσχήσω ἐν τοῖς θαυμασίοις σου. Ἐνύσταξεν ἡ ψυχή μου ἀπό ἀκηδίας, βεβαίωσον με ἐν τοῖς λόγοις σου. Ὀδόν ἀδικίας ἀπόστησον απ΄ ἐμοῦ καί τῷ νόμῳ σου ἐλέησον με. Ὀδόν ἀληθείας ηρετισάμην καί τά κρίματα σου ούκ ἐπελαθόμην. Ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου, Κύριε· μή με καταισχύης. Ὀδόν ἐντολῶν σου ἔδραμον, ὅταν ἐπλάτυνας τήν καρδίαν μου. Νομοθέτησον με, Κύριε, τήν ὀδόν τῶν δικαιωμάτων σου καί ἐκζητήσω αὑτήν διά παντός. Συνέτισον με καί ἐξερευνήσω τόν νόμον σου καί φυλάξω αὑτόν ἐν ὄλῃ καρδία μου. Ὁδήγησον με ἐν τῆ τρίβω τῶν ἐντολῶν σου, ὅτι αὑτήν ἠθέλησα. Κλῖνον τήν καρδίαν μου εἰς τά μαρτύρια σου καί μή εἰς πλεονεξίαν. Ἀπόστρεψον τούς ὀφθαλμούς μου, τοῦ μή ἰδεῖν ματαιότητα· ἐν τῆ ὀδῷ σου ζῆσον με. Στῆσον τῷ δούλῳ σου τό λόγιον σου εἰς τόν φόβον σου. Περίελε τόν ὀνειδισμόν μου, ὄν ὑπώπτευσα· ὅτι τά κρίματα σου χρηστά. Ἰδού ἐπεθύμησα τάς ἐντολάς σου· ἐν τῆ δικαιοσύνη σου ζῆσον με. Καί ἔλθοι επ΄ ἐμέ τό ἔλεος σου, Κύριε, τό σωτήριον σου κατά τόν λόγον σου. Καί ἀποκριθήσομαι τοῖς ὀνειδίζουσι μοι λόγον, ὅτι ἤλπισα ἐπί τοῖς λόγοις σου. Καί μή περιέλῃς ἐκ τοῦ στόματος μου λόγον ἀληθείας ἕως σφόδρα, ὅτι ἐπί τοῖς κρίμασι σου ἐπήλπισα. Καί φυλάξω τόν νόμον σου διαπαντός, εἰς τόν αἰῶνα καί εἰς τόν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. Καί ἐπορευόμην ἐν πλατυσμῷ, ὅτι τάς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα. Καί ἐλάλουν ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων καί ούκ ᾐσχυνόμην. Καί ἐμελέτων ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου, ἆς ἠγάπησα σφόδρα. Καί ἤρα τάς χεῖρας μου πρός τάς ἐντολάς σου ἆς ἠγάπησα καί ἠδολέσχουν ἐν τοῖς δικαιώμασι μου. Μνήσθητι τῶν λόγων σου τῷ δούλῳ σου, ὤν ἐπήλπισας με. Αὕτη με παρεκάλεσεν ἐν τῆ ταπεινώσει μου, ὅτι τό λόγιον σου ἔζησε με. Ὑπερήφανοι παρηνόμουν ἕως σφόδρα• ἀπό δε τοῦ νόμου σου ούκ ἐξέκλινα. Ἐμνήσθην τῶν κριμάτων σου απ΄ αἰῶνος, Κύριε καί παρεκλήθην. Ἀθυμία κατέσχε με ἀπό ἁμαρτωλῶν, τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τόν νόμον σου. Ψαλτά ἦσαν μοι τά δικαιώματα σου ἐν τόπῳ παροικίας μου. Ἐμνήσθην ἐν νυκτί τοῦ ὀνόματος σου, Κύριε καί ἐφύλαξα τόν νόμον σου. Αὕτη ἐγενήθη μοι, ὅτι τά δικαιώματα σου ἐξεζήτησα. Μερίς μου εἷ, Κύριε· εἶπα τοῦ φυλάξασθαι τόν νόμον σου. Ἐδεήθην τοῦ προσώπου σου ἐν ὄλῃ καρδία μου• ἐλέησον με κατά τό λόγιον σου. Διελογισάμην τάς ὀδούς σου καί ἐπέστρεψα τούς πόδας μου εἰς τά μαρτύρια σου. Ἡτοιμάσθην καί ούκ ἐταράχθην, τοῦ φυλάξασθαι τάς ἐντολάς σου. Σχοινία ἁμαρτωλῶν περιεπλάκησαν μοι καί τοῦ νόμου σου ούκ ἐπελαθόμην. Μεσονύκτιον ἐξηγειρόμην τοῦ ἐξομολογεῖσθαι σοι ἐπί τά κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. Μέτοχος ἐγώ εἰμί πάντων τῶν φοβουμένων σε καί τῶν φυλασσόντων τάς ἐντολάς σου. Τοῦ ἐλέους σου, Κύριε, πλήρης ἡ γη• τά δικαιώματα οσυ δίδαξον με. Χρηστότητα ἐποίησας μετά τοῦ δούλου σου, Κύριε, κατά τόν λόγον σου. Χρηστότητα καί παιδείαν καί γνῶσιν δίδαξον με, ὅτι ταῖς ἐντολαῖς σου ἐπίστευσα. Πρό τοῦ με ταπεινωθῆναι, ἐγώ ἐπλημμέλησα διά τοῦτο τό λόγιον σου ἐφύλαξα. Χρηστός εἰ σύ, Κύριε καί ἐν τῆ χρηστότητι σου δίδαξον με τά δικαιώματα σου. Ἐπληθύνθη επ΄ ἐμέ ἀδικία ὑπερηφάνων, ἐγώ δε ἐν ὄλῃ καρδία μου ἐξερευνήσω τάς ἐντολάς σου. Ετυρώθη ὡς γάλα ἡ καρδία αὑτῷ· ἐγώ δε τόν νόμον σου ἐμελέτησα. Ἀγαθόν οἱ ὅτι ἐταπείνωσας με, ὅπως ἀν μάθω τά δικαιώματα σου. Ἀγαθός μοι ὁ νόμος τοῦ στόματος σου ὑπέρ χιλιάδας χρυσίου καί ἀργυρίου.

Στάσις Δευτέρα
Αἱ χεῖρες σου ἐποίησαν με καί ἔπλασαν με• συνέτισον με καί μαθήσομαι τάς ἐντολάς σου. Οἱ φοβούμενοι σε ὄψονται με καί εὐφρανθήσονται, ὅτι εἰς τούς λόγους σου ἐπήλπισα. ΄Εγνων, Κύριε, ὅτι δικαιοσύνη τά κρίματα σου καί ἀληθείᾳ ἐταπείνωσας με. Γενηθήτω δή τό ἔλεος σου τοῦ παρακαλέσαι με, κατά τό λόγιον σου τῷ δούλῳ σου. Ἐλθέτωσαν μοι οἱ οἰκτιρμοί σου καί ζήσομαι, ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μου ἔστι. Αἰσχυνθήτωσαν ὑπερήφανοι, ὅτι ἀδίκως ηνόμησαν εἰς ἐμέ, ἐγώ δε ἀδολεσχήσω ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου. Ἐπιστρεψάτωσαν με οἱ φοβούμενοι σε καί οἱ γινώσκοντες τά μαρτύρια σου. Γενηθήτω ἡ καρδία μου ἄμωμος ἐν τοῖς δικαιώμασι σου, ὅπως ἀν μή αἰσχυνθῶ. Ἐκλείπει εἰς τό σωτήριον σου ἡ ψυχή μου, εἰς τούς λόγους σου ἐπήλπισα. Ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου εἰς τό λόγιον σου, λέγοντες. Πότε παρακαλέσεις με; ὅτι ἐγενήθην ὡς ἀσκός ἐν πάχνη, τά δικαιώματα σου ούκ ἐπελαθόμην. Πόσαι εἰσίν αἱ ἡμέραι τοῦ δούλου σου; πότε ποιήσεις μοι ἐκ τῶν καταδιωκόντων με κρίσιν; Διηγήσαντο μοι παράνομοοι ἀδολεσχίας, αλλ΄ οὐχ ὡς ὁ νόμος σου, Κύριε. Πάσαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια. Ἀδίκως κατεδίωξαν με, βοήθησον μοι. Παρά βραχύ συνετέλεσαν με ἐν τῆ γῆ, ἐγώ δε ούκ ἐγκατέλιπον τάς ἐντολάς σου. Κατά τό ἔλεος σου ζῆσον με καί φυλάξω τά μαρτύρια τοῦ στόματος σου. Εἰς τόν αἰῶνα, Κύριε, ὁ λόγος σου διαμένει ἐν τῷ οὐρανῶ. Εἰς γενεάν καί γενεάν ἡ ἀλήθεια σου. Ἐθεμελίωσας τήν γῆν καί διαμένει. Τῆ διατάξει σου διαμένει ἡμέρα. Ὅτι τά σύμπαντα δοῦλα σά. Εἰ μή ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μου ἔστι, τότε ἀν ἀπωλόμην ἐν τῆ ταπεινώσει μου. Εἰς τόν αἰῶνα οὗ μή ἐπιλάθωμαι τῶν δικαιωμάτων σου, ὅτι ἐν αὑτοῖς ἔζησας με.
Μέση
Σός εἰμί ἐγώ, σῶσον με, ὅτι τά δικαιώματα σου ἐξεζήτησα. Ἐμέ ὑπέμειναν ἁμαρτωλοί τοῦ απολέσαι Τά μαρτύρια σου συνῆκα. Πάσης συντελείας εἶδον πέρας, πλατείᾳ ἡ ἐντολή σου σφόδρα. Ὡς ἠγάπησα τόν νόμον σου, Κύριε ὅλην τήν ἡμέραν μελέτη μου ἔστι. Ὑπέρ τούς ἐχθρούς μου ἐσόφισας με τήν ἐντολήν σου, ὅτι εἰς τόν αἰῶνα ἐμή ἔστι. Ὑπέρ πάντας τούς διδάσκοντας με συνῆκα, ὅτι τά μαρτύρια σου μελέτη μου ἔστι. Ὑπέρ πρεσβυτέρους συνῆκα, ὅτι τάς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα. Ἐκ πάσης ὀδοῦ πονηράς ἐκώλυσα τούς πόδας μου, ὅπως ἀν φυλάξω τούς λόγους σου. Ἀπό τῶν κριμάτων σου ούκ ἐξέκλινα, ὅτι σύ ἐνομοθέτησας με. Ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγι μου τά λόγια σου, ὑπέρ μέλι τῷ στόματι μου. Ἀπό τῶν ἐντολῶν σου σου συνήκα διά τοῦτο ἐμίσησα πᾶσαν ὀδόν ἀδικίας. Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου καί φώς ταῖς τρίβοις μου. Ὤμοσα καί ἔστησα τοῦ φυλάξασθαι τά κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. Ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα Κύριε ζῆσον με κατά τόν λόγον σου. Τά ἑκούσια τοῦ στόματος μου εὐδόκησον δή, Κύριε καί τά κρίματα σου δίδαξον με. Ἡ ψυχή μου ἐν ταῖς χερσί σου διαπαντός καί τοῦ νόμου σου ούκ ἐπελαθόμην. Ἔθεντο ἁμαρτωλοί παγίδα μοι καί ἐκ τῶν ἐντολῶν σου ούκ ἐπλανήθην. Ἐκληρονόμησα τά μαρτύρια σου εἰς τόν αἰῶνα, ὅτι ἀγαλλίαμα τῆς καρδίας μου εἷσι. Ἐκλινᾷ τήν καρδίαν μου τοῦ ποιήσαι τά δικαιώματα σου εἰς τόν αἰῶνα δι΄ ἀντάμειψιν. Παρανόμους ἐμίσησα, τόν δε νόμον σου ἠγάπησα. Βοηθός μου καί ἀντιλήπτωρ μου εἰ συ εἰς τούς λόγους σου ἐπήλπισα. Ἐκκλίνατε απ΄ ἐμοῦ, πονηρευόμενοι καί ἐξερευνήσω τάς ἐντολάς τοῦ Θεοῦ μου. Ἀντιλαβοῦ μου κατά τό λόγιον σου καί ζῆσον με καί μή καταισχύνης με ἀπό τῆς προσδοκίας μου. Βοήθησον μοι καί σωθήσομαι καί μελετήσω ἐν τοῖς δικαιώμασι σου διαπαντός. Εξουδένωσας πάντας τούς ἀποστατοῦντας ἀπό τῶν δικκαιωμάτων σου, ὅτι ἄδικον τό ἐνθύμημα αὑτῶν. Παραβαίνοντας ἐλογισάμην πάντας τούς ἁμαρτωλούς τῆς γης διά τοῦτο ἠγάπησα τά μαρτύρια σου. Καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου σου τάς σάρκας μου ἀπό γάρ τῶν κριμάτων σου ἐφοβήθην. Ἐποίησα κρίμα καί δικαιοσύνηνR μή παραδῷς με τοῖς ἀδικοῦσι με. Ἔκδεξαι τόν δοῦλον σου εἰς αγαθόν μή συκοφαντησάτωσαν με ὑπερήφανοι. Οἱ ὀφθαλμοί μου ἐξέλιπον εἰς τό σωτήριον σου καί εἰς τό λόγιον τῆς δικαιοσύνης σου. Ποίησον μετά τοῦ δούλου σου κατά τό ἔλεος σου καί τά δικαιώματα σου δίδαξον με. Δοῦλος σου εἰμί εγώ συνέτισον με καί γνώσομαι τά μαρτύρια σου. Καιρός τοῦ ποιήσαι τῷ Κυρίω διεσκέδασαν τόν νόμον σου. Διά τοῦτο ἠγάπησα τάς ἐντολάς σου ὑπέρ χρυσίον καί τοπάζιον. Διά τοῦτο πρός πάσας τάς ἐντολάς σου κατωρθούμην, πᾶσαν ὀδόν ἄδικον ἐμίσησα. Θαυμαστά τά μαρτύρια σου διά τοῦτο ἐξηρεύνησεν αὑτά ἡ ψυχή μου. Ἡ δήλωσις τῶν λόγων σου φωτιεῖ καί συνετιεί νηπίους. Τό στόμα μου ἤνοιξα καί εἵλκυσα πνεῦμα, ὅτι τάς ἐντολάς σου ἐπεπόθουν.
Στάσις Τρἰτη
Ἐπίβλεψον επ΄ ἐμέ καί ἐλέησον με κατά τό κρίμα τῶν ἀγαπώντων τό ὄνομα σου. Τά διαβήματα μου κατεύθυνον κατά τό λόγιον σου καί μή κατακυριευσάτω μου πᾶσα ἀνομία. Λύτρωσαι με ἀπό συκοφαντίας ἀνθρώπων καί φυλάξω τάς ἐντολάς σου. Τό πρόσωπον σου επίφανον ἐπί τόν δοῦλον σου καί δίδαξον με τά δικαιώματα σου. Διεξόδους ὑδάτων κατέδυσαν οἱ ὀφθαλμοί μου, ἐπεί ούκ ἐφύλαξα τόν νόμον σου. Δίκαιος εἷ, Κύριε καί εὐθεῖαι αἱ κρίσεις σου. Ἐνετείλω δικαιοσύνην τά μαρτύρια σου καί ἀλήθειαν σφόδρα. Ἐξέτηξε με ὁ ζῆλος σου, ὅτι ἐπελάθοντο τῶν λόγων σου οἱ ἐχθροί μου. Πεπυρωμένον τό λόγιον σου σφόδρα καί ὁ δοῦλος σου ἠγάπησεν αὑτό. Νεώτερος ἐγώ εἰμί καί εξουδενωμένος τά δικαιώματα σου ούκ ἐπελαθόμην. Ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τόν αἰῶνα καί ὁ νόμος σου ἀλήθεια. Θλίψεις καί ἀνάγκαι εύροσαν με, αἱ ἐντολαί σου μελέτη μου. Δικαιοσύνη τά μαρτύρια σου εἰς τόν αἰῶνα συνέτισον με καί ζήσομαι. Εκέκραξα ἐν ὄλῃ καρδία μου· ἐπάκουσον μου, Κύριε, τά δικαιώματα σου ἐκζητήσω. Εκέκραξα σοι• σῶσον με καί φυλάξω τά μαρτύρια σου. Προέφθασα ἐν ἀωρία καί εκέκραξα, εἰς τούς λόγους σου ἐπήλπισα. Προέφθασαν οἱ ὀφθαλμοί μου πρός ὄρθρον, τοῦ μελετᾶν τά λόγια σου. Τῆς φωνῆς μου ἄκουσον, Κύριε, κατά τό ἔλεος σου, κατά τό κρίμα σου ζῆσον με. Προσήγγισαν οἱ καταδιώκοντες με ἀνομία, ἀπό δε τοῦ νόμου σου εμακρύνθησαν. Ἐγγύς εἷ Κύριε καί πάσαι αἱ ὀδοί σου ἀλήθεια. Κατ΄ ἀρχάς ἔγνων ἐκ τῶν μαρτυρίων σου, ὅτι εἰς τόν αἰῶνα ἐθεμελίωσας αὑτά. ΄Ιδε τήν ταπείνωσιν μου καί ἐξελοῦ με, ὅτι τοῦ νόμου σου ούκ ἐπελαθόμην. Κρίνον τήν κρίσιν μου καί λύτρωσαι με· διά τόν λόγον σου ζῆσον με. Μακράν ἀπό ἁμαρτωλῶν σωτηρία, ὅτι τά δικαιώματα σου ούκ ἐξεζήτησαν. Οἱ οἰκτιρμοί σου πολλοί, Κύριε• κατά τό κρίμα σου ζῆσον με. Πολλοί οἱ ἐκδιώκοντες με καί θλίβοντες με ἐκ τῶν μαρτυρίων σου ούκ ἐξέκλινα. Εἶδον ἀσυνετοῦντας καί ἐξετηκόμην, ὅτι τά λόγια σου ούκ ἐφυλάξαντο. ΄Ιδε, ὅτι τάς ἐντολάς σου ἠγάπησα Κύριε, ἐν τῶν ἐλέει σου ζῆσον με. Ἀρχή τῶν λόγων σου ἀλήθεια καί εἰς τόν αἰῶνα πάντα τά κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου.΄Αρχοντες κατεδίωξαν με δωρεάν καί ἀπό τῶν λόγων σου ἐδειλίασεν ἡ καρδία μου. Αγαλλιάσομαι ἐγώ ἐπί τά λόγια σου ὡς ὁ εὑρίσκων σκῦλα πολλά. Ἀδικίαν ἐμίσησα καί ἐβδελυξάμην, τόν δε νόμον σου ἠγάπησα. Ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ᾔνεσα σε ἐπί τά κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. Εἰρήνη πολλή τοῖς ἀγαπῶσι τόν νόμον σου καί ούκ ἔστιν αὑτοῖς σκάνδαλον. Προσεδόκων τό σωτήριον σου, Κύριε καί τάς ἐντολάς σου ἠγάπησα. Ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τά μαρτύρια σου καί ἠγάπησεν αὑτά σφόδρα. Ἐφύλαξα τάς ἐντολάς σου καί τά μαρτύρια σου, ὅτι πάσαι αἱ ὀδοί μου ἐναντίον σου, Κύριε. Ἐγγισάτω ἡ δέησις μου ἐνώπιον σου, Κύριε κατά τό λόγιον σου ῥῦσαι με. Ἐξερεύξαιντο τά χείλη μου ὕμνον, ὅταν διδάξῃς με τά δικαιώματα σου. Φθέγξαιτο ἡ γλῶσσα μου τά λόγια σου, ὅτι πάσαι αἱ ἐντολαί σου δικαιοσύνη. Γενέσθω ἡ χείρ σου τοῦ σώσαι με, ὅτι τάς ἐντολάς σου ηρετισάμην. Ἐπεπόθησα τό σωτήριον σου, Κύριε καί ὁ νόμους σου μελέτη μου ἔστι. Ζήσεται ἡ ψυχή μου καί αἰνέσει σε καί τά κρίματα σου βοηθήσει μοι. Ἐπλανήθην ὡς πρόβατον απολωλός• ζήτησον τόν δοῦλον σου, ὅτι τάς ἐντολάς σου ούκ ἐπελαθόμην.

Δόξα. Καὶ νῦν.
Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων. Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων. Φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα, οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο. Τὸν δι’ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν, καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου, καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου, καὶ ἐνανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, καὶ παθόντα καὶ ταφέντα. Καὶ ἀναστάντα τῆ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς. Καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανούς, καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός. Καὶ πάλιν ἐρχόιμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, ου τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος. Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἁγιον, τὸ Κύριον, τὸ Ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν Προφητῶν. Εἰς Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν. Ὁμολογῶ ἓν Βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Προσδοκῶ Ἀνάστασιν νεκρῶν, καί ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν.

Τρισάγιον.
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (ἐκ γ’)

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἁγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός Σου. Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνοιιά Σου· ἐλθέτω ἡ Βασιλεία Σου· γενηθήτω τὸ θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς· τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα, τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Δι᾽ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Εἰ ἔστι Δεσποτικὴ ἤ Θεομητορικὴ ἑορτή, λέγομεν τὸ Ἀπολυτίκιον αὐτῆς, Δόξα, τὸ αὐτό. Καί νῦν, τὸ Κοντάκιον· εἰδ’ ἄλλως τὰ παρόντα Τροπάρια.
Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός· καὶ μακάριος 0 δοῦλος, ὅν εὑρήσει γρηγοροῦντα· ἀνάξιος δὲ πάλιν, ὅν εὑρήσει ρᾳθυμοῦντα. Βλέπε οὖν, ψυχή μου, μὴ τῷ ὕπνῳ κατενεχθῆς, ἵνα μὴ τῷ θανάτῳ παραδοθῇς, καὶ τῆς βασιλείαςἔξω κλεισθῇς· ἀλλ’ ἀνάνηψον κράζουσα· Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ, ὁ Θεός· διὰ τῆς Θεοτόκου ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Τὴν ἡμἔραν ἐκείνην τὴν φοβεράν, ἐννοοῦσα ψυχή μου, γρηγόρησον, ἀνάπτουσα λαμπάδα σου, ἐν ἐλαίῳ φαιδρύνουσα· οὐ γὰρ οἶδας πότε πρὸς σὲ ἐπελεύσεται ἡ φωνὴ ἡ λέγουσα· Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος. Βλέπε οὖν, ψυχή μου, μὴ νυστάξῃς’ καὶ μείνῃς ἔξωθεν κρούουσα, ὡς αἱ πέντε Παρθένοι· ἀλλ’ ἀγρύπνως καρτέρησον, ἵνα ὑπαντήσῃς Χριστῷ τῷ Θεῷ, ἐν ἐλαίῳ πίονι, καὶ δῴη σοι τὸν νυμφῶνα τὸν θεῖον τῆς δόξης Αὐτοῦ.

Καὶ νῦν.
Σὲ τὸ ἀπόρθητον τεῖχος, τὸ τῆς σωτηρίας ὀχύρωμα, Θεοτόκε Παρθένε, ἱκετεύομεν τὰς τῶν ἐναντίων βουλὰς διασκέδασον· τοῦ λαοῦ Σου τὴν λύπην εἰς χαρὰν μετάβαλε τὸν κόσμον Σου ἀνακάλεσον· τοὺς εὐσεβεῖς κραταίωσον· ὑπὲρ εἰρήνης τοῦ κόσμου πρέσβευε, ὅτι σὺ εἰ, Θεοτόκε, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν.

Εἶτα τό, Κύριε, ἐλέησον (μ’),
Καὶ τὴν Εὐχὴν ταύτην
Ὁ ἐν παντὶ καιρῷ καὶ πάσῃ ὥρᾳ, ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς προσκυνούμενος καὶ δοξαζόμενος, Χριστὸς ὁ Θεός, ὁ μακρόθυμος, ὁ πολυέλεος, ὁ πολυεύσπλαγχνος, ὁ τοὺς δικαίους ἀγαπῶν καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐλεῶν, ὁ πάντας καλῶν πρὸς σωτηρίαν, διὰ τῆς ἐπαγγελίας τῶν μελλόντων ἀγαθῶν. Αὐτός, Κύριε, πρόσδεξαι καὶ ἡμῶν ἐν τῆ ὥρᾳ ταύτη τὰς ἐντεύξεις καὶ ἴθυνον τὴν ζωὴν ἡμῶν πρὸς τὰς ἐντολάς Σου. Τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἁγίασον, τὰ σώματα ἅγνισον, τοὺς λογισμοὺς διόρθωσον, τὰς ἐννοίας κάθαρον, καὶ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης θλίψεως, κακῶν καὶ ὀδύνης. Τείχισον ἡμᾶς Ἁγίοις Σου Ἀγγέλοις, ἵνα, τῇ παρεμβολῇ αὐτῶν φρουρούμενοι καὶ ὁδηγούμενοι, καταντήσωμεν εἰς τὴν ἑνότητα τῆς Πίστεως καὶ εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀπροσίτου Σου δόξης· ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Κύριε, ἐλέησον (ἐκ γ’). Δόξα. Καὶ νῦν.
Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, Σὲ μεγαλύνομεν.

Ἐν ὀνόματι Κυρίου, εὐλόγησον, Πάτερ.
Δι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν…

Εὐχὴ τοῦ Ἁγίου Μαρδαρίου.
Δέσποτα Θεέ, Πάτερ Παντοκράτορ, Κύριε Υἱὲ μονογενές, Ἰησοῦ Χριστέ, καὶ Ἅγιον Πνεῦμα, μία Θεότης, μία Δύναμις, ἐλέησόν με τὸν ἁμαρτωλόν· καὶ οἷς ἐπίστασαι κρίμασι, σῶσόν με τὸν ἀνάξιον δοῦλόν Σου· ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Εὐχὴ τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
(Ταύτην λέγομεν ἀπὸ τῆς 22ας Σεπτεμβρίου μέχρι τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων).
Κύριε Παντοκράτορ, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων καὶ πάσης σαρκός, ὁ ἐν ὑψηλοῖς κατοικῶν καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορῶν· καρδίας τε καὶ νεφροὺς ὁ ἐτάζων, καὶ τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων σαἲρῶς ἐπιστάμενος τὸ ὄιναρχον καὶ ἀιδιον φῶς, παρ’ ᾧ οὐκ ἔστι παραλλαγὴ ἢ τροπῆς ἀποσκίασμα. Αὐτός, ἀθάνατε Βασιλεῦ, πρόσδεξαι τὰς ἱκεσίας ἡμῶν, ἃς κατὰ τὸν παρόντα καιρὸν τῆς νυκτός, τῷ πλήθει τῶν Σῶν οἰκτιρμῶν θαρροῦντες, ἐκ ρυπαρῶν πρὸς Σὲ χειλέων ποιούμεθα. Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ πλημμελήματα ἡμῶν, τὰ ἐν ἔργῳ καὶ λόγῳ καὶ διανοίᾳ, ἐκ γνώσεως ἢ ἀγνωσίας, πλημμεληθέντα ἡμῖν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ναοὺς ἡμᾶί· ποιῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καὶ δώρησαι ἦμῖν ἐν ἀγρύπνῳ καρδίᾳ, καὶ νηφούσῃ διανοίᾳ, πᾶσαν τοῦ παρόντος βίου τὴν νύκτα ἡμᾶς διελθεῖν, ἀπεκδεχομένους τὴν παρουσίαν τῆς λαμπρᾶς καὶ ἐπιφανοῦς ἡμέρας τοῦ Μονογενοῦς Σου Υἱοῦ, τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐν ἧ μετὰ δόξης ἐπὶ γῆς κριτὴς τῶν ἁπάντων ἐλεύσεται, ἑκάστῳ ἀποδοῦναι κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ. Ἲνα μὴ ἀναπεπτωκότες καὶ ὑπνοῦντες, ἀλλ’ ἐγρηγοροῦντες καὶ διεγηγερμένοι ἐν τῇ ἐργασίᾳ τῶν ἐντολῶν Αὐτοῦ εὑρεθῶμεν, καὶ ἕτοιμοι εἰς τὴν χαρὰν καὶ εἰς τὸν θεῖον Νυμφῶνα τῆς δόξης Αὐτοῦ συνεισέλθωμεν, ἔνθα ὁ τῶν ἑορταζόντων ἦχος ὁ ἀκατάπαυστος, καὶ ἡ ἀνέκφραστος ἡδονὴ τῶν καθορώντων τοῦ Σοῦ προσώπου τὸ κάλλος τὸ ἄρρητον. Σὺ γὰρ εἶ τὸ ἀληθινὸν φῶς, τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον τὰ σύμπαντα καὶ Σὲ ὑμνεῖ πᾶσα ἡ κτίσις εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Εὐχὴ ἑτέρα τοῦ αὐτοῦ.
Σὲ εὐλογοῦμεν, Ὕψιστε Θεὲ καὶ Κύριε τοῦ ἐλέους, τὸν ποιοῦντα ἀεὶ μεθ’ ἡμῶν μεγάλα τε καὶ ἀνεξιχνίαστα, ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός· τὸν παρασχόντα ἡμῖν τὸν ὕπνον εἰς ἀνάπαυσιν τῆς ἀσθενείας ἡμῶν καὶ ἄνεσιν τῶν κόπων τῆς πολυμόχθου σαρκός. Εὐχαριστοῦμέν Σοι, ὅτι οὐ συναπώλεσας ἡμᾶς ταῖς ἀνομίαις ἡμῶν, ἀλλ’ ἐφιλανθρωπεύσω συνήθως, καὶ πρὸς ἀπόγνωσιν κειμένους ἡμᾶς ἤγειρας, εἰς τὸ δοξολογῆσαι τὸ κράτος Σου. Διὸ δυσωποῦμεν τὴν ἀνείκαστόν Σου ἀγαθότητα, φώτισον ἡμῶν τοὺς τῆς διανοίας ὀφθαλμούς, καὶ τὸν νοῦν ἡμῶν ἐκ τοῦ βαρέος ὕπνου τῆς ραθυμίας ἀνάστησον. Ἄνοιξον ἡμῶν τὸ στόμα καὶ πλήρωσον αὐτὸ τῆς Σῆς αἰνέσεως, ὅπως ἂν δυνη θῶ μεν ἀπερ ισπάστως ᾄδειν τε καί ψάλλειν καὶ ἐξομολογεῖσθαί Σοι, τῷ ἐν πᾶσι καὶ ὑπὸ πάντων δοξαζομένῳ Θεῷ, τῷ ἀνάρχῳ Πατρί, σὺν τῷ μονογενεῖ Σου Υἱῷ, καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ Σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Χριστῷ τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ, Χριστῷ τῷ βασιλεῖ καὶ Θεῷ ἡμῶν.

Ψαλμὸς ΡΚ΄ (120)
Ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μοῃ εἰς τὰ ὄρη, ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου. Ἡ βοήθειά μου παρὰ Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Μὴ δῴης εἰς σάλον τὸν πόδα σου, μηδὲ νυστάξει ὁ φυλάσσων σε. Ἰδοὺ οὐ νυστάξει οὐδὲ ὑπνώσει ὁ φυλάσσων τὸν Ἰσραήλ. Κύριος φυλάξει σε, Κύριος σκέπη σοι ἐπὶ χεῖρα δεξιάν σου. Ἡμέρας ὁ ἥλιος οὐ συγκαύσει σε, οὐδὲ ἡ σελήνη τὴν νύκτα. Κύριος φυλάξει σε ἀπὸ παντὸς κακοῦ, φυλάξει τὴν ψυχήν σου ὁ Κύριος. Κύριος φυλάξει τὴν εἴσοδόν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.

Ψαλμὸς ΡΛΓ΄ (133)
Ἰδοὺ δὴ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντες οἱ δοῦλοι Κυρίου, οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐν αὐλαῖς οἴκου Θεοῦ ἡμῶν. Ἐν ταῖς νυξὶν ἐπάρατε τὰς χεῖρας ἡμῶν εἰς τὰ ἅγια καὶ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον. Εῃλογήσαι σε Κύριος ἐκ Σιὼν ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.

Δόξα. Καὶ νῦν.
Τρισάγιον.
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (ἐκ γ’)

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἁγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός Σου. Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνοιιά Σου· ἐλθέτω ἡ Βασιλεία Σου· γενηθήτω τὸ θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς· τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Δι᾽ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Καὶ τὰ Τροπάρια Ἦχος πλ. δ΄.
Μνήσθητι, Κύριε, ὡς ἀγαθὸς τῶν δούλων Σου, καὶ ὅσα ἐν βίῳ ἥμαρτον, συγχώρησον· οὐδεὶς γὰρ ἀναμάρτητος, εἰ μὴ Σὺ ὁ δυνάμενος καὶ τοῖς μεταστᾶσι δοῦναι τὴν ἀνάπαυσιν.
Ὁ βάθει σοφίας φιλανθρώπως πάντα οἰκονομῶν, καὶ τὸ συμφέρον πᾶσιν ἀπονεμων, μόνε Δημιουργέ, ἀνάπαυσον, Κύριε, τὰς ψυχὰς τῶν δούλων Σου· ἐν Σοὶ γὰρ τὴν ἐλπίδα ἀνέθεντο, τῷ ποιητῇ καὶ πλάστῃ καὶ Θεῷ ἡμῶν.

Δόξα.
Μετὰ τῶν Ἁγίων ἀνάπαυσον, Χριστέ, τὰς ψυχὰς τῶν δούλων Σου, ἔνθα οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλὰ ζωὴ ἀτελεύτητος.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Μακαρίζομέν Σε πᾶσαι αἱ γενεαί, Θεοτόκε Παρθένετ ἐν Σοὶ γὰρ ὁ ἀχώρητος Χριστός, ὁ Θεὸς ἡμῶν, χωρηθῆναι ηὐδόκησε. Μακάριοί ἐσμεν καὶ ἡμεῖς προστασίαν Σε ἔχοντες· ἡμέρας γὰρ καὶ νυκτὸς πρεσβεύεις ὑπὲρ ἡμῶν· καὶ τὰ σκῆπτρα τῆς Βασιλείας ταῖς Σαῖς ἱκεσίαις κρατύνονται, Διὸ ἀνυμνοῦντες βοῶμέν Σοι· Χαῖρε, κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ.

Κύριε, ἐλέησον ιβ΄ (12)
Καὶ τὴν εὐχὴν ταύτην
Μνήσθητι, Κύριε, τῶν ἐπ’ ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου κεκοιμημένων πατέρων καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν καὶ πάντων τῶν ἐν εὐσεβείᾳ καὶ πίστει τελειωθέντων, και συγχώρησον αὐτοῖς πᾶν πλημμέλημα ἑκούσιόν τε καὶ ἀκούσιον, ἐν λόγῳ ἢ ἔργῳ ἢ κατὰ διάνοιαν πλημμεληθὲν ὑπ᾽ αὐτῶν. Καὶ κατασκήνω σοναὐτοὺς ἐν τόποις φωτεινοῖς, ἐν τόποις χλοεροῖς, ἐν τόποις ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα πᾶσα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός, ὅπου ἡ ἐπισκοπὴ τοῦ προσώπου Σου εὐφραίνει πάντας τοὺς ἀπ’ αἰῶνος Ἁγίους Σου. Χάρισαι αὐτοῖς καὶ ἡμῖν τὴν Βασιλείαν Σου καὶ τὴν μέθεξιν τῶν ἀφράστων καὶ αἰωνίων Σου ἀγαθῶν καὶ τῆς Σῆς ἀπεράντου καὶ μακαρίας ζωῆς τὴν ἀπόλαυσιν. Σὺ γὰρ εἶ ἡ ζωή, ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ἀνάπαυσις τῶν κεκοιμημένων δούλων Σου, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ναὶ Σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, σὺν τῷ Ἀνάρχῳ Σου Πατρί, καὶ τῷ Παναγίῳ καὶ Ἀγαθῷ καὶ Ζωοποιῷ Σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ὑπερένδοξε, ἀειπάρθενε. εὐλογημένη Θεοτόκε, προσάγαγε τὴν ἡμετέραν προσευχὴν τῷ Υἱῷ Σου καὶ Θεῷ ἡμῶν· καὶ αἴτησαι, ἵνα σῴ σῃ διὰ Σοῦ τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἡ ἐλπίς μου ὁ Πατήρ, καταφυγή μου ὁ Υἱός, σκέπη μου τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, Τριὰς Ἁγία, δόξα Σοι.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς Σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ· φύλαξον ἡμᾶς ὑπὸ τὴν σκέπην Σου.

Δι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Ακολουθία του Μεσονυκτικού η του Σαββάτου

Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Δόξα σοι ὁ Θεός, ἡμῶν δόξα σοι.
Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα της Ἀληθείας, ὁ Πανταχοῦ Παρὼν καὶ τὰ Πάντα Πληρῶν, ὁ Θησαυρός τῶν Ἀγαθῶν καὶ Ζωῆς Χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος καὶ σῶσον, Ἀγαθὲ τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ἀμήν.

Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς (ἐκ γ’)

Δόξα. Καὶ νῦν.
Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν, Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον.

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον, καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα, τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.

Κύριε ἐλέησον ιβ’
Δόξα. Καὶ νῦν.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Χριστῷ τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ, Χριστῷ τῷ βασιλεῖ καὶ Θεῷ ἡμῶν.

ΨΑΛΜΟΣ Ν (50)
Ἐλέησον με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεος σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τό ἀνόμημα μου. Ἐπί πλεῖον πλύνον με ἀπό τῆς ἀνομίας μου καί ἀπό τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισον με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιον μου ἔστι διαπαντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιον σου ἐποίησα ὅπως ἀν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις οσυ καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαι σε. Ἰδού γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδού γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας τά ἄδηλα καί τά κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσας μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτίεις μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπον σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός καί πνεῦμα ευθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μή ἀπορρίψῃς με ἀπό τοῦ προσώπου σου καί τό πνεῦμα σου τό ἅγιον μή αντανέλῃς απ΄εμού. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξον με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὀδούς σου καί ἀσεβεῖς ἐπί σε ἐπιστρέψουσι. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τά χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσιν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἀν ὁλοκαυτώματα ούκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῶ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὑκ ἐξουδενώσει. Ὰγάθυνον Κύριε ἐν τῆ εὐδοκία σου τήν Σίων καί οἰκοδομηθήτω τά τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπί τό θυσιαστήριον σου μόσχους.

ΨΑΛΜΟΣ ΞΔ’ (64)
Σοι πρέπει ὕμνος, ὁ Θεός, ἐν Σίων καί σοι ἀποδοθήσεται εὐχή ἐν Ἱερουσαλήμ. Εἰσάκουσον προσευχῆς μου, πρός σε πᾶσα σάρξ ἥξει. Λόγοι ἀνόμων υπερεδυνάμωσαν ἡμᾶς καί τάς ἀσεβείας ἡμῶν σύ ἱλάσῃ. Μακάριος, ὀν ἐξελέξω καί προσελάβου, κατασκηνώσει ἐν ταῖς αὐλαῖς σου. Πλησθησόμεθα ἐν τοῖς ἀγαθοῖς τοῦ οἴκου σου ἅγιος ὁ ναός σου, θαυμαστός ἐν δικαιοσύνη. Ἐπάκουσον ἡμῶν, ὁ Θεός, ὁ σωτήρ ἡμῶν, ἡ ἐλπίς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καί τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν. Ἑτοιμάζων ὄρη ἐν τῆ ἰσχύϊ αὑτοῦ, περιεζωσμένος ἐν δυναστεία, ὁ συνταράσσων τό κύτος τῆς θαλάσσης ἤχους κυμάτων αὑτῆς τίς ὑποστήσεται; Ταραχθήσονται τά ἔθνη καί φοβηθήσονται οἱ κατοικοῦντες τά πέρατα ἀπό τῶν σημείων σου ἐξόδους πρωίας καί ἑσπέρας τέρψεις. Ἐπεσκέψω τήν γῆν καί ἐμέθυσας αὑτήν, ἐπλήθυνας τοῦ πλουτίσαι αὑτήν. Ὁ ποταμός τοῦ Θεοῦ ἐπληρώθη ὑδάτων ἡτοίμασας τήν τροφήν αὑτῶν, ὅτι οὕτως ἡ ἑτοιμασία. Τούς αὔλακας αὑτῆς μέθυσον, πλήθυνον τά γεννήματα αὑτῆς ἐν ταῖς σταγόσιν αὑτῆς εὐφρανθήσεται ἀνατέλλουσα. Εὐλογήσεις τόν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητος σου καί τά πεδία σου πλησθήσονται πιότητος. Πιανθήσονται τά ὄρη τῆς ἐρήμου καί ἀγαλλίασιν οἱ βουνοί περιζώσονται. Ἐνεδύσαντο οἱ κριοί τῶν προβάτων καί αἱ κοιλάδες πληθυνοῦσι σῖτον κεκράξονται καί γάρ ὑμνήσουσι.

ΨΑΛΜΟΣ ΞΕ’ (65)
Ἀλαλάξατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ. Ψάλατε δή τῷ ὀνόματι αὑτοῦ, δότε δόξαν ἐν αἰνέσει αὑτοῦ. Εἴπατε τῷ Θεώ• Ὡς φοβερά τά ἔργα σου! ἐν τῷ πλήθει τῆς δυνάμεως σου ψεύσονται σε οἱ ἐχθροί σου. Πᾶσα ἡ γῆ προσκυνησάτωσαν σοι καί ψαλάτωσαν σοι ψαλάτωσαν δή τῷ ὀνόματι σου, Ὕψιστε. Δεῦτε καί ἴδετε τά ἔργα τοῦ Θεοῦ, ὡς φοβερός ἐν βουλαῖς, ὑπέρ τούς υἱούς τῶν ἀνθρώπων. Ὁ μεταστρέφων τήν θάλασσαν εἰς ξηράν ἐν ποταμῷ διελεύσονται ποδί ἐκεῖ εὐφρανθησόμεθα επ΄αυτώ. Τῷ δεσπόζοντι ἐν τῆ δυναστεία αὑτοῦ τοῦ αἰῶνος οἱ ὀφθαλμοί αὑτοῦ ἐπί τά ἔθνη ἐπιβλέπουσιν οἱ παραπικραίνοντες μή ὑψούσθωσαν ἐν ἑαυτοῖς. Εὐλογεῖτε, ἔθνη, τόν Θεόν ἡμῶν καί ακουτίσασθε τήν φωνήν τῆς αἰνέσεως αὑτοῦ, τοῦ θεμένου τήν ψυχήν μου εἰς ζωήν καί μή δόντος εἰς σάλον τούς πόδας μου. Ὅτι ἐδοκίμασας ἡμᾶς, ὁ Θεός ἐπύρωσας ἡμᾶς ὡς πυροῦται τό ἀργύριον. Εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς τήν παγίδαR ἔθου θλίψεις ἐπί τόν νῶτον ἡμῶν. Ἐπεβίβασας ἀνθρώπους ἐπί τάς κεφαλάς ἡμῶν διήλθομεν διά πυρός καί ὕδατος καί ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν. Εἰσελεύσομαι εἰς τόν οἶκον σου ἐν ὁλοκαυτώματι ἀποδώσω σοι τάς εὐχάς μου, ἆς διέστειλε τά χείλη μου καί ἐλάλησε τό στόμα μου ἐν τῆ θλίψει μου. Ὁλοκαυτώματα μεμυελωμένα ἀνοίσω σοι μετά θυμιάματος καί κριῶν ἀνοίσω σοι βόας μετά χιμάρων. Δεῦτε, ἀκούσατε καί διηγήσομαι ὑμῖν, πάντες οἱ φοβούμενοι τόν Θεόν, ὅσα ἐποίησε τῆ ψυχή μου. Πρός αὑτόν τῷ στόματι μου εκέκραξα καί ὕψωσα ὑπό τήν γλῶσσαν μου. Ἀδικίαν εἰ ἐθεώρουν ἐν καρδία μου, μή εἰσακουσάτω μου Κύριος. Διά τοῦτο εἰσήκουσε μου ὁ Θεός, προσέσχε τῆ φωνή τῆς δεήσεως μου. Εὐλογητός ὁ Θεός, ὅς ούκ ἀπέστησε τήν προσευχήν μου καί τό ἔλεος αὑτοῦ απ΄εμού.

ΨΑΛΜΟΣ Ξς’ (66)
Ὁ Θεός οικτειρήσαι ἡμᾶς καί εὐλογήσαι ἡμᾶς επιφάναι τό πρόσωπον αὑτοῦ εφ΄ημάς καί ἐλεήσαι ἡμᾶς. Τοῦ γνῶναι ἐν τῆ γῆ τήν ὀδόν σου, ἐν πᾶσιν ἔθνεσι τό σωτήριον σου. Εξομολογησάσθωσαν σοι λαοί, ὁ Θεός• εξομολογησάσθωσαν οἱ λαοί πάντες. Εὐφρανθήτωσαν καί αγαλλιάσθωσαν ἔθνη, ὅτι κρινεῖς λαούς ἐν εὐθύτητι καί ἔθνη ἐν τῆ γῆ ὁδηγήσεις. Εξομολογησάσθωσαν σοι λαοί, ὁ Θεός εξομολογησάσθωσαν σοι λαοί πάντες. Γῆ ἔδωκε τόν καρπόν αὑτῆς εὐλογήσαι ἡμᾶς ὁ Θεός, ὁ Θεός ἡμῶν. Εὐλογήσαι ἡμᾶς ὁ Θεός καί φοβηθήτωσαν αὑτόν πάντα τά πέρατα τῆς γῆς.

Δόξα… Καὶ νῦν… Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα, δόξα Σοι, ὁ Θεός, Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον,

ΨΑΛΜΟΣ ΞΖ’ (67)
Ἀναστήτω ὁ Θεός καί διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροί αὑτοῦ καί φυγέτωσαν ἀπό προσώπου αὑτοῦ οἱ μισοῦντες αὑτόν. Ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλειπέτωσαν ὡς τήκεται κηρός ἀπό προσώπου πυρός, οὕτως ἀπολοῦνται οἱ ἁμαρτωλοί ἀπό προσώπου τοῦ Θεοῦ. Καί οἱ δίκαιοι εὐφρανθήτωσαν αγαλλιάσθωσαν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, τερφθήτωσαν ἐν εὐφροσύνη. ΄Ασατε τῷ Θεῶ, ψάλατε τῷ ὀνόματι αὑτοῦ, ὡδοποιήσατε τῷ ἐπιβεβηκότι ἐπί δυσμῶν Κύριος ὄνομα αυτώ• καί αγαλλιάσθε ἐνώπιον αὑτοῦ. Ταραχθήτωσαν ἀπό προσώπου αὑτοῦ, τοῦ πατρός τῶν ὀρφανῶν, τοῦ κριτοῦ τῶν χηρῶν ὁ Θεός ἐν τόπῳ ἁγίῳ αὑτοῦ. Ὁ Θεός κατοικίζει μονοτρόπους ἐν οἴκῳ, ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρεία, ὁμοίως τούς παραπικραίνοντας, τούς κατοικοῦντας ἐν τάφοις. Ὁ Θεός, ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι σε ἐνώπιον τοῦ λαοῦ σου, ἐν τῷ διαβαίνειν σε ἐν τῆ ἐρήμῳ. Γῆ ἐσείσθη καί γάρ οἱ οὐρανοί έσταξαν ἀπό προσώπου τοῦ Θεοῦ τοῦ Σινᾶ, ἀπό προσώπου τοῦ Θεοῦ Ἰσραήλ. Βροχήν ἑκούσιον ἀφοριεῖς, ὁ Θεός, τῆ κληρονομία σου καί ἠσθένησε, σύ δε κατηρτίσω αὑτήν. Τά ζῷα σου κατοικοῦσιν ἐν αὑτῇ ἡτοίμασας ἐν τῆ χρηστότητι σου τῷ πτωχῷ, ὁ Θεός. Κύριος δώσει ῥῆμα τοῖς εὐαγγελιζομένοις δυνάμει πολλή. Ὁ βασιλεύς τῶν δυνάμεων τοῦ ἀγαπητοῦ, τῆ ὡραιότητι τοῦ οἴκου διελέσθαι σκῦλα. Ἐάν κοιμηθῆτε ἀνάμεσον τῶν κλήρων, πτέρυγες περιστεράς• περιηργυρωμέναι καί τά μετάφρενα αὑτῆς ἐν χλωρότητι χρυσίου. Ἐν τῷ διαστέλλειν τόν Ἐπουράνιον βασιλεῖς επ΄αυτής χιονωθήσονται ἐν Σελμών, Ὄρος τοῦ Θεοῦ, ὄρος πῖον, ὄρος τετυρωμένον, ὄρος πῖον. Ινατί ὑπολαμβάνετε ὄρη τετυρωμένα, τό ὄρος, ὅ εὐδόκησεν ὁ Θεός κατοικεῖν ἐν αὑτῷ; καί γάρ ὁ Κύριος κατασκηνώσει εἰς τέλος. Τό ἄρμα τοῦ Θεοῦ μυριοπλάσιον, χιλιάδες εὐθηνούντων. Κύριος ἐν αὑτοῖς ἐν Σινᾶ ἤν, ἐν τῷ ἁγίῳ. Ἀναβάς εἰς ὕψος, ηχμαλώτευσας αἰχμαλωσίαν, ἔλαβες δόματα ἐν ανθρώποις• καί γάρ ἀπειθοῦντας τοῦ κατασκηνώσαι. Κύριος ὁ Θεός εὐλογητός, εὐλογητός Κύριος ἡμέραν καθ΄ημέραν κατευοδώσαι ἡμῖν Θεός τῶν σωτηρίων ἡμῶν. Ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ Θεός τοῦ σώζειν• καί τοῦ Κυρίου Κυρίου αἱ διέξοδοι τοῦ θανάτου. Πλήν ὁ Θεός συνθλάσει κεφαλάς ἐχθρῶν αὑτοῦ, κορυφήν τριχός διαπορευομένων ἐν πλημμελείαις αὑτῶν. Εἶπε Κύριος ἐκ Βᾶσαν ἐπιστρέψω, ἐπιστρέψω ἐν βυθοῖς θαλάσσης. ΄Οπως ἀν βαφή ὁ πούς σου ἐν αἵματι, ἡ γλῶσσα τῶν κυνῶν σου ἐξ ἐχθρῶν παρ΄αυτού. Ἐθεωρήθησαν αἱ πορεῖαι σου, ὁ Θεός, αἱ πορεῖαι τοῦ Θεοῦ μου τοῦ βασιλέως τοῦ ἐν τῷ ἁγίῳ. Προέφθασαν ἄρχοντες, ἐχόμενοι ψαλλόντων, ἐν μέσῳ νεανίδων τυμπανιστριῶν. Ἐν ἐκκλησίαις εὐλογεῖτε τόν Θεόν, Κύριον ἐκ πηγῶν Ἰσραήλ. Ἐκεῖ Βενιαμίν νεώτερος ἐν ἐκστάσει, ἄρχοντες Ἰούδα ἡγεμόνες αὑτῶν, ἄρχοντες Ζαβουλών, ἄρχοντες Νεφθαλείμ. Ἔντειλαι ὁ Θεός, τῆ δυνάμει σου δυνάμωσον ὁ Θεός, τοῦτο, ὁ κατειργάσω ἐν ἡμῖν. Ἀπό τοῦ ναοῦ σου ἐπί Ἱερουσαλήμ, σοι οἴσουσι βασιλεῖς δῶρα. Ἐπιτίμησον τοῖς θηρίοις τοῦ καλάμου, ἡ συναγωγή τῶν ταύρων ἐν ταῖς δαμάλεσι τῶν λαῶν τοῦ μή ἀποκλεισθῆναι τούς δεδοκιμασμένους τῷ ἀργυρίῳ διασκόρπισον ἔθνη τά τούς πολέμους θέλοντα. Ἥξουσι πρέσβεις ἐξ Αἰγύπτου, Αἰθιοπία προφθάσει χεῖρα αὑτῆς τῷ Θεῶ. Αἱ βασιλεῖαι τῆς γῆς, ᾄσατε τῷ Θεῶ, ψάλατε τῷ Κυρίῳ, τῷ ἐπιβεβηκότι ἐπί τόν οὐρανόν τοῦ οὐρανοῦ κατά ἀνατολάς ἰδού δώσει τῆ φωνή αὑτοῦ φωνήν δυνάμεως. Δότε δόξαν τῷ Θεῶ ἐπί τόν Ἰσραήλ ἡ μεγαλοπρέπεια αὑτοῦ καί ἡ δύναμις αὑτοῦ ἐν ταῖς νεφέλαις. Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὑτοῦ ὁ Θεός Ἰσραήλ, αὑτός δώσει δύναμιν καί κραταίωσιν τῷ λαῷ αὑτοῦ. Εὐλογητός ὁ Θεός.

Δόξα… Καὶ νῦν… Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα, δόξα Σοι, ὁ Θεός, Κύριε, ἐλέησον (ἐκ γ’),

ΨΑΛΜΟΣ ΞΗ’ (68)
Σῶσον με, ὁ Θεός, ὅτι εισήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου. Ἐνεπάγην εἰς ἰλύν βυθοῦ καί οὑκ ἔστιν ὑπόστασις ἦλθον εἰς τά βάθη τῆς θαλάσσης καί καταιγίς κατεπόντισε με. Ἐκοπίασα κράζων, εβραγχίασεν ὁ λάρυγξ μου, ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου ἀπό τοῦ ἐλπίζειν με ἐπί τόν Θεόν μου. Ἐπληθύνθησαν ὑπέρ τάς τρίχας τῆς κεφαλῆς μου οἱ μισοῦντες με δωρεάν ἐκραταιώθησαν οἱ ἐχθροί μου, οἱ ἐκδιώκοντες με ἀδίκως ἆ οὐχ ἥρπασα, τότε απετίννυον. Ὁ Θεός, σύ ἔγνως τήν ἀφροσύνην μου καί αἱ πλημμέλειαι μου ἀπό σου ούκ ἀπεκρύβησαν. Μή αἰσχυνθείησαν επ΄εμέ οἱ ὑπομένοντες σε, Κύριε, Κύριε τῶν δυνάμεων μηδέ ἐντραπείησαν επ΄εμέ οἱ ζητοῦντες σε, ὁ Θεός τοῦ Ἰσραήλ. Ὅτι ἕνεκα σου ὑπήνεγκα ὀνειδισμόν, ἐκάλυψεν ἐντροπή τό πρόσωπον μου. Ἀπηλλοτριωμένος ἐγενήθην τοῖς ἀδελφοῖς μου καί ξένος τοῖς υἱοῖς τῆς μητρός μου. Ὅτι ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου κατέφαγε με καί οἱ ὀνειδισμοί τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον επ΄εμέ. Καί συνεκάλυψα ἐν νηστεία τήν ψυχήν μου καί ἐγενήθη εἰς ὀνειδισμούς ἐμοί. Καί ἐθέμην τό ἔνδυμα μου σάκκον καί ἐγενόμην αὑτοῖς εἰς παραβολήν. Κατ΄εμού ἠδολέσχουν οἱ καθήμενοι ἐν πύλαις καί εἰς ἐμέ ἔψαλλον οἱ πίνοντες οἶνον. Ἐγώ δε τῆ προσευχή μου πρός σε, Κύριε• καιρός εὐδοκίας ὁ Θεός, ἐν τῷ πλήθει τοῦ ἐλέους σου ἐπάκουσον μου, ἐν ἀληθείᾳ τῆς σωτηρίας σου. Σῶσον με ἀπό πηλοῦ, ἶνα μή εμπαγώ• ῥυσθείην ἐκ τῶν μισούντων με καί ἐκ τῶν βαθέων τῶν ὑδάτων. Μή με καταποντισάτω καταιγίς ὕδατος, μηδέ καταπιέτω με βυθός, μηδέ συσχέτω επ΄εμέ φρέαρ τό στόμα αὑτοῦ. Εἰσάκουσον μου, Κύριε, ὅτι χρηστόν τό ἔλεος σου, κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου, ἐπίβλεψον επ΄εμέ. Μή ἀποστρέψῃς τό πρόσωπον σου ἀπό τοῦ παιδός σου, ὅτι θλίβομαι, ταχύ ἐπάκουσον μου. Πρόσχες τῆ ψυχή μου καί λύτρωσαι αὑτήν ἕνεκα τῶν ἐχθρῶν μου ῥῦσαι με. Σύ γάρ γινώσκεις τόν ὀνειδισμόν μου καί τήν αἰσχύνην μου καί τήν ἐντροπήν μου ἐναντίον σου πάντες οἱ θλίβοντες με. Ὀνειδισμόν προσεδόκησεν ἡ ψυχή μου καί ταλαιπωρίαν καί ὑπέμεινα συλλυπούμενον καί οὐχ ὑπῆρξε καί παρακαλοῦντας καί οὐχ εὗρον. Καί ἔδωκαν εἰς τό βρῶμα μου χολήν καί εἰς τήν δίψαν μου ἐπότισαν με ὄξος. Γενηθήτω ἡ τράπεζα αὑτῶν ἐνώπιον αὑτῶν εἰς παγίδα καί εἰς ἀνταπόδοσιν καί εἰς σκάνδαλον. Σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοί αὑτῶν τοῦ μή βλέπειν καί τόν νῶτον αὑτῶν διαπαντός σύγκαμψον. ΄Εκχεον επ΄αυτούς τήν ὀργήν σου καί ὁ θυμός τῆς ὀργῆς σου καταλάβοι αὑτούς. Γενηθήτω ἡ ἔπαυλις αὑτῶν ἠρημωμένη καί ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὑτῶν μή ἔστω ὁ κατοικῶν. Ὅτι, ὄν σύ ἐπάταξας, αὐτοί κατεδίωξαν καί ἐπί τό ἄλγος τῶν τραυμάτων μου προσέθηκαν. Πρόσθες ἀνομίαν ἐπί τῆ ἀνομία αὑτῶν καί μή εἰσελθέτωσαν ἐν δικαιοσύνη σου. Ἐξαλειφθήτωσαν ἐκ βίβλου ζώντων καί μετά δικαίων μή γραφήτωσαν. Πτωχός καί ἀλγῶν εἰμί εγώ ἡ σωτηρία σου, ὁ Θεός, ἀντιλάβοιτο μοι. Αἰνέσω τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ μετ΄ωδής, μεγαλύνω αὑτόν ἐν αἰνέσει. Καί ἀρέσει τῷ Θεῶ ὑπέρ μόσχον νέον, κέρατα ἐκφέρονται καί ὁπλάς. Ἰδέτωσαν πτωχοί καί εὐφρανθήτωσαν ἐκζητήσατε τόν Θεόν καί ζήσεται ἡ ψυχή ἡμῶν. Ὅτι εἰσήκουσε τῶν πενήτων ὁ Κύριος καί τούς πεπεδημένους αὑτοῦ ούκ εξουδένωσε. Αἰνεσάτωσαν αὑτόν οἱ οὐρανοί καί ἡ γῆ, θάλασσα καί πάντα τά ἕρποντα ἐν αὑτῇ. Ὅτι ὁ Θεός σώσει τήν Σίων καί οἰκοδομηθήσονται αἱ πόλεις τῆς Ἰουδαίας καί κατοικήσουσιν ἐκεῖ καί κληρονομήσουσιν αὑτήν. Καί τό σπέρμα τῶν δούλων σου καθέξουσιν αὑτήν καί οἱ ἀγαπῶντες τό ὄνομα σου κατασκηνώσουσιν ἐν αὑτῇ.

ΨΑΛΜΟΣ ΞΘ’ (69)
Ὁ Θεός, εἰς τήν βοήθειαν μου πρόσχες Κύριε, εἰς τό βοηθήσαι μοι σπεῦσον. Αἰσχυνθήτωσαν καί ἐντραπήτωσαν οἱ ζητοῦντες τήν ψυχήν μου ἀποστραφήτωσαν εἰς τά ὀπίσω καί καταισχυνθήτωσαν οἱ βουλόμενοι μοι κακά. Ἀποστραφήτωσαν παραυτίκα αἰσχυνόμενοι οἱ λέγοντες μοι Εὖγε, εὖγε! Αγαλλιάσθωσαν καί εὐφρανθήτωσαν ἐπί σοι πάντες οἱ ζητοῦντες σε, ὁ Θεός καί λεγέτωσαν διαπαντός. Μεγαλυνθήτω ὁ Κύριος, οἱ ἀγαπῶντες τό σωτήριον σου. Ἐγώ δε πτωχός εἰμί καί πένης ὁ Θεός, βοήθησον μοι βοηθός μου καί ῥύστης μου εἰ σύ, Κύριε μή χρονίσῃς.

Δόξα. Καὶ νῦν. Καὶ εὐθὺς
Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων. Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱόν τοῦ Θεοῦ τὸν Μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων. Φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ γεννηθέντα, οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο. Τὸν δι’ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου καὶ παθόντα καὶ ταφέντα. Καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς. Καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς Οὐρανοὺς καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός. Καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρίναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος. Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ Κύριον, τὸ Ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διά τῶν Προφητῶν. Εἰς Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν. Ὁμολογῶ ἓν Βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν. Καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν.

Τρισάγιον.
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (ἐκ γ’)

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἁγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός Σου. Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνοιιά Σου· ἐλθέτω ἡ Βασιλεία Σου· γενηθήτω τὸ θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς· τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα, τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Δι᾽ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς.
Ἀμήν.

Ὁ Ἀναγνώστης τὰ Τροπάρια ταῦτα, ἅτινα οὐδέποτε ἀντικαθίστανται δι’ ἄλλων, ἐκτὸς ἐὰν ἤθελε συμπέσῃ προεόρτιος ἢ μεθέορτος ἡμέρα, ἢ ἀπόδοσις Δεσποτικῆς καὶ Θεομητορικῆς ἑορτῆς, ὁπότε ἀντ’ αὐτῶν λέγομεν χῦμα τὸ οἰκεῖον Ἀπολυτίκιον.

Ἦχος β’
Τὰς ἄνω Δυνάμεις μιμούμενοι οἱ ἐπὶ γῆς, ἐπινίκιον ὕμνον προσφέρομέν σοι, Ἀγαθέ, Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ, ὁ Θεὸς ἡμῶν. Πρεσβείαις, Κύριε, τῶν Ἁγίων σου, καὶ σῶσόν με.

Δόξα.
Ἄκτιστε φύσις, ἡ τῶν ὅλων δημιουργός, τὰ χείλη ἡμῶν ἄνοιξον, ὅπως ἀναγγέλλωμεν τὴν αἴνεσίν σου βοῶντες· Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ, ὁ Θεός. Πρεσβείαις Κύριε, τῆς Θεοτόκου καὶ σῶσόν με.

Καὶ νῦν.
Τῆς κλίνης καὶ τοῦ ὕπνου ἐξεγείρας με Κύριε, τὸν νοῦν μου φώτισον, καὶ τὴν καρδίαν καὶ τὰ χείλη μου ἄνοιξον, εἰς τὸ ὑμνεῖν σε, ἁγία Τριάς, Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, πρεσβείαις, Κύριε, τῆς Θεοτόκου, ἐλέησον ἡμᾶς.

Εἶτα τό, Κύριε, ἐλέησον (μ’)
Καὶ τὴν Εὐχὴν ταύτην
Ὁ ἐν παντὶ καιρῷ καὶ πάσῃ ὥρᾳ, ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς προσκυνούμενος καὶ δοξαζόμενος, Χριστὸς ὁ Θεός, ὁ μακρόθυμος, ὁ πολυέλεος, ὁ πολυεύσπλαγχνος, ὁ τοὺς δικαίους ἀγαπῶν καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐλεῶν, ὁ πάντας καλῶν πρὸς σωτηρίαν, διὰ τῆς ἐπαγγελίας τῶν μελλόντων ἀγαθῶν. Αὐτός, Κύριε, πρόσδεξαι καὶ ἡμῶν ἐν τῆ ὥρᾳ ταύτη τὰς ἐντεύξεις καὶ ἴθυνον τὴν ζωὴν ἡμῶν πρὸς τὰς ἐντολάς Σου. Τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἁγίασον, τὰ σώματα ἅγνισον, τοὺς λογισμοὺς διόρθωσον, τὰς ἐννοίας κάθαρον, καὶ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης θλίψεως, κακῶν καὶ ὀδύνης. Τείχισον ἡμᾶς Ἁγίοις Σου Ἀγγέλοις, ἵνα, τῇ παρεμβολῇ αὐτῶν φρουρούμενοι καὶ ὁδηγούμενοι, καταντήσωμεν εἰς τὴν ἑνότητα τῆς Πίστεως καὶ εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀπροσίτου Σου δόξης· ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Κύριε, ἐλέησον (ἐκ γ΄). Δόξα. Καὶ νῦν.
Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, Σὲ μεγαλύνομεν.

Ἐν ὀνόματι Κυρίου, εὐλόγησον Πατερ.
Ὁ Θεὸς οἰκτειρήσαι ἡμᾶς, καὶ εὐλογήσαι ἡμᾶς, ἐπιφάναι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐφ’ ἡμᾶς, καὶ ἐλεήσαι ἡμᾶς.

Εὐχὴ τοῦ Ἁγίου Μαρδαρίου.
Δέσποτα Θεέ, Πάτερ Παντοκράτορ, Κύριε Υἱὲ μονογενές, Ἰησοῦ Χριστέ, καὶ Ἅγιον Πνεῦμα, μία Θεότης, μία Δύναμις, ἐλέησόν με τὸν ἁμαρτωλόν· καὶ οἷς ἐπίστασαι κρίμασι, σῶσόν με τὸν ἀνάξιον δοῦλόν Σου· ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Εἶτα τὴν ἑπομένην Εὐχήν.
ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ
Μεγαλύνων μεγαλύνω σε, Κύριε, ὅτι ἐπεῖδες ἐπὶ τὴν ταπείνωσίν μου καὶ οὐ συνέκλεισάς με εἰς χεῖρας ἐχθρῶν, ἀλλ’ ἔσωσας ἐκ τῶν ἀναγκῶν τὴν ψυχήν μου. Καὶ νῦν, Δέσποτα, σκεπασάτω με ἡ χείρ σου καὶ ἔλθοι ἐπ’ ἐμὲ τὸ ἔλεός σου, ὅτι τετάρακται ἡ ψυχή μου καὶ κατώδυνός ἐστιν ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι αὐτὴν ἐκ τοῦ ἀθλίου μου καὶ ῥυπαροῦ σώματος τούτου, μὴ ποτε ἡ πονηρὰ τοῦ ἀντικειμένου βουλὴ συναντήσῃ καὶ παρεμποδίσῃ αὐτήν, διὰ τὰς ἐν ἀγνοίᾳ καὶ γνώσει ἐν τῷ βίῳ τούτῳ γενομένας μοι ἁμαρτίας. Ἵλεως γενοῦ μοι, Δέσποτα, καὶ μὴ ἰδέτω ἡ ψυχή μου τὴν ζοφερὰν καὶ σκοτεινὴν ὄψιν τῶν πονηρῶν δαιμόνων, ἀλλὰ παραλαβέτωσαν αὐτὴν Ἄγγελοί σου φαιδροὶ καὶ φωτεινοί. Δὸς δόξαν τῷ ὀνόματί σου τῷ ἁγίῳ, καὶ τῇ σῇ δυνάμει ἀνάγαγέ με εἰς τὸ θεῖόν σου βῆμα. Ἐν τῷ κρίνεσθαί με μὴ καταλάβοι με ἡ χείρ τοῦ ἄρχοντος τοῦ κόσμου τούτου εἰς τὸ κατασπάσαι με τὸν ἁμαρτωλὸν εἰς βυθὸν ᾋδου, ἀλλὰ παράστηθί μοι, καὶ γενοῦ μοι σωτὴρ καὶ ἀντιλήπτωρ. Ἐλέησον, Κύριε, τὴν ῥυπωθεῖσαν τοῖς πάθεσι τοῦ βίου ψυχήν μου, καὶ καθαρὰν αὐτὴν διὰ μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως πρόσδεξαι, ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, Ἀμήν.

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Χριστῷ τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ, Χριστῷ τῷ βασιλεῖ καὶ Θεῷ ἡμῶν.

Καὶ τοὺς Ψαλμούς.
ΨΑΛΜΟΣ ΡΚ’ (120)
Ἤρα τούς ὀφθαλμούς μου εἰς τά ὄρη. Πόθεν ἥξει ἡ βοήθεια μου; Ἡ βοήθεια μου παρά Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τόν οὐρανόν καί τήν γῆν. Μή δώης εἰς σάλον τόν πόδα σου, μηδέ νυστάξῃ ὁ φυλάσσων σε. Ἰδού οὐ νυστάξει, οὐδέ ὑπνώσει ὁ φυλάσσων τόν Ἰσραήλ. Κύριος φυλάξει σε, Κύριος σκέπη σοι ἐπί χεῖρα δεξιάν σου. Ἡμέρας ὁ ἥλιος οὐ συγκαύσει σε, οὐδέ ἡ σελήνη τήν νύκτα. Κύριος φυλάξει σε ἀπό παντός κακοῦ, φυλάξει τήν ψυχήν σου ὁ Κύριος. Κύριος φυλάξει τήν εἴσοδον σου καί τήν ἔξοδον σου, ἀπό τοῦ νῦν καί ἕως τοῦ αἰῶνος.

ΨΑΛΜΟΣ ΡΛΓ’ (133)
Ἰδού δή εὐλογεῖτε τόν Κύριον, πάντες οἱ δοῦλοι Κυρίου, οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐν αὐλαῖς οἴκου Θεοῦ ἡμῶν. Ἐν ταῖς νυξίν ἐπάρατε τάς χεῖρας ὑμῶν εἰς τά ἅγια καί εὐλογεῖτε τόν Κύριον. Εὐλογήσαι σε Κύριος ἐκ Σίων, ὁ ποιήσας τόν οὐρανόν καί τήν γῆν.

Τρισάγιον.
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (ἐκ γ’)

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἁγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός Σου. Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνοιιά Σου· ἐλθέτω ἡ Βασιλεία Σου· γενηθήτω τὸ θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς· τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα, τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Δι᾽ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Ἦχος πλ. δ’
Μνήσθητι, Κύριε, ὡς ἀγαθὸς τῶν δούλων σου, καὶ ὅσα ἐν βίῳ ἥμαρτον, συγχώρησον· οὐδεὶς γὰρ ἀναμάρτητος, εἰμὴ σὺ ὁ δυνάμενος, καὶ τοῖς μεταστᾶσι δοῦναι τήν ἀνάπαυσιν. Ὁ βάθει σοφίας φιλανθρώπως, πάντα οἰκονομῶν, καὶ τὸ συμφέρον πᾶσιν ἀπονέμων, μόνε Δημιουργέ, ἀνάπαυσον Κύριε τὰς ψυχὰς τῶν δούλων σου· ἐν σοὶ γὰρ τὴν ἐλπίδα ἀνέθεντο, τῷ ποιητῇ καὶ πλάστῃ καὶ Θεῷ ἡμῶν.

Δόξα.
Μετὰ τῶν Ἁγίων ἀνάπαυσον Χριστέ, τὰς ψυχὰς τῶν δούλων σου, ἔνθα οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλὰ ζωὴ ἀτελεύτητος.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον
Μακαρίζομέν σε πᾶσαι αἱ γενεαί, Θεοτόκε Παρθένε· ἐν σοὶ γὰρ ὁ ἀχώρητος Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, χωρηθῆναι ηὐδόκησε. Μακάριοι ἑσμὲν καὶ ἡμεῖς, προστασίαν σε ἔχοντες· ἡμέρας γὰρ καὶ νυκτὸς πρεσβεύεις ὑπὲρ ἡμῶν, καὶ τὰ σκῆπτρα τῆς βασιλείας ταῖς σαῖς ἱκεσίαις κρατύνονται· διὸ ἀνυμνοῦντες βοῶμέν σοι· Χαῖρε κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ.

Κύριε, ἐλέησον (ιβ’)
Καὶ τὴν ἑπομένην Εὐχὴν
Μνήσθητι, Κύριε, τῶν ἐπ’ ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου κεκοιμημένων πατέρων καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν, καὶ πάντων τῶν ἐν εὐσεβείᾳ καὶ πίστει τελειωθέντων, καὶ συγχώρησον αὐτοῖς πᾶν πλημμέλημα, ἑκούσιόν τε καὶ ἀκούσιον, ἐν λόγῳ, ἢ ἔργῳ, ἢ κατά, διάνοιαν πλημμεληθὲν ὑπ’ αὐτῶν. Καὶ κατασκήνωσον αὐτοὺς ἐν τόποις φωτεινοῖς, ἐν τόποις χλοεροῖς, ἐν τόποις ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα πᾶσα ὀδύνη, λύπη, καὶ στεναγμός, ὅπου ἡ ἐπισκοπὴ τοῦ προσώπου σου εὐφραίνει πάντας τοὺς ἀπ’ αἰῶνος Ἁγίους σου. Χάρισαι αὐτοῖς καὶ ἡμῖν τὴν Βασιλείαν σου καὶ τὴν μέθεξιν τῶν ἀφράστων καὶ αἰωνίων σου ἀγαθῶν, καὶ τῆς σῆς ἀπεράντου καὶ μακαρίας ζωῆς τὴν ἀπόλαυσιν. Σὺ γὰρ εἶ ἡ ζωή, ἡ ἀνάστασις, καὶ ἡ ἀνάπαυσις τῶν κεκοιμημένων δούλων σου, Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρί, καί, τῷ Παναγίῳ, καὶ ἀγαθῷ, καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.

Ὑπερένδοξε, ἀειπάρθενε, εὐλογημένη Θεοτόκε, προσάγαγε τὴν ἡμετέραν προσευχὴν τῷ Υἱῷ σου καὶ Θεῷ ἡμῶν, καὶ αἴτησαι ἵνα σώσῃ διά σοῦ τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἡ ἐλπίς μου ὁ Πατήρ, καταφυγή μου ὁ Υἱός, σκέπη μου τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, Τριὰς ἁγία, δόξα σοι.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μήτηρ του Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.

Ἦχος πλ. β’
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς· πάσης γὰρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην σοι τὴν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοὶ προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς· ἐπὶ σοὶ γὰρ πεποίθαμεν, μὴ ὀργισθῇς ἡμῖν σφόδρα, μηδὲ μνησθῇς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν· ἀλλ’ ἐπίβλεψον καὶ νῦν, ὡς εὔσπλαγχνος, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν· σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, καὶ ἡμεῖς λαός σου, πάντες ἔργα χειρῶν σου, καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικεκλήμεθα.

Καὶ νῦν.
Τῆς εὐσπλαγχνίας τὴν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς σέ, μὴ ἀστοχήσωμεν, ῥυσθείημεν διὰ σοῦ τῶν περιστάσεων· σὺ γὰρ εἶ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν
χριστιανῶν.

Κύριε ἐλέησον μ’

Δόξα. Καὶ νῦν.
Τὴν Τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν.

Ἐν ὀνόματι Κυρίου, εὐλόγησον Πάτερ.
Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεὸς κατά τὸ μέγα ἔλεὸς Σου, δεόμεθά Σου, ἐπάκουσον καὶ ἐλέησον.
Κύριε, ἐλέησον. (ἐκ γ’)
Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων Χριστιανῶν. Κύριε, ἐλέησον.
Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν, (δεῖνος) καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος.
Κύριε, ἐλέησον.
Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Ἔθνους, πάσης Ἀρχῆς καὶ Ἐξουσίας ἐν αὐτῷ, τοῦ κατὰ ξηρὰν θάλασσαν καὶ ἀέρα φιλοχρίστου ἡμῶν στρατοῦ.
Κύριε, ἐλέησον.
Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας, σωτηρίας, ἐπισκέψεως, συγχωρήσεως καὶ ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, πάντων τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων
χριστιανῶν, τῶν κατοικούντων καὶ παρεπιδημούντων ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, ἐπιτρόπων, συνδρομητῶν καὶ ἀφειρωτῶν τοῦ ἁγίου ναοῦ τούτου.
Κύριε, ἐλέησον.
Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ διαφυλαχθῆναι τὴν ἁγίαν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν πόλιν ταύτην, καὶ πᾶσαν πόλιν καὶ χώραν ἀπὸ ὀργῆς, λοιμοῦ, λιμοῦ, σεισμοῦ, καταποντισμοῦ, πυρός, μαχαίρας,
ἐπιδρομῆς ἀλλοφύλων, ἐμφυλίου πολέμου, καὶ αἰφνιδίου θανάτου, ὑπὲρ τὸν ἵλεων, εὐμενῆ καὶ εὐδιάλακτον, γενέσθαι τὸν ἀγαθὸν καὶ φιλάνθρωπον Θεὸν ἡμῶν, τοῦ ἀποστρέψαι καί, διασκεδάσαι πᾶσαν ὀργὴν καὶ νόσον, τὴν καθ’ ἡμῶν κινουμένην, καὶ ῥύσασθαι ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐπικειμένης δικαίας αὐτοῦ ἀπειλῆς, καὶ ἐλεήσαι ἡμᾶς.
Κύριε, ἐλέησον.
Ἔτι δεόμεθα καὶ ὑπὲρ τοῦ εἰσακοῦσαι Κύριον τὸν Θεὸν φωνῆς τῆς δεήσεως ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν, καὶ ἐλεήσαι ἡμᾶς.
Κύριε, ἐλέησον.
Ἐπάκουσον ἡμῶν, ὁ Θεός, ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, ἡ ἐλπὶς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν, καὶ ἵλεως, ἵλεως γενοῦ ἡμῖν, Δέσποτα ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν, καὶ ἐλέησον
ἡμᾶς. Ἐλεήμων γὰρ καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ὑπάρχεις, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας των αἰώνων. Ἀμήν.

Δόξα… Καὶ νῦν… , Κύριε ἐλέησον (ἐκ γ’), Δέσποτα/Πάτερ ἅγιε, εὐλόγησον.

Δόξα σοι ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, Κύριε, δόξα Σοι.

(Ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν) Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν ταῖς πρεσβείαις τῆς παναχράντου καὶ παναμώμου ἁγίας Αὐτοῦ μητρός, δυνάμει τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ, προστασίαις τῶν τιμίων ἐπουρανίων Δυνάμεων ἀσωμάτων, ἱκεσίαις τοῦ τιμίου, ἐνδόξου, προφήτου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, τῶν ἁγίων, ἐνδόξων καὶ πανευφήμων Ἀποστόλων, τῶν ἁγίων ἐνδόξων καὶ καλλινίκων Μαρτύρων, τῶν ὁσίων καὶ θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν, τῶν ἁγίων καὶ δικαίων θεοπατόρων Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννης, καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἐλεήσαι καὶ σῶσαι ἡμᾶς, ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος καὶ ἐλεήμων Θεός.

Εἶτα ὁ Ἱερεὺς λέγει (ἀποκρινομένων ἡμῶν τὸ Κύριε, ἐλέησον, συνεχῶς).
Εὐξώμεθα ὑπὲρ εἰρήνης τοῦ κόσμου.
Ὑπερ τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.
Ὑπὲρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεῖνος) καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος.
Ὑπὲρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν ἔθνους.
Ὑπὲρ εὐοδώσεως καὶ ἐνισχύσεως τοῦ φιλοχρίστου στρατοῦ.
Ὑπερ τῶν ἀπολειφθέντων πατέρων, καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν.
Ὑπερ τῶν διακονούντων καὶ διακονησάντων ἡμῖν.
Ὑπὲρ τῶν μισούντων καὶ ἀγαπώντων ἡμᾶς.
Ὑπερ τῶν ἐντειλαμένων ἡμῖν τοῖς ἀναξίοις εὔχεσθαι ὑπὲρ αὐτῶν.
Ὑπὲρ ἀναρρύσεως τῶν αἰχμαλώτων.
Ὑπερ τῶν ἐν θαλάσσῃ καλῶς πλεόντων.
Ὑπὲρ τῶν ἐν ἀσθενείαις κατακειμένων.
Εὐξώμεθα καὶ ὑπὲρ εὐφορίας τῶν καρπῶν τῆς γῆς.
Καὶ ὑπὲρ πάντων τῶν προαναπαυσαμένων πατέρων καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν, τῶν ἐνθάδε εὐσεβῶς κειμένων, καὶ ἁπανταχοῦ Ὀρθοδόξων. Εἴπωμεν καὶ ὑπὲρ ἑαυτῶν,
τὸ Κύριε, ἐλέησον, (ἐκ γ’ ).

Δι᾽ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς.
Ἀμήν.

Ακολουθία του Μεσονυκτικού η της Κυριακής

Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Δόξα σοι ὁ Θεός, ἡμῶν δόξα σοι.
Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα της Ἀληθείας, ὁ Πανταχοῦ Παρὼν καὶ τὰ Πάντα Πληρῶν, ὁ Θησαυρός τῶν Ἀγαθῶν καὶ Ζωῆς Χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος καὶ σῶσον, Ἀγαθὲ τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀμήν.

Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς (ἐκ γ’)

Δόξα. Καὶ νῦν.
Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν, Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον.

Δόξα. Καὶ νῦν.
Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτὸν ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον, καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα, τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.

Κύριε ἐλέησον ιβ’
Δόξα. Καὶ νῦν.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Χριστῷ τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ, Χριστῷ τῷ βασιλεῖ καὶ Θεῷ ἡμῶν.

Ψαλμὸς Ν΄ (50)
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός Σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. ࿞Οτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γι- νώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διὰ παντός. Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δ ικαιωθῆ ς ἐν το ῖς λόγοις Σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. ῎Ιδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ραντιεῖς με ὑσσώπῳ καὶ καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι, Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον, Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου, καὶ τὸ Πνεῦμά Σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου, καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς Σου καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ Σὲ ἐπιστρέψουσι. Ρῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεός, ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καί τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αίνεσίν Σου. Οτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῶ πνεῦμα συντετρ ιμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη ῾Ιερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

Καὶ εὐθὺς
Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων. Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱόν τοῦ Θεοῦ τὸν Μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων. Φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ γεννηθέντα, οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο. Τὸν δι’ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας της Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου καὶ παθόντα καὶ ταφέντα. Καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς. Καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός. Καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ της βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος. Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ Κύριον, τὸ Ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διά τῶν Προφητῶν. Εἰς Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν. Ὁμολογῶ ἓν Βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν. Καὶ ζωήν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.
Ἀμήν.

Εἶτα ψάλλεται, ὑπὸ τοῦ Ἱερέως, ἱσταμένου ἐν τῷ Χορῷ, καὶ τοῦ Διακόνου, ἢ τοῦ Ἀναγνώστου, ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ Ἤχου τῆς ἑβδομάδος μετὰ Στίχου,
Ἁγία Τριάς, ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.

Μετὰ τὸν Τριαδικὸν Κανόνα ψάλλομεν τὰ τέσσαρα Τριαδικὰ Μεγαλυνάρια, ἅτινα παραλείπονται, ὅταν συμπέσῃ ἐν Κυριακῇ Δεσποτικὴ ἑορτή.

ΤΡΙΑΔΙΚΑ ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ
Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, τὴν ὑπέρθεον ὑμνεῖν Τριάδα, Ἄναρχον Πατέρα καὶ παντουργόν, Συνάναρχον Λόγον, πρὸ αἰώνων ἐκ τοῦ Πατρός, ἀρρεύστως τεχθέντα, καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἀχρόνως ἐκπορευόμενον.

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, τοῦ δοξάζειν σε τὸν Θεὸν Λόγον. Ὃν φρίττει καὶ τρέμει τὰ Χερουβείμ, καὶ δοξολογοῦσιν αἱ Δυνάμεις τῶν οὐρανῶν, τὸν ἐξαναστάντα τριήμερον ἐκ τάφου, Χριστὸν τὸν ζωοδότην, φόβῳ δοξάσωμεν.

Ὑμνήσωμεν πάντες θεοπρεπῶς, ᾄσμασιν ἐνθέοις, τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱόν, καὶ Πνεῦμα τὸ θεῖον, τρισυπόστατον κράτος, τὴν μίαν Βασιλείαν, καὶ Κυριότητα.

Ἐκ νεκρῶν ἰδοῦσα τὸν σὸν Υἱόν, ἄχραντε Παρθένε, ἀναστάντα θεοπρεπῶς, χαρᾶς ἀνεκφράστου, ἡ κτίσις ἐπληροῦτο, αὐτὸν δοξολογοῦσα, καὶ σὲ γεραίρουσα.

Πληρωθέντων δὲ τῶν Τριαδικῶν Μεγαλυναρίων, ὁ Ἀναγνώστης λέγει τό
Τὴν Τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν.

Τρισάγιον.
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς (ἐκ γ’)

Δόξα. Καὶ νῦν.
Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν, Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον, καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα, τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.

Κύριε ἐλέησον μ’
Δόξα. Καὶ νῦν.
Τὴν Τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν.

Ἐν ὀνόματι Κυρίου, εὐλόγησον Πατερ.

Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεὸς κατά τὸ μέγα ἐλεὸς Σου, δεόμεθά Σου, ἐπάκουσον καὶ ἐλέησον.
Κύριε, ἐλέησον. (ἐκ γ’)
Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.
Κύριε, ἐλέησον.
Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν, (δεῖνος) καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος.
Κύριε, ἐλέησον.
Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Ἔθνους, πάσης Ἀρχῆς καὶ Ἐξουσίας ἐν αὐτῷ, τοῦ κατὰ ξηρὰν θάλασσαν καὶ ἀέρα φιλοχρίστου ἡμῶν στρατοῦ. Κύριε, ἐλέησον.
Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας, σωτηρίας, ἐπισκέψεως, συγχωρήσεως καὶ ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, πάντων τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων χριστιανῶν, τῶν κατοικούντων καὶ παρεπιδημούντων ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, ἐπιτρόπων, συνδρομητῶν καὶ ἀφιερωτῶν τοῦ ἁγίου ναοῦ τούτου.
Κύριε, ἐλέησον.
Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ διαφυλαχθῆναι τὴν ἁγίαν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν πόλιν ταύτην, καὶ πᾶσαν πόλιν καὶ χώραν ἀπὸ ὀργῆς, λοιμοῦ, λιμοῦ, σεισμοῦ, καταποντισμοῦ, πυρός, μαχαίρας, ἐπιδρομῆς ἀλλοφύλων, ἐμφυλίου πολέμου, καὶ αἰφνιδίου θανάτου, ὑπὲρ τὸν ἵλεων, εὐμενῆ καὶ εὐδιάλακτον, γενέσθαι τὸν ἀγαθὸν καὶ φιλάνθρωπον Θεὸν ἡμῶν, τοῦ ἀποστρέψαι καί, διασκεδάσαι πᾶσαν ὀργὴν καὶ νόσον, τὴν καθ’ ἡμῶν κινουμένην, καὶ ῥύσασθαι ἡμᾶς ἐκ τῆς
ἐπικειμένης δικαίας αὐτοῦ ἀπειλῆς, καὶ ἐλεήσαι ἡμᾶς.
Κύριε, ἐλέησον.
Ἔτι δεόμεθα καὶ ὑπὲρ τοῦ εἰσακοῦσαι Κύριον τὸν Θεὸν φωνῆς τῆς δεήσεως ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν, καὶ ἐλεήσαι ἡμᾶς.
Κύριε, ἐλέησον.
Ἐπάκουσον ἡμῶν, ὁ Θεός, ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, ἡ ἐλπὶς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν, καὶ ἵλεως, ἵλεως γενοῦ ἡμῖν, Δέσποτα ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς. Ἐλεήμων γὰρ καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ὑπάρχεις, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Δόξα… Καὶ νῦν… , Κύριε ἐλέησον (γ’), Δέσποτα/Πάτερ ἅγιε, εὐλόγησον.

Δόξα σοι ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, Κύριε, δόξα Σοι.

(Ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν) Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν ταῖς πρεσβείαις τῆς παναχράντου καὶ παναμώμου ἁγίας Αὐτοῦ μητρός, δυνάμει τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ, προστασίαις τῶν τιμίων ἐπουρανίων Δυνάμεων ἀσωμάτων, ἱκεσίαις τοῦ τιμίου, ἐνδόξου, προφήτου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, τῶν ἁγίων, ἐνδόξων καὶ πανευφήμων Ἀποστόλων, τῶν ἁγίων ἐνδόξων καὶ καλλινίκων Μαρτύρων, τῶν ὁσίων καὶ θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν, τῶν ἁγίων καὶ δικαίων θεοπατόρων Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννης, καὶ πάντων τὸν Ἁγίων, ἐλεήσαι καὶ σώσαι ἡμᾶς, ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος καὶ ἐλεήμων Θεός.

Εἶτα ὁ Ἱερεὺς λέγει (ἀποκρινομένων ἡμῶν τὸ Κύριε, ἐλέησον, συνεχῶς).
Εὐξώμεθα ὑπὲρ εἰρήνης τοῦ κόσμου.
Ὑπερ τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.
Ὑπὲρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεῖνος) καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος.
Ὑπὲρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν ἔθνους.
Ὑπὲρ εὐοδώσεως καὶ ἐνισχύσεως τοῦ φιλοχρίστου στρατοῦ.
Ὑπερ τῶν ἀπολειφθέντων πατέρων, καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν.
Ὑπερ τῶν διακονούντων καὶ διακονησάντων ἡμῖν.
Ὑπὲρ τῶν μισούντων καὶ ἀγαπώντων ἡμᾶς.
Ὑπερ τῶν ἐντειλαμένων ἡμῖν τοῖς ἀναξίοις εὔχεσθαι ὑπὲρ αὐτῶν.
Ὑπὲρ ἀναρρύσεως τῶν αἰχμαλώτων.
Ὑπερ τῶν ἐν θαλάσσῃ καλῶς πλεόντων.
Ὑπὲρ τῶν ἐν ἀσθενείαις κατακειμένων.
Εὐξώμεθα καὶ ὑπὲρ εὐφορίας τῶν καρπῶν τῆς γῆς.
Καὶ ὑπὲρ πάντων τῶν προαναπαυσαμένων πατέρων καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν, τῶν ἐνθάδε εὐσεβῶς κειμένων, καὶ ἁπανταχοῦ Ὀρθοδόξων.
Εἴπωμεν καὶ ὑπὲρ ἑαυτῶν, τὸ Κύριε, ἐλέησον, (ἐκ γ’ ).

Δι᾽ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς.
Ἀμήν.